Dokumentacja zasad (polityki) rachunkowości w jednostkach pomocy społecznej na przykładzie domu pomocy społecznej

Rachunkowość w jednostkach pomocy społecznej

Jednostki pomocy społecznej są jednostkami budżetowymi nieposiadającymi osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Rachunkowość każdej jednostki obejmuje:

• przyjęte zasady ( politykę) rachunkowości,
• prowadzenie, na podstawie dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych, ujmujących zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym,
• okresowe ustalanie lub sprawdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i pasywów,
• wycenę aktywów i pasywów oraz ustalanie wyniku finansowego,
• sporządzanie sprawozdań finansowych,
• gromadzenie i przechowywanie dowodów księgowych oraz pozostałej dokumentacji przewidzianej ustawą,
• poddanie badaniu, składanie do właściwego rejestru sądowego, udostępnianie i ogłaszanie sprawozdań finansowych w przypadkach przewidzianych ustawą.

Każda jednostka powinna posiadać dokumentację opisującą w języku polskim przyjęte przez nią zasady rachunkowości, tzw. politykę rachunkowości. Zasady rachunkowości dla jednostki pomocy społecznej ustala, w formie pisemnej, kierownik tej jednostki, wydając stosowne zarządzenie. Na kierowniku spoczywa również obowiązek bieżącego dokonywania aktualizacji dokumentacji dotyczącej polityki rachunkowości.

ZAPAMIĘTAJ!

Jednostki zobowiązane są stosować przyjęte zasady (politykę) rachunkowości, rzetelnie i jasno przedstawiając sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy.

Ustalone przez kierownika jednostki zasady rachunkowości mają na celu, m.in.:

• określenie roku obrotowego i wchodzących w jego skład okresów sprawozdawczych;
• określenie metod wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego;
• określenie sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych, w tym co najmniej:

• ustalenie zakładowego planu kont, ustalającego