Strategia rozwoju polityki społecznej samorządu terytorialnego

Cele i realizacja

Strategia rozwoju polityki społecznej samorządu terytorialnego

Priorytetem strategicznym w polityce społecznej należy uczynić dziecko oraz wywiedzione z prognoz demograficznych i stanu zdrowia mieszkańców dwa priorytety zadaniowe: starość i niepełnosprawność.

W wysoko rozwiniętych społeczeństwach państwowe agendy rządowe i samorządowe, korzystając z instrumentów polityki społecznej, starają się budować spójny i funkcjonalny system instytucjonalnej ochrony bezpieczeństwa socjalnego. Podstawowym celem działań jest przeniesienie akcentu z dotychczasowej monopolistycznej roli państwa w rozwiązywaniu kwestii społecznych na pobudzanie aktywności i współuczestnictwa obywateli w tym procesie. Ta idea powinna przyświecać także planowaniu strategii rozwoju polityki społecznej samorządu terytorialnego.

Po co strategia?

Obecna sytuacja polityki społecznej szczebla samorządowego jest niezadowalająca, choć brak środków finansowych na jej realizowanie nie jest jedyną przyczyną złego stanu rzeczy. Po pierwsze, brak działań skoordynowanych, czego wyrazem jest zwykle brak powiązań organizacyjnych i funkcjonalnych między różnymi jej obszarami, takimi jak pomoc społeczna, ochrona zdrowia, oświata i edukacja, kultura, sport i rekreacja. Brak koordynacji tych działań powoduje, że nawet przy skromnym potencjale ekonomicznym samorządu nie jest on optymalnie wykorzystywany. Brakuje bowiem nie tylko spójnych programów międzysektorowych, a tylko takie dać mogą ostatecznie dobre efekty. Dodatkowo działania podejmowane są chaotycznie, a czasami przeciwstawnie. I tak, dobrym przykładem są zadania samorządu w zakresie profilaktyki alkoholowej. Ze względu na klasyfikację budżetową i tradycje większości samorządów przynależą one do pionu ochrony zdrowia. Jak jednak można podejmować skuteczne działania bez znajomości skutków nadmiernego spożywania alkoholu, które odzwierciedlają się w pomocy społecznej dysfunkcjami rodzin prowadzącymi do bezdomności, przemocy i sieroctwa społecznego? Jak można prowadzić skuteczne programy profilaktyki alkoholowej bez angażowania działalności oświatowo-wychowawczej, propozycji kulturalnych czy sportowych dla młodego pokolenia? Widać wyraźnie, że w celu planowania skutecznych działań na polu samorządu należy postrzegać te wszystkie dziedziny jako uzupełniające się części jednej całości, czyli polityki społecznej.