Dokument urzędowy jako dowód w postępowaniu administracyjnym

Próba zdefiniowania pojęcia

Dokument urzędowy jako dowód w postępowaniu administracyjnym

Niepoświadczone urzędowo kserokopie pism nie są dokumentami urzędowymi w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i nie stanowią dowodu na to, co jest w nich zapisane.

Dokument urzędowy jest dowodem, jeżeli został sporządzony w przepisanej formie przez powołany do tego organ państwowy w zakresie jego działania i stanowi dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Dlatego zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 września 1999 r. (sygn. akt III SA 7375/98), nie poświadczone urzędowo kserokopie dokumentów nie mogą stanowić dowodu na to, co jest w nich zapisane. Patrząc na działanie organów administracji publicznej, ma się jednak wrażenie, że nie wszyscy urzędnicy o tym pamiętają.

W świetle art. 75 par. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), dowodem w postępowaniu administracyjnym może być wszystko, co przyczynia się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Dowodem mogą być zwłaszcza dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Dowód taki musi jednak posiadać postać materialną, bezpośrednio dokumentującą jakieś zdarzenie. Za dowód w tym sensie nie można wobec tego uznać poglądów na temat jakiegoś zdarzenia faktycznego. Dopuszczalne są w postępowaniu administracyjnym środki dowodowe nie wymienione w art. 75 par. 1 k.p.a., jeżeli mogą przyczynić się do wykrycia prawdy obiektywnej, a nie są sprzeczne z prawem