Wnioski z trzeciego raportu kohezyjnego

Pierwszy będzie dotyczyć przede wszystkim pomocy dla regionów najsłabiej rozwijających się gospodarczo w celu osiągnięcia większej spójności na obszarze UE i będzie skierowany w ogromnym stopniu na tradycyjne inwestycje publiczne i scentralizowany na poziomie narodowym. Drugi nurt będzie natomiast w coraz większym stopniu nakierowany na realizację celów strategii lizbońskiej, dużo bardziej uproszczony proceduralnie i zarządzany regionalnie. Beneficjentami tej polityki będą regiony „starych” krajów członkowskich. Zaproponowany podział polityk rozwojowych jest niekorzystny dla Polski i może doprowadzić do utrwalenia zróżnicowań gospodarczych i strukturalnych między europejskim centrum a peryferiami.