Od pasywnej do aktywnej polityki społecznej
Jedną z najważniejszych tendencji w Europejskiej polityce społecznej jest przejście od pasywnej polityki redestrybucyjnej w kierunku aktywizacji, partycypacji społecznej obywateli oraz integracji społecznej i zawodowej. Jest to przejście od pasywnego państwa opiekuńczego do biorących za siebie odpowiedzialność, aktywnych członków społeczeństwa obywatelskiego. Koncepcja ekonomii społecznej, przedsiębiorczości społecznej daje jedną z odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób dokonać przejścia z pasywnej na aktywną politykę społeczną.
Podmioty ekonomii społecznej nazywane są najczęściej przedsiębiorstwami społecznymi, co oddaje dwoistą naturę tych przedsięwzięć - społeczną i ekonomiczną. Znaczenia tych przedsięwzięć, łączących dwie na pozór trudne do pogodzenia sfery naszego życia, nie można nie doceniać. W starych krajach członkowskich Unii Europejskiej ekonomia społeczna odgrywa dość znaczącą rolę, na co wskazuje skala zatrudnienia w podmiotach ekonomii społecznej. Badania z 1999 r. wykazały, że sektor ekonomii społecznej stanowi 8 proc. wszystkich przedsiębiorstw europejskich (ok. 1 mln przedsiębiorstw i organizacji wytwarzających 10 proc. PKB).
Nie ma modelu
Trudno jest mówić o jednym modelu przedsiębiorstwa społecznego przeważającym w Europie. W poszczególnych krajach kształtuje się ono w zależności od warunków zewnętrznych i wewnętrznych istniejących w danym kraju, np.: tradycji, uwarunkowań historycznych, ekonomicznych czy społecznych i przyjmuje różne formy działania. Istnieje też wiele definicji przedsiębiorstwa społecznego wskazujących na różne cechy tych podmiotów.
POTRZEBUJESZ POMOCY?