Problemy społeczne trzeba identyfikować w partnerstwie
W pracach na rzecz przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu niezwykle istotna jest umiejętna identyfikacja problemów społecznych mających znamiona trwałych, pogłębiających się w danej społeczności tendencji. Ma to kluczowe znaczenie dla podejmowanych w przyszłości zadań pozwalających na rozwiązywanie i łagodzenie istniejących problemów oraz przeciwdziałanie nowym.
Jak pisałem w poprzednim numerze „GSiA”, warunkiem powodzenia w tworzeniu i realizacji programu reintegracji społeczno-zawodowej osób wykluczonych społecznie jest stworzenie międzysektorowej koalicji wielu podmiotów, które włączą się we wdrażanie lokalnej polityki społecznej i rynku pracy. Kolejnym krokiem jest identyfikacja obszarów społecznej defaworyzacji i marginalizacji. Ma ona znaczenie dla podejmowanych w przyszłości zadań pozwalających na rozwiązywanie lub łagodzenie istniejących problemów oraz przeciwdziałanie nowym. Nie rozwiąże to, oczywiście, wszystkich bolączek społecznych, jednak może spowodować szybszą reakcję na pojawiające się problemy oraz skuteczniej rozwiązywać i łagodzić te, które są immanentną cechą danej społeczności.
W przypadku projektu „Możemy więcej - partnerstwo na rzecz spółdzielni socjalnych” dotykamy problemów dotyczących dwóch grup społecznych - młodych osób opuszczających zakłady poprawcze wracających do społeczeństwa i próbujących wejść na rynek pracy oraz osób dorosłych długotrwale bezrobotnych powracających na rynek pracy. W przypadku pierwszej grupy - młodzieży - analizujemy trzy zasadnicze grupy problemów:


