Nowe podejście do rozwoju wsi

Polska wieś od lat boryka się z problemami ekonomicznymi, inwestycyjnymi i społecznymi, co ma swoje podłoże głównie w niedofinansowaniu czy braku skutecznych działań władz centralnych skierowanych na rozwój obszarów wiejskich. Przyczyną jest także postawa mieszkańców wsi, często biernych i niezaangażowanych dostatecznie w poprawę warunków życia. Odpowiedzią na te problemy jest wdrażany od kilkunastu lat w Polsce program odnowy wsi. Jest on próbą przetransferowania na polski grunt rozwiązań sprawdzonych w Europie Zachodniej, które przyczyniły się do uatrakcyjnienia wsi nie tylko pod względem turystycznym, lecz także inwestycyjnym oraz standardu i jakości życia.

Odnowa wsi to złożony, wieloaspektowy proces mający na celu m.in. zmianę mentalności mieszkańców wsi z pasywnego odbioru działań władz samorządowych czy centralnych na aktywny, angażujący ludność wiejską w działania usprawniające funkcjonowanie czy życie na wsiach oraz kreujący nowe rozwiązania. Jednakże, by osiągnąć te cele, konieczne jest odpowiedzialne sterowanie tym procesem, co oznacza budowanie strategii rozwoju obszarów wiejskich na podstawie dotychczasowych zasobów gospodarczych i kulturalnych. Ponadto przy planowaniu strategii niezbędne wydaje się korzystanie z dotychczasowych osiągnięć, nowatorskich rozwiązań wypracowanych w jednostkach samorządu terytorialnego, które już od lat wdrażają programy odnowy wsi. Czerpanie doświadczeń w tym zakresie możliwe jest nie tylko na poziomie krajowym, lecz także europejskim, czego dowodem jest Opolszczyzna, która, rozpoczynając własny program odnowy obszarów wiejskich, korzystała z dorobku landu Nadrenii-Palatynatu.