Jak wymierzyć administracyjną karę pieniężną w związku z ochroną zabytków

Od 1 stycznia 2018 r. obowiązują przepisy o administracyjnych karach pieniężnych w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Ich stosowanie wymaga uwzględnienia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Innymi słowy, urzędy wydające decyzje i postanowienia związane z karami pieniężnymi, biorą pod uwagę ustawę wprowadzającą dany typ kary i przepisy Kodeksu.

Przepisy ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (dalej: ustawa) wskazują, jakie naruszenia prawa podlegają karom pieniężnym. Określają przy tym, jakie podmioty są zagrożone karą oraz jaki organ ją nakłada. Określone są też „widełki”, w których musi się mieścić kara.

Przykład

Administracyjną karą pieniężną zagrożony jest brak powiadomienia odpowiedniego urzędu o kradzieży zabytku. Jest na to tylko 14 dni od dnia powzięcia wiadomości o takim zdarzeniu. Zagrożony jest właściciel lub posiadacz zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa albo do rejestru, a także posiadacz innego zabytku znajdującego się w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Brak powiadomienia w terminie ustawowym może spowodować nałożenie kary w przedziale od 500 do 2000 zł. To pierwszy wymiar kar w tej ustawie. Drugi związany jest z wyższą sankcją. Może ona wynieść od 500 zł do 500 000 zł. Taka sankcja grozi w przypadku np. wykonywania robót budowlanych w otoczeniu zabytku.