Nie każdego szefa instytucji kultury wyłania się w konkursie

Dyrektor pracuje na podstawie powołania. Zanim jednak ono nastąpi, musi zawrzeć umowę określającą warunki działania instytucji kultury.

Dyrektora instytucji kultury powołuje organizator na czas określony, po zasięgnięciu opinii związków zawodowych działających w tej instytucji kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez instytucję. Tak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (dalej: u.p.d.k.). W przypadku gdy jest obsadzane stanowisko dyrektora państwowej instytucji kultury, to dodatkowo konieczna jest zgoda ministra kultury.

378 - to ogólna liczba samorządowych instytucji kultury wymienionych w rozporządzeniu ministra kultury, w których stanowisko dyrektora jest obligatoryjnie obsadzane w drodze konkursu. Na liście tej znajdują się m.in.: biblioteki, domy i ośrodki kultury, centra kultury i sztuki, filharmonie, orkiestry symfoniczne i kameralne, galerie, biura wystaw artystycznych oraz ośrodki i centra sztuki, teatry dramatyczne, lalkowe, muzyczne i operetkowe, operowe i tańca, a także Europejskie Centrum Solidarności, Państwowy Zespół Ludowy Pieśni i Tańca „Mazowsze” oraz Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk”.

Przepisy wskazują, że szefa instytucji artystycznej powołuje się na okres od trzech do pięciu sezonów artystycznych, które trwają od 1 września do 31 sierpnia roku następnego. Dyrektora instytucji innej niż artystyczna powołuje się natomiast na okres od trzech do siedmiu lat. Przepisy u.p.d.k. przewidują ponadto możliwość przedłużenia kontraktu z dyrektorem państwowej instytucji kultury na kolejne lata (sezony). W takim jednak wypadku wymagana jest opinia ministra właściwego ds. kultury.