Interpretacja indywidualna z dnia 30 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.949.2025.5.DA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania kwoty z tytułu zawarcia ugody z bankiem. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami złożonymi 27 listopada 2025 r. i 28 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Na podstawie umowy kredytu nr … z … kwietnia 2008 r. Pani wraz ze swoim mężem … oraz synem … zaciągnęli w banku (ówczesny …, a obecnie ..., KRS …, NIP: …; dalej: „Bank”) kredyt hipoteczny przeznaczony na zakup w udziałach lokalu mieszkalnego zasiedlanego po raz pierwszy, położonego w … przy ul. … nr …, działki gruntu nr A, B, C.

Kredyt był indeksowany we frankach szwajcarskich (CHF).

Kwota wypłaconego przez Bank kredytu została przeznaczona i wykorzystana na realizacje celu określonego w umowie.

13 stycznia 2016 r. zmarł Pani mąż, a spadek po nim odziedziczyła Pani (żona), … (syn) oraz … (syn), każdy w udziale po 1/3. Wszyscy spadkobiercy przyjęli spadek z dobrodziejstwem inwentarza. Powyższe zostało potwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego w … z 7 marca 2016 r., sygn. akt ….

Oznacza to, że Pani oraz Pani synowie wstąpili, jako spadkobiercy, w prawa i obowiązki majątkowe Pani męża.

Kredyt wraz ze wszelkimi wymaganymi odsetkami i opłatami został całkowicie spłacony w 2016 r.

Na początku 2025 r. kancelaria prawa gospodarczego, która działała w Pani oraz w Pani synów imieniu wystąpiła do Banku z wnioskiem o unieważnienie umowy kredytowej.

18 września 2025 r. została zawarta ugoda do umowy nr …. Ugodę tę zawarli, z jednej strony jako kredytobiorcy: Pani, Pani syn … oraz jako spadkobierca Pani syn …, a z drugiej strony …. Ugoda zawarta została poza sądem.

Poniżej przedstawiono wybrane postanowienia ugody, istotne z punku widzenia opisywanego zagadnienia, będącego przedmiotem wniosku o interpretację.

1.„My uważamy, że Umowa jest ważna i nie uznajemy za uzasadnione roszczeń o uznanie postanowień Umowy za niewiążące na podstawie art. 385¹ i nast. Kodeksu cywilnego lub ustalenie nieważności Umowy lub o zapłatę z obu tych powodów.”

2.„Na podstawie tej ugody chcemy polubownie zakończyć stan niepewności co do ważności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień.”

3.„Ty i my oświadczamy, że w ugodzie ustalimy zasady uchylenia stanu niepewności co do ważności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień. Naszym zgodnym zamiarem jest to, aby nie dochodzić w przyszłości roszczeń, które mogłyby wynikać z postanowień Umowy w walucie obcej po zawarciu tej ugody.”

4.„My oświadczamy, że w księgach rachunkowych banku na dzień zawarcia ugody wysokość Twojego zadłużenia z tytułu Umowy zostało spłacone w całości.”

5.„W wyniku zawarcia ugody zwrócimy Ci część Twoich wpłat. Kwotę 80 000,00 zł (słownie: osiemdziesiąt tysięcy złotych 00/100) wypłacimy na rachunek (…) w terminie 14 dni od zawarcia ugody. Do wyliczenia tej kwoty przyjęliśmy różnicę między Twoimi wpłatami a wypłaconym kredytem powiększonym o odsetki od tego kredytu wyliczone według stałego oprocentowania w wysokości 1,37% w stosunku rocznym. Odsetki wyliczyliśmy za okres od daty zawarcia umowy do 3 lutego 2016 r.”

6.„Ty i my ustalamy, że po podpisaniu tej ugody nie będziemy występować w przyszłości względem siebie z roszczeniami z postanowień Umowy, jej zawarcia oraz wykonania w walucie obcej, ze względu na zawarte w tej ugodzie ustalenia.”

7.„Gdy w ugodzie piszemy:

a)„Ty” (np. Ciebie, Twój) – mamy na myśli każdą osobę, która podpisała tę ugodę,

b)„my” – mamy na myśli ...,”.

Żaden z zapisów ugody nie wskazuje na stwierdzenie nieważności umowy lub jej poszczególnych postanowień.

Ugoda weszła w życie z dniem jej podpisania. Kwota, o której mowa w ugodzie (opisana w powyższym pkt 5 została zwrócona, tj. przekazana na rachunek bankowy wskazany w ugodzie.

W uzupełnieniu wniosku z 27 listopada 2025 r. wskazano:

W ramach zawartej 18 września 2025 r. ugody z Bankiem nie nastąpiło „przewalutowanie” przedmiotowego kredytu. Kredyt został spłacony wcześniej i nie był wcześniej przewalutowywany.

Wskazana we wniosku kwota w wysokości 80 000 zł, zaksięgowana została na koncie w dniu 23 września 2025 r. Kwota ta wypłacona została na rachunek bankowy należący do Pani syna …. W dalszej kolejności, kwota ta podzielona została między Pani synem … a Panią. Drugi Pani syn … nie był zainteresowany otrzymaniem części ww. kwoty.

Kwota 80 000 zł, którą Bank wypłacił w wyniku zawarcia ww. ugody, nie stanowi zwrotu środków uprzednio spłaconych do Banku (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu). To są Pani i Pani synów środki wpłacone do Banku, stanowiące różnicę między Państwa wpłatami a wypłaconym kredytem.

Kwota 80 000 zł, która została wypłacona przez Bank, nie stanowi zwrotu środków, które zostały wpłacone do Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem. Nie doszło do ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych. To są Pani i Pani synów środki wpłacone do Banku stanowiące różnicę między Państwa wpłatami a wypłaconym kredytem.

Wypłacona przez Bank kwota 80 000 zł nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty przedmiotowego kredytu.

Wypłacona przez Bank kwota 80 000 zł nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie przez Panią i Pani synów od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej.

Dodatkowo wskazuje Pani, że w punkcie 8 ugody zawarto zapis następującej treści: „Zwrócona część Twoich wpłat wskazana w ust. 4 nie jest Twoim przysporzeniem majątkowym, zatem nie ma przychodu, który podlega opodatkowaniu. Potwierdza to otrzymana przez nas indywidualna interpretacja podatkowa z 27-12-2023 r. sygnatura 0113-KDIPT2-2.4011.778.2023.2.ACZ wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w związku z tym Bank nie wystawi PIT-11”.

Umowa kredytowa w momencie podpisywania ugody była zamknięta, a kredyt spłacony, zatem Bank zwracał Pani i Pani synom środki wcześniej przez Państwa wpłacone i opodatkowane. Z tytułu ugody nie powstał w ogóle żaden obowiązek podatkowy.

W uzupełnieniu wniosku z 28 grudnia 2025 r., na pytanie Organu „o jednoznaczne wskazanie czy kwota 80 000 zł, która została Pani i Pani synom wypłacona przez bank stanowi częściowy zwrot tego, co wpłacili Państwo do banku w czasie trwania umowy kredytu czy nie stanowi zwrotu środków, które wpłacali Państwo do banku”, doprecyzowała Pani opis stanu faktycznego wskazując, że kwota 80 000 zł, która została Pani oraz Pani synom wypłacona przez Bank stanowi częściowy zwrot tego, co wpłacili Państwo do Banku w czasie trwania umowy kredytu. Stanowi ona zatem zwrot środków, które wpłacali Państwo do Banku. Wynika to również wprost z treści ugody: „W wyniku zawarcia ugody zwrócimy Ci część Twoich wpłat.” (pkt 4 ugody).

Dodatkowo wyjaśniła Pani, że w uzupełnieniu wniosku z dnia 27 listopada 2025 r. poprzez niedopatrzenie popełniła Pani błąd, który przyczynił się do powstania niespójności.

Pytania

1.Czy zwrócona na podstawie ww. ugody kwota, o której mowa w ugodzie (opisana w powyższym pkt 5), spowoduje powstanie po Pani stronie przychodu podatkowego w rozumieniu art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.Czy z uwagi na fakt, iż jeden z kredytobiorców (…) zmarł i w jego miejsce wstąpili spadkobiercy (w tym Pani), zwrócony na podstawie ww. ugody udział w kwocie, o której mowa w ugodzie (opisana w powyższym pkt 5), stanowi nabycie przez Panią praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem dziedziczenia i podlega podatkowi od spadków i darowizn w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?

Należy wskazać, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. pytanie nr 1), natomiast w zakresie podatku od spadków i darowizn (tj. pytanie nr 2) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem odnośnie pytania nr 1 (w zakresiepodatku dochodowego od osób fizycznych), zwrócona na podstawie ww. ugody kwota, o której mowa w ugodzie (opisana w powyższym pkt 5), nie spowoduje powstania po Pani stronie przychodu podatkowego w rozumieniu art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego (por.: interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0113-KDIPT2-2.4011.778.2023.2.ACZ).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

·dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

·dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Skutki podatkowe otrzymania kwoty z tytułu zawarcia ugody z bankiem

Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania wskazanej w ugodzie kwoty wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Z opisu sprawy wynika, że na mocy ugody zawartej 18 września 2025 r. pomiędzy Panią, Pani synami a Bankiem, Bank zwrócił na Państwa rzecz kwotę 80 000 zł. W wyniku zawarcia ugody, Bank zobowiązał się zwrócić w terminie 14 dni od zawarcia ugody na rzecz Pani i Pani synów część wpłat wpłaconych przez Państwa do Banku. Do wyliczenia tej kwoty Bank przyjął różnicę między wpłatami dokonanymi przez Panią i Pani synów a wypłaconym kredytem powiększonym o odsetki od tego kredytu wyliczone według stałego oprocentowania w wysokości 1,37% w stosunku rocznym. Odsetki zostały wyliczone za okres od daty zawarcia umowy do 3 lutego 2016 r. Kwota 80 000 zł, która została Pani oraz Pani synom wypłacona przez Bank, stanowi częściowy zwrot tego, co wpłacili Państwo do Banku w czasie trwania umowy kredytu. Stanowi ona zatem zwrot środków, które wpłacali Państwo do Banku. Wynika to również wprost z treści ugody (pkt 4 ugody): „W wyniku zawarcia ugody zwrócimy Ci część Twoich wpłat.” Umowa kredytowa w momencie podpisywania ugody była zamknięta, a kredyt spłacony, zatem Bank zwracał Pani i Pani synom środki wcześniej wpłacone przez Państwa.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że w analizowanej sprawie wypłata przez Bank przedmiotowej kwoty, o której mowa we wniosku, nie spowodowała u Pani powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od wypłaconej przez Bank ww. kwoty.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pani synów).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.