Interpretacja indywidualna z dnia 12 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.760.2025.3.IK
Przeniesienie części zakładu pracy oraz składników majątkowych, które nie mogą samodzielnie realizować działalności gospodarczej, nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części w rozumieniu ustawy o VAT, co skutkuje obowiązkiem opodatkowania sprzedaży towarów oraz świadczenia usług związanych z transakcją.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
30 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 10 grudnia 2025 r.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym
1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
A. sp. z o. o.
(Zbywca)
2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
B. Sp. z o.o.
(Nabywca)
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką kapitałową prawa polskiego, z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce.
Spółka stanowi tzw. centrum usług wspólnych i świadczy między innymi usługi finansowo - księgowe, informatyczne (dalej: „IT”) i controlingowe na rzecz podmiotów z Grupy A. (dalej: „Grupa”).
Świadczone przez Spółkę usługi informatyczne można podzielić na 3 główne filary, tj.:
- usługi z zakresu infrastruktury IT,
- aplikacje IT oraz
- usługi dla klientów z segmentu steel.
W ramach strategii Grupy dotyczącej wycofania się Grupy z filaru usług IT, na mocy umowy zawartej pomiędzy Spółką a Nabywcą (dalej: „Umowa”) z dniem 1 października 2025 r. dojdzie do przeniesienia do Nabywcy (podmiotu niepowiązanego ze Spółką) części działalności związanej ze świadczeniem przez Spółkę usług aplikacji IT (dalej: „Segment Aplikacji”; dalej łącznie jako: „Transakcja”).
W ramach Transakcji - z dniem 1 października 2025 r. - dojdzie do:
- przejścia części zakładu pracy obejmującego pracowników przypisanych do Segmentu Aplikacji (tj. pełniących funkcje wyłącznie na rzecz tego segmentu) oraz kilku pracowników pełniących funkcje administracyjne, w tym m.in. w zakresie obsługi kadrowo-płacowej oraz
- przeniesienia własności telefonów komórkowych, z których dotychczas korzystali przenoszeni pracownicy Wnioskodawcy.
Wnioskodawca zaznacza, że na skutek Transakcji nie dojdzie do przeniesienia innych składników bilansu Spółki.
Transfer pracowników będzie stanowił przejście części zakładu pracy na innego pracodawcę w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy (Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm.; dalej: „Kodeks pracy”). W konsekwencji dla pracowników, przypisanych obecnie do Segmentu Aplikacji, których dotychczasowym pracodawcą był Wnioskodawca, nowym pracodawcą będzie Nabywca.
W wyniku przejścia pracowników do Nabywcy, zgodnie z postanowieniami Umowy, Nabywca przejmie również istniejące zobowiązania wobec nich ciążące dotychczas na Spółce jako pracodawcy dotyczące: I) świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych), II) świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, a także III) wszystkie zobowiązania powstałe do daty przeniesienia (tj. 1 października 2025 r.) w związku z przeniesionymi stosunkami pracy z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach nadliczbowych, w każdym przypadku w tym składki na ubezpieczenie społeczne (dalej: „Zobowiązania Pracownicze”).
Na Zobowiązania Pracownicze Wnioskodawca utworzył rezerwy zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.
Strony ustaliły następujący sposób ustalania ostatecznej ceny zakupu:
1) podstawowa cena zakupu (zasadniczo będzie to cena za telefony komórkowe), plus (lub minus)
2) wartość rezerw odnosząca się do zobowiązań z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach nadliczbowych (oraz składek na ubezpieczenie społeczne), skalkulowana na dzień 30 września 2025 r., minus
3) wartość rezerw odnosząca się do zobowiązań z tytułu świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych) oraz świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, skalkulowana na dzień 30 września 2025 r.
Przy czym, w pierwszej kolejności nastąpi zapłata wstępnej ceny zakupu, która została ustalona w następujący sposób:
1) podstawowa ceny zakupu (tj. de facto cena za telefony komórkowe), plus (lub minus)
2) wartość rezerw odnosząca się do w/w zobowiązań z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach nadliczbowych (oraz składek na ubezpieczenie społeczne) skalkulowana na dzień 25 sierpnia 2025 r., minus
3) 85% wartości rezerw na zobowiązania z tytułu w/w świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych) oraz świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, skalkulowana na dzień 30 września 2024 r.
Po ustalonym pomiędzy stronami okresie, gdy będą już znane ostateczne dane, Spółka i Nabywca zweryfikują, czy występuje rozbieżność w wartości ostatecznej ceny zakupu i wstępnej ceny zakupu, czy też wartość wstępnej ceny zakupu będzie odpowiadała wartości ostatecznej ceny zakupu. W zależności od wyniku tej weryfikacji zostanie lub nie zostanie dokonana odpowiednia korekta rozliczeń w tym zakresie.
Jednocześnie, w związku z faktem, iż wartość przejmowanych Zobowiązań Pracowniczych będzie przewyższała wartość przekazywanych aktywów (telefonów komórkowych), w odniesieniu do wstępnej ceny zakupu będzie to skutkowało powstaniem tzw. „ujemnej ceny transakcji”.
Rozliczenie pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą odbywać się będzie w następujący sposób:
- Wnioskodawca wystawi fakturę VAT na rzecz Nabywcy z tytułu przeniesienia własności telefonów komórkowych,
- Nabywca wystawi fakturę VAT na rzecz Wnioskodawcy z tytułu przejęcia Zobowiązań Pracowniczych,
- z tytułu przejścia części zakładu pracy na podstawie przepisów Kodeksu pracy w Umowie nie zostało przewidziane wynagrodzenie.
Rozliczenie może nastąpić poprzez kompensatę wzajemnych zobowiązań. W takim przypadku płatność różnicy pomiędzy należnymi w ramach tego rozliczenia kwotami zostanie dokonana na rachunek bankowy widniejący na tzw. Białej Liście.
Dodatkowo w związku z Transakcją doszło do rozwiązania umowy o współpracy przez Spółkę z osobą, z którą dotychczas Spółka współpracowała za pośrednictwem agencji pracy. Nowa umowa z tą osobą zostanie zawarta przez Nabywcę. Umowa z tą osobą nie jest zatem przedmiotem Transakcji.
W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę innych - aniżeli telefony komórkowe oraz pracownicy (w związku z przejściem części zakładu pracy) - składników materialnych oraz niematerialnych.
W szczególności jej przedmiot nie będzie obejmował:
- licencji na oprogramowanie niezbędne do świadczenia usług,
- środków pieniężnych i innych aktywów pieniężnych związanych z działalnością Segmentu Aplikacji,
- nazwy ani innych oznaczeń indywidualizujących działalność,
- źródeł finansowania działalności,
- przejęcia odpowiedzialności za wcześniejsze umowy i roszczenia Wnioskodawcy,
- przejęcia odpowiedzialności za zobowiązania Wnioskodawcy (poza opisanymi powyżej Zobowiązaniami Pracowniczymi),
- przeniesienia zobowiązań lub należności związanych z działalnością Segmentu Aplikacji a także umów związanych z nią umów.
Dodatkowo Wnioskodawca podkreśla, iż:
- Segment Aplikacji nie jest oddzielnym, wyodrębnionym formalnie działem/jednostką/oddziałem w strukturze organizacyjnej Spółki.
- jak wskazano powyżej, Segment Aplikacji stanowi wyłącznie jeden z trzech filarów funkcjonującego w Spółce działu informatycznego, dla którego w ramach działalności Wnioskodawcy nie ustanowiono odrębnego regulaminu, czy też zasad funkcjonowania.
- Segment Aplikacji jest w pewnym stopniu wyodrębniony finansowo w ramach struktury przedsiębiorstwa Wnioskodawcy poprzez ustanowienie osobnych miejsc powstawania kosztów oraz przypisania do nich kosztów dotyczących pracowników Segmentu Aplikacji. W przypadku braku możliwości przypisania kosztu do danego pracownika, podział kosztów odbywa się z wykorzystaniem klucza alokacyjnego.
- na potrzeby bieżącej działalności nie jest jednak sporządzany oddzielny rachunek zysków i strat. Ustalany jest wyłącznie jeden, wspólny wynik finansowy obejmujący całą działalność Wnioskodawcy.
- Segment Aplikacji nie posiada własnego, oddzielnego rachunku bankowego.
- Segment Aplikacji funkcjonuje w strukturze hierarchicznej, tj. w jego ramach zatrudnione są zarówno osoby na niższych, jak i na wyższych szczeblach, a tym osoby na stanowiskach zarządczych.
W wyniku Transakcji, obowiązki i zadania pracowników Segmentu Aplikacji nie ulegną istotnej zmianie w stosunku do tego jakie obowiązki pełnili u poprzedniego pracodawcy, tj. Wnioskodawcy. Ponadto, Spółka w pozostałym zakresie (tj. poza działalnością obejmującą funkcje wykonywane przez Segment Aplikacji) będzie prowadzić działalność gospodarczą (w obszarze IT) w oparciu o pozostałe składniki majątkowe i pozostających w Spółce pracowników.
Na dzień dokonania Transakcji, Nabywca będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT oraz będzie spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w art. 15 Ustawy o VAT.
W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 10 grudnia 2025 r., uzupełnili Państwo opis zdarzenia przyszłego, następująco:
Ad. I. Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego, poprzez jednoznaczne wskazanie:
Pytanie nr 1: „Czy wynagrodzenie należne Nabywcy z tytułu rozliczeń związanych z transferem Zobowiązań Pracowniczych:
- zostanie poniesione z zasobów majątkowych Państwa Spółki?
- nie zostanie Państwa Spółce w żaden sposób zwrócone?
- zostanie odpowiednio udokumentowane?
- zostanie poniesione w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów Państwa Spółki?”
Odpowiedź Zainteresowanych
Na wstępie Zainteresowani wskazują, że na moment złożenia odpowiedzi na Wezwanie transakcja przeniesienia przez Spółkę do Nabywcy (podmiotu niepowiązanego ze Spółką) części działalności związanej ze świadczeniem przez Spółkę usług aplikacji IT (dalej: „Segment Aplikacji”) została już dokonana, tj. doszło zarówno do przeniesienia pracowników wykonujących prace w ramach Segmentu Aplikacji, jak i sprzedaży telefonów. W momencie składania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej było to jednak zdarzenie przyszłe. Tym samym, w niniejszej odpowiedzi na Wezwanie Zainteresowani posługują się trybem przeszłym.
W odpowiedzi na powyższe pytanie Zainteresowani wskazują, że wynagrodzenie należne Nabywcy od Spółki z tytułu rozliczeń związanych z transferem Zobowiązań Pracowniczych:
- zostało poniesione z zasobów majątkowych Spółki - to Spółka poniosła ciężar ekonomiczny związany z jego wypłatą;
- ma charakter definitywny - poniesiony przez Spółkę koszt w postaci przedmiotowego Wynagrodzenia nie został ani nie zostanie Spółce w jakikolwiek sposób zwrócony;
- zostało we właściwy sposób udokumentowanie - Spółka otrzymała od Nabywcy fakturę dokumentującą poniesienie przedmiotowego kosztu;
- w ocenie Zainteresowanych zostało poniesione w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów Spółki - za czym przemawiają poniższe argumenty:
- wydatek ten dotyczy okresu zatrudnienia pracowników u Spółki, a zatem jest on „związany” z przychodami uzyskanymi wówczas przez Spółkę, do których osiągnięcia przyczyniali się pracownicy, których koszt ten dotyczy (wydatek ten jest zatem związany z okresem, kiedy pracownicy byli zatrudnieni przez Spółkę i osiąganymi wówczas przez Spółkę przychodami),
- wydatek ten jest związany z szeroko pojętymi wydatkami pracowniczymi, które co do zasady stanowią dla podatników koszty uzyskania przychodów - prawo pracowników do otrzymania np. ekwiwalentów z tytułu niewykorzystanych dni urlopu czy też obowiązek tworzenia rezerw na odprawy emerytalne i rentowe są związane z pracą wykonywaną przez pracownika na rzecz pracodawcy i wynikają z przepisów/wewnętrznych regulacji, a zatem niewątpliwie stanowią element stosunku pracy,
- nieponiesienie wskazanego kosztu powodowałoby, że analizowana transakcja nie doszłaby do skutku, co uniemożliwiłoby realizację strategii Spółki w zakresie wycofania się z działalności Segmentu Aplikacji i koncentracji na osiągnięciu przychodów z działalności pozostałych segmentów.
Pytanie nr 2: „Czy przejęcie Zobowiązań Pracowniczych przez Nabywcę zostało uregulowane w umowie/porozumieniu?”
Odpowiedź Zainteresowanych
Tak, przejęcie Zobowiązań Pracowniczych przez Nabywcę zostało uregulowane w umowie zawartej pomiędzy Spółką a Nabywcą, na mocy której z dniem 1 października 2025 r. doszło do przeniesienia na Nabywcę (podmiotu niepowiązanego ze Spółką) części działalności związanej ze świadczeniem przez Spółkę usług aplikacji IT (Segmentu Aplikacji).
Pytanie nr 3: „Czy w świetle przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wskazane we wniosku Zobowiązania Pracownicze stanowią przychody ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ww. ustawy? Jeżeli nie, to z jakiego tytułu stanowią one przychody na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?”
Odpowiedź Zainteresowanych
Zainteresowani wskazują, że pod pojęciem „Zobowiązań Pracowniczych”, o których mowa we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego należy rozumieć istniejące zobowiązania wobec pracowników podlegających transferowi do Nabywcy ciążące dotychczas na Spółce jako pracodawcy dotyczące:
I) świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych),
II) świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne, a także
III) wszystkich zobowiązań powstałych do daty przeniesienia (tj. 1 października 2025 r.) w związku z przeniesionymi stosunkami pracy z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach nadliczbowych, w każdym przypadku w tym składki na ubezpieczenie społeczne.
Powyższe oznacza, że przeniesione zostały jedynie zobowiązania dotyczące transferowanych pracowników, które na moment dokonania transferu (tj. 1 października 2025 r.) nie wiązały się z realną wypłatą tych świadczeń na rzecz konkretnych pracowników. Obowiązek taki wystąpi ewentualnie dopiero w przyszłości i będzie spoczywał już na nowym pracodawcy, tj. Nabywcy. Wówczas Zobowiązania Pracownicze, o których mowa w pkt II i III powyżej będą stanowiły przychody ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 (Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: „Ustawa o PIT”) Ustawy o PIT. Natomiast Zobowiązania Pracownicze, o których mowa w pkt I powyżej (tj. odprawy pośmiertne nie będą stanowiły przychodów ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT. Jednocześnie zgodnie z aktualną linią interpretacyjną Dyrektora KIS będą podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 Ustawy o PIT (stanowisko takie zostało potwierdzone przykładowo w interpretacji indywidualnej z 9 października 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.604.2024.4.JK3).
Jednocześnie Zainteresowani wskazują, że złożony przez Zainteresowanych wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, którego dotyczy Wezwanie, nie dotyczył przepisów Ustawy o PIT i tym samym intencją Zainteresowanych nie było uzyskanie potwierdzenia stanowiska Zainteresowanych na gruncie przedmiotowych przepisów (interpretacja przepisów Ustawy o PIT nie stanowiła ani opisu zdarzenia przyszłego ani też opisu stanowiska Zainteresowanych).
Pytanie nr 4: „Z jakich środków zostaną sfinansowane Zobowiązania Pracownicze, tj. czy zostaną sfinansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych czy też z innych środków? Proszę wskazać z jakich?”
Odpowiedź Zainteresowanych
Jak wskazano powyżej, do potencjalnej wypłaty Zobowiązań Pracowniczych - o ile ziszczą się warunki do ich wypłaty - zobowiązany może być w przyszłości Nabywca. W przypadku, gdy wystąpią przesłanki do wypłaty określonych świadczeń na rzecz przeniesionych do Nabywcy pracowników koszt wypłaty takich świadczeń zostanie każdorazowo sfinansowany przez Nabywcę ze środków obrotowych Nabywcy (nie ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych).
Dodatkowo Zainteresowani wskazują, że wynagrodzenie należne Nabywcy od Spółki również zostało sfinansowane przez Spółkę z jej środków obrotowych.
Pytanie nr 5: „Z jakich przepisów prawnych wynika obowiązek wypłaty świadczeń określonych we wniosku jako Zobowiązania pracownicze?”
Odpowiedź Zainteresowanych
Zainteresowani wskazują, że obowiązek wypłaty świadczeń w postaci: I) świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych), II) świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna), III) świadczeń z tytułu niewykorzystanych urlopów/wypoczynku, pracy w godzinach nadliczbowych wynika z przepisów Kodeksu Pracy (ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm.; dalej: „Kodeks pracy”), (art. 93 regulujący kwestię wypłaty odpraw pośmiertnych, art. 921 regulujący kwestię wypłaty odpraw emerytalnych i rentownych, art. 151 i art. 1511 regulujące kwestię pracy w godzinach nadliczbowych i wypłaty dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, art. 171 - 173 regulujące kwestię wypłaty ekwiwalentów/wynagrodzeń za czas urlopu), natomiast obowiązek uiszczenia składek na ubezpieczenia społeczne od poszczególnych, w/w świadczeń wynika z przepisów Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (w szczególności art. 18 ust. 1), (ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 350 z późn.zm; dalej: „Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych”)). Dodatkowo, na mocy art. 231 § 2 Kodeksu Pracy, cyt.: „Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed przejściem części zakładu pracy na innego pracodawcę, dotychczasowy i nowy pracodawca odpowiadają solidarnie”, natomiast na mocy Umowy, na podstawie której nastąpił transfer Segmentu Aplikacji Zainteresowani określili, że to Nabywca przejmie obowiązek rozliczenia Zobowiązań Pracowniczych przenoszonych pracowników (dotychczas zatrudnionych w Spółce).
Natomiast obowiązek tworzenia rezerw na Zobowiązania Pracownicze wynika z przepisów Ustawy o rachunkowości (Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm.; dalej: „Ustawa o rachunkowości”)).
Pytanie nr 6: „Czy opisany we wniosku zespół składników (pracownicy oraz telefony komórkowe) - mający być przedmiotem przeniesienia - został/zostanie wyodrębniony na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. czy zespół składników jest/będzie na tyle zorganizowany, aby samodzielnie wykonywać zadania i prowadzić działalność gospodarczą?”
Odpowiedź Zainteresowanych
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego:
- Segment Aplikacji nie był oddzielnym, wyodrębnionym formalnie działem/jednostką/oddziałem w strukturze organizacyjnej Spółki.
- Segment Aplikacji stanowił wyłącznie jeden z trzech filarów funkcjonującego w Spółce działu informatycznego, dla którego w ramach działalności Wnioskodawcy nie ustanowiono odrębnego regulaminu, czy też zasad funkcjonowania.
- Segment Aplikacji w pewnym stopniu był wyodrębniony finansowo w ramach struktury przedsiębiorstwa Spółki poprzez ustanowienie osobnych miejsc powstawania kosztów oraz przypisania do nich kosztów dotyczących pracowników Segmentu Aplikacji. W przypadku braku możliwości przypisania kosztu do danego pracownika, podział kosztów odbywał się z wykorzystaniem klucza alokacyjnego.
- Na potrzeby bieżącej działalności nie był jednak sporządzany oddzielny rachunek zysków i strat. Ustalany był wyłącznie jeden, wspólny wynik finansowy obejmujący całą działalność Spółki.
- Segment Aplikacji nie posiadał własnego, oddzielnego rachunku bankowego.
- Segment Aplikacji funkcjonował w strukturze hierarchicznej, tj. w jego ramach zatrudnione są zarówno osoby na niższych, jak i na wyższych szczeblach, a tym osoby na stanowiskach zarządczych.
- W ramach transakcji przeniesienia Segmentu Aplikacji nie doszło do przeniesienia na Nabywcę innych - aniżeli telefony komórkowe oraz pracownicy - składników materialnych oraz niematerialnych. W szczególności jej przedmiot nie obejmował:
- licencji na oprogramowanie niezbędne do świadczenia usług,
- środków pieniężnych i innych aktywów pieniężnych związanych z działalnością Segmentu Aplikacji,
- nazwy ani innych oznaczeń indywidualizujących działalność,
- źródeł finansowania działalności,
- przejęcia odpowiedzialności za wcześniejsze umowy i roszczenia Spółki,
- przejęcia odpowiedzialności za zobowiązania Spółki (poza Zobowiązaniami Pracowniczymi),
- przeniesienia zobowiązań lub należności związanych z działalnością Segmentu Aplikacji a także związanych z nią umów.
Ponadto, Zainteresowani wskazują (co zostało również wskazane w uzasadnieniu stanowiska Zainteresowanych zaprezentowanego we wniosku o wydanie interpretacji), że w związku z transakcją przejścia Segmentu Aplikacji nie doszło również do przeniesienia na Nabywcę umów z kontrahentami, a także cesji umów z dostawcami (np. operatorami komórkowymi).
Po transferze do Nabywcy przenoszony Segment Aplikacji nie był w stanie funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo w sposób niezakłócony, bez podejmowania koniecznych dodatkowych działań. Powyższe wynika z faktu, że nie jest możliwe prowadzenie przedsiębiorstwa przy pomocy jedynie pracowników i telefonów komórkowych. Tym samym, zdaniem Zainteresowanych opisany we wniosku zespół składników (pracownicy oraz telefony komórkowe) - będący przedmiotem przeniesienia - nie został wyodrębniony na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. nie był na tyle zorganizowany, aby samodzielnie wykonywać zadania i prowadzić działalność gospodarczą.
Pytanie nr 7: „Czy Nabywca będzie kontynuował dotychczasową Państwa działalność w oparciu o przenoszone składniki wyłącznie przy pomocy pracowników oraz telefonów komórkowych, będących przedmiotem przeniesienia; jeśli nie, proszę wskazać, jakie inne składniki majątkowe będą potrzebne do kontynuowania działalności?”
Odpowiedź Zainteresowanych
Nie, kontynuowana przez Nabywcę działalność (dokonywana dotychczas przez Spółkę w ramach Segmentu Aplikacji) nie jest i nie będzie dokonywana jedynie w oparciu o przenoszone składniki, tj. pracowników Segmentu Aplikacji i telefony komórkowe. W celu kontynuowania prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie przez Nabywcę konieczne jest posiadanie dodatkowych składników, takich jak w szczególności: przestrzeń biurowa (do której Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego umowy najmu), sprzęt komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np. routery), sprzęt biurowy (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i oprogramowanie.
Pytanie nr 8: „Czy Nabywca będzie miał faktyczną możliwość kontynuowania Państwa działalności w dotychczasowym zakresie wyłącznie na podstawie przejętych pracowników oraz telefonów komórkowych?”
Odpowiedź Zainteresowanych
Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w ramach transakcji będącej przedmiotem niniejszego wniosku (tj. przeniesienia do Nabywcy Segmentu Aplikacji) nie doszło do przeniesienia umów z kontrahentami, a także cesji nie podlegały umowy z dostawcami (np. operatorami komórkowymi). Ponadto, w ramach w/w transakcji przeniesieniu podlegali jedynie pracownicy oraz telefony komórkowe. Pozostałe, wymagane do prowadzenia tego typu działalności składniki jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 7 powyżej - takie jak w szczególności w/w wskazane przestrzeń biurowa (do której Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego umowy najmu), sprzęt komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np. routery), sprzęt biurowy (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i oprogramowanie - musiały zostać zorganizowane przez Nabywcę we własnym zakresie. W kontekście powyższego Zainteresowani wskazują, że Nabywca nie miał faktycznej możliwości kontynuowania prowadzenia działalności (w zakresie dotychczas funkcjonującego w ramach Spółki Segmentu Aplikacji) na moment dokonania przeniesienia pracowników i telefonów komórkowych, tj. na dzień 1 października 2025 r. wyłącznie na podstawie przejętych pracowników oraz telefonów komórkowych.
Pytanie nr 9: „Czy przejście pracowników będzie czynnością odpłatną? Czy z tego tytułu otrzymają Państwo jakiekolwiek wynagrodzenie?”
Odpowiedź Zainteresowanych
Zainteresowani wskazują, że przejście pracowników nie było czynnością odpłatną, tj. Spółka nie otrzymała z tego tytułu jakiegokolwiek wynagrodzenia. Jedyne wynagrodzenie ustalone pomiędzy Spółką a Nabywcą w związku z transferem na Nabywcę Segmentu Aplikacji zostało ustalone:
- za przeniesienie przez Spółkę na rzecz Nabywcy własności telefonów komórkowych oraz
- za przejęcie przez Nabywcę od Spółki Zobowiązań Pracowniczych.
Pytanie nr 10: „Czy przenoszony zespół składników w postaci pracowników i telefonów Nabywca będzie wykorzystywał wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?”
Odpowiedź Zainteresowanych
Zainteresowani potwierdzają, że przenoszeni w ramach transferu Segmentu Aplikacji pracownicy oraz telefony komórkowe będą służyły Nabywcy wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Pytanie nr 11: „Czy wydatki z tytułu dokonywanych rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych, związane z transferem zobowiązań pracowniczych, związane będą z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT?”
Odpowiedź Zainteresowanych
Zainteresowani wskazują, że rozliczenia z tytułu Zobowiązań pracowniczych dokonywane pomiędzy Spółką a Nabywcą są związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności opodatkowanej podatkiem VAT - przed analizowanym transferem Segmentu Aplikacji do Nabywcy - świadczył m.in. usługi z obszaru IT, w ramach których działał Segment Aplikacji. Przejęcie zatem przez Nabywcę rozliczeń z tytułu Zobowiązań Pracowniczych i należne z tego tytułu Nabywcy od Spółki wynagrodzenie dotyczy pracowników realizujących w tamtym czasie u Wnioskodawcy czynności opodatkowane podatkiem VAT, a zatem wydatek w postaci przedmiotowego wynagrodzenia jest związany z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
Ad. II. Wyjaśnienie zawartych we wniosku rozbieżności pomiędzy datą wskazaną w kalkulacji rezerw przy ostatecznej cenie zakupu oraz przy wstępnej cenie zakupu.
„Proszę o wyjaśnienie, dlaczego kalkulacja wstępnej ceny zakupu w stosunku do wartości rezerw na zobowiązania z tytułu w/w świadczeń na wypadek śmierci oraz świadczeń emerytalnych wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, została skalkulowana na dzień 30 września 2024 r.”
Odpowiedź Zainteresowanych
Zainteresowani wskazują, że ustalony w umowie, na bazie której nastąpił transfer Segmentu Aplikacji ze Spółki na Nabywcę, mechanizm kalkulacji zarówno wstępnej ceny zakupu, jak i ostatecznej ceny zakupu (tak jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego) obejmował wartość rezerw na poszczególne Zobowiązania Pracownicze zawiązanych uprzednio przez Spółkę. Tym samym, w praktyce dla określenia wstępnej ceny zakupu (a w dalszej kolejności także ostatecznej ceny zakupu) konieczne było przekazanie wartości przedmiotowych rezerw przez Spółkę do Nabywcy, tak aby Nabywca był w stanie wystawić na Spółkę fakturę dokumentującą jego wynagrodzenie za przejęcie rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych na właściwą kwotę i we właściwym terminie.
Ponadto, na mocy w/w umowy strony określiły, że płatność wstępnej ceny zakupu nastąpi przez Spółkę na rzecz Nabywcy najpóźniej w dniu 30 września 2025 r., tj. jeden dzień przed dokonaniem faktycznego transferu pracowników i telefonów na rzecz Nabywcy. W konsekwencji, niemożliwym było przyjęcie dla kalkulacji wstępnej ceny zakupu wartości przedmiotowych rezerw określonych na dzień 30 września 2025 r., bowiem wartość ta na dzień przekazania Nabywcy przez Spółkę informacji o wartości wynagrodzenia należnego Nabywcy od Spółki z tytułu przejęcia zobowiązań pracowniczych (co nastąpiło przed 30 września 2025 r.) nie była znana. Jednocześnie, żeby przyjąć jak najbardziej obiektywną i uzasadnioną wartość przedmiotowych rezerw na potrzeby ustalenia wstępnej ceny zakupu Spółka i Nabywca jako niepowiązane strony ustalili, że w takim przypadku najbardziej wiarygodną wartością będzie wielkość tych rezerw wynikająca z bilansu zamknięcia ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego Spółki. Powyższe podyktowane było przede wszystkim faktem, że metodologia ustalania przedmiotowych rezerw w tym okresie (30.09.2024-30.09.2025) nie uległa w Spółce zmianie. Przy czym, jak również wskazano w opisie zdarzenia przyszłego zaprezentowanego we wniosku o wydanie interpretacji, strony ustaliły mechanizm weryfikacyjny, który miał doprowadzić do odzwierciedlenia wartości przedmiotowych rezerw na dzień 30.09.2025 r. (to jest na dzień zamknięcia kolejnego roku obrotowego, który przypadał na dzień poprzedzający dzień transferu pracowników i telefonów komórkowych). Mechanizm ten opierał się na założeniu, że po ustalonym pomiędzy stronami okresie, gdy będą już znane ostateczne dane, Spółka i Nabywca zweryfikują, czy występuje rozbieżność w wartości ostatecznej ceny zakupu i wstępnej ceny zakupu, czy też wartość wstępnej ceny zakupu będzie odpowiadała wartości ostatecznej ceny zakupu. W zależności od wyniku tej weryfikacji zostanie lub nie zostanie dokonana odpowiednia korekta rozliczeń w tym zakresie. Tym samym, ostateczna cena zakupu i w konsekwencji ostatecznie należne Nabywcy od Spółki wynagrodzenie z tytułu przejęcia rozliczenia Zobowiązań pracowniczych uwzględniało realne wartości przedmiotowych rezerw.
Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
1. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym przejście części zakładu pracy (Segmentu Aplikacji) w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym wskazana w opisie zdarzenia przyszłego sprzedaż telefonów komórkowych przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT?
3. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym Nabywcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia telefonów komórkowych?
4. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym wynagrodzenie należne Nabywcy od Wnioskodawcy z tytułu rozliczeń związanych z transferem Zobowiązań Pracowniczych będzie stanowiło wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu przepisów ustawy o VAT wykonanych przez Nabywcę na rzecz Wnioskodawcy, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT?
5. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu dokonywanych rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych?
Państwa stanowisko w sprawie/Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
1. Zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym przejście części zakładu pracy (Segmentu Aplikacji) w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
2. Zdaniem Zainteresowanych, wskazana w opisie zdarzenia przyszłego sprzedaż telefonów komórkowych przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 7 Ustawy o VAT.
3. Zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym Nabywcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia telefonów komórkowych.
4. Zdaniem Zainteresowanych, w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym wynagrodzenie należne Nabywcy od Wnioskodawcy z tytułu rozliczeń związanych z transferem Zobowiązań Pracowniczych będzie stanowiło wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu przepisów ustawy o VAT wykonanych przez Nabywcę na rzecz Wnioskodawcy, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
5. Zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu dokonywanych rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych.
Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy
Ad 1
Uwagi ogólne - Transakcja jako niespełniająca warunków dla uznania jej za sprzedaż przedsiębiorstwa / zorganizowanej części przedsiębiorstwa
I. Przedsiębiorstwo
Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, cyt.: „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2) eksport towarów,
3) import towarów na terytorium kraju,
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Przy czym jak stanowi art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, cyt.: „Przepisów ustawy nie stosuje się do: 1) transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa; (…).”
Przepisy Ustawy o VAT nie zawierają definicji przedsiębiorstwa, dlatego w tym celu należy odwołać się do art. 551 Kodeksu cywilnego[1], zgodnie z którym, cyt.: „Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności:
1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5) koncesje, licencje i zezwolenia;
6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8) tajemnice przedsiębiorstwa;
9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarcze.”
Przenosząc powyższe na grunt opisanego we Wniosku zdarzenia przyszłego zdaniem Zainteresowanych Transakcji nie można zakwalifikować jako sprzedaży przedsiębiorstwa. Powyższe wynika z faktu, iż w jej ramach, na mocy Umowy, z dniem 1 października 2025 r. dojdzie jedynie do przejścia części zakładu pracy Wnioskodawcy (w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy) oraz sprzedaży telefonów komórkowych. Mając na uwadze powyższe należy zatem wskazać, że Wnioskodawca w związku z Transakcją nie dokona sprzedaży całości swoich składników majątkowych, lecz jedynie niewielkiej ich części. Wskutek Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę środków pieniężnych Wnioskodawcy, umów z kontrahentami, a także przejęcia odpowiedzialności za wcześniejsze umowy i roszczenia Wnioskodawcy, czy też przejęcia odpowiedzialności za zobowiązania Wnioskodawcy (jedynymi przenoszonymi zobowiązaniami mogą być Zobowiązania Pracownicze). Poza działalnością w ramach Segmentu Aplikacji Wnioskodawca w dalszym ciągu kontynuował będzie swoją dotychczasową działalność w oparciu o pozostałe składniki majątkowe i pracowników, którzy pozostaną u Wnioskodawcy (tj. nie będą podlegać przeniesieniu w ramach Transakcji).
W konsekwencji nie ulega zatem żadnej wątpliwości, że w ramach opisanej we Wniosku Transakcji nie dojdzie do zbycia przez Wnioskodawcę swojego przedsiębiorstwa.
II. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
Jednocześnie zdaniem Zainteresowanych w ramach Transakcji nie dojdzie również do zbycia przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”).
Jak stanowi art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, cyt.: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: (…) zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.
Definicja ZCP zakłada zatem specyficzne warunki wyodrębnienia składników majątkowych od reszty przedsiębiorstwa (przykładowo jak wskazano w wyroku NSA z dnia 3 marca 2023 r., sygn. II FSK 1844/20 lub interpretacji indywidualnej z dnia 6 marca 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.723.2024.3.AK):
- musi istnieć zbiór składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), który jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych,
- składniki te można wydzielić z istniejącego przedsiębiorstwa funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo,
- jednocześnie, składniki te muszą być dedykowane do realizacji konkretnych zadań gospodarczych, innymi słowy - musi zostać wykazane, że mogą stanowić niezależne przedsiębiorstwo, które może funkcjonować samodzielnie.
Przy czym, aby można było mówić o ZCP w rozumieniu w/w przepisów wszystkie te przesłanki muszą wystąpić łącznie.
W opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym zbywane składniki majątkowe w postaci telefonów komórkowych, jak i przenoszeni w trybie art. 231 Kodeksu pracy pracownicy nie są w pełni wydzieleni organizacyjnie i finansowo w ramach struktury organizacyjnej Wnioskodawcy, tj.:
- Segment Aplikacji nie jest oddzielnym, wyodrębnionym działem / jednostką / oddziałem w strukturze organizacyjnej Spółki,
- Segment Aplikacji stanowi wyłącznie jeden z trzech filarów funkcjonującego w Spółce działu informatycznego, dla którego w ramach działalności Wnioskodawcy nie ustanowiono odrębnego regulaminu, czy też zasad funkcjonowania,
- jakkolwiek Segment Aplikacji jest w pewnym stopniu wyodrębniony finansowo w ramach struktury przedsiębiorstwa Wnioskodawcy poprzez ustanowienie osobnych miejsc powstawania kosztów, czy też możliwości sporządzenia odrębnego rachunku zysków i strat, to w praktyce Wnioskodawca nie sporządza oddzielnego rachunku zysków i strat dla Segmentu Aplikacji, ustalany jest wyłącznie jeden, wspólny wynik finansowy obejmujący całą działalność Wnioskodawcy (z uwagi na fakt, że Segment Aplikacji nie jest wyodrębnioną jednostką w ramach działalności Wnioskodawcy),
- Segment Aplikacji nie posiada własnego, oddzielnego rachunku bankowego,
- dodatkowo należy również wskazać, że w związku z Transakcją nie dojdzie do przejścia na Nabywcę m.in. umów z kontrahentami Wnioskodawcy, środków finansowych, czy też innych należności lub zobowiązań (jedynymi przenoszonymi zobowiązaniami będą jedynie te związane z przejściem części zakładu pracy, czyli Zobowiązania Pracownicze),
- a zatem w tym kontekście nie można uznać, że w ramach Transakcji będzie miało miejsce zbycie zespołu składników materialnych i niematerialnych, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze analogiczne do tych realizowanych u Wnioskodawcy.
Co więcej, mając na uwadze fakt, iż w ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia umów z kontrahentami, a także cesji nie będą podlegały umowy z dostawcami (np. operatorami komórkowymi) trudno uznać, aby w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym przenoszony Segment Aplikacji mógł po transferze funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo w sposób niezakłócony, bez podejmowania koniecznych dodatkowych działań. W ocenie Wnioskodawcy nie jest możliwe prowadzenie przedsiębiorstwa przy pomocy jedynie pracowników i telefonów komórkowych.
W kontekście powyższego należy zatem uznać, że Transakcja i dokonywane w jej ramach:
- przejście części zakładu pracy obejmujące pracowników przypisanych do Segmentu Aplikacji oraz kilku pracowników pełniących funkcje administracyjne (wraz z przejęciem Zobowiązań Pracowniczych), a także
- sprzedaż telefonów komórkowych, będących własnością Wnioskodawcy, z których dotychczas korzystali przenoszeni pracownicy Wnioskodawcy,
- nie stanowią zbycia ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
Podsumowując w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP, a zatem przepis art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT wyłączający stosowanie przepisów Ustawy o VAT do tego typu transakcji nie będzie znajdował zastosowania do przedmiotowego zdarzenia przyszłego.
Przejście części zakładu pracy w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy a opodatkowanie VAT
Mając na uwadze powyższe, należy rozważyć czy przejście części zakładu pracy w rozumieniu Kodeksu pracy będzie stanowić odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT.
Na podstawie art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Zgodnie zaś z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, jak również wszelkie postacie energii.
Jak stanowi art. 8 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się natomiast każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT, w tym również np. przeniesienie praw do własności niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej oraz zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.
Definicja świadczenia usług w Ustawie o VAT stanowi zatem dopełnienie definicji dostawy towarów.
W związku z szerokim zakresem pojęcia świadczenia usług, nie obejmuje ono wyłącznie działań podatnika, natomiast również zobowiązanie do powstrzymania się od wykonywania, tolerowania danych czynności. Konkludując, pod pojęciem świadczenia usług należy rozumieć wszelkie zachowania podatnika na rzecz innego podmiotu, które nie stanowią dostawy towarów, przejawiające się jako działanie lub zaniechanie.
W celu uznania danego świadczenia za usługę opodatkowaną VAT, spełnione muszą zostać łącznie dwa warunki, tj.:
- nabywca musi być bezpośrednim beneficjentem wykonanego świadczenia oraz
- usługa stanowić musi świadczenie odpłatne (usłudze musi odpowiadać świadczenie wzajemne ze strony nabywcy).
W kontekście powyższego wskazać należy, że świadczenie usług, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynność ta jest wykonywana odpłatnie.
Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny między świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi zatem istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
Zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru / odbiorcy usługi zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
Przy czym nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów (w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT) lub świadczenie usług (w rozumieniu art. 8 Ustawy o VAT) podlega opodatkowaniu VAT. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem VAT.
W świetle art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, cyt.: „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.”
W myśl natomiast art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, cyt. „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.”
Przenosząc powyższe na grunt opisanego we Wniosku zdarzenia przyszłego należy wskazać, że w związku z przeniesieniem Segmentu Aplikacji ze Spółki na rzecz Nabywcy dojdzie do przejścia części zakładu pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy. Zgodnie z tą regulacją, cyt.: „W razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem przepisów § 5.” W dalszej części tego przepisu określona została m.in. kwestia uregulowania zobowiązań wynikających ze stosunku pracy pomiędzy dotychczasowym i nowym pracodawcą, obowiązków informacyjnych wobec pracowników w związku z takim przejściem, czy też kwestie związane z rozwiązaniem stosunku pracy.
Mając na uwadze powyższy przepis wskazać należy, że co do zasady reguluje on zatem skutki prawne zarówno dla pracodawców, jak i pracowników przejęcia zakładu pracy lub jego części. Przejście zakładu pracy jest procesem regulowanym przepisami prawa pracy, mającym na celu ochronę praw pracowników oraz zapewnienie ciągłości zatrudnienia.
Zdaniem Zainteresowanych mając na uwadze powołane powyżej przepisy przejście części zakładu pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy, o którym mowa w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym nie będzie stanowić świadczenia usług ani dostawy towarów w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. Powyższe wynika z faktu, iż w związku z przejściem części zakładu pracy Wnioskodawcy nie nastąpi żadna odpłatność z tego tytułu ze strony Nabywcy. Umowa, która zostanie zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Nabywcą przewiduje jedynie zapłatę określonej ceny przez Nabywcę za przenoszone telefony komórkowe oraz osobne rozliczenie z tytułu przejęcia Zobowiązań Pracowniczych (odpowiadające wartości tych Zobowiązań). Przy czym żaden z w/w rodzajów wynagrodzenia ustalonego w Umowie nie jest ceną za transfer pracowników (sam w sobie).
W takim przypadku nie dojdzie zatem do świadczenia wzajemnego ze strony nabywcy części zakładu pracy, tj. Nabywcy na rzecz Wnioskodawcy. Nie są zatem spełnione podstawowe założenia, które stanowią o uznaniu świadczenia za usługę opodatkowaną VAT.
Mając na uwadze powyższe nie ulega zatem żadnej wątpliwości, że przejście części zakładu pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy nie będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów od usług, ponieważ nie będzie stanowiło ani odpłatnej dostawy towarów, ani też odpłatnego świadczenia usług podlegających temu podatkowi na podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT.
Prawidłowość powyżej zaprezentowanego stanowiska Zainteresowanych została potwierdzona w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 stycznia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.587.2019.2.MJ, w której wskazano, iż cyt.: „Reasumując, w przypadku czynności dotyczącej przejścia części zakładu pracy w rozumieniu art. 23 1 Kodeksu pracy, nie zaistnieje świadczenie usług ani dostawa towarów między stronami tej czynności. Jak wskazano we wniosku „Wnioskodawca nie przewiduje jakiejkolwiek odpłatności w tym porozumieniu, np. związanej ze zmianą lub zwolnieniem z obowiązków wynikających z Kodeksu pracy Wnioskodawcy lub Spółki w związku z przejściem części zakładu pracy. Należy zatem wskazać, że przejście części zakładu pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.”
Ad 2
Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
Na podstawie art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Zgodnie zaś z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, jak również wszelkie postacie energii.
Z kolei art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT stanowi, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP.
Mając na uwadze uzasadnienie przedstawione powyżej w odniesieniu do pytania nr 1 zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP, a zatem przepis art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT wyłączający stosowanie przepisów Ustawy o VAT nie będzie znajdował zastosowania do sprzedaży telefonów komórkowych wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego we Wniosku.
Tym samym, zdaniem Zainteresowanych transakcja sprzedaży telefonów komórkowych będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT.
Powyższe wynika z faktu, iż w sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży są towary i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Taka sytuacja natomiast będzie miała miejsce w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym. Wnioskodawca dokona sprzedaży telefonów komórkowych (których dotychczas był właścicielem) na rzecz Nabywcy w zamian za ustalone z tego tytułu wynagrodzenie. Powyższe będzie natomiast skutkowało uzyskaniem prawa do rozporządzenia tym towarem (telefonami komórkowymi) jak właściciel przez Nabywcę.
W konsekwencji, opisaną w zdarzeniu przyszłym sprzedaż telefonów komórkowych przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy należy uznać za odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 7 Ustawy o VAT podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Ad 3
Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, cyt.: „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.”
Jednocześnie w świetle brzmienia art. 86 ust. 2 pkt 1 Ustawy o VAT, cyt.: „Kwotę podatku naliczonego stanowi:
1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.”
Mając na uwadze powyższe regulacje należy wskazać, że prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przysługuje wówczas, gdy spełnione zostaną określone warunki, tj.:
- odliczenia takiego dokonuje podatnik podatku VAT oraz
- towary i usługi, z tytułu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Z powyższego wynika zatem, iż możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego nie występuje w odniesieniu do nabywanych towarów i usług, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (tj. w sytuacji ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi).
W kontekście powyższego dla oceny czy w danym przypadku podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego konieczna jest każdorazowa weryfikacja, czy intencją podatnika dokonującego nabycia danych towarów i usług było ich wykorzystanie do wykonywanie czynności opodatkowanych.
Przenosząc powyższe na grunt przedstawionego we Wniosku zdarzenia przyszłego należy wskazać, że zdaniem Zainteresowanych spełnione zostały przesłanki dla możliwości dokonania przez Nabywcę odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia od Wnioskodawcy telefonów komórkowych. Powyższe wynika z faktu, iż:
- na dzień dokonania Transakcji, Nabywca będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT oraz będzie spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w art. 15 Ustawy o VAT,
- nabycie telefonów komórkowych nastąpi na potrzeby prowadzonej przez Nabywcę działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług IT, tj. działalności gospodarczej opodatkowanej VAT,
- przedmiotowe telefony komórkowe będą zatem wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT,
- świadczone usługi w zakresie IT nie będą czynnościami zwolnionymi od podatku VAT lub niepodlegającymi VAT.
W świetle powyższego, zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym Nabywcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia telefonów komórkowych od Wnioskodawcy (po otrzymaniu od Wnioskodawcy wystawionej przez niego z tego tytułu faktury).
Ad 4
Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 2, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Z kolei art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT stanowi, że cyt.: „Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT, w tym również:
a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.”
Mając na uwadze powyższe przepisy należy wskazać, że pojęcie świadczenia usług ma szeroki zakres - obejmuje nie tylko działania aktywne, ale również zaniechania oraz tolerowanie określonych stanów faktycznych. Pod pojęciem usługi należy zatem co do zasady rozumieć każde zachowanie podatnika na rzecz innego podmiotu, które nie stanowi dostawy towarów, a które może przybrać formę działania, zaniechania lub tolerowania.
Przy czym nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów (w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT) lub świadczenie usług (w rozumieniu art. 8 Ustawy o VAT) podlega opodatkowaniu VAT. Spełnione muszą zostać w takim przypadku dodatkowe warunki:
I. czynność ta musi mieć charakter odpłatny, tj. musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a przekazanym za nią wynagrodzeniem,
II. czynność jest wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT.
Ad I
Dla uznania danego świadczenia za odpłatne musi istnieć stosunek prawny między świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie (tj. dochodzi do świadczenia wzajemnego). Musi zatem istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
Powyższe znajduje potwierdzenie przykładowo w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 Tolsma oraz w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council.
W kontekście powyższego wskazać należy, że świadczenie usług, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynność ta jest wykonywana odpłatnie.
Ad II
Niezależnie od powyższego dla uznania danej czynności (dostawy towarów / świadczenia usług w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT) za opodatkowaną tym podatkiem musi być ona również wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem VAT.
Natomiast podatnikami VAT w świetle art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT są, cyt.: „osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.”
W myśl natomiast art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, cyt. „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.”
Przenosząc powyższe na grunt opisanego we Wniosku zdarzenia przyszłego zdaniem Zainteresowanych w odniesieniu do świadczenia dokonywanego przez Nabywcę na rzecz Spółki w postaci przejęcia Zobowiązań Pracowniczych spełnione zostały wszystkie w/w przesłanki, co przesądza o uznaniu tej czynności za opodatkowaną podatkiem VAT, tj.:
- świadczenie to będzie czynnością odpłatną:
- Nabywca w związku z Transakcją na mocy Umowy przejmie na siebie Zobowiązania Pracownicze, które powstały w okresie zatrudnienia pracowników w Spółce - istnieje zatem stosunek prawny łączący strony (Spółkę i Nabywcę) w postaci Umowy będący podstawą do realizacji przedmiotowego świadczenia,
- Spółka, w związku z przejęciem przez Nabywcę Zobowiązań Pracowniczych dotyczących pracowników przechodzących do Nabywcy w związku z przejściem części zakładu pracy w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy, będzie zobowiązana do uiszczenia z tego tytułu na rzecz Nabywcy wynagrodzenia wyliczonego w sposób wskazany w Umowie - będzie zatem istniało ustalone wynagrodzenie za przejęcie w/w Zobowiązań przez Nabywcę,
- wynagrodzenie to będzie stanowiło cenę za konkretne działanie Nabywcy - tj. przejęcie Zobowiązań Pracowniczych, które w przeciwnym razie musiałby zrealizować Wnioskodawca - będzie zatem istniał bezpośredni związek pomiędzy wykonanym przez Nabywcę świadczeniem (przejęciem Zobowiązań Pracowniczych), a otrzymanym od Spółki wynagrodzeniem; innymi słowy Nabywca świadczy na rzecz Spółki odpłatną usługę uwolnienia jej od obowiązku uregulowania Zobowiązań Pracowniczych oraz
- świadczenie to będzie czynnością wykonywaną przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT:
- Nabywca na dzień dokonania Transakcji będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT,
- Nabywca będzie prowadził działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług IT, w tym aplikacyjnych, natomiast przejęcie Segmentu Aplikacji od Spółki będzie kluczowym elementem tej działalności,
- przejęcie Zobowiązań Pracowniczych następuje w ramach Umowy zawartej pomiędzy Spółką a Nabywcą, a nie wyłącznie z mocy prawa - choć art. 231 Kodeksu pracy reguluje skutki przejścia zakładu pracy (jego części), to źródłem obowiązku rozliczenia kosztów jest Umowa.
W konsekwencji, zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym przejęcie Zobowiązań Pracowniczych przez Nabywcę:
- będzie czynnością odpłatną,
- w odniesieniu do której Nabywca będzie działał jako podatnik VAT wykonujący tę czynność w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
- i tym samym, wynagrodzenie należne Nabywcy od Wnioskodawcy z tytułu rozliczeń związanych z transferem zobowiązań pracowniczych będzie stanowiło wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu przepisów ustawy o VAT wykonanych przez Nabywcę na rzecz Wnioskodawcy, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
Prawidłowość stanowiska zgodnie z którym czynność w postaci wyrażenia zgody przez nowego pracodawcę na przejęcie zobowiązań wynikających z zatrudniania przeniesionych w ramach przejścia zakładu pracy pracowników będzie stanowiła odpłatne świadczenie usług opodatkowane podatkiem VAT została potwierdzona przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 16 sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.338.2024.1.AKS, w której Dyrektor KIS wskazał, że cyt.:
„Należy zauważyć, że okoliczność, iż przepisy Kodeksu pracy regulują kwestie związane z przejęciem zakładu pracy nie przesądza o tym, że zwrot przez Spółkę poniesionych przez Nowego Pracodawcę kosztów przejęcia pracowników jest czynnością pozostającą poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. (…)
Zatem, zawarta przez strony umowa dotycząca transferu pracowników (…) przewiduje odpłatność, gdyż Spółka na mocy zawartej umowy zobowiązała się do pokrycia zobowiązań pracowniczych, (…) Wynagrodzenie, które otrzymał/otrzyma Nowy Pracodawca, na podstawie zawartej przez strony umowy, stanowi/będzie stanowić zatem formę wynagrodzenia za umownie uzgodnione zobowiązanie pomiędzy Spółką a Nowym Pracodawcą.” (…)
W konsekwencji, analizowany zwrot kosztów pracowniczych poniesionych przez Nowego Pracodawcę w związku z przejęciem pracowników stanowi/będzie stanowić formę wynagrodzenia za działanie Nowego Pracodawcy, tj. wyrażenie zgody na przejęcie zobowiązań wynikających z zatrudniania przeniesionych pracowników, na podstawie transferu pracowników (innych niż kadra menedżerska) oraz zawartych porozumień trójstronnych (pracownik - Spółka - Nowy Pracodawca). W niniejszym przypadku istnieje/będzie istniał więc bezpośredni związek pomiędzy dokonanym świadczeniem a otrzymanym przez Nowego Pracodawcę wynagrodzeniem (zwrotem kosztów poniesionych przez Nowego Pracodawcę) otrzymanym od Spółki. Przejęcie ww. zobowiązań, za co Nowy Pracodawca otrzymał/otrzyma określoną kwotę pieniężną, należy traktować jako wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ spełniona jest/będzie przesłanka istnienia związku pomiędzy wypłatą należności a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest warunkiem koniecznym do uznania, że wypłata tej kwoty podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”
Ad 5
Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, cyt. „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.”
Jednocześnie w świetle brzmienia art. 86 ust. 2 pkt 1 Ustawy o VAT, cyt.: „Kwotę podatku naliczonego stanowi:
1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.”
Jak wskazano już w uzasadnieniu do pytania nr 3 prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje zatem, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:
- odliczenia dokonuje podatnik VAT,
- towary i usługi, z tytułu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Przy czym, możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego nie występuje w odniesieniu do nabywanych towarów i usług, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (tj. w sytuacji ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi).
W kontekście powyższego dla oceny czy w danym przypadku podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego konieczna jest każdorazowa weryfikacja, czy intencją podatnika dokonującego nabycia danych towarów i usług było ich wykorzystanie do wykonywanie czynności opodatkowanych.
Przenosząc powyższe na grunt analizowanego zdarzenia przyszłego należy wskazać, że:
- Wnioskodawca jest i na moment dokonania rozliczenia z tytułu Zobowiązań Pracowniczych będzie czynnym podatnikiem VAT i będzie spełniał ustawową definicję podatnika wskazaną w art. 15 Ustawy o VAT,
- rozliczenia zobowiązań pracowniczych (wynikające z przejścia części zakładu pracy w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy) będą związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT (Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności opodatkowanej VAT świadczy m.in. usługi z obszaru IT, w ramach których aktualne działa Segment Aplikacji, którego pracownicy są przenoszeni do Nabywcy),
- przejęte Zobowiązania Pracownicze dotyczą pracowników realizujących aktualnie u Wnioskodawcy czynności opodatkowane VAT, a zatem są bezpośrednio związane z działalnością opodatkowaną.
Podsumowując, zdaniem Zainteresowanych w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu dokonywanych z Nabywcą rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych (po otrzymaniu od Nabywcy wystawionej przez niego z tego tytułu faktury).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775; ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (...).
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Pod pojęciem usługi (świadczenia) w oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy, należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Przepisy art. 6 wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cytowanym przepisie sformułowanie „transakcje zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Zgodnie z tym przepisem:
Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5) koncesje, licencje i zezwolenia;
6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8) tajemnice przedsiębiorstwa;
9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Natomiast definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 2 pkt 27e ustawy, pod którym to pojęciem rozumie się:
Organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki (pracowniczy).
Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa, tj. na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy).
Podsumowując, na gruncie ustawy mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:
a) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
b) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
c) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
d) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Zatem dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi jego zorganizowaną część, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
Trzeba zaznaczyć, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego zorganizowanej części zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.
Aby zatem ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części należy dokładnie przeanalizować zarówno to jakie składniki majątku będą przedmiotem sprzedaży, ale także czy istniejące między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Przy dokonaniu tej analizy pomocne, a czasami nawet niezbędne mogą okazać się orzeczenia TSUE.
Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.
Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.
Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa, decyduje pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości.
Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo. Wyłączenie z transakcji zbycia istotnych elementów przedsiębiorstwa, jak np. grunty, środki obrotowe pieniężne, maszyny i urządzenia, powoduje, że mamy do czynienia ze sprzedażą sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa. Natomiast jeśli wyłączone od zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego (np. część towarów czy gotowych produktów), czynność będzie na gruncie VAT uznana za sprzedaż przedsiębiorstwa, chociaż nie objęła ona wszystkich jego składników. Zakres ewentualnych wyłączeń ograniczony jest do głównej „substancji” przedsiębiorstwa. Przyjmuje się zatem, że z transakcji dotyczącej zbycia przedsiębiorstwa można wyłączyć jedynie te elementy, które nie stanowią jego kluczowych i najistotniejszych składników, bez wpływu na jego status. W przypadku bowiem wyłączenia z przedmiotu transakcji elementów przedmiotowo istotnych dla tego przedsiębiorstwa, traci ono swój byt.
Jak wskazano powyżej, zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa, decyduje pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości.
Aksjomat racjonalności ustawodawcy oraz kategoryczność sformułowania tego przepisu nakazuje przyjąć, że z transakcją zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 6 ustawy, mamy do czynienia tylko wówczas, gdy nabywca kontynuuje działalność gospodarczą przy użyciu nabytego przedsiębiorstwa (zorganizowanej części przedsiębiorstwa).
Kontynuowanie działalności gospodarczej przy zbyciu przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy rozumieć, jako sytuację, w której nabywca w związku z dokonanym nabyciem nadal prowadzi przedsiębiorstwo. Przy czym nie chodzi tu o prowadzenie jakiejkolwiek działalności z wykorzystaniem składników nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, a o prowadzenie nabytego przedsiębiorstwa.
W opisie sprawy oraz uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w ramach Transakcji - z dniem 1 października 2025 r. - dojdzie do:
- przejścia części zakładu pracy obejmującego pracowników przypisanych do Segmentu Aplikacji (tj. pełniących funkcje wyłącznie na rzecz tego segmentu) oraz kilku pracowników pełniących funkcje administracyjne, w tym m.in. w zakresie obsługi kadrowo-płacowej oraz
- przeniesienia własności telefonów komórkowych, z których dotychczas korzystali przenoszeni pracownicy Wnioskodawcy.
Na skutek Transakcji nie dojdzie do przeniesienia innych składników bilansu Spółki. Transfer pracowników będzie stanowił przejście części zakładu pracy na innego pracodawcę w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy. W konsekwencji dla pracowników, przypisanych obecnie do Segmentu Aplikacji, których dotychczasowym pracodawcą był Wnioskodawca, nowym pracodawcą będzie Nabywca. W wyniku przejścia pracowników do Nabywcy, zgodnie z postanowieniami Umowy, Nabywca przejmie również istniejące zobowiązania wobec nich ciążące dotychczas na Spółce jako pracodawcy dotyczące: I) świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych), II) świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, a także III) wszystkie zobowiązania powstałe do daty przeniesienia (tj. 1 października 2025 r.) w związku z przeniesionymi stosunkami pracy z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach nadliczbowych, w każdym przypadku w tym składki na ubezpieczenie społeczne (dalej: „Zobowiązania Pracownicze”).
Jednocześnie, w związku z faktem, iż wartość przejmowanych Zobowiązań Pracowniczych będzie przewyższała wartość przekazywanych aktywów (telefonów komórkowych), w odniesieniu do wstępnej ceny zakupu będzie to skutkowało powstaniem tzw. „ujemnej ceny transakcji”.
Rozliczenie pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą odbywać się będzie w następujący sposób:
- Wnioskodawca wystawi fakturę VAT na rzecz Nabywcy z tytułu przeniesienia własności telefonów komórkowych,
- Nabywca wystawi fakturę VAT na rzecz Wnioskodawcy z tytułu przejęcia Zobowiązań Pracowniczych,
- z tytułu przejścia części zakładu pracy na podstawie przepisów Kodeksu pracy w Umowie nie zostało przewidziane wynagrodzenie.
Rozliczenie może nastąpić poprzez kompensatę wzajemnych zobowiązań. W takim przypadku płatność różnicy pomiędzy należnymi w ramach tego rozliczenia kwotami zostanie dokonana na rachunek bankowy widniejący na tzw. Białej Liście.
Dodatkowo w związku z Transakcją doszło do rozwiązania umowy o współpracy przez Spółkę z osobą, z którą dotychczas Spółka współpracowała za pośrednictwem agencji pracy. Nowa umowa z tą osobą zostanie zawarta przez Nabywcę. Umowa z tą osobą nie jest zatem przedmiotem Transakcji.
W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę innych - aniżeli telefony komórkowe oraz pracownicy (w związku z przejściem części zakładu pracy) - składników materialnych oraz niematerialnych.
W wyniku Transakcji, obowiązki i zadania pracowników Segmentu Aplikacji nie ulegną istotnej zmianie w stosunku do tego jakie obowiązki pełnili u poprzedniego pracodawcy, tj. Wnioskodawcy. Ponadto, Spółka w pozostałym zakresie (tj. poza działalnością obejmującą funkcje wykonywane przez Segment Aplikacji) będzie prowadzić działalność gospodarczą (w obszarze IT) w oparciu o pozostałe składniki majątkowe i pozostających w Spółce pracowników.
Segment Aplikacji nie był oddzielnym, wyodrębnionym formalnie działem/jednostką/oddziałem w strukturze organizacyjnej Spółki. Segment Aplikacji stanowił wyłącznie jeden z trzech filarów funkcjonującego w Spółce działu informatycznego, dla którego w ramach działalności Wnioskodawcy nie ustanowiono odrębnego regulaminu, czy też zasad funkcjonowania. Segment Aplikacji w pewnym stopniu był wyodrębniony finansowo w ramach struktury przedsiębiorstwa Spółki poprzez ustanowienie osobnych miejsc powstawania kosztów oraz przypisania do nich kosztów dotyczących pracowników Segmentu Aplikacji. W przypadku braku możliwości przypisania kosztu do danego pracownika, podział kosztów odbywał się z wykorzystaniem klucza alokacyjnego. Na potrzeby bieżącej działalności nie był jednak sporządzany oddzielny rachunek zysków i strat. Ustalany był wyłącznie jeden, wspólny wynik finansowy obejmujący całą działalność Spółki. Segment Aplikacji nie posiadał własnego, oddzielnego rachunku bankowego. Segment Aplikacji funkcjonował w strukturze hierarchicznej, tj. w jego ramach zatrudnione są zarówno osoby na niższych, jak i na wyższych szczeblach, a tym osoby na stanowiskach zarządczych. W ramach transakcji przeniesienia Segmentu Aplikacji nie doszło do przeniesienia na Nabywcę innych - aniżeli telefony komórkowe oraz pracownicy - składników materialnych oraz niematerialnych.
W szczególności jej przedmiot nie obejmował:
- licencji na oprogramowanie niezbędne do świadczenia usług,
- środków pieniężnych i innych aktywów pieniężnych związanych z działalnością Segmentu Aplikacji,
- nazwy ani innych oznaczeń indywidualizujących działalność,
- źródeł finansowania działalności,
- przejęcia odpowiedzialności za wcześniejsze umowy i roszczenia Spółki,
- o przejęcia odpowiedzialności za zobowiązania Spółki (poza Zobowiązaniami Pracowniczymi),
- przeniesienia zobowiązań lub należności związanych z działalnością Segmentu Aplikacji a także związanych z nią umów.
Ponadto, w związku z transakcją przejścia Segmentu Aplikacji nie doszło również do przeniesienia na Nabywcę umów z kontrahentami, a także cesji umów z dostawcami (np. operatorami komórkowymi).
Po transferze do Nabywcy przenoszony Segment Aplikacji nie był w stanie funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo w sposób niezakłócony, bez podejmowania koniecznych dodatkowych działań. Powyższe wynika z faktu, że nie jest możliwe prowadzenie przedsiębiorstwa przy pomocy jedynie pracowników i telefonów komórkowych. Tym samym, zdaniem Zainteresowanych opisany we wniosku zespół składników (pracownicy oraz telefony komórkowe) - będący przedmiotem przeniesienia - nie został wyodrębniony na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. nie był na tyle zorganizowany, aby samodzielnie wykonywać zadania i prowadzić działalność gospodarczą.
Kontynuowana przez Nabywcę działalność (dokonywana dotychczas przez Spółkę w ramach Segmentu Aplikacji) nie jest i nie będzie dokonywana jedynie w oparciu o przenoszone składniki, tj. pracowników Segmentu Aplikacji i telefony komórkowe. W celu kontynuowania prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie przez Nabywcę konieczne jest posiadanie dodatkowych składników, takich jak w szczególności: przestrzeń biurowa (do której Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego umowy najmu), sprzęt komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np. routery), sprzęt biurowy (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i oprogramowanie.
W ramach transakcji będącej przedmiotem niniejszego wniosku (tj. przeniesienia do Nabywcy Segmentu Aplikacji) nie doszło do przeniesienia umów z kontrahentami, a także cesji nie podlegały umowy z dostawcami (np. operatorami komórkowymi). Ponadto, w ramach w/w transakcji przeniesieniu podlegali jedynie pracownicy oraz telefony komórkowe. Pozostałe, wymagane do prowadzenia tego typu działalności składniki jak wskazano wyżej - takie jak w szczególności w/w wskazane przestrzeń biurowa (do której Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego umowy najmu), sprzęt komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np. routery), sprzęt biurowy (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i oprogramowanie - musiały zostać zorganizowane przez Nabywcę we własnym zakresie. W kontekście powyższego Zainteresowani wskazują, że Nabywca nie miał faktycznej możliwości kontynuowania prowadzenia działalności (w zakresie dotychczas funkcjonującego w ramach Spółki Segmentu Aplikacji) na moment dokonania przeniesienia pracowników i telefonów komórkowych, tj. na dzień 1 października 2025 r. wyłącznie na podstawie przejętych pracowników oraz telefonów komórkowych.
Przejście pracowników nie było czynnością odpłatną, tj. Spółka nie otrzymała z tego tytułu jakiegokolwiek wynagrodzenia. Jedyne wynagrodzenie ustalone pomiędzy Spółką a Nabywcą w związku z transferem na Nabywcę Segmentu Aplikacji zostało ustalone:
- za przeniesienie przez Spółkę na rzecz Nabywcy własności telefonów komórkowych oraz
- za przejęcie przez Nabywcę od Spółki Zobowiązań Pracowniczych.
Zatem, mając na uwadze powyższe, zauważyć należy, że elementy składające się na Przedmiot Transakcji (pracownicy oraz telefony komórkowe) nie będą stanowiły przedsiębiorstwa. Po dokonaniu Transakcji Zbywca będzie nadal prowadził działalność w pozostałym zakresie - innym niż działalność z zakresu Segmentu Aplikacji - działalność gospodarczą (w obszarze IT) w oparciu o pozostałe składniki majątkowe i pozostających w Spółce Zbywcy pracowników. Zatem Zbywca nadal będzie prowadził swoje istniejące przedsiębiorstwo, pod własną firmą, a w ramach transakcji przekazana zostanie jedynie jego część.
Nie można wobec tego uznać że opisany we wniosku Przedmiot Transakcji stanowi przedsiębiorstwo, w rozumieniu przepisów art. 551 Kodeksu cywilnego i którego zbycie jest wyłączone z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
Przedmiot Transakcji nie stanowi także zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Z opisu sprawy wynika, że Segment Aplikacji nie był oddzielnym, wyodrębnionym formalnie działem/jednostką/oddziałem w strukturze organizacyjnej Spółki. Segment Aplikacji stanowił wyłącznie jeden z trzech filarów funkcjonującego w Spółce działu informatycznego, dla którego w ramach działalności Wnioskodawcy nie ustanowiono odrębnego regulaminu, czy też zasad funkcjonowania. Segment Aplikacji w pewnym stopniu był wyodrębniony finansowo w ramach struktury przedsiębiorstwa Spółki poprzez ustanowienie osobnych miejsc powstawania kosztów oraz przypisania do nich kosztów dotyczących pracowników Segmentu Aplikacji. W przypadku braku możliwości przypisania kosztu do danego pracownika, podział kosztów odbywał się z wykorzystaniem klucza alokacyjnego. Na potrzeby bieżącej działalności nie był jednak sporządzany oddzielny rachunek zysków i strat. Ustalany był wyłącznie jeden, wspólny wynik finansowy obejmujący całą działalność Spółki. Segment Aplikacji nie posiadał własnego, oddzielnego rachunku bankowego. Segment Aplikacji funkcjonował w strukturze hierarchicznej, tj. w jego ramach zatrudnione są zarówno osoby na niższych, jak i na wyższych szczeblach, a w tym osoby na stanowiskach zarządczych. W ramach transakcji przeniesienia Segmentu Aplikacji nie doszło do przeniesienia na Nabywcę innych - aniżeli telefony komórkowe oraz pracownicy - składników materialnych oraz niematerialnych. Przedmiot transakcji nie obejmował licencji na oprogramowanie niezbędne do świadczenia usług, środków pieniężnych i innych aktywów pieniężnych związanych z działalnością Segmentu Aplikacji, nazwy ani innych oznaczeń indywidualizujących działalność, źródeł finansowania działalności, przejęcia odpowiedzialności za wcześniejsze umowy i roszczenia Spółki, przejęcia odpowiedzialności za zobowiązania Spółki (poza Zobowiązaniami Pracowniczymi), przeniesienia zobowiązań lub należności związanych z działalnością Segmentu Aplikacji a także związanych z nią umów. Ponadto, w związku z transakcją przejścia Segmentu Aplikacji nie doszło również do przeniesienia na Nabywcę umów z kontrahentami, a także cesji umów z dostawcami (np. operatorami komórkowymi).
Po transferze do Nabywcy przenoszony Segment Aplikacji nie był w stanie funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo w sposób niezakłócony, bez podejmowania koniecznych dodatkowych działań. Powyższe wynika z faktu, że nie jest możliwe prowadzenie przedsiębiorstwa przy pomocy jedynie pracowników i telefonów komórkowych. Tym samym, zdaniem Zainteresowanych opisany we wniosku zespół składników (pracownicy oraz telefony komórkowe) - będący przedmiotem przeniesienia - nie został wyodrębniony na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. nie był na tyle zorganizowany, aby samodzielnie wykonywać zadania i prowadzić działalność gospodarczą.
Kontynuowana przez Nabywcę działalność (dokonywana dotychczas przez Spółkę w ramach Segmentu Aplikacji) nie jest i nie będzie dokonywana jedynie w oparciu o przenoszone składniki, tj. pracowników Segmentu Aplikacji i telefony komórkowe. W celu kontynuowania prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie przez Nabywcę konieczne jest posiadanie dodatkowych składników, takich jak w szczególności: przestrzeń biurowa (do której Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego umowy najmu), sprzęt komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np. routery), sprzęt biurowy (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i oprogramowanie.
W ramach transakcji będącej przedmiotem niniejszego wniosku (tj. przeniesienia do Nabywcy Segmentu Aplikacji) nie doszło do przeniesienia umów z kontrahentami, a także cesji nie podlegały umowy z dostawcami (np. operatorami komórkowymi). Ponadto, w ramach w/w transakcji przeniesieniu podlegali jedynie pracownicy oraz telefony komórkowe. Pozostałe, wymagane do prowadzenia tego typu działalności składniki jak wskazano wyżej - takie jak w szczególności w/w wskazane przestrzeń biurowa (do której Nabywca uzyskał dostęp na bazie zawartej przez niego umowy najmu), sprzęt komputerowy (np. komputery, drukarki), urządzenia sieciowe (np. routery), sprzęt biurowy (np. biurka, krzesła), wymagane licencje komputerowe i oprogramowanie - musiały zostać zorganizowane przez Nabywcę we własnym zakresie. W kontekście powyższego Zainteresowani wskazują, że Nabywca nie miał faktycznej możliwości kontynuowania prowadzenia działalności (w zakresie dotychczas funkcjonującego w ramach Spółki Segmentu Aplikacji) na moment dokonania przeniesienia pracowników i telefonów komórkowych, tj. na dzień 1 października 2025 r. wyłącznie na podstawie przejętych pracowników oraz telefonów komórkowych.
Tym samym przenoszone do Nabywcy składniki majątkowe, opisane we wniosku nie mogłyby stanowić niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, do których są przeznaczone u Zbywcy.
W konsekwencji, wskazane we wniosku składniki majątku, nie będą stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
Mając na uwadze powyższe, należy rozważyć czy przejście części zakładu pracy w rozumieniu Kodeksu pracy będzie stanowić odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT.
Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych, jak i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
Szczególnie trafnie kwestię tę ujął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z 15 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 89/12, w którym stwierdził, że:
„Świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu VAT koniecznym warunkiem jest by świadczona była odpłatnie, przy czym pomiędzy czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą) a wynagrodzeniem otrzymanym z tytułu jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek”.
W wyroku z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 TSUE przypomniał, że jeżeli działalność usługodawcy polega wyłącznie na świadczeniu usług bez bezpośredniego świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy opodatkowania i usługi te nie podlegają tym samym podatkowi VAT (teza 43). Świadczenie usług tylko wtedy dokonywane jest „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy, jeżeli pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych, a wynagrodzenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywisty ekwiwalent usługi świadczonej na rzecz usługobiorcy (teza 44).
Kwestia odpłatności i bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem była wielokrotnie podnoszona w orzecznictwie Trybunału.
TSUE, w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst przeciwko GFKL Financial Services AG, stwierdził, że:
„(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob. wyrok z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb.Orz. s. I-10605, pkt 43).
W tym świetle świadczenie usługi następuje »odpłatnie« w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47).
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem »świadczenie usług dokonywane odpłatnie« w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra Zeneca UK, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)”.
Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, na które powołują się również Zainteresowani, w którym Trybunał zauważył, iż czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy.
Zatem, w dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym, nie jest wymagane aby świadczenie wzajemne za taką usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
Należy podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Jednocześnie, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonana przez podatnika.
Według art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z opisu sprawy wynika, że w ramach Transakcji - z dniem 1 października 2025 r. - dojdzie do przejścia m.in. części zakładu pracy obejmującego pracowników przypisanych do Segmentu Aplikacji (tj. pełniących funkcje wyłącznie na rzecz tego segmentu) oraz kilku pracowników pełniących funkcje administracyjne, w tym m.in. w zakresie obsługi kadrowo-płacowej. Transfer pracowników będzie stanowił przejście części zakładu pracy na innego pracodawcę w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy. W konsekwencji dla pracowników, przypisanych obecnie do Segmentu Aplikacji, których dotychczasowym pracodawcą był Zbywca, nowym pracodawcą będzie Nabywca. W wyniku przejścia pracowników do Nabywcy, zgodnie z postanowieniami Umowy, Nabywca przejmie również istniejące zobowiązania wobec nich ciążące dotychczas na Zbywcy jako pracodawcy dotyczące: I) świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych), II) świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, a także III) wszystkie zobowiązania powstałe do daty przeniesienia (tj. 1 października 2025 r.) w związku z przeniesionymi stosunkami pracy z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach nadliczbowych, w każdym przypadku w tym składki na ubezpieczenie społeczne („Zobowiązania Pracownicze”). Na Zobowiązania Pracownicze Zbywca utworzył rezerwy zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.
Strony ustaliły następujący sposób ustalania ostatecznej ceny zakupu:
- podstawowa cena zakupu (zasadniczo będzie to cena za telefony komórkowe), plus (lub minus)
- wartość rezerw odnosząca się do zobowiązań z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach nadliczbowych (oraz składek na ubezpieczenie społeczne), skalkulowana na dzień 30 września 2025 r., minus
- wartość rezerw odnosząca się do zobowiązań z tytułu świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych) oraz świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, skalkulowana na dzień 30 września 2025 r.
Przy czym, w pierwszej kolejności nastąpi zapłata wstępnej ceny zakupu, która została ustalona w następujący sposób:
- podstawowa ceny zakupu (tj. de facto cena za telefony komórkowe), plus (lub minus)
- wartość rezerw odnosząca się do w/w zobowiązań z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach nadliczbowych (oraz składek na ubezpieczenie społeczne) skalkulowana na dzień 25 sierpnia 2025 r., minus
- 85% wartości rezerw na zobowiązania z tytułu w/w świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych) oraz świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz z składkami na ubezpieczenia społeczne, skalkulowana na dzień 30 września 2024 r.
Po ustalonym pomiędzy stronami okresie, gdy będą już znane ostateczne dane, Zbywca i Nabywca zweryfikują, czy występuje rozbieżność w wartości ostatecznej ceny zakupu i wstępnej ceny zakupu, czy też wartość wstępnej ceny zakupu będzie odpowiadała wartości ostatecznej ceny zakupu. W zależności od wyniku tej weryfikacji zostanie lub nie zostanie dokonana odpowiednia korekta rozliczeń w tym zakresie.
Jednocześnie, w związku z faktem, iż wartość przejmowanych Zobowiązań Pracowniczych będzie przewyższała wartość przekazywanych aktywów (telefonów komórkowych), w odniesieniu do wstępnej ceny zakupu będzie to skutkowało powstaniem tzw. „ujemnej ceny transakcji”.
Rozliczenie pomiędzy Stronami odbywać się będzie w następujący sposób:
- Zbywca wystawi fakturę VAT na rzecz Nabywcy z tytułu przeniesienia własności telefonów komórkowych,
- Nabywca wystawi fakturę VAT na rzecz Zbywcy z tytułu przejęcia Zobowiązań Pracowniczych,
- z tytułu przejścia części zakładu pracy na podstawie przepisów Kodeksu pracy w Umowie nie zostało przewidziane wynagrodzenie.
Rozliczenie może nastąpić poprzez kompensatę wzajemnych zobowiązań. W takim przypadku płatność różnicy pomiędzy należnymi w ramach tego rozliczenia kwotami zostanie dokonana na rachunek bankowy widniejący na tzw. Białej Liście.
Wynagrodzenie należne Nabywcy od Zbywcy z tytułu rozliczeń związanych z transferem Zobowiązań Pracowniczych:
- zostało poniesione z zasobów majątkowych Zbywcy - to Zbywca poniósł ciężar ekonomiczny związany z jego wypłatą;
- ma charakter definitywny - poniesiony przez Zbywcę koszt w postaci przedmiotowego Wynagrodzenia nie został ani nie zostanie Zbywcy w jakikolwiek sposób zwrócony;
- zostało we właściwy sposób udokumentowanie - Zbywca otrzymał od Nabywcy fakturę dokumentującą poniesienie przedmiotowego kosztu;
Przejęcie Zobowiązań Pracowniczych przez Nabywcę zostało uregulowane w umowie zawartej pomiędzy Zbywcą a Nabywcą, na mocy której z dniem 1 października 2025 r. doszło do przeniesienia na Nabywcę (podmiotu niepowiązanego ze Zbywcą) części działalności związanej ze świadczeniem przez Spółkę usług aplikacji IT (Segmentu Aplikacji).
Obowiązek wypłaty świadczeń w postaci: I) świadczeń na wypadek śmierci (odpraw pośmiertnych), II) świadczeń emerytalnych (odprawa rentowa lub emerytalna), III) świadczeń z tytułu niewykorzystanych urlopów/wypoczynku, pracy w godzinach nadliczbowych wynika z przepisów Kodeksu Pracy, (art. 93 regulujący kwestię wypłaty odpraw pośmiertnych, art. 921 regulujący kwestię wypłaty odpraw emerytalnych i rentownych, art. 151 i art. 1511 regulujące kwestię pracy w godzinach nadliczbowych i wypłaty dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, art. 171 - 173 regulujące kwestię wypłaty ekwiwalentów/wynagrodzeń za czas urlopu), natomiast obowiązek uiszczenia składek na ubezpieczenia społeczne od poszczególnych, w/w świadczeń wynika z przepisów Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (w szczególności art. 18 ust. 1). Dodatkowo, na mocy art. 231 § 2 Kodeksu Pracy, cyt.: „Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed przejściem części zakładu pracy na innego pracodawcę, dotychczasowy i nowy pracodawca odpowiadają solidarnie”, natomiast na mocy Umowy, na podstawie której nastąpił transfer Segmentu Aplikacji Zainteresowani określili, że to Nabywca przejmie obowiązek rozliczenia Zobowiązań Pracowniczych przenoszonych pracowników (dotychczas zatrudnionych w Spółce Zbywcy). Natomiast obowiązek tworzenia rezerw na Zobowiązania Pracownicze wynika z przepisów Ustawy o rachunkowości.
Ustalony w umowie, na bazie której nastąpił transfer Segmentu Aplikacji ze Spółki na Nabywcę, mechanizm kalkulacji zarówno wstępnej ceny zakupu, jak i ostatecznej ceny zakupu obejmował wartość rezerw na poszczególne Zobowiązania Pracownicze zawiązanych uprzednio przez Spółkę. Tym samym, w praktyce dla określenia wstępnej ceny zakupu (a w dalszej kolejności także ostatecznej ceny zakupu) konieczne było przekazanie wartości przedmiotowych rezerw przez Zbywcę do Nabywcy, tak aby Nabywca był w stanie wystawić na Zbywcę fakturę dokumentującą jego wynagrodzenie za przejęcie rozliczeń Zobowiązań Pracowniczych na właściwą kwotę i we właściwym terminie.
Ponadto, na mocy w/w umowy strony określiły, że płatność wstępnej ceny zakupu nastąpi przez Zbywcę na rzecz Nabywcy najpóźniej w dniu 30 września 2025 r., tj. jeden dzień przed dokonaniem faktycznego transferu pracowników i telefonów na rzecz Nabywcy. W konsekwencji, niemożliwym było przyjęcie dla kalkulacji wstępnej ceny zakupu wartości przedmiotowych rezerw określonych na dzień 30 września 2025 r., bowiem wartość ta na dzień przekazania Nabywcy przez Zbywcę informacji o wartości wynagrodzenia należnego Nabywcy od Spółki z tytułu przejęcia zobowiązań pracowniczych (co nastąpiło przed 30 września 2025 r.) nie była znana. Jednocześnie, żeby przyjąć jak najbardziej obiektywną i uzasadnioną wartość przedmiotowych rezerw na potrzeby ustalenia wstępnej ceny zakupu Spółka i Nabywca jako niepowiązane strony ustalili, że w takim przypadku najbardziej wiarygodną wartością będzie wielkość tych rezerw wynikająca z bilansu zamknięcia ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego Zbywcy. Powyższe podyktowane było przede wszystkim faktem, że metodologia ustalania przedmiotowych rezerw w tym okresie (30.09.2024-30.09.2025) nie uległa u Zbywcy zmianie. Przy czym, strony ustaliły mechanizm weryfikacyjny, który miał doprowadzić do odzwierciedlenia wartości przedmiotowych rezerw na dzień 30.09.2025 r. (to jest na dzień zamknięcia kolejnego roku obrotowego, który przypadał na dzień poprzedzający dzień transferu pracowników i telefonów komórkowych). Mechanizm ten opierał się na założeniu, że po ustalonym pomiędzy stronami okresie, gdy będą już znane ostateczne dane, Spółka i Nabywca zweryfikują, czy występuje rozbieżność w wartości ostatecznej ceny zakupu i wstępnej ceny zakupu, czy też wartość wstępnej ceny zakupu będzie odpowiadała wartości ostatecznej ceny zakupu. W zależności od wyniku tej weryfikacji zostanie lub nie zostanie dokonana odpowiednia korekta rozliczeń w tym zakresie. Tym samym, ostateczna cena zakupu i w konsekwencji ostatecznie należne Nabywcy od Zbywcy wynagrodzenie z tytułu przejęcia rozliczenia Zobowiązań pracowniczych uwzględniało realne wartości przedmiotowych rezerw.
Należy wskazać, że na podstawie art. 231 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 297 ze zm. ), zwanej dalej „Kodeksem pracy”:
W razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem przepisów § 5.
Zgodnie z art. 231 § 2 Kodeksu pracy:
Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed przejściem części zakładu pracy na innego pracodawcę, dotychczasowy i nowy pracodawca odpowiadają solidarnie.
Stosownie do art. 231 § 3 Kodeksu pracy:
Jeżeli u pracodawców, o których mowa w § 1, nie działają zakładowe organizacje związkowe, dotychczasowy i nowy pracodawca informują na piśmie swoich pracowników o przewidywanym terminie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, jego przyczynach, prawnych, ekonomicznych oraz socjalnych skutkach dla pracowników, a także zamierzonych działaniach dotyczących warunków zatrudnienia pracowników, w szczególności warunków pracy, płacy i przekwalifikowania; przekazanie informacji powinno nastąpić co najmniej na 30 dni przed przewidywanym terminem przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę.
Na podstawie art. 231 § 4 Kodeksu pracy:
W terminie 2 miesięcy od przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, pracownik może bez wypowiedzenia, za siedmiodniowym uprzedzeniem, rozwiązać stosunek pracy. Rozwiązanie stosunku pracy w tym trybie powoduje dla pracownika skutki, jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy przez pracodawcę za wypowiedzeniem.
W myśl art. 231 § 5 Kodeksu pracy:
Pracodawca, z dniem przejęcia zakładu pracy lub jego części, jest obowiązany zaproponować nowe warunki pracy i płacy pracownikom świadczącym dotychczas pracę na innej podstawie niż umowa o pracę oraz wskazać termin, nie krótszy niż 7 dni, do którego pracownicy mogą złożyć oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia proponowanych warunków. W razie nieuzgodnienia nowych warunków pracy i płacy dotychczasowy stosunek pracy rozwiązuje się z upływem okresu równego okresowi wypowiedzenia, liczonego od dnia, w którym pracownik złożył oświadczenie o odmowie przyjęcia proponowanych warunków, lub od dnia, do którego mógł złożyć takie oświadczenie. Przepis § 4 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z art. 231 § 6 Kodeksu pracy:
Przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę nie może stanowić przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie przez pracodawcę stosunku pracy.
Mając na uwadze wyżej powołane przepisy należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie w wyniku przejścia części zakładu pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy do Nabywcy - Nowego Pracodawcy, nie dojdzie do świadczenia usług ani dostawy towarów. Z opisu sprawy wynika, że w związku z przejściem ww. części zakładu pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy nie zaistnieje odpłatność ze strony Nowego Pracodawcy, bowiem jak wskazano we wniosku, Zbywca i Nabywca zawarli umowę o przejściu na Nowego Pracodawcę części zakładu pracy w rozumieniu art. 23[1] Kodeksu pracy; umowa ta nie przewiduje jakiejkolwiek odpłatności, a jedynie wynikają z niej skutki określone w art. 23[1] Kodeksu pracy. W przedmiotowej sprawie nie dojdzie do świadczenia wzajemnego ze strony nabywcy ww. części zakładu pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy.
Zatem, stanowisko Zainteresowanych, że w opisanym we Wniosku zdarzeniu przyszłym przejście części zakładu pracy (Segmentu Aplikacji) w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.
Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 2 wskazać, należy, że:
Jak wskazano, wyżej przejście na Nabywcę pracowników oraz telefonów komórkowych nie stanowi przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto za przejęcie telefonów komórkowych należne jest Państwu wynagrodzenie. W wyniku dostawy telefonów komórkowych nabywca będzie miał prawo do dysponowania telefonami jak właściciel, a Państwo z tytułu dostawy telefonów otrzymają wynagrodzenie.
Zatem sprzedaż telefonów komórkowych przez Państwa na rzecz Nabywcy stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.
Przechodząc z kolei do wątpliwości zainteresowanych wyrażonych w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 3 wskazać należy, że:
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi:
1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Jak wynika z opisu sprawy na dzień Transakcji, Nabywca będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, nabycie telefonów komórkowych nastąpi na potrzeby prowadzonej przez Nabywcę działalności gospodarczej wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W związku z powyższym Nabywca będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej nabycie telefonów komórkowych. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku są spełnione - wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
W konsekwencji, stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego pytaniem oznaczonym we wniosku nr 3 jest prawidłowe.
Przechodząc do pytania oznaczonego we wniosku nr 4, wskazać należy, że:
Okoliczność, iż przepisy Kodeksu pracy regulują kwestie związane z przejęciem zakładu pracy nie przesądza o tym, że zwrot przez Państwa poniesionych przez Nowego Pracodawcę kosztów przejęcia pracowników jest czynnością pozostającą poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Sam zwrot zobowiązań pracowniczych poniesionych przez Nowego Pracodawcę w związku z przejęciem pracowników stanowi/będzie stanowić formę wynagrodzenia za działanie Nowego Pracodawcy, tj. wyrażenie zgody na przejęcie zobowiązań wynikających z zatrudniania przeniesionych pracowników, na podstawie transferu pracowników.
Wypłata kosztów związanych z przejęciem zobowiązań pracowniczych na podstawie transferu pracowników (nastąpi za zgodą obu stron). Umowa łącząca Państwa z Nowym Pracodawcą ma niewątpliwie charakter zobowiązaniowy. Nowy Pracodawca zgadza się na przejęcie pracowników i w zamian za otrzymane od Państwa wynagrodzenie zobowiązuje się do pokrycia wymienionych we wniosku kosztów pracowniczych. W niniejszym przypadku istnieje/będzie istniał więc bezpośredni związek pomiędzy dokonanym świadczeniem a otrzymanym przez Nowego Pracodawcę wynagrodzeniem (zwrotem kosztów poniesionych przez Nowego Pracodawcę) otrzymanym od Państwa. Przejęcie ww. zobowiązań, za co Nowy Pracodawca otrzymał/otrzyma określoną kwotę pieniężną, należy traktować jako wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ spełniona jest/będzie przesłanka istnienia związku pomiędzy wypłatą należności a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest warunkiem koniecznym do uznania, że wypłata tej kwoty podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Przeniesienie Państwa pracowników w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy nastąpiło w związku z zawartą przez Państwa z Nowym Pracodawcą umową dotyczącą transferu pracowników. Państwo i Nowy Pracodawca na mocy zawartej umowy zobowiązali się do pokrycia kosztów związanych z roszczeniami przenoszonych pracowników i zobowiązanie to wynika również z art. 231 Kodeksu pracy.
Zatem, zawarta przez strony umowa dotycząca transferu pracowników przewiduje odpłatność, gdyż Państwo na mocy zawartej umowy zobowiązali się do pokrycia zobowiązań pracowniczych, na które składają się świadczenia na wypadek śmierci (odprawy pośmiertne), świadczenia emerytalne (odprawa rentowa lub emerytalna) wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne, a także wszystkie zobowiązania powstałe do daty przeniesienia (tj. 1 października 2025 r.) w związku z przeniesionymi stosunkami pracy z tytułu niewykorzystanych proporcjonalnie urlopów/wypoczynku oraz nabytych proporcjonalnie uprawnień do pracy w godzinach nadliczbowych, w każdym przypadku w tym składki na ubezpieczenie społeczne.
Wynagrodzenie, które otrzymał/otrzyma Nowy Pracodawca, na podstawie zawartej przez strony umowy, stanowi/będzie stanowić zatem formę wynagrodzenia za umownie uzgodnione zobowiązanie pomiędzy Państwem a Nowym Pracodawcą.
W konsekwencji, z uwagi na przywołane regulacje oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że zwrot przez Państwa ww. zobowiązań pracowniczych na rzecz Nowego Pracodawcy, stanowi/będzie stanowić wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. W analizowanym przypadku istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonanym świadczeniem (przejęcie zobowiązań wynikających z zatrudniania przeniesionych pracowników) a otrzymanym wynagrodzeniem (zwrotem poniesionych kosztów pracowniczych), które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy podlega/będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wynagrodzenie należne Nowemu Pracodawcy od Państwa z tytułu rozliczeń, związanych z transferem zobowiązań pracowniczych, dokonywane w następstwie przejścia zakładu pracy, na podstawie art. 231 Kodeksu pracy, stanowi/będzie stanowić wynagrodzenie za świadczenie usług wykonanych przez Nowego Pracodawcę na Państwa rzecz, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest prawidłowe.
Natomiast odnosząc się kwestii zakreślonej pytaniem oznaczonym we wniosku nr 5 przede wszystkim wskazać należy, że jak wskazano powyżej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Zainteresowani wskazali we wniosku, że rozliczenia z tytułu Zobowiązań Pracowniczych dokonywane pomiędzy Zbywcą a Nabywcą są związane z prowadzoną przez Zbywcę działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT. Zbywca w ramach prowadzonej działalności opodatkowanej podatkiem VAT - przed analizowanym transferem Segmentu Aplikacji do Nabywcy - świadczył m.in. usługi z obszaru IT, w ramach których działał Segment Aplikacji. Przejęcie zatem przez Nabywcę rozliczeń z tytułu Zobowiązań Pracowniczych i należne z tego tytułu Nabywcy od Zbywcy wynagrodzenie dotyczy pracowników realizujących w tamtym czasie u Zbywcy czynności opodatkowane podatkiem VAT, a zatem wydatek w postaci przedmiotowego wynagrodzenia jest związany z wykonywanymi przez Państwa Spółkę czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Ponadto Państwo jako Zbywca jesteście czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
W świetle powyższego Zbywca będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej rozliczenie Zobowiązań Pracowniczych. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku są spełnione - wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
A. sp. z o. o. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
[1] Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 z późn.zm.; dalej: „Kodeks cywilny”
POTRZEBUJESZ POMOCY?