Interpretacja indywidualna z dnia 14 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0112-KDIL2-1.4011.909.2025.1.KP

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłoweSzanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

X (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) działa na polskim rynku począwszy od (...) r. i zajmuje się produkcją (...), stosując innowacyjne i przyjazne środowisku rozwiązania. Spółka należy do międzynarodowej Grupy Y, będącej liderem sprzedaży (…) na świecie, największym producentem i eksporterem (…) na (…). Grupy Y dostarcza (…) do ponad 100 krajów.

Spółka jest rezydentem podatkowym Rzeczypospolitej Polskiej i zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 278), podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Co roku Spółka przekazuje i planuje przekazywać w przyszłości swoim pracownikom drobne, okolicznościowe upominki o charakterze rzeczowym, takie jak przykładowo: koce, kubki lub bilety do kina, m.in. w przypadku takich okazji jak:

•Święta Bożego Narodzenia,

•ślub pracownika,

•narodziny dziecka pracownika,

•przeprowadzki (dalej łącznie jako: Upominki).

Wnioskodawca nie wyklucza przekazywania Upominków również w przypadku innych wyjątkowych okoliczności niż wymienione powyżej. Spółka wskazuje, iż na przekazywanych pracownikom przez Spółkę Upominkach nie znajduje się logo Spółki lub inne elementy mające na celu wypromowanie i reprezentowanie Wnioskodawcy.

Upominki są formą wyrażenia przez Wnioskodawcę gratulacji, motywacji czy wsparcia w związku z doniosłymi prywatnymi wydarzeniami w życiu danego pracownika (np. z okazji ślubu, narodzin dziecka) lub wyrazem świętowania innych, powszechnie celebrowanych okazji niezwiązanych ze środowiskiem pracy. Maję one przede wszystkim charakter okolicznościowy, uprzejmościowy i towarzyski/koleżeński.

Upominki są dobrowolnym świadczeniem Wnioskodawcy na rzecz pracowników. Wnioskodawca wręcza je pracownikom niezależnie od rezultatów ich pracy i jej wykonywania. Przede wszystkim Upominki nie mają charakteru bonusu, premii, nagrody lub innej formy wynagrodzenia za świadczoną pracę.

Spółka nie posiada Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Upominki nie są uzgadniane z pracownikami i nie wynikają one z zawartych z pracownikami umów lub przyjętych przez Spółkę regulaminów wynagradzania. W konsekwencji pracownicy Spółki nie mogą i nie będą mogli dochodzić wydania Upominków na podstawie żadnego stosunku prawnego ani roszczenia, ponieważ wręczanie Upominków nie jest uregulowane pisemnie w obowiązujących przepisach wewnątrzzakładowych, uchwałach oraz w umowach o pracę. Upominki są finansowane ze środków obrotowych Wnioskodawcy.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym Upominki przekazywane pracownikom przez Spółkę nie stanowią i nie będą stanowiły dla pracowników Wnioskodawcy przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie na Spółce nie ciążą i nie będą ciążyły obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Upominki przekazywane pracownikom przez Spółkę nie stanowią i nie będą stanowiły dla pracowników Wnioskodawcy przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie na Spółce nie ciężą i nie będą ciążyły obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o PIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o PIT: „Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku”.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ustawie o PIT bądź tych, od których ustawodawca zaniechał poboru podatku.

Ustawa o PIT w art. 10 ust. 1 pkt 1 wskazuje jednocześnie, że: „Źródłami przychodów są: 1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (...)”.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT: „Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”.

Jednocześnie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że: „Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych”.

W tym miejscu należy również wskazać, że na podmiocie dokonującym wypłat ww. świadczeń (tj. pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki płatnika, określone w art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z którym: „Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy”.

Wobec powyższej definicji przychodów nie ulega wątpliwościom, że za przychody uznać należy każdą formę przysporzenia w majątku podatnika będącą zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów i to zarówno w formie pieniężnej jak i niepieniężnej – w tym nieodpłatne świadczenia. W konsekwencji wypłata przez pracodawcę świadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, powoduje po jego stronie powstanie obowiązków związanych z pełnieniem funkcji płatnika, tj. obowiązku obliczania i poboru w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od uzyskanych przez pracowników przychodów.

Niemniej, z uwagi na przedstawiony na wstępie opis stanu faktycznego, należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że w ustawie o PIT w art. 2 przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej zaliczanej do kategorii przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie tej ustawy. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy: „Przepisów ustawy nie stosuje się do: (...) przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn (...)”.

Powyższy przepis ustawy o PIT odnosi się do sytuacji podatników, którzy osiągnęli dochód (przychód), który co do zasady mógłby podlegać opodatkowaniu PIT, a który został przez nich uzyskany w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Celem ww. przepisu jest zapobiegnięcie sytuacji, w której doszłoby do podwójnego opodatkowania tego samego przysporzenia majątkowego. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że wyłączeniu temu podlega jedynie nabycie na podstawie jednego z tytułów wskazanych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, które faktycznie miało miejsce.

I tak, należy zwrócić uwagę, że w myśl art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r., poz. 1071): „Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku”.

Jak stanowi art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2024 r., poz. 1837): „Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: (...) 2) darowizny, polecenia darczyńcy (...)”.

Ponadto, w celu dokonania prawidłowej oceny prawnej przestawionego w niniejszym wniosku opisu stanu faktycznego, warto również odnieść się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. K 7/13), w którym stwierdzono, że: „(...) jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także postać różnego rodzaju świadczeń, które - nawet nieujęte w umowie o pracę - w praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768, ze zm.). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.

Przenosząc powyższe na grunt zapytania Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności należy wskazać, że Upominki nie stanowią i nie będą stanowić przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ nie są i nie będą one przekazywane w związku ze świadczoną przez obdarowanych pracą na rzecz Wnioskodawcy.

Jak Wnioskodawca wskazał na wstępie, Spółka przekazuje pracownikom Upominki w związku z wydarzeniami mającymi swoje źródło w życiu prywatnym pracowników (np. ślub, narodziny dziecka pracownika) lub innych okazji, wykraczającymi poza środowisko pracy (np. Święta Bożego Narodzenia). Upominki mają charakter gratulacyjny, uprzejmościowy oraz koleżeński. Spółka wręcza je bez względu na osiągnięcia obdarowanych w miejscu pracy, rezultatów ich pracy oraz sposobu jej wykonywania. Tym samym, otrzymanie Upominków przez pracowników Wnioskodawcy nie stanowi i nie będzie stanowiło dodatkowej formy wynagrodzenia pracowników, jak również nie jest i nie będzie związane z wynikami w pracy, a co więcej nie wynika i nie będzie wynikało z jakichkolwiek umów o pracę czy dokumentów wewnętrznych obowiązujących w Spółce.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki przekazywane pracownikom Wnioskodawcy Upominki – jako niezwiązane z wykonywaną pracą – nie stanowią elementu wynagrodzenia pracowników lub formy bonusu, premii, czy nagrody za świadczoną pracę. Jednocześnie pracownicy nie są zobowiązani do przyjęcia oferowanych przez Spółkę Upominków – a co więcej nie mogą i nie będą mogli dochodzić wydania Upominków przez Spółkę.

Upominki są przekazywane przez Wnioskodawcę dobrowolnie. Zapewne często stanowią niespodziankę dla pracowników, ponieważ – jak Wnioskodawca wskazywał powyżej – nie są one świadczeniami, będącymi przedmiotem uzgodnień z pracownikami. Spółka nie jest zobowiązania do ponoszenia tego typu wydatków i gromadzenia na ten cel funduszy. Koszty Upominków są pokrywane ze środków obrotowych Wnioskodawcy. Spółka nie oczekuje, że w związku z otrzymaniem Upominków, pracownik zmieni lub poprawi swoje podejście do pracy lub wykona dodatkowe obowiązki. Tym samym Upominki nie prowadzą do uzyskania przez Wnioskodawcę świadczenia wzajemnego.

Powyższe okoliczności towarzyszące wręczeniu Upominków pracownikom przez Wnioskodawcę świadczą w ocenie Spółki o tym, że Upominki nie stanowią i nie będą stanowiły dla pracowników Wnioskodawcy przychodów ze stosunku pracy w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, lecz darowiznę, która podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. W konsekwencji otrzymanie przez pracowników od Spółki Upominków nie stanowi tytułu do opodatkowania odpowiadającej im wartości na gruncie przepisów ustawy o PIT.

Warto również zauważyć, że stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę wielokrotnie potwierdzane było w interpretacjach prawa podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo można wskazać na następujące interpretacje indywidualne wydane w tym zakresie:

•interpretacja indywidualna z dnia 12 sierpnia 2025 r. (sygn. 0112-KDWL.4011.71.2025.1.WS), w której potwierdzono, że: „(...) przekazywanie pracownikom różnego rodzaju prezentów z okazji świąt oraz istotnych dla nich dni (np. Świąt Bożego Narodzenia, jubileuszu pracy) co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania no podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczonych pracownikom prezentów okolicznościowych wskazanych we wniosku nie stanowi dla nich przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, z ww. tytułu nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki no podatek dochodowy od osób fizycznych no podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy”. (tożsame stanowiska wyrażono w następujących interpretacjach indywidualnych: z dnia 12 sierpnia 2025 r., sygn. 0112-KDWL.4011.72.2025.1.WS, z dnia 12 sierpnia 2025 r. sygn. 0112-KDWL.4011.73.2025.1.WS);

•interpretacja indywidualna z dnia 25 czerwca 2024 r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4011.494.2024.1.DJ), zgodnie z którą „(...) W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczonych pracownikom ww. prezentów, voucherów czy bonów – w okolicznościach wskazanych we wniosku, nie będzie stanowić dla nich przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem z ww. tytułu nie będą na Państwu ciążyć obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy (...)”;

•interpretacja indywidualna z dnia 23 lutego 2024 r. (sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1141.2023.1.JK3), w której Dyrektor KIS uznał, że „(...) Darowizna na rzecz pracowników, voucherów oraz prezentów, które – jak Państwo wskazali we wniosku – nie stanowi dla pracowników dodatkowej formy gratyfikacji za wykonaną pracę, co do zasady będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Z uwagi na wyłączenie z opodatkowania no podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przekazanie pracownikom Voucherów oraz Prezentów nie będzie stanowić dla nich przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, na Państwu, jako płatniku nie będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.(...)”;

•interpretacji indywidualnej z dnia 12 sierpnia 2019 r. (sygn. 0114-KDIP3-2.4011.362.2019.1.LZ), w której stwierdzono, że: „(...) wręczenie pracownikom przez Wnioskodawcę prezentu okolicznościowego, z okazji ponad 20 letniego stażu pracy u Wnioskodawcy, nie stanowi nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy ze względu na charakter czynności mającej na celu nieekwiwalentne i jednostronne obdarowanie pracowników. W konsekwencji, darowizny te podlegają opodatkowaniu na podstawie ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2018 r., poz. 644, z późn. zm.) i z uwagi na wyłączenie z opodatkowania no podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowią dla pracowników przychodu ze stosunku pracy, a na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych”.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy Upominki przekazywane pracownikom przez Spółkę nie stanowią i nie będą stanowiły dla pracowników Wnioskodawcy przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie na Spółce nie ciążą i nie będą ciążyły obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o PIT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z treścią ww. art. 9 ust. 1 ustawy:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 1:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

Użyty w ww. przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi, bądź udostępnienia rzeczy lub praw.

Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w art. 2, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały:

Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.

Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071), w myśl którego:

W tym miejscu wskazać należy, że kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy.

Podkreślić należy, że wskazali Państwo w opisie sprawy, że Upominki są Państwa dobrowolnym świadczeniem na rzecz pracowników. Spółka wręcza je pracownikom niezależnie od rezultatów ich pracy i jej wykonywania. Przede wszystkim Upominki nie mają charakteru bonusu, premii, nagrody lub innej formy wynagrodzenia za świadczoną pracę. Upominki nie są uzgadniane z pracownikami i nie wynikają one z zawartych z pracownikami umów lub przyjętych przez Spółkę regulaminów wynagradzania. W konsekwencji pracownicy Spółki nie mogą i nie będą mogli dochodzić wydania Upominków na podstawie żadnego stosunku prawnego ani roszczenia, ponieważ wręczanie Upominków nie jest uregulowane pisemnie w obowiązujących przepisach wewnątrzzakładowych, uchwałach oraz w umowach o pracę. Upominki są finansowane ze środków obrotowych Wnioskodawcy.

Biorąc więc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane przepisy prawa podatkowego oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, uznać należy, że przekazywanie pracownikom różnego rodzaju Upominków z okazji świąt oraz istotnych dla nich dni (np. ślubu pracownika, narodzin dziecka, przeprowadzki) co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczonych pracownikom Upominków wskazanych we wniosku nie stanowi dla nich przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, z ww. tytułu nie ciążą i nie będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.