Druk 3D w zakładzie pracy. Nowe technologie, nowe zagrożenia
Produkcja addytywna, określana najczęściej wytwarzaniem przyrostowym lub drukowaniem przestrzennym, to coraz bardziej powszechna metoda produkcji wykorzystywana przez producentów niemal każdej branży. Pierwszy system wytwarzania przyrostowego pojawił się w latach 80. ubiegłego wieku i od tego czasu uległ znacznym modyfikacjom. W porównaniu z wcześniejszymi technologiami dzisiejsze drukarki 3D charakteryzuje zdecydowanie większa moc i niezawodność, możliwość wykorzystania różnorodnych materiałów, ale i łatwość użytkowania. Nowoczesne oprogramowanie do druku 3D nie wymaga specjalistycznej wiedzy z zakresu produkcji addytywnej, co skutkuje jego wprowadzeniem nawet do najmniejszych organizacji, które obiekty wytworzone przez drukarki 3D traktują jako gadżety reklamowe. Okoliczność ta trywializuje zagrożenia, jakie niosą za sobą drukarki 3D, których nie można w żaden sposób porównać z tradycyjnymi drukarkami. Organizacje zapominają, że wprowadzenie drukowania przestrzennego do zakładu pracy powinno poprzedzać przeprowadzenie oceny ryzyka i odpowiednie zabezpieczenie pracowników, analogicznie jak w przypadku każdego nowego urządzenia technicznego przekazywanego do użytkowania. Powstaje zatem pytanie, jak bezpiecznie wprowadzić produkcję addytywną do organizacji?
