Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.711.2025.1.AW

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 26 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący skutków podatkowych w przypadku utylizacji towarów handlowych, które nie nadają się do sprzedaży i nie znajdują nabywców, wpłynął 26 listopada 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od 2000 roku, w zakresie sprzedaży hurtowej towarów handlowych. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi pełne księgi rachunkowe.

Spółka przeprowadziła różne akcje obniżenia cen towarów udzielając wysokich bonifikat i promocji sprzedaży i wyprzedaży. Pomimo tej akcji pozostały towary, które nie znajdują nabywców bez względu na znacznie obniżoną cenę. W ramach prowadzonej działalności spółka posiada w magazynie towary handlowe, które:

- nie znajdują nabywców od dłuższego czasu,

- utraciły wartość użytkową lub handlową,

- są przeterminowane, uszkodzone lub nie nadają się do dalszej sprzedaży,

- nie mogą zostać sprzedane za wynagrodzeniem, nawet po znacznej obniżce ceny.

Z tego względu spółka zamierza dokonać zniszczenia (utylizacji) pozostałych towarów, korzystając z usług wyspecjalizowanej firmy zewnętrznej. Firma utylizacyjna wystawi fakturę za usługę, a spółka sporządzi szczegółową dokumentację (protokół likwidacji, RW) Towary nie będą rozdawane, przekazywane pracownikom, darowane ani używane przez spółkę - zostaną wyłącznie fizycznie zniszczone.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym [zdarzeniu przyszłym], tj. w przypadku zniszczenia (utylizacji) towarów handlowych, które nie nadają się do sprzedaży i nie znajdują nabywców, spółka jest zobowiązana do naliczenia i odprowadzenia podatku VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji nie powstaje obowiązek naliczenia podatku VAT, ponieważ:

 1) zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, opodatkowane jest nieodpłatne przekazanie towarów tylko wtedy, gdy następuje przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel;

 2) w przypadku zniszczenia (utylizacji) towarów nie dochodzi do żadnego przekazania ani przeniesienia prawa - towary są eliminowane z obrotu;

 3) Utylizacja towaru nie jest dostawą towarów w rozumieniu VAT;

 4) towar, który utracił wartość handlową i nie nadaje się do sprzedaży, nie spełnia funkcji „towaru handlowego”, a więc nie może być podstawą naliczenia VAT;

 5) liczne interpretacje indywidualne potwierdzają, że udokumentowane zniszczenie towarów nie powoduje opodatkowania VAT, w szczególności: 0112-KDIL1-3.4012.95.2018.2.KB, 0114-KDIP4.4012.634.2018.2.MPE, 0114-KDIP1-3.4012.173.2018.2.MT (Wnioskodawca załącza sygnatury jako przykłady podejścia organów);

 6) Spółka sporządzi pełną dokumentację potwierdzającą zniszczenie towarów (protokół z komisji, faktura za utylizację), co wyklucza możliwość uznania działań za nieodpłatne przekazanie towarów.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, zniszczenie lub utylizacja towarów handlowych, które nie znajdują nabywców i nie mają wartości użytkowej, nie skutkuje obowiązkiem naliczenia podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775; ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

 2) wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od 2000 roku, w zakresie sprzedaży hurtowej towarów handlowych. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.

Spółka przeprowadziła różne akcje obniżenia cen towarów udzielając wysokich bonifikat i promocji sprzedaży i wyprzedaży. Pomimo tej akcji pozostały towary, które nie znajdują nabywców bez względu na znacznie obniżoną cenę. W ramach prowadzonej działalności spółka posiada w magazynie towary handlowe, które: nie znajdują nabywców od dłuższego czasu, utraciły wartość użytkową lub handlową, są przeterminowane, uszkodzone lub nie nadają się do dalszej sprzedaży, nie mogą zostać sprzedane za wynagrodzeniem, nawet po znacznej obniżce ceny.

Z tego względu Spółka zamierza dokonać zniszczenia (utylizacji) pozostałych towarów, korzystając z usług wyspecjalizowanej firmy zewnętrznej. Firma utylizacyjna wystawi fakturę za usługę, a spółka sporządzi szczegółową dokumentację, w tym protokół likwidacji. Wskazali Państwo także, że towary nie będą rozdawane, przekazywane pracownikom, darowane ani używane przez spółkę - zostaną wyłącznie fizycznie zniszczone.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy, w przypadku zniszczenia (utylizacji) towarów handlowych, które nie nadają się do sprzedaży i nie znajdują nabywców, Spółka jest zobowiązana do naliczenia i odprowadzenia podatku VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

W tym zakresie wskazać należy, że aby rozważać opodatkowanie podatkiem VAT, konieczne jest ustalenie, czy dana czynność mieści się w zakresie dostawy towarów w rozumieniu ustawy.

Jak już wskazano, art. 7 ust. 1 ustawy definiuje dostawę towarów jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Przepis ten wskazuje, że istotą dostawy jest przekazanie faktycznej kontroli nad towarem innemu podmiotowi. Jeżeli towar nie jest przekazywany żadnemu odbiorcy, lecz zostaje fizycznie zniszczony, nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania nim. Brak jest więc podstawowej cechy dostawy. Art. 7 ust. 2 ustawy rozszerza pojęcie dostawy na nieodpłatne przekazania towarów, ale tylko wtedy, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu. Przepis ten obejmuje sytuacje, w których towary są przekazywane lub zużywane na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia bądź w ramach wszelkich innych darowizn. W niniejszej sprawie takie okoliczności nie występują - towary nie będą nikomu przekazywane, lecz wyłącznie utylizowane przez podmiot specjalizujący się w tego rodzaju usługach. Nie dojdzie więc do nieodpłatnego przekazania, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji czynność utylizacji towarów, które utraciły wartość handlową i nie nadają się do sprzedaży, będzie pozostawała poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, ponieważ nie stanowi ani dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, ani nie mieści się w rozszerzonej definicji dostawy określonej w art. 7 ust. 2 ustawy.

Należy zatem uznać, że w przypadku zniszczenia (utylizacji) towarów handlowych, które nie nadają się do sprzedaży i nie znajdują nabywców, Spółka nie będzie zobowiązana do naliczenia i odprowadzenia podatku VAT, czynność ta bowiem w ogóle nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy również podkreślić, że nie ma interpretacji o sygnaturach wskazanych przez Państwa we własnym stanowisku, które odnosiłyby się do zagadnienia będącego przedmiotem tej interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.