Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.666.2025.2.MPU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 21 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej który dotyczy kwestii czy:

- Gmina dokona czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług na rzecz Spółki polegającej na przeniesieniu prawa do uzyskania białych certyfikatów,

- Gmina powinna wystawić notę obciążeniową (lub inny dokument niebędący fakturą) dokumentującą wypłatę przez Spółkę kwot pozyskanych przez tę Spółkę ze sprzedaży w imieniu Gminy Białych Certyfikatów,

wpłynął 24 października 2025 r. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 listopada 2025 r. (wpływ 27 listopada 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (…), dalej zwana „Gminą” jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Gmina zamierza zawrzeć umowę ze spółką (…) (…) (…) (…) Sp. z o.o. (dalej zwana „Spółką”). Przedmiotem umowy jest kompleksowe wsparcie i doradztwo w zakresie uzyskania oraz sprzedaży świadectw efektywności energetycznej dla przedsięwzięcia pod nazwą „(…)” przy ul. (…) (…) .

Zakres obejmuje m.in. wykonanie audytu efektywności energetycznej, przygotowanie i złożenie wniosku do Prezesa URE, reprezentowanie gminy w postępowaniu, przeprowadzenie audytu powykonawczego i sprzedaż świadectw na (...).

Wykonawca zobowiązuje się do:

-sporządzenia audytu efektywności energetycznej przed i po inwestycji,

-przygotowania pełnej dokumentacji do URE,

-reprezentowania Zamawiającego w postępowaniu,

-sprzedaży uzyskanych świadectw po najwyższej możliwej cenie.

Zamawiający zapewnia współpracę, dostarczenie dokumentacji, udzielenie pełnomocnictwa i poinformowanie o zakończeniu inwestycji.

Wynagrodzenie Wykonawcy ma charakter prowizyjny („success fee”) i wynosi (…)% wartości uzyskanej ze sprzedaży świadectw efektywności energetycznej. W przypadku braku uzyskania lub niemożności sprzedaży świadectw – wynagrodzenie nie przysługuje.

Białe Certyfikaty wystawione będą na Spółkę, która wystąpi z wnioskiem o ich przyznanie, jednak beneficjentem całego procesu będzie Gmina, dla której Spółka działa z udzielonego jej przez Spółkę upoważnienia. Spółka działając na podstawie udzielonego przez Gminę upoważnienia, zmierza do pozyskania Białych Certyfikatów związanych z Przedsięwzięciem realizowanym przez Gminę, a następnie ich zbycia (...) i przekazania Gminie środków uzyskanych ze sprzedaży.

Spółka świadczone usługi, związane m.in. z pozyskaniem oraz zbyciem Białych Certyfikatów zobowiązana jest realizować z uwzględnieniem uzgodnień z Gminą zawartych w Umowie. W związku z powyższym to w interesie Gminy leży pozyskanie Białych Certyfikatów - Gmina bowiem podjęła się realizacji inwestycji uprawniającej do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie ww. certyfikatów oraz upoważniła Spółkę do złożenia wniosku do Prezesa URE. Zatem czynności związane z pozyskaniem i sprzedażą praw ze świadectw efektywności energetycznej dokonywane są we własnym imieniu Spółki, ale na rzecz i na rachunek Gminy, która finalnie staje się beneficjentem środków pozyskanych ze sprzedaży.

Obowiązkiem Gminy w zakresie podpisanej Umowy ze Spółką jest zebranie i dostarczenie do Spółki wszystkich niezbędnych dokumentacji technicznych związanych z realizowanym przedsięwzięciem poprawiającym efektywność energetyczną, które umożliwią opracowanie audytu efektywności energetycznej i złożenie Wniosku do Prezesa URE. Jednocześnie z Ustawy o efektywności energetycznej wynika, że podmiotem występującym z wnioskiem o wydanie świadectw efektywności energetycznej może być podmiot, u którego realizowane będzie Przedsięwzięcie służące poprawie efektywności energetycznej (Gmina) lub podmiot upoważniony przez Gminę (Spółka).

Stroną dla Prezesa URE, który przyznaje świadectwa efektywności energetycznej dla danej inwestycji jest podmiot występujący z wnioskiem o wydanie ww. świadectw. Zgodnie z zawartą umową Spółka jest podmiotem wnioskującym o wydanie Białych Certyfikatów (po formalnym otrzymaniu upoważnienia od Gminy) i to jej przyznawane są świadectwa efektywności energetycznej. Wobec powyższego, świadectwa efektywności energetycznej są własnością Spółki. Biorąc przy tym pod uwagę specyfikę sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej wprowadzoną przepisami Ustawy o efektywności energetycznej, należy wskazać, że świadectwa wydawane są podmiotowi, który złożył wniosek o wydanie ww. świadectw. Zatem to Spółka jako podmiot występujący z ww. wnioskiem, będzie posiadaczem praw majątkowych wynikających z przyznanych świadectw efektywności energetycznej. Wobec powyższego, Spółka dokonując sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej będzie je sprzedawała na (...) jako własne, bowiem Spółka będzie podmiotem wskazanym na Białych Certyfikatach.

Za realizację Przedmiotu Umowy Spółce przysługuje wynagrodzenie na zasadach success fee (wynagrodzenie za sukces). Wynagrodzenie success fee należne Spółce wynosi (…)% kwoty netto uzyskanej przez Spółkę ze sprzedaży praw majątkowych z tytułu świadectw efektywności energetycznej na (...). Spółce nie należy się wynagrodzenie inne niż wskazane powyżej. Wynagrodzenie Spółki wyrażone jest w kwocie netto i zostanie powiększone o podatek VAT.

Zgodnie z ustaleniami wynikającymi z Umowy, Gmina wystawi fakturę VAT na kwotę uzyskaną ze sprzedaży Białych Certyfikatów, pomniejszoną o wynagrodzenie Spółki, tj. (…) % całej kwoty uzyskanej ze sprzedaży Białych Certyfikatów. Do zapłaty należności wynikającej z faktury rozliczeniowej z biurem maklerskim działającym na rzecz Spółki z tytułu sprzedaży Białych Certyfikatów na (...), zobowiązana jest Spółka.

Zarówno kwota uzyskana ze sprzedaży, jak wynagrodzenie Spółki wyrażone są w kwotach netto i zostaną powiększone o podatek VAT. Zatem, zgodnie z zawartą Umową, Spółka zobowiązana jest do uzyskania Białych Certyfikatów, a następnie do zbycia na (...) wynikających z nich praw majątkowych oraz kolejno do przekazania na rachunek bankowy Gminy kwot uzyskanych ze zbycia Białych Certyfikatów po odliczeniu wynagrodzenia Spółki. Przy czym o sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej będzie decydowała Spółka, mając na względzie wskazane w Umowie wymagania Gminy w ww. zakresie. W myśl umowy zawartej z Gminą, Spółka środki pieniężne uzyskane ze zbycia na (...) Białych Certyfikatów przekaże Gminie na podstawie noty wystawionej przez Gminę (na kwotę wartości Białych Certyfikatów powiększoną o podatek VAT, minus wynagrodzenie wykonawcy równe (…) % kwoty uzyskanej ze sprzedaży Białych Certyfikatów powiększone o podatek VAT).

Mając na uwadze charakter Przedmiotu Umowy, w rozpatrywanej sprawie wystąpi stosunek powiernictwa pomiędzy Spółką a Gminą, tj. dojdzie do powierniczego nabycia praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej, a następnie do ich przeniesienia na rzecz osób trzecich przez Spółkę, która przy sprzedaży ww. praw będzie działała na rachunek Gminy

Pytania

1) Czy na gruncie opisanego stanu faktycznego, Gmina dokona czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług na rzecz Spółki polegającej na przeniesieniu prawa do uzyskania białych certyfikatów, w związku z przedsięwzięciem zrealizowanym przez Gminę, które jest podstawą do ich uzyskania.

2) Czy na gruncie opisanego powyżej zdarzenia przyszłego Gmina powinna wystawić notę obciążeniową (lub inny dokument niebędący fakturą) dokumentującą wypłatę przez Spółkę kwot pozyskanych przez tę Spółkę ze sprzedaży w imieniu Gminy Białych Certyfikatów? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

Państwa stanowisko w sprawie

1) Gmina nie dokona czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług na rzecz Spółki polegającej na przeniesieniu prawa do uzyskania białych certyfikatów, w związku z przedsięwzięciem zrealizowanym przez Gminę, które jest podstawą do ich uzyskania.

2) Przekazanie na rachunek bankowy Gminy kwot uzyskanych ze sprzedaży Białych Certyfikatów nie stanowi dostawy towarów, ani też świadczenia usług, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem czynność przekazania Gminie środków pieniężnych uzyskanych ze zbycia Białych Certyfikatów jako czynność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT, powinna zostać udokumentowana przez Gminę dokumentem innym niż faktura przeznaczona do dokumentowania czynności z zakresu Ustawy VAT. Wobec powyższego, czynność przekazania Gminie przez Spółkę środków pieniężnych powinna zostać udokumentowana przez Gminę notą obciążeniową (ewentualnie innym dokumentem nie będącym fakturą) lub też środki pieniężne powinny zostać wypłacone Gminie bez wystawiania dodatkowego dokumentu rozliczeniowego. (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

UZASADNIENIE

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT „przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.

Towarami - według art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - są „rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Należy zatem stwierdzić, iż w przypadku, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu ustawy o VAT i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel - mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tj. podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT „przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa”.

Z definicji świadczenia usług wynika, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (świadczenie usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą. Należy stwierdzić, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie świadczącego usługę. Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług należy rozumieć prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Zauważyć należy, że w definicji towarów określonej w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT nie zawierają się świadectwa efektywności energetycznej (białe certyfikaty). Uwzględniając powyższe, przeniesienie praw majątkowych wynikających z tych świadectw, niebędące dostawą towarów, należy uznać za świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

W omawianym przypadku Spółka będzie wnioskodawcą w sprawie wniosku o wydanie białych certyfikatów. Białe certyfikaty zostały wystawione na Spółkę. Zatem Gmina nie dokonała sprzedaży białych certyfikatów, lecz Spółki. Niemniej jednak, gdyby nie fakt że Gmina realizuje inwestycje, będące podstawą do pozyskania białych certyfikatów i gdyby nie została zawarta przez Gminę umowa ze Spółką, to Spółka nie pozyskałby tych certyfikatów i w konsekwencji nie sprzedałby ich. W konsekwencji, z uwagi na upoważnienie udzielone przez Gminę na rzecz Spółki (stosunek powiernictwa), Gmina przeniosła na rzecz Spółki uprawnienie do pozyskania „na siebie” (na Spółkę) białych certyfikatów, pomimo, że to Gmina zrealizowała przedsięwzięcie, bez którego uzyskanie certyfikatów nie byłoby możliwe. Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy czynność przekazania Gminie przez Spółkę środków pieniężnych uzyskanych z tytułu sprzedaży białych certyfikatów, wynikająca z realizacji umowy powierniczej, nie będzie stanowić wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

W niniejszej sprawie, Spółka zawrze z Gminą umowę powierniczą, dotyczącą pozyskania i sprzedaży świadectw efektywności energetycznej. Wykonawca będzie działał w imieniu własnym, ale na rzecz Gminy. Tym samym to Spółka świadczy usługę dla Gminy, nie zaś Gmina na rzecz Spółki Przekazanie na rzecz Gminy środków uzyskanych ze sprzedaży certyfikatów nie stanowi zapłaty za świadczenie usług, gdyż nie istnieje usługa, którą wykonałaby Gmina na rzecz Spółki. W związku z tym przekazywanej kwoty nie można traktować jako wynagrodzenie za usługę. Gmina nie wykonywała na rzecz Spółki żadnego świadczenia, którego ekwiwalentem byłaby przekazywana kwota. Zatem Spółka nie można uznać za beneficjenta, a więc za podmiot uzyskujący korzyść z otrzymanej usługi.

Reasumując, mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że należne Gminie środki pieniężne z tytułu sprzedaży białych certyfikatów przez Spółkę na rzecz Gminy nie stanowią wynagrodzenia za jakąkolwiek czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) w interpretacji indywidualnej z dnia 29 marca 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.23.2023.2.PRP – „Przekazanie na Państwa rzecz środków uzyskanych ze sprzedaży certyfikatów nie stanowi zapłaty za świadczenie usług. Nie istnieje bowiem usługa, którą wykonywaliby Państwo na rzecz Wykonawcy, a w konsekwencji przekazywanej kwoty nie można traktować jako wynagrodzenie za usługę. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nie wykonują Państwo na rzecz Wykonawcy żadnego świadczenia, którego ekwiwalentem byłaby przekazywana kwota. Tym samym, Wykonawcy nie można uznać za beneficjenta, a więc za podmiot uzyskujący korzyść z otrzymanej usługi. Mając zatem na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że czynność przekazania środków pieniężnych z tytułu sprzedaży Białych Certyfikatów przez Wykonawcę na Państwa rzecz nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Powyższe stanowisko potwierdzają również:

1)Interpretacja indywidualna z dnia 18 października 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.419.2022.2.BS;

2)Interpretacja indywidualna z dnia 15 czerwca 2022 r., sygn. 0461-ITPP2.4512.691.2016.12.S.DS;

3)Wyrok NSA z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. I FSK 716/18;

4)Wyrok NSA z dnia 7 lutego 2019 r., sygn. I FSK 142/17;

5)Wyrok WSA z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. I SA/Gd 1457/17.

Faktury są dokumentami, które potwierdzają rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich jej elementów. Faktura jest prawidłowa pod względem materialnoprawnym, jeśli w prawidłowy sposób odzwierciedla zdarzenie gospodarcze. Faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawiane zgodnie z przepisami prawa.

Artykuł 2 pkt 22 i 31 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

31) fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Artykuł 106b ust. 1 pkt 1 ustawy: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Z analizy przeprowadzonej w odpowiedzi na pytanie nr 1 wynika, że czynność przekazania przez Państwa na rzecz Gminy środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży Białych Certyfikatów nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że w tej sytuacji nie dojdzie do sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy.

Wobec tego, czynność przekazania przez Spółkę na rzecz Gminy środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży Białych Certyfikatów, pomniejszonych o wynagrodzenie Spółki (wraz z podatkiem VAT), nie powinna być przez Gminę dokumentowana fakturą, lecz innym dowodem księgowym, np. notą obciążeniową.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Usługą jest każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach działalności, które nie jest dostawą towarów, w tym m.in. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Zatem na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). W przypadku uznania danego świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, winien istnieć bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący wymierną korzyść.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem, opodatkowanym świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi.

Usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Pomocne jest tutaj w szczególności orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), które należy uwzględniać w procesie interpretacji przepisów na zasadzie prounijnej wykładni prawa.

W wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise:

„Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie Trybunał wskazał, że:

„Czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

Z przytoczonego orzecznictwa TSUE można wyprowadzić następujące warunki dotyczące uznania czynności za odpłatne świadczenie usług:

-po pierwsze, musi istnieć usługa, a więc określone zachowanie usługodawcy na rzecz usługobiorcy,

-po drugie, usługa musi mieć beneficjenta (konsumenta); oznacza to, że usługa musi wiązać się z powstaniem określonej i bezpośredniej korzyści po stronie usługobiorcy,

-po trzecie, musi istnieć odpłatność, czyli wynagrodzenie za usługę; istotne przy tym jest, aby istniał bezpośredni związek między zapłaconym wynagrodzeniem a wykonaną usługą.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zasady nabywania, zbywania i umarzania świadectw efektywności energetycznej określa ustawa zdnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 711).

Na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy o efektywności energetycznej:

Świadectwo efektywności energetycznej wydaje Prezes URE na wniosek podmiotu:

1)planującego rozpoczęcie prac zmierzających do realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej albo

2)upoważnionego przez podmiot, o którym mowa w pkt 1.

Zgodnie z art. 30 ust. 1-3 ustawy o efektywności energetycznej:

1. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej są towarem giełdowym w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Prawa te są zbywalne.

2. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej powstają z chwilą zapisania świadectwa efektywności energetycznej po raz pierwszy na koncie w rejestrze świadectw efektywności energetycznej, na podstawie informacji, o której mowa w art. 24 ust. 2, i przysługują podmiotowi będącemu posiadaczem tego konta.

3. Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa efektywności energetycznej następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw efektywności energetycznej prowadzonym przez podmiot prowadzący:

1) giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub

2)na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

–organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw efektywności energetycznej.

Z opisu sprawy wynika, że w Gmina zamierza zawrzeć ze spółką (…) (…) (…) (…)Sp. z o.o. („Spółką”) umowę przedmiotem której jest kompleksowe wsparcie i doradztwo w zakresie uzyskania oraz sprzedaży świadectw efektywności energetycznej dla przedsięwzięcia pod nazwą „(…)”. Zakres obejmuje m.in. wykonanie audytu efektywności energetycznej, przygotowanie i złożenie wniosku do Prezesa URE, reprezentowanie gminy w postępowaniu, przeprowadzenie audytu powykonawczego i sprzedaż świadectw na (...).

Wykonawca zobowiązuje się do sporządzenia audytu efektywności energetycznej przed i po inwestycji, przygotowania pełnej dokumentacji do URE, reprezentowania Zamawiającego w postępowaniu, sprzedaży uzyskanych świadectw po najwyższej możliwej cenie.

Zamawiający zapewnia współpracę, dostarczenie dokumentacji, udzielenie pełnomocnictwa i poinformowanie o zakończeniu inwestycji.

Wynagrodzenie Wykonawcy ma charakter prowizyjny („success fee”) i wynosi (…)% wartości uzyskanej ze sprzedaży świadectw efektywności energetycznej. W przypadku braku uzyskania lub niemożności sprzedaży świadectw – wynagrodzenie nie przysługuje.

Białe Certyfikaty wystawione będą na Spółkę, która wystąpi z wnioskiem o ich przyznanie, jednak beneficjentem całego procesu będzie Gmina, dla której Spółka działa z udzielonego jej przez Spółkę upoważnienia. Spółka działając na podstawie udzielonego przez Gminę upoważnienia, zmierza do pozyskania Białych Certyfikatów związanych z Przedsięwzięciem realizowanym przez Gminę, a następnie ich zbycia na (...) i przekazania Gminie środków uzyskanych ze sprzedaży.

Spółka świadczone usługi, związane m.in. z pozyskaniem oraz zbyciem Białych Certyfikatów zobowiązana jest realizować z uwzględnieniem uzgodnień z Gminą zawartych w Umowie. W związku z powyższym to w interesie Gminy leży pozyskanie Białych Certyfikatów - Gmina bowiem podjęła się realizacji inwestycji uprawniającej do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie ww. certyfikatów oraz upoważniła Spółkę do złożenia wniosku do Prezesa URE.

Czynności związane z pozyskaniem i sprzedażą praw ze świadectw efektywności energetycznej dokonywane są we własnym imieniu Spółki, ale na rzecz i na rachunek Gminy, która finalnie staje się beneficjentem środków pozyskanych ze sprzedaży.

Obowiązkiem Gminy w zakresie podpisanej Umowy ze Spółką jest zebranie i dostarczenie do Spółki wszystkich niezbędnych dokumentacji technicznych związanych z realizowanym przedsięwzięciem poprawiającym efektywność energetyczną, które umożliwią opracowanie audytu efektywności energetycznej i złożenie Wniosku do Prezesa URE. Jednocześnie z Ustawy o efektywności energetycznej wynika, że podmiotem występującym z wnioskiem o wydanie świadectw efektywności energetycznej może być podmiot, u którego realizowane będzie Przedsięwzięcie służące poprawie efektywności energetycznej (Gmina) lub podmiot upoważniony przez Gminę (Spółka).

Stroną dla Prezesa URE, który przyznaje świadectwa efektywności energetycznej dla danej inwestycji jest podmiot występujący z wnioskiem o wydanie ww. świadectw. Zgodnie z zawartą umową Spółka jest podmiotem wnioskującym o wydanie Białych Certyfikatów (po formalnym otrzymaniu upoważnienia od Gminy) i to jej przyznawane są świadectwa efektywności energetycznej. Wobec powyższego, świadectwa efektywności energetycznej są własnością Spółki. I to Spółka jako podmiot występujący z ww. wnioskiem, będzie posiadaczem praw majątkowych wynikających z przyznanych świadectw efektywności energetycznej. Spółka dokonując sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej będzie je sprzedawała na (...) jako własne, bowiem Spółka będzie podmiotem wskazanym na Białych Certyfikatach.

Za realizację Przedmiotu Umowy Spółce przysługuje wynagrodzenie na zasadach success fee (wynagrodzenie za sukces). Wynagrodzenie success fee należne Spółce wynosi (…) % kwoty netto uzyskanej przez Spółkę ze sprzedaży praw majątkowych z tytułu świadectw efektywności energetycznej na (...). Spółce nie należy się wynagrodzenie inne niż wskazane powyżej. Wynagrodzenie Spółki wyrażone jest w kwocie netto i zostanie powiększone o podatek VAT.

Zgodnie z ustaleniami wynikającymi z Umowy, Gmina wystawi fakturę VAT na kwotę uzyskaną ze sprzedaży Białych Certyfikatów, pomniejszoną o wynagrodzenie Spółki, tj. (…)% całej kwoty uzyskanej ze sprzedaży Białych Certyfikatów. Do zapłaty należności wynikającej z faktury rozliczeniowej z biurem maklerskim działającym na rzecz Spółki z tytułu sprzedaży Białych Certyfikatów na (...), zobowiązana jest Spółka.

Kwota uzyskana ze sprzedaży, jak i wynagrodzenie Spółki wyrażone są w kwotach netto i zostaną powiększone o podatek VAT. Zgodnie z zawartą Umową, Spółka zobowiązana jest do uzyskania Białych Certyfikatów, a następnie do zbycia na (...) wynikających z nich praw majątkowych oraz kolejno do przekazania na rachunek bankowy Gminy kwot uzyskanych ze zbycia Białych Certyfikatów po odliczeniu wynagrodzenia Spółki. Przy czym o sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej będzie decydowała Spółka, mając na względzie wskazane w Umowie wymagania Gminy w ww. zakresie. W myśl umowy zawartej z Gminą, Spółka środki pieniężne uzyskane ze zbycia na (...) Białych Certyfikatów przekaże Gminie na podstawie noty wystawionej przez Gminę (na kwotę wartości Białych Certyfikatów powiększoną o podatek VAT, minus wynagrodzenie wykonawcy równe (…)% kwoty uzyskanej ze sprzedaży Białych Certyfikatów powiększone o podatek VAT).

Mając na uwadze charakter Przedmiotu Umowy, w rozpatrywanej sprawie wystąpi stosunek powiernictwa pomiędzy Spółką a Gminą, tj. dojdzie do powierniczego nabycia praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej, a następnie do ich przeniesienia na rzecz osób trzecich przez Spółkę, która przy sprzedaży ww. praw będzie działała na rachunek Gminy.

Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności kwestii czy Gmina dokona czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług na rzecz Spółki polegającej na przeniesieniu prawa do uzyskania białych certyfikatów.

W odniesieniu do powyższych wątpliwości, należy wskazać, że z powołanej powyżej regulacji art. 8 ust. 1 ustawy, wynika, że usługą jest każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach działalności, które nie jest dostawą towarów, w tym m.in. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Zatem na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

W przypadku uznania danego świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, winien istnieć bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący wymierną korzyść.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem, opodatkowanym świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy zamierzają Państwo zawrzeć ze Spółką (…) (…) (…) (…) Sp. z o.o. umowę której przedmiotem jest kompleksowe wsparcie i doradztwo w zakresie uzyskania oraz sprzedaży świadectw efektywności energetycznej dla opisanego we wniosku przedsięwzięcia. Zakres obejmuje m.in. wykonanie audytu efektywności energetycznej, przygotowanie i złożenie wniosku do Prezesa URE, reprezentowanie gminy w postępowaniu, przeprowadzenie audytu powykonawczego i sprzedaż świadectw na (...). W rozpatrywanej sprawie wystąpi stosunek powiernictwa pomiędzy Spółką a Gminą, tj. dojdzie do powierniczego nabycia praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej, a następnie do ich przeniesienia na rzecz osób trzecich przez Spółkę, która przy sprzedaży ww. praw będzie działała na rachunek Gminy.

W tym miejscu należy wskazać, że powiernictwo jako instytucja prawna nie jest uregulowane wprawie polskim. Podstawą do konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona wart.353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) zasada swobody kontraktowej.

Zgodnie z tym przepisem:

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Istota zlecenia powierniczego polega na tym, że na zewnątrz występuje powiernik, który dokonuje nabycia pewnej rzeczy lub prawa we własnym imieniu, ale na rzecz zleceniodawcy. Jak wynika z art. 734 i 735 Kodeksu cywilnego – istotą umowy zlecenia jest odpłatne (prowizja) lub nieodpłatne dokonanie określonej czynności prawnej w imieniu dającego zlecenie lub jeżeli tak stanowi umowa w imieniu własnym, lecz na rachunek zlecającego.

W tym ostatnim wypadku wszelkie nabycie praw lub rzeczy ma charakter powierniczy (fiduicjarny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać zlecającemu wszystko co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym (art. 740 zdanie 2 Kodeksu cywilnego).

Dla celów podatkowych pozyskanie świadectw efektywności energetycznej i odpłatne zbycie wynikających z nich praw majątkowych, przez powiernika w jego imieniu, ale na rzecz zlecającego, należy ocenić jako skutkujące zmianami w majątku zlecającego.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz powołanych przepisów prawa prowadzi zatem do stwierdzenia, że czynność przekazania Państwu przez Spółkę środków uzyskanych ze sprzedaży certyfikatów wynikająca z realizacji umowy powierniczej, nie będzie stanowić wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. W niniejszej sprawie, Spółka zawarła z Państwem umowę powierniczą dotyczącą pozyskania i sprzedaży świadectw efektywności energetycznej. Spółka będzie działała w imieniu własnym, ale na Państwa rzecz. Tym samym to podmiot upoważniony – przez Państwa – Spółka będzie świadczył usługi na Państwa rzecz.

Przekazanie Państwu środków uzyskanych ze sprzedaży certyfikatów nie będzie stanowiło zapłaty za świadczenie usług. Nie będzie bowiem istniała usługa, którą wykonywaliby Państwo na rzecz Spółki, a w konsekwencji przekazanej kwoty nie będzie można traktować jako wynagrodzenia za usługę. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nie będą Państwo wykonywali na rzecz Spółki żadnego świadczenia, którego ekwiwalentem byłaby przekazywana kwota. Jak bowiem wskazali Państwo, czynności związane z pozyskaniem i sprzedażą praw ze świadectw efektywności energetycznej dokonywane są we własnym imieniu Spółki, ale na rzecz i na rachunek Gminy. Tym samym, Spółki nie można uznać za beneficjenta, a więc za podmiot uzyskujący korzyść z otrzymanej usługi.

Mając zatem na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że czynność przekazania środków pieniężnych z tytułu sprzedaży certyfikatów efektywności energetycznej przez Spółkę na Państwa rzecz nie będzie stanowić wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując stwierdzam, że w związku z umową (powiernictwo) zawartą ze Spółą nie będą wykonywali Państwo czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii czy na gruncie opisanego powyżej zdarzenia przyszłego Gmina powinna wystawić notę obciążeniową (lub inny dokument niebędący fakturą) dokumentującą wypłatę przez Spółkę kwot pozyskanych przez tę Spółkę ze sprzedaży w imieniu Gminy Białych Certyfikatów.

Faktury są dokumentami, które potwierdzają rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich jej elementów. Faktura jest prawidłowa pod względem materialnoprawnym, jeśli w prawidłowy sposób odzwierciedla zdarzenie gospodarcze.

Faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawiane zgodnie z przepisami prawa.

Artykuł 2 pkt 22 i 31 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

31) fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Artykuł 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Z analizy przeprowadzonej w odpowiedzi na pytanie nr 1 wynika, że czynność przekazania przez Spółkę na rzecz Gminy środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży Białych Certyfikatów nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Oznacza to, że w tej sytuacji nie dojdzie do sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy.

Wobec tego, czynność przekazania przez Spółkę na rzecz Gminy środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży Białych Certyfikatów, pomniejszonych o Państwa wynagrodzenie (wraz z podatkiem VAT), nie powinna być przez Państwa dokumentowana fakturą, lecz innym dowodem księgowym, np. notą obciążeniową.

Należy jednak zaznaczyć, że nota obciążeniowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy ustawy i w związku z tym nie jest objęta regulacją tych przepisów. Na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług nie ma jednak przeciwwskazań dla takiego sposobu dokumentowania.

A zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…), (…) (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.