Interpretacja indywidualna z dnia 5 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.16.2026.2.AJB
Nieodpłatne przekazanie środka otrzymywanego z osadów ściekowych rolnikom przez gminę podlega opodatkowaniu VAT, jednak brak wartości środka dla gminy skutkuje brakiem obowiązku zapłaty podatku.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:
-uznania nieodpłatnego przekazania Środka rolnikom za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od VAT,
-braku obowiązku odprowadzenia podatku VAT należnego z tytułu ww. czynności.
Uzupełnili go Państwo pismami z 20 stycznia 2026 r. (wpływ 20 stycznia 2026 r.) oraz z 2 marca 2026 r. (według daty wpływu) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
Gmina ... (dalej: Gmina) jest podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT), zarejestrowanym jako podatnik czynny. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT wraz z podległymi jednostkami budżetowymi i obecnie rozlicza się z urzędem skarbowym w sposób skonsolidowany.
Do zadań własnych Gminy, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153, ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, m.in. w zakresie kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych.
W ramach wykonywania zadań, o których mowa powyżej Gmina eksploatuje gminną oczyszczalnię ścieków, przy wykorzystaniu której Gmina świadczy (w przeważającej mierze) odpłatne usługi odprowadzania i oczyszczania ścieków i wykazuje obrót w VAT z tego tytułu.
W wyniku działalności gminnej oczyszczalni ścieków powstaje osad ściekowy, stanowiący odpad, który Gmina jako jego wytwórca jest zobowiązana zagospodarować zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Część osadu ściekowego jest wywożona jako odpad w celu zagospodarowania przez podmiot zewnętrzny. Gmina zdecydowała się na uzdatnianie pozostałej części osadu ściekowego wapnem, wskutek czego powstaje środek poprawiający właściwości gleby (dalej: Środek). Środek ten jest następnie przekazywany nieodpłatnie rolnikom z terenu gminy.
Gmina uzyskała przy tym pozwolenie na wprowadzenie Środka do obrotu wydane w formie decyzji przez Ministra właściwego do spraw rolnictwa na podstawie art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu. Środek znajduje się w wykazie nawozów i środków wspomagających uprawę roślin prowadzonych przez Ministra właściwego do spraw rolnictwa.
Gmina zdecydowała się na przekazywanie Środka rolnikom nieodpłatnie z uwagi na małe zainteresowanie tym produktem. W przypadku, gdyby Gmina nie zdecydowała się na takie rozwiązanie, byłaby zobowiązana do ponoszenia dużo wyższych kosztów wywozu osadu ściekowego przez podmiot zewnętrzny. Środek nie przedstawia wartości handlowej dla Gminy, wobec czego Gmina ustala tę wartość na kwotę 0 PLN. Całość kosztów oczyszczania ścieków i unieszkodliwiania odpadów powstających w wyniku oczyszczania ścieków jest ujęta w taryfie za odprowadzanie ścieków.
Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazano, że:
1.Gminie ... będzie przysługiwało, w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na proces oczyszczania ścieków, w tym również na unieszkodliwianie odpadów w postaci osadów ściekowych.
2.Gmina ... nie będzie pobierała innego, niż pieniądze, wynagrodzenia za przekazanie rolnikom środka.
3.Gminna ... nie jest w stanie określić jaką wartość handlową (w kwocie) ma dla rolników środek, otrzymywany z osadu ściekowego. Gmina nadmienia, że dla Gminy jest to wartość „0” zł. W okresie zimowym brak jest zainteresowania środkiem wśród rolników i środek ten zalega na terenie oczyszczalni ścieków.
Pytania
1.Czy nieodpłatne przekazanie Środka rolnikom stanowi / będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od VAT?
2.Czy w przypadku uznania przez Gminę, że przekazywany rolnikom Środek nie przedstawia dla niej jakiejkolwiek wartości handlowej, Gmina jest / będzie obowiązana do odprowadzenia podatku VAT należnego z tytułu takiej czynności?
Państwa stanowisko w sprawie
1.Nieodpłatne przekazanie Środka stanowi / będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od VAT.
2.W przypadku uznania przez Gminę, że przekazywany rolnikom Środek nie przedstawia dla niej jakiejkolwiek wartości handlowej, Gmina nie jest / nie będzie obowiązana do odprowadzenia podatku VAT należnego z tytułu takiej czynności albowiem podstawa opodatkowania wynosi / wyniesie zero i podatek należny nie występuje.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
Ad 1.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast, przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się wszelkie czynności, polegające na przeniesieniu prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
Ponadto w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1)przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2)wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
O opodatkowaniu VAT danej czynności można mówić wówczas, gdy spełnione są następujące przesłanki:
-wchodzi ona w przedmiotowy zakres ustawy o VAT (kryterium przedmiotowe) oraz
-jest wykonywana przez podatnika VAT działającego w takim charakterze (kryterium podmiotowe).
Czynność nieodpłatnej dostawy Środka rolnikom spełnia przesłanki uznania jej za dostawę towarów w myśl art. 7 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
W opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym Gmina dokonuje na rzecz rolników nieodpłatnego przekazania Środka, czyli towarów należących do jego przedsiębiorstwa. Ponadto przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar w stosunku, do którego Gminie przysługiwało w całości lub części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu jego wytworzenia. Środek powstaje bowiem na skutek działalności związanej z oczyszczaniem ścieków, która to stanowi w przypadku Gminy (w przeważającej mierze) odpłatną działalność opodatkowaną VAT, w wyniku świadczenia której Gmina odprowadza podatek VAT należny.
Dodatkowo stosownie natomiast do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza - jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których Gmina może nawet pobierać opłaty o charakterze administracyjnym, pozostają poza zakresem ustawy o VAT. Są one bowiem realizowane przez Gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy, a Gmina realizując te czynności, nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem w tym zakresie działa jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 cytowanej ustawy.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych Gminy należą sprawy kanalizacji.
Gmina występuje w charakterze podatnika VAT w zakresie, w jakim działa w ramach czynności o charakterze cywilnoprawnym. Nieodpłatana dostawa Środka do takich czynności niewątpliwie należy albowiem stanowi darowiznę.
Należy uznać zatem, że nieodpłatna dostawa Środka na rzecz rolników będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1, gdyż będzie traktowana na gruncie powołanych przepisów jak odpłatna dostawa towarów.
W ocenie Gminy dostawa Środka nie będzie korzystała ze zwolnienia od VAT, gdyż ani ustawa o VAT, ani akty wykonawcze do niej nie przewidują możliwości zwolnienia od VAT w takim przypadku.
Powyższe stanowisko potwierdza przykładowo interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) z 19 kwietnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.25.2024.2.ALN, w której organ stwierdził, że: „Wobec powyższego, w okolicznościach niniejszej sprawy spełnione będą przesłanki wymienione w art. 7 ust. 2 ustawy. Zatem przekazanie nieodpłatnie rolnikom osadów ściekowych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, stanowi dostawę towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”
Podsumowując, nieodpłatne przekazanie Środka stanowi / będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od VAT.
Ad 2.
Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem m.in. ust. 2 jest wszystko co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
W myśl ust. 2 tego artykułu w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów.
Zatem w przypadku nieodpłatnej dostawy zrównanej z dostawą odpłatną na gruncie VAT podstawą opodatkowania w tym podatku jest cena nabycia towarów, a gdy cena nie występuj, to jest nią koszt wytworzenia, określony w momencie tej dostawy towarów.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Gmina zdecydowała się na przekazywanie Środka rolnikom nieodpłatnie z uwagi na małe zainteresowanie tym produktem. W przypadku, gdyby Gmina nie zdecydowała się na takie rozwiązanie, byłaby zobowiązana do ponoszenia dużo wyższych kosztów wywozu osadu ściekowego przez podmiot zewnętrzny. Środek nie przedstawia wartości handlowej dla Gminy, wobec czego Gmina ustala tę wartość na kwotę 0 PLN. Całość kosztów oczyszczania ścieków i unieszkodliwiania odpadów powstających w wyniku oczyszczania ścieków jest ujęta w taryfie za odprowadzanie ścieków.
W konsekwencji należy stwierdzić, że skoro przekazywany rolnikom Środek nie przedstawia jakiejkolwiek wartości handlowej dla Gminy, to nie jest / nie będzie ona obowiązana do odprowadzenia podatku VAT należnego z tytułu takiej czynności albowiem podstawa opodatkowania wynosi / wyniesie zero i podatek należny nie występuje.
Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych DKIS wydawanych w podobnych stanach faktycznych.
Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 19 kwietnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.25.2024.2.ALN, DKIS wskazał, że: „W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów. Uwzględniając treść art. 29a ust. 2 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów, stwierdzić należy, że w przypadku, gdy - jak wskazano we wniosku odpady nie przedstawiają dla Państwa żadnej wartości handlowej, to podstawa opodatkowania wyniesie zero i podatek należny nie wystąpi."
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
1)odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2)eksport towarów;
3)import towarów na terytorium kraju;
4)wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5)wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zauważyć należy, że jak wynika z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność. „Odpłatność” oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast „odpłatny” to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.
Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1)przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2)wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Według art. 7 ust. 3 ustawy:
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.
Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy, tj. jeżeli:
·dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
·przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
·przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu jego nabycia, importu lub wytworzenia.
Oznacza to, że cel takiego przekazania pozostaje bez znaczenia, podobnie jak i podmiot, na rzecz którego jest ono dokonywane (przepis wskazuje jedynie przykładowe sytuacje, które mogą zostać uznane za odpłatną dostawę towarów).
Warunkiem opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów jest to, aby podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu. Wytwarzać zaś znaczy produkować, przetwarzać, robić, sporządzać, czyli de facto robić m.in. towar z nabytych towarów. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN 1996) wytwarzać/wytworzyć znaczy zrobić, wyprodukować coś, tworząc wydawać z siebie, wywołać coś, natomiast wytwórca to ten, który coś wytwarza, produkuje.
Konstrukcja prawna opodatkowania nieodpłatnego przekazania wskazuje na zasadność opodatkowania takiego przypadku. Z punktu widzenia zasady neutralności i zasady opodatkowania konsumpcji, opodatkowanie powinno mieć miejsce zawsze wtedy, gdy podatnik przekazuje towar, w którego posiadanie wszedł, mając prawo do odliczenia. Nie ma znaczenia, czy to wejście w posiadanie miało miejsce wskutek nabycia pochodnego, czy też w drodze wytworzenia towaru. Nie ma również znaczenia, czy podatnik z tego prawa skorzystał, czy też nie. Istotne jest tylko, czy podatnikowi prawo to przysługiwało.
Kwestie, dotyczące m.in. gospodarowania odpadami reguluje ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1587 ze zm.).
W świetle art. 3 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy o odpadach:
Przez odpad rozumie się każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany.
Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach:
Posiadaczem odpadów, jest wytwórca odpadów lub osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości.
Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o odpadach:
Wytwórca odpadów jest obowiązany do gospodarowania wytworzonymi przez siebie odpadami.
Według art. 33 ust. 1 ustawy o odpadach:
Posiadacz odpadów jest obowiązany do postępowania z odpadami w sposób zgodny z zasadami gospodarki odpadami, o których mowa w art. 16-31, w tym do prowadzenia procesów przetwarzania odpadów w taki sposób, aby procesy te oraz powstające w ich wyniku odpady nie stwarzały zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, a także w sposób zgodny z przepisami o ochronie środowiska i planami gospodarki odpadami.
W myśl natomiast art. 27 ust. 9 ustawy o odpadach:
Posiadacz odpadów może przekazywać osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej niebędącym przedsiębiorcami określone rodzaje odpadów, do wykorzystania na potrzeby własne za pomocą dopuszczalnych metod odzysku, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 10.
Przenosząc powyższe na grunt przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie czynność polegająca na przekazaniu osadów ściekowych rolnikom stanowi w istocie dostawę towarów zdefiniowaną w art. 7 ust. 1 ustawy. Osady ściekowe, są odpadami w rozumieniu przepisów ustawy o odpadach, spełniają definicję towaru, a czynność ich przekazania - darowizna, jako że prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, stanowi dostawę towarów, o której mowa w ww. przepisie.
Przekazanie środka, otrzymywanego z osadu ściekowego na rzecz rolników – jak wynika z treści wniosku – następuje bez wynagrodzenia (darowizna), a tym samym jest to w istocie nieodpłatna dostawa towarów uregulowana w art. 7 ust. 2 ustawy. Jest to zatem czynność, która dla celów opodatkowania została zrównana z dostawą odpłatną. Ponadto wskazali Państwo, że będzie przysługiwało, w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na proces oczyszczania ścieków, w tym również na unieszkodliwianie odpadów w postaci osadów ściekowych.
Wobec powyższego, w okolicznościach niniejszej sprawy są/będą spełnione przesłanki wymienione w art. 7 ust. 2 ustawy i tym samym nieodpłatne przekazanie rolnikom środka otrzymywanego z osadu ściekowego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, stanowi/będzie stanowić odpłatną dostawę towarów zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.
Jednocześnie wskazać należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani akty wykonawcze do niej nie przewidują możliwości zwolnienia od VAT przedmiotowej czynności.
W konsekwencji nieodpłatne przekazanie rolnikom środka otrzymywanego z osadu ściekowego stanowi/będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 7 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.
Przechodząc do kwestii objętej zakresem pytania nr 2 wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Art. 29a ust. 2 ustawy stanowi, że:
W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów.
Uwzględniając treść art. 29a ust. 2 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów, stwierdzić należy, że skoro – jak Państwo wskazali – środek otrzymywany z osadu ściekowego nie przedstawia dla Państwa żadnej wartości handlowej, to podstawa opodatkowania wynosi/wyniesie zero i podatek należny nie wystąpi.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
·stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
·zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
