Interpretacja indywidualna z dnia 17 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.48.2026.1.ICZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko jest prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X sp. z o.o. (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka) ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej Y (dalej: Grupa), dostarczającej producentom pojazdów systemy (…).

Poszczególne podmioty wchodzące w skład Grupy budują swoją przewagę konkurencyjną w stosunku do innych firm działających na rynku w podobnej branży na zasadzie specjalizacji przy wykonywaniu określonego spektrum działań. Specjalizacja oraz komplementarny charakter czynności realizowanych przez podmioty tworzące Grupę pozwala im na osiągnięcie wyższego poziomu kompetencji i konkurencyjności na rynku oraz wykorzystanie efektu synergii poprzez wyznaczenie określonych jednostek gospodarczy do wykonywania danej, specjalistycznej funkcji na rzecz innych członków Grupy.

W ramach opisanego powyżej modelu działalności Grupy, Spółka odpowiada przede wszystkim za realizację czynności o charakterze produkcyjnym. Czynności te wykonywane są z uwzględnieniem wytycznych oraz know-how zapewnianych przez wiodący podmiot należący do Grupy (dalej: Z). Rolą Wnioskodawcy jest więc przede wszystkim realizacja tzw. rutynowej produkcji kontraktowej (ang. contract manufacturing) zgodnie z otrzymanymi zamówieniami i ogólnymi wytycznymi otrzymanymi od Z.

Zakresem czynności realizowanych przez Spółkę – oprócz ww. działalności o charakterze produkcyjnym, jest również pozyskanie we własnym zakresie towarów niezbędnych do produkcji (materiałów, półproduktów, komponentów, części itp.). Zakupy te realizowane są zarówno od dostawców z siedzibą w Polsce jak i poza krajem (w tym należących do Grupy). Gotowe wyroby będące efektem realizowanej przez Wnioskodawcę produkcji kontraktowej na zlecenie Z. są następnie przedmiotem sprzedaży (dostawy towarów) po stronie Spółki.

Ww. sprzedaż realizowana jest przez Wnioskodawcę w dwóch modelach. Oba z nich objęte są umową łączącą Spółkę z Z. W ramach pierwszego z nich (rzadziej stosowany w praktyce), Wnioskodawca dokonuje odsprzedaży wyprodukowanych przez siebie wyrobów gotowych do podmiotów powiązanych (w tym – w relatywnie niewielkim zakresie – do Z.) po określonych i ustalonych wzajemnie cenach. Rolą podmiotów powiązanych nabywających te towary jest natomiast dalsza ich dystrybucja na rynku, w szczególności odsprzedaż do podmiotów niepowiązanych zgodnie z własnymi ustaleniami i warunkami. Drugi model sprzedaży (częściej stosowany) przewiduje możliwość dokonania przez Spółkę sprzedaży wyprodukowanych przez siebie wyrobów gotowych we własnym zakresie bezpośrednio na rzecz podmiotów niepowiązanych, z pominięciem Z. i innych jednostek dystrybucyjnych działających w Grupie. Przy czym, taka sprzedaż jest każdorazowo realizowana wyłącznie na rzecz określonych nabywców niepowiązanych i na warunkach, w szczególności cenowych, ustalonych wcześniej przez Z. Spółka nie posiada więc swobody decyzyjnej w zakresie sprzedaży wyrobów gotowych wyprodukowanych na zlecenie Z.

Celem działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę przy ścisłej współpracy z Z. jest osiągnięcie zysku. Z uwagi na istniejące powiązania między tymi podmiotami oraz regulacje z zakresu cen transferowych, zyskowność Spółki i Z. musi pozostawać adekwatna do ich profilu funkcjonalnego i przypisanych im ról w łańcuchu dostaw istniejącym wewnątrz Grupy. Rentowność ta musi więc odzwierciedlać pełnione funkcje, angażowane aktywa i potencjalne ryzyka związane ze współpracą. W związku z tym, zawarta przez Spółkę i Z. umowa przewiduje osiągnięcie określonego poziomu zysku przez Wnioskodawcę z tytułu wykonywanych przez siebie funkcji produkcyjnych. Poziom dochodowości adekwatny do profilu funkcjonalnego Wnioskodawcy ustalony został w oparciu o analizę porównawczą przygotowaną na potrzeby przepisów o cenach transferowych (ang. benchmarking study).

Uzyskiwana przez Spółkę rentowność z prowadzonej i opisanej powyżej działalności gospodarczej jest cyklicznie i okresowo (miesięcznie / kwartalnie / rocznie) poddawana badaniu celem porównania jej z zyskownością osiąganą przez próbę podmiotów wyselekcjonowanych jako porównywalnych w ramach analizy porównawczej. W przypadku, gdy zyskowność Wnioskodawcy odbiega od wyników ww. analizy, pomiędzy Spółką a Z. dokonywane są dodatkowe rozliczenia pieniężne o charakterze wyrównawczym (ang. residual fee). Jeżeli zyskowność Spółki znajduje się poniżej określonego poziomu wynikającego z analizy porównawczej, Z. przekazuje Wnioskodawcy określoną kwotę pieniężną celem odpowiedniego dostosowania (zwiększenia) zyskowności Wnioskodawcy. W sytuacji, gdy rentowność Wnioskodawcy przekracza określony poziom wynikający z analizy porównawczej, wypłata środków pieniężnych dokonywana jest przez Spółkę na rzecz Z. Celem tej operacji jest dostosowanie (obniżenie) zyskowności Wnioskodawcy do poziomu rynkowego.

Podstawą do ustalenia czy płatność w ramach residual fee nastąpi, na rzecz którego podmiotu (Spółki czy Z.) oraz w jakiej wysokości, jest wynik finansowy osiągany na dany moment przez Wnioskodawcę. Wszelkie płatności w związku w rozliczeniami opartymi o ww. mechanizm mają na celu wyłącznie zapewnienie odpowiedniej rentowności Wnioskodawcy i Z. Płatność z tytułu residual fee nie ma związku z odrębnym i dodatkowym świadczeniem realizowanym przez którąkolwiek ze stron (Spółkę lub Z). Nie jest również uzależniona od podjęcia lub realizacji dodatkowych zadań (czynności) przez strony.

Nie istnieje również bezpośredni związek pomiędzy cenami towarów dostarczanymi / nabywanymi w ramach obrotu towarowego realizowanego między Wnioskodawcą a Z. (zakup materiałów do produkcji, komponentów, półproduktów oraz sprzedaż wyrobów gotowych) a płatnością wyrównującą dochodowość stron w danym okresie rozliczeniowym. Umowa nie przewiduje w tym zakresie korekty faktur dokumentujących dostarczane sobie wzajemnie przez strony towary, w szczególności korekty ich cen.

Z. jest podmiotem zagranicznym prowadzącym działalność gospodarczą, z siedzibą w innym niż Polska kraju członkowskim należącym do Unii Europejskiej. Z. nie posiada w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej do celów VAT. Z. jest zarejestrowany do celów podatku od wartości dodanej na terytorium kraju siedziby oraz dla celów podatku od towarów i usług w Polsce.

Pytanie

Czy rozliczenia dokonywane między Wnioskodawcą a Z. opisane w ramach przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w postaci residual fee są objęte zakresem opodatkowania VAT?

Państwa stanowisko

W ocenie Wnioskodawcy, rozliczenia pieniężne dokonywane między Spółką a Z. w postaci residual fee nie podlegają opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, płatność ta pozostaje neutralna na gruncie VAT z punktu widzenia Spółki będącej polskim podatnikiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ustawy o VAT wynika, że przez odpłatną dostawę towarów rozumie się zasadniczo przeniesienie przez dostawcę na rzecz nabywcy prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Natomiast w myśl art. 8 ustawy o VAT, przez świadczenie usług należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

W związku z dostosowaniem rentowności producenta kontraktowego (Wnioskodawcy) do poziomu rynkowego, o którym mowa w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nie jest realizowany odrębny i dodatkowy obrót o charakterze towarowym. Ani Spółka, ani Z. nie przenoszą na siebie nawzajem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel w zamian za płatność stanowiącą residual fee. Takie dostawy towarów były realizowane na wcześniejszym etapie obrotu, w ramach bieżącej współpracy między stronami. Nie mają one jednak bezpośredniego związku z cykliczną opłatą wyrównawczą objętą niniejszym wnioskiem. Na tym etapie obrotu nie pojawia się więc dodatkowa dostawa towarów w rozumieniu VAT możliwa do powiązania z residual fee.

Dodatkowych rozliczeń dokonywanych między Spółką a Z. nie da się również powiązać z poszczególnymi jednostkowymi cenami towarów dostarczanymi na wcześniejszym etapie obrotu. Celem residual fee nie jest również korekta cen towarów wyszczególnionych na poszczególnych fakturach dokumentujących obrót towarowy między stronami. W związku z tym, otrzymanie lub wypłata opłaty wyrównawczej nie wiąże się z koniecznością zwiększenia lub zmniejszenia podstawy opodatkowania z tytułu VAT realizowanych historycznie dostaw towarów.

Ostatnim krokiem podejmowanym w celu ustalenia czy rozliczenia w ramach residual fee podlegają opodatkowaniu VAT jest weryfikacja czy taka płatność może być uznana za wynagrodzenie za usługę w rozumieniu VAT – świadczoną przez Wnioskodawcę (w przypadku, gdy rentowność Spółki jest niższa niż wynikająca z analizy porównawczej) lub Z. (jeżeli rentowność Spółki przekracza rynkowy poziom właściwy dla tego typu działalności gospodarczej).

Z treści ustawy o VAT wynika, że pojęcie świadczenia usług ma szerokie zakres przedmiotowy. Obejmuje bowiem nie tylko konkretne działanie podatnika (niebędące dostawą towarów), lecz również jego zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub danej sytuacji. Nie każde jednak działanie (lub zaniechanie działania) może zostać uznane za świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT. W celu ustalenia, czy dana czynność lub też brak podjęcia działania stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, należy każdorazowo dokonać szczegółowej analizy konkretnego zdarzenia w kontekście zasad konstrukcyjnych podatku VAT.

Istotne wskazówki w tym zakresie można odnaleźć m.in. w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). W wydawanych wyrokach (m.in. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council, wyrok z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma) TSUE przedstawił kryteria, którymi należy się kierować, oceniając, czy dane zdarzenie powinno zostać uznane za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT. I tak, zgodnie z zaprezentowanym stanowiskiem, aby dane świadczenie (zarówno polegające na działaniu jak i na powstrzymywaniu się od działania) mogło być uznane za czynność opodatkowaną VAT muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

-musi mieć charakter odpłatny, czyli odbywać się za wynagrodzeniem;

-musi wynikać z wyraźnego stosunku zobowiązaniowego;

-musi istnieć konkretny podmiot, bezpośredni beneficjent świadczenia odnoszący z jego tytułu (choćby potencjalną) korzyść.

Mając powyższe na uwadze należy zatem stwierdzić, że z usługą w rozumieniu VAT mamy do czynienia w sytuacji, w której jedna strona wykonuje na rzecz drugiego podmiotu świadczenie o charakterze usługowym, przynoszące temu drugiemu podmiotowi korzyści gospodarcze i za które beneficjent zobowiązany jest zapłacić świadczeniodawcy wynagrodzenie. Innymi słowy, aby zaklasyfikować daną czynność jako odpłatne świadczenie usług dla celów VAT, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczeniodawcą a świadczeniobiorcą, na mocy którego działanie jednego podmiotu bądź powstrzymanie się od działania przez jeden podmiot pozostaje w bezpośrednim związku z wypłatą przez drugą stronę wynagrodzenia.

Powyższe warunki uznania świadczenia za usługę nie są, zdaniem Wnioskodawcy, spełnione w odniesieniu do opisu przedstawionego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym objętym niniejszym wnioskiem. Celem rozliczeń dokonywanych między Spółką a Z. jest bowiem wyrównanie dochodowości (rentowności) Spółki do poziomu rynkowego wynikającego z przeprowadzonej analizy ekonomicznej. W okolicznościach objętych niniejszym wnioskiem, nie można wskazać żadnych konkretnych, określonych działań lub zaniechań realizowanych przez Spółkę lub Z., które można by bezpośrednio (kwotowo, cenowo) powiązać z residual fee. Płatność ta nie jest bowiem wynagrodzeniem za świadczenie, a wyłącznie operacją techniczną i księgową, wymuszoną podatkowymi regulacjami o cenach transferowych mającymi zastosowanie do podmiotów powiązanych.

Co istotne, w trakcie danego okresu rozliczeniowego (miesiąc / kwartał / rok), strony nie posiadają wiedzy o tym, czy do takiego końcowego rozliczenia w ogóle dojdzie oraz (jeżeli nastąpi) jaki będzie jego kierunek, tj. czy rozliczenie będzie miało charakter zwiększający wynik Spółki (dodatkowa płatność otrzymana od Z.) czy też będzie to płatność w kierunku odwrotnym (zmniejszająca zyskowność Wnioskodawcy). Tym samym, nie można w trakcie danego okresu rozliczeniowego ustalić, która ze stron (Spółka czy Z.) takie „świadczenie” miałaby realizować. W zależności bowiem od wyniku finansowego Spółki, „świadczenie”, w związku, z którym dochodzi do wypłaty residual fee realizowane może być przez Wnioskodawcę lub przez Z. Ta niepewność co do zaistnienia konieczności wypłaty określonej kwoty pieniężnej oraz ustalenia jej beneficjenta skutkuje zerwaniem bezpośredniego związku pomiędzy płatnością a działaniem lub zaniechaniem drugiej strony, co wyklucza powstanie usługi na gruncie VAT.

Skoro więc nie można określić kto dane świadczenie wykonuje oraz co jest jego przedmiotem, to logiczną konsekwencją tego jest uznanie, że do realizacji jakiejkolwiek czynności opodatkowanej VAT w ogóle nie dochodzi. Podejście odmienne skutkowałoby sztucznym kreowaniem świadczenia podlegającego VAT przez jedną ze stron, przy czym ostateczne ustalenie, która strona je realizuje (Spółka czy Z.) uzależnione byłoby od końcowej rentowności osiągniętej przez Spółkę. Innymi słowy, oznaczałoby to, że to sama płatność realizowana przez daną stronę transakcji powoduje powstanie świadczenia opodatkowanego VAT po stronie drugiej. Takie podejście jest natomiast nie do zaakceptowania z punktu widzenia natury VAT oraz jego cech konstrukcyjnych. Zapłata jest bowiem zawsze dokonywana w związku lub w powiązaniu daną czynnością (jest jej pochodną), a nie na odwrót.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzające brak opodatkowania VAT w przypadkach, gdy płatności dokonywane między stronami dokonywane są w celu doprowadzenia rentowności podmiotów powiązanych uczestniczących w transakcji do warunków rynkowych znajduje swoje potwierdzenie m.in. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z:

-7 listopada 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.713.2025.1.KM,

-6 listopada 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.843.2025.2.AWY,

-28 października 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.684.2025.1.MR

-2 października 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.611.2025.2.MSO,

-26 września 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.743.2025.1.PRP,

-21 lipca 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.226.2025.3.MW,

-16 maja 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.151.2025.2.AP,

-14 maja 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.187.2025.1.MPU,

-19 grudnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.624.2024.2.KK,

-18 października 2024 r., 0111-KDIB3-1.4012.557.2024.1.IK.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego powyżej stanowiska w interpretacji indywidualnej, o którą występuje niniejszym wnioskiem.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku – jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że świadczenie usług, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Przy określeniu, czy miało miejsce świadczenie usług podlegające opodatkowaniu istotne jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

-w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

-świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:

Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:

Podstawę opodatkowania obniża się o:

1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy rozliczenia dokonywane między Państwem a Z. opisane w ramach przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w postaci residual fee są objęte zakresem opodatkowania VAT.

Odnosząc się do wskazanej kwestii należy zauważyć, że opodatkowaniu VAT podlegają tylko takie zdarzenia gospodarcze, w ramach, których świadczeniu jednej strony (dostawie towarów bądź świadczeniu usługi) odpowiada świadczenie wzajemne drugiej strony, tj. odpłatność (w praktyce rozumiane najczęściej jako wynagrodzenie pieniężne otrzymywane w zamian za dostarczone towary lub wykonane usługi).

W konsekwencji uznanie, że dane zdarzenie gospodarcze stanowić będzie czynność podlegającą VAT jako dostawa towarów lub wykonanie usługi, wymaga tego, aby między stronami doszło do powstania stosunku prawnego, w ramach którego wyraźnie określony zostanie:

-przedmiot świadczenia, będący przejawem aktywności gospodarczej jednej ze stron (tj. przeniesienie prawa do rozporządzania towarem lub świadczenie usługi mogące stanowić działanie, powstrzymanie się od działania bądź tolerowanie czynności lub sytuacji),

-wynagrodzenie stanowiące korzyść, którą ma otrzymać strona od drugiej ze stron będącej beneficjentem świadczenia, oraz

-aby możliwe było stwierdzenie, że pomiędzy świadczeniami istnieje bezpośredni związek, pozwalający na uznanie, że świadczenia te mają wzajemny charakter.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że podstawą do ustalenia czy płatność w ramach residual fee nastąpi, na rzecz którego podmiotu (Spółki czy Z.) oraz w jakiej wysokości, jest wynik finansowy osiągany na dany moment przez Państwa. Wszelkie płatności w związku z rozliczeniami opartymi o ww. mechanizm mają na celu wyłącznie zapewnienie odpowiedniej rentowności Państwa i Z. Płatność z tytułu residual fee nie ma związku z odrębnym dodatkowym świadczeniem realizowanym przez którąkolwiek ze stron (Państwa lub Z). Nie jest również uzależniona od podjęcia lub realizacji dodatkowych zadań (czynności) przez strony. Nie istnieje również bezpośredni związek pomiędzy cenami towarów dostarczanymi / nabywanymi w ramach obrotu towarowego realizowanego między Państwem a Z. (zakup materiałów do produkcji, komponentów, półproduktów oraz sprzedaż wyrobów gotowych) a płatnością wyrównującą dochodowość stron w danym okresie rozliczeniowym. Umowa nie przewiduje w tym zakresie korekty faktur dokumentujących dostarczane sobie wzajemnie przez strony towary, w szczególności korekty ich cen.

Tym samym, opisane rozliczenia pieniężne o charakterze wyrównawczym (ang. residual fee) nie odnoszą się i nie będą się odnosić bezpośrednio do konkretnych zdarzeń z przeszłości.

Z wniosku wynika, że uzyskiwana przez Państwa rentowność z prowadzonej i opisanej powyżej działalności gospodarczej jest cyklicznie i okresowo (miesięcznie / kwartalnie / rocznie) poddawana badaniu celem porównania jej z zyskownością osiąganą przez grupę podmiotów wyselekcjonowanych jako porównywalnych w ramach analizy porównawczej. W przypadku, gdy Państwa zyskowność odbiega od wyników ww. analizy, pomiędzy Państwem a Z. dokonywane są dodatkowe rozliczenia pieniężne o charakterze wyrównawczym. Jeżeli Państwa zyskowność znajduje się poniżej określonego poziomu wynikającego z analizy porównawczej, Z. przekazuje Państwu określoną kwotę pieniężną celem odpowiedniego dostosowania (zwiększenia) Państwa zyskowności. W sytuacji, gdy Państwa rentowność przekracza określony poziom wynikający z analizy porównawczej, wypłata środków pieniężnych dokonywana jest przez Państwa na rzecz Z. Celem tej operacji jest dostosowanie (obniżenie) Państwa zyskowności do poziomu rynkowego.

Podsumowując, dokonywane dodatkowe rozliczenia pieniężne o charakterze wyrównawczym - płatność z tytułu residual fee nie ma związku z odrębnym i dodatkowym świadczeniem realizowanym przez którąkolwiek ze stron (Państwa lub Z.), czynność ta nie będzie odnosić się do konkretnych zdarzeń z przeszłości, ale do ogółu zdarzeń mających wpływ na ten poziom rentowności, a jednocześnie dodatkowe rozliczenia pieniężne o charakterze wyrównawczym nie będą się wiązały z żadnym świadczeniem z Państwa strony na rzecz Z. ani nie będzie stanowiło nowej, odrębnej transakcji w rozumieniu przepisów o cenach transferowych.

W konsekwencji dodatkowe rozliczenia pieniężne o charakterze wyrównawczym nie będą stanowiły wynagrodzenia za usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, jak również nie będą stanowiły wynagrodzenia za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, a tym samym czynność ta będzie zdarzeniem niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwo sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.