Interpretacja indywidualna z dnia 11 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.976.2025.1.EK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wykonywanych przez Spółkę czynności na podstawie umowy powierzenia, w kontekście art. 8 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1, 2 i 6 ustawy (pytanie sformułowane we wniosku jako pierwsze)jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:

·braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wykonywanych przez Spółkę czynności na podstawie umowy powierzenia,w kontekście art. 8 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1, 2 i 6 (pytanie sformułowane we wniosku jako pierwsze);

·zastosowania zwolnienia od podatku – jeśli wykonywane przez Spółkę czynności na podstawie umowy powierzenia podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (pytanie sformułowane we wniosku jako drugie);

·określenia podstawy opodatkowania – jeśli wykonywane przez Spółkę czynności na podstawie umowy powierzenia podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (pytanie sformułowane we wniosku jako trzecie).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej: „Spółka” lub „X”) działa na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych, zgodnie z aktem założycielskim, ostatnio zmienionym z dniem (…) maja 2025 r.

Zgodnie z § 7 ust. 1 umowy Spółki, celem działalności Spółki jest wspieranie i promowanie rozwoju Województwa poprzez wprowadzanie na rynek regionalny instrumentów finansowych asygnowanych na realizację celów polityki rozwoju Województwa, w tym kreowanie aktywności podmiotów gospodarczych oraz zarządzanie środkami finansowymi w szczególności w obszarach: wsparcia rozwoju mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw, wsparcia efektywności energetycznej w sektorze publicznym i sektorze budownictwa mieszkalnego oraz wsparcia dla osób zamierzających rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej na terenie województwa, w szczególności poprzez ułatwienie dostępu do finansowania.

Jedynym wspólnikiem Spółki jest Województwo i znajduje się pod jego ścisłą kontrolą. Województwo ma dominujący wpływ na cele strategiczne oraz istotne decyzje Spółki. Spółka jest więc spółką celową, która realizuje zadania własne Województwa służące zaspokajaniu potrzeb społecznych na jego obszarze, określonych w art. 11 i art. 14 ustawy o samorządzie województwa (dalej jako „u.s.w.”).

Zarząd Województwa Uchwałą z (...) 2025 r. przyjął „(…)” (dalej: „Strategia Inwestycyjna”). Strategia Inwestycyjna określa wieloletni plan działalności wykorzystania przekazanych przez Województwo do X lub innego podmiotu w zarządzanie środków finansowych zwróconych z instrumentów finansowych wdrażanych w ramach RPO (...), w tym zwrotów kapitału oraz wszelkich przychodów i innych wpływów związanych z tymi środkami zgodnie z zapisami Polityki Wyjścia (...) (dalej: „Powierzone środki”).

Strategia Inwestycyjna jest więc narzędziem na rzecz efektywnej realizacji zapisów dokumentów pn.: „(…)” zaktualizowanej Uchwałą Zarządu Województwa z listopada 2019 r. oraz „(…)” zaktualizowanej Uchwałą Zarządu Województwa z czerwca 2023 r., jak również celu i zadań statutowych X.

Założenia przyjęte w powyższym dokumencie będą wdrażane przez X w toku realizowania zadania publicznego na podstawie umowy powierzenia. Powierzenie zarządzania środkami pochodzącymi z instrumentów inżynierii finansowej RPO (...) oraz z instrumentów finansowych RPO (...) następuje w trybie z wolnej ręki, zgodnie z art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Prawo zamówień publicznych (dalej: („p.z.p.”)). W okresie obowiązywania Umowy struktura właścicielska X nie ulegnie zmianie w sposób mający wpływ na spełnianie przesłanek, o których mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy p.z.p.

28 lipca 2025 r. została podpisana pomiędzy Województwem a X umowa powierzenia realizowania zadania publicznego polegającego na zarządzaniu środkami finansowymi na rzecz Województwa w celu realizacji działań związanych z rozwojem Województwa (dalej: „Umowa Powierzenia”).

Przedmiotem Umowy jest określenie zasad realizacji powierzonego X zadania publicznego dotyczącego działalności w sferze użyteczności publicznej, polegającego na zarządzaniu i wykorzystywaniu przez X Powierzonych środków poprzez ich angażowanie w najbardziej efektywny sposób, w zakresie udzielania wsparcia rozwojowego za pomocą instrumentów finansowych w obszarach wskazanych w Strategii Inwestycyjnej.

Charakter działań (zadań) realizowanych przez Spółkę mieści się w sferze użyteczności publicznej w rozumieniu art. 13 ust. 1a u.s.w. W konsekwencji misja i cel działania Spółki stanowi realizację polityki rozwoju województwa, o której mowa w art. 11 ust. 2 tej ustawy.

Otrzymane przez Spółkę środków powierzonych nie powoduje powstania przychodu po stronie Spółki. W kontekście powyższego Wnioskodawca podkreślił, że środki powierzone są środkami publicznymi w myśl art. 5 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

W okresie obowiązywania umowy zadania powierzone na jej podstawie będą jedynymi zadaniami realizowanymi przez Spółkę.

W związku z zarządzaniem środkami finansowymi umowa określa zasady realizacji powierzonego Spółce zadania publicznego w zakresie zarządzania i wykorzystywania przez Spółkę tych środków poprzez ich angażowanie w najbardziej efektywny sposób, w zakresie udzielenia wsparcia rozwojowego za pomocą instrumentów finansowych.

Koszty działalności operacyjnej ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją umowy w okresie jej obowiązywania, wraz z uwzględnieniem rozsądnego zysku, są pokrywane przez Województwo w formie rekompensaty, o której mowa w decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (Dz.U.UE.L.2012.7.3).

„Rozsądny zysk” to kwota stanowiąca stopę zwrotu z powierzonych środków wyliczana m.in. zgodnie z art. 5 ust. 7 powołanej wyżej decyzji KE – zgodnie z tym przepisem „Do celów niniejszej decyzji stopa zwrotu z kapitału, która nie przekracza odnośnej stopy swap powiększonej o premię w wysokości 100 punktów bazowych, jest uznawana za rozsądną w każdym przypadku. Odnośna stopa swap to stopa swap, której wymagalność i waluta odpowiadają okresowi obowiązywania aktu powierzenia i określonej w nim walucie. Jeśli świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym nie jest związane z istotnym ryzykiem handlowym lub umownym, w szczególności gdy koszty netto poniesione w związku z wykonywaniem usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym są zasadniczo rekompensowane ex post w pełnej wysokości, rozsądny zysk nie może przekraczać odpowiedniej stopy swap powiększonej o premię w wysokości 100 punktów bazowych”.

Kwotę tę Spółka uzyskuje w całym okresie realizacji umowy. Rozsądny zysk to jedyne przysporzenie, które można uznać za przychód Spółki.

Z zarządzanych środków Spółka może pokrywać wyłącznie koszty niezbędne do realizacji przedmiotu umowy.

Z chwilą wygaśnięcia Umowy środki finansowe znajdujące się na rachunku bankowym Spółki zostaną zdeponowane na rachunku wskazanym przez Województwo.

Pytania

Czy wykonywanie czynności Spółki na podstawie umowy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, uwzględniając art. 8 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa VAT”)?

Jeśli wykonywanie czynności Spółki na podstawie umowy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to czy znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług?

Jeśli wykonywanie czynności Spółki na podstawie umowy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to co będzie stanowiło podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy przepis stanowi implementację art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.UE.L Nr 34-7 z 11 grudnia 2006 s. 1 z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże, jeżeli podejmują one taką działalność i dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tej działalności lub transakcji, w przypadku, gdy wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziłoby do znaczącego zakłócenia konkurencji (w przypadku, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji). W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Powyższe zagadnienie wyjaśnione została w wyrokach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE lub Trybunał) z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 (Saudaçor, EU:C:2015:733) oraz z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 (Nagyszénás, ECLI:EU:C:2018:91). Wynika z nich, że uznanie spółki za podmiot prawa publicznego wykonującego przedmiotową działalność jako podmiot władzy publicznej, stanowi podstawę do objęcia jej zasadą nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej, przewidzianą w art. 13 ust. 1 dyrektywy VAT pod warunkiem, że zwolnienie tej działalności nie spowoduje znaczących zakłóceń konkurencji.

W uzasadnieniach wyroków z 30 marca 2023 r. w sprawach: C-616/21 (Gmina L., ECLI:EU:C:2023:280) i C-612/21 (Gmina O., ECLI:EU:C:2023:279) Trybunał wywiódł mianowicie, że nie podlega opodatkowaniu VAT świadczenie usług, które nie ma na celu osiągania stałego dochodu, a finansowane jest przede wszystkim ze środków publicznych, co bezprzedmiotowym czyni tym samym podejmowanie klasyfikacji tej działalności w zakresie zwolnienia, o którym mowa w art. 13 ust. 1.

W analogicznej sprawie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 września 2025 r., sygn. akt: I FSK 678/21: „Działalność spółki kapitałowej, której jedynym udziałowcem jest jednostka samorządu terytorialnego, polegająca wyłącznie na wykonywaniu niektórych zadań publicznych tej jednostki, na podstawie umowy zawartej między spółką a jednostką, finansowana jedynie w formie rekompensaty, o której mowa w art. 5 ust. 1 i 5 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (Dz. U. UE. seria L. z 2012 r. Nr 7, str. 3), nie ma charakteru gospodarczego w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, ze zm.) i nie podlega tym samym opodatkowaniu tym podatkiem”.

Przenosząc powyższe rozważania na kanwę stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Spółka na podstawie umowy będzie realizować tylko zadania własne Województwa służące zaspokajaniu potrzeb społecznych na jego obszarze. Spełniony został zatem warunek, zgodnie z którym działalność wykonywana będzie przez Spółkę w charakterze organu władzy publicznej. Ponadto wyłączenie tej działalności spod opodatkowania nie spowoduje znaczących zakłóceń konkurencji, ponieważ zadaniem Spółki nie będzie maksymalizacja zysku, lecz legalne, rzetelne i gospodarne zarządzanie środkami finansowymi, w celu osiągnięcia najwyższej jakości w efektywnym wspieraniu aktywności mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw oraz wspomaganiu rozwoju obszarów miejskich, a spółka skarżąca nie jest podmiotem biorącym udział w wolnej grze rynkowej.

Należy także podkreślić, że X działa w zakresie powierzonych jej zadań własnych Województwa, a więc w zakresie, w którym nie mogą funkcjonować inne podmioty i w zakresie tych zadań nie występuje rynek konkurencyjny. Przeszkodą dla wyłączenia Spółki z kręgu podatników VAT nie jest także fakt, że X jest spółką prawa handlowego.

Współcześnie przejawem działania administracji publicznej nie jest wyłącznie wydawanie decyzji, czy postanowień. Wyróżnia się natomiast dodatkowe, odbiegające od klasycznych, formy działania administracji. Służą one w szczególności stymulowaniu i podnoszeniu poziomu zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego i przestrzennego w skali lokalnej, regionalnej, ogólnokrajowej i ponadpaństwowej. Sięga się do nich zaś w celu koordynacji działań, współdziałania, wspierania i aktywności rozmaitych podmiotów, a motywacją do tego jest m.in. konieczność ubiegania się o środki finansowe. Istotne jest przy tym, że wskazane formy działania administracji publicznej mogą być realizowane przez różne podmioty (por. J. Zimmermann, Prawo administracyjne, Warszawa 2020, s. 352 oraz powoływana tam Z. Duniewska i in., Plany, strategie, programy i inne zbliżone formy prawne działania administracji [w:] Podmioty administracji publicznej i prawne formy ich działania. Studia i materiały z konferencji naukowej poświęconej jubileuszowi 80-tych urodzin profesora Eugeniusza Ochendowskiego, Toruń 15-16 listopada 2005, Toruń 2005, s. 142-143 i 146).

W konsekwencji, współcześnie operuje się pojęciem prywatyzacji zadań publicznych, rozumianej jako wszelkie przejawy odstępowania od wykonywania zadań przez podmioty administracji publicznej, działające w formach prawa publicznego. Jednym z przejawów tego zjawiska jest zaś zmiana cech podmiotu wykonującego zadania publiczne, kiedy to w miejsce podmiotu prawa publicznego zadania przejmuje do wykonania podmiot prawa prywatnego (por. W. Chróścielewski, Imperium i gestia w działaniach administracji publicznej. Tę ewolucję w działaniu administracji publicznej dostrzega także Naczelny Sąd Administracyjny (zob. wyrok z 3 grudnia 2021 r., sygn. akt I FSK 2067/21). Podkreślono tam, że przejawem władztwa publicznego jest załatwianie spraw indywidualnych zarówno w formie decyzji, jak i innych nakierowanych na to aktów lub czynności, m.in. czynności materialno-technicznych, sprawozdawczych i kontrolnych. Może być ono wykonywane przez spółkę, której przekazano zadania z zakresu administracji publicznej.

W przypadku uznania przez Organ, że omawiane czynności podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to – w ocenie Wnioskodawcy – korzystają one ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że świadczenie Spółki nie stanowi dostawy towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy VAT.

Podstawowe warunki uznania danej czynności za odpłatne świadczenie usług były wielokrotnie przedmiotem wyjaśnień judykatury – zarówno Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zob. wyrok z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R.J. Tolsma v. Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden; wyrok z 5 czerwca 1997 r. w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC) v. Skatteministeriet; wyrok z 26 czerwca 2003 r. w sprawie C-305/01 Finanzamt GroꞴ-Gerau v. MKG Kraftfahrzeuge-Factory GmbH), jak i polskich sądów administracyjnych (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 stycznia 2015 r., I FSK 1980/13; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 września 2013 r. I FSK 1316/12). Wskazuje się w szczególności na konieczność istnienia związku pomiędzy wykonywanymi czynnościami a wysokością otrzymanego wynagrodzenia – związek ten powinien mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje za to świadczenie. Akcentuje się także, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną) – zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 marca 2015 r., I FSK 40/14.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że brak takiego związku lub odbiorcy danego świadczenia powoduje, że w danym przypadku nie mamy do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług – nawet wówczas, gdy dochodzi do wypłaty świadczenia pieniężnego. W takim przypadku nie ma bowiem miejsca konsumpcja jakiegokolwiek świadczenia, więc wykonanie takiego świadczenia pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, który obciąża konsumpcję.

Zdaniem Spółki, w okolicznościach wskazanych w opisie stanu faktycznego nie można stwierdzić, że Spółka wykonuje odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że działania Spółki, których dotyczy wniosek o interpretację, sprowadzają się do wprowadzenia na rynek regionalny instrumentów finansowych asygnowanych na realizację celów polityki rozwoju Województwa, w tym na kreowanie aktywności podmiotów gospodarczych oraz zarządzanie środkami finansowymi w obszarze wsparcia rozwoju mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw na terenie Województwa w szczególności poprzez ułatwianie dostępu do finansowania. Tym samym uznać należy, że Spółka wykonuje działania na rzecz nieoznaczonego kręgu mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw; wykonuje zatem zadanie w interesie publicznym, a nie w interesie określonych podmiotów. Tym samym nie można zidentyfikować bezpośredniego konsumenta, odbiorcy świadczenia Spółki, co jest niezbędne dla stwierdzenia, że dochodzi do odpłatnego świadczenia usług.

Z powyższych względów wykluczone jest także opodatkowanie omawianych czynności na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy VAT.

W ocenie Wnioskodawcy z uwagi na fakt, że Województwo wypłaca Spółce rekompensatę na pokrycie kosztów działalności, uwzględniając rozsądny zysk, nie można stwierdzić, że owa rekompensata stanowi dofinansowanie do konkretnej usługi; nie można jej powiązać z konkretną czynnością wykonaną na rzecz oznaczonego odbiorcy, więc nie są spełnione warunki do uznania jej za składnik podstawy opodatkowania. Tym samym w świetle art. 29a ust. 1 ustawy VAT podstawa opodatkowania w rozpatrywanej sprawie wynosi 0 zł.

Następnie wskazali Państwo fragment interpretacji wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nie podając jednak sygnatury oraz daty tego rozstrzygnięcia:

„Mając tak zakreślone stanowisko Wnioskodawcy Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ocenił je jako nieprawidłowe.

Powołując się na art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 15 ust. 2, art. 15 ust. 6, art. 29a ust. 1, art. 29a ust. 6 pkt 1 i pkt ustawy VAT oraz art. 2 ust. 2, art. 11 ust. 1, art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 512, z późn. zm.) organ wydający interpretację uznał, że Spółka, realizując opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym zadania, zwalnia Województwo w istocie z określonych prawem obowiązków, czyni to jednak za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług – Województwo osiąga więc wymierną korzyść.

W kontekście powyższego wskazano, że otrzymane z tytułu świadczenia opisanych we wniosku usług świadczenie pieniężne określane przez strony umownie jako „rekompensata wraz z rozsądnym zyskiem”, stanowi/stanowić będzie – przy uwzględnieniu zapisów ustawy – podstawę opodatkowania, ponieważ z punktu widzenia Spółki w istocie będzie stanowiło zapłatę za świadczone przez nią usługi. Mimo że Spółka wykonuje/wykonywać będzie czynności z katalogu zadań własnych, wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie wojewódzkim, w imieniu jednostki samorządu terytorialnego, to jednak sama nie wchodzi/nie będzie wchodzić w skład administracji samorządowej, lecz prowadzi/prowadzić będzie niezależną działalność gospodarczą. Zdaniem organu pomiędzy płatnością, którą otrzymuje/będzie otrzymywać Spółka w ramach rekompensaty wraz z rozsądnym zyskiem od Województwa a świadczeniem na jego rzecz, zachodzi/zachodzić będzie związek bezpośredni, ponieważ płatność nastąpi w zamian za to świadczenie. Podkreślono, iż nie można przyjąć, że między Województwem a Spółką nie nastąpi wymiana świadczeń. Z tych też względów, wymienione czynności, które są/będą świadczone na rzecz Województwa stanowią/stanowić będą – w ocenie organu – określone w ustawy odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Organ podkreślił, że wykonując przedmiotowe usługi – wbrew stanowisku zawartemu we wniosku – Spółka działa/będzie działała w charakterze podatnika w rozumieniu ustawy. Tym samym stwierdzono, że Spółka wykonując powierzone zadania własne Województwa działa/będzie działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT, a wykonywanie przez Wnioskodawcę ww. zadań stanowi/będzie stanowić odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Odnosząc się do kwestii wysokości opodatkowania organ, wskazując na treść art. 146aa ust. 1 pkt 1, art. 43 ust. 1 pkt 38, art. 43 ust. 1 pkt 39, art. 43 ust. 1 pkt 40a, art. 43 ust. 1 pkt 41, art. 43 ust. 15, ustawy wywiódł, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę niewątpliwie wiążą się z realizacją powierzonych przez Województwo zadań i w istocie sprowadzają się do jednego celu jakim jest zarządzanie środkami finansowymi. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności i powierzonych mu zadań przez Województwo nie wykonuje czynności w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usług pośrednictwa w świadczeniu tych usług. Tym samym usługi świadczone przez Wnioskodawcę, nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ustawy VAT. Ponadto usługi te, jako usługi zarządzania środkami finansowymi nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38, 39, i 41 ustawy”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wykonywanych przez Spółkę czynności na podstawie umowy powierzenia, w kontekście art. 8 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1, 2 i 6 ustawy (pytanie sformułowane we wniosku jako pierwsze) jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

·w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

·świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towaru lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.

W dorobku orzecznictwa TSUE przyjmuje się więc, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie art. 15. ust. 2 ustawy:

Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą. Zgodnie z ww. regulacją Dyrektywy:

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy, który stwierdza, że:

Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług posługując się sformułowaniem „organy władzy publicznej” nie definiuje tego pojęcia, tak jak i Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.). W świetle art. 16 ust. 2 Konstytucji RP:

Rozwinięcie tej regulacji zawarto w art. 163 Konstytucji RP, zgodnie z którym:

Z powołanych przepisów wynika, że pojęciem tym objęte są wszelkie organy państwowe i samorządu terytorialnego.

W zakresie statusu podmiotu publicznego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaçor – Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA przeciwko Fazenda Pública, w którym stwierdził:

Z kolei w wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 Nagyszénás Településszolgáltatási Nonprofit Kft. przeciwko Nemzeti Adó-és Vámhivatal Fellebviteli Igazgatósága, TSUE wskazał, że:

i ostatecznie stwierdził, że:

Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających prawu publicznemu z kategorii podatników podatku od towarów i usług w odniesieniu do czynności wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 581 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie województwa:

Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:

W celu wykonywania zadań województwo tworzy wojewódzkie samorządowe jednostki organizacyjne oraz może zawierać umowy z innymi podmiotami.

W świetle art. 11 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:

W myśl art. 11 ust. 2 ustawy o samorządzie województwa:

Jak stanowi art. 11 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa:

Z treści art. 13 ustawy o samorządzie województwa wynika natomiast, że:

Ponadto na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:

Udzielając odpowiedzi na postawione przez Państwa pytania w pierwszej kolejności należy odnieść się do zagadnienia podmiotowości Państwa Spółki na gruncie ustawy VAT. Ustalenie bowiem, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Państwa Spółce nie przysługuje status podatnika VAT sprawi, że bezprzedmiotowe stanie się rozważanie zasadności kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wykonywanych przez Państwa czynności na podstawie umowy powierzenia, określenia podstawy opodatkowania lub zastosowania ewentualnego zwolnienia od podatku VAT.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że:

·Spółka działa na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych, zgodnie z aktem założycielskim.

·Jedynym wspólnikiem Spółki jest Województwo i znajduje się pod jego ścisłą kontrolą.

·Celem działalności Spółki jest wspieranie i promowanie rozwoju Województwa poprzez wprowadzanie na rynek regionalny instrumentów finansowych asygnowanych na realizację celów polityki rozwoju Województwa, w tym kreowanie aktywności podmiotów gospodarczych oraz zarządzanie środkami finansowymi w szczególności w obszarach: wsparcia rozwoju mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw, wsparcia efektywności energetycznej w sektorze publicznym i sektorze budownictwa mieszkalnego oraz wsparcia dla osób zamierzających rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej na terenie województwa, w szczególności poprzez ułatwienie dostępu do finansowania.

·Województwo ma dominujący wpływ na cele strategiczne oraz istotne decyzje Spółki.

·Spółka jest spółką celową, która realizuje zadania własne Województwa służące zaspokajaniu potrzeb społecznych na jego obszarze, określonych w art. 11 i art. 14 ustawy o samorządzie województwa.

·Uchwałą z lipca 2025 r. Zarząd Województwa przyjął „(…)”. Strategia Inwestycyjna określa wieloletni plan działalności wykorzystania przekazanych przez Województwo do Spółki lub innego podmiotu w zarządzanie środków finansowych zwróconych z instrumentów finansowych wdrażanych w ramach RPO (...), w tym zwrotów kapitału oraz wszelkich przychodów i innych wpływów związanych z tymi środkami zgodnie z zapisami Polityki Wyjścia (...) (dalej: „Powierzone środki”). Strategia Inwestycyjna jest narzędziem na rzecz efektywnej realizacji zapisów dokumentów pn.: „(…)” zaktualizowanej Uchwałą Zarządu Województwa z listopada 2019 r. oraz „(…)” zaktualizowanej Uchwałą Zarządu Województwa z czerwca 2023 r., jak również celu i zadań statutowych Spółki.

·Założenia przyjęte w powyższym dokumencie będą wdrażane przez Spółkę w toku realizowania zadania publicznego na podstawie umowy powierzenia.

·28 lipca 2025 r. pomiędzy Województwem a Spółką została podpisana umowa powierzenia realizowania zadania publicznego polegającego na zarządzaniu środkami finansowymi na rzecz Województwa w celu realizacji działań związanych z rozwojem Województwa (dalej: „Umowa Powierzenia”).

·Przedmiotem Umowy jest określenie zasad realizacji powierzonego Spółce zadania publicznego dotyczącego działalności w sferze użyteczności publicznej, polegającego na zarządzaniu i wykorzystywaniu przez Spółkę Powierzonych środków poprzez ich angażowanie w najbardziej efektywny sposób, w zakresie udzielania wsparcia rozwojowego za pomocą instrumentów finansowych w obszarach wskazanych w Strategii Inwestycyjnej.

·Charakter działań (zadań) realizowanych przez Spółkę mieści się w sferze użyteczności publicznej w rozumieniu art. 13 ust. 1a ustawy o samorządzie województwa. W konsekwencji misja i cel działania Spółki stanowi realizację polityki rozwoju województwa, o której mowa w art. 11 ust. 2 tej ustawy.

·W okresie obowiązywania umowy zadania powierzone na jej podstawie będą jedynymi zadaniami realizowanymi przez Spółkę.

·W związku z zarządzaniem środkami finansowymi umowa określa zasady realizacji powierzonego Spółce zadania publicznego w zakresie zarządzania i wykorzystywania przez Spółkę tych środków poprzez ich angażowanie w najbardziej efektywny sposób, w zakresie udzielenia wsparcia rozwojowego za pomocą instrumentów finansowych.

·Koszty działalności operacyjnej ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją umowy w okresie jej obowiązywania, wraz z uwzględnieniem rozsądnego zysku, są pokrywane przez Województwo w formie rekompensaty, o której mowa w decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. „Rozsądny zysk” to kwota stanowiąca stopę zwrotu z powierzonych środków wyliczana m.in. zgodnie z art. 5 ust. 7 ww. decyzji KE. Kwotę tę Spółka uzyskuje w całym okresie realizacji umowy. Rozsądny zysk to jedyne przysporzenie, które można uznać za przychód Spółki. Z zarządzanych środków Spółka może pokrywać wyłącznie koszty niezbędne do realizacji przedmiotu Umowy. Z chwilą wygaśnięcia Umowy środki finansowe znajdujące się na rachunku bankowym Spółki zostaną zdeponowane na rachunku wskazanym przez Województwo.

Jak wskazano powyżej działalność gospodarcza, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców (w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody), w szczególności obejmuje ona czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zarobkowy cel działalności determinuje gospodarczy charakter wykonywanych czynności, co stanowi istotny element dla rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie.

Z przedstawionego opisu wynika, że jedynym wspólnikiem Spółki jest Województwo, a Spółka znajduje się pod jego ścisłą kontrolą. Województwo ma dominujący wpływ na cele strategiczne oraz istotne decyzje Spółki. Spółka jest spółką celową, która realizuje zadania własne Województwa służące zaspokajaniu potrzeb społecznych na jego obszarze, określonych w art. 11 i art. 14 ustawy o samorządzie województwa. Celem działalności Spółki jest wspieranie i promowanie rozwoju Województwa poprzez wprowadzanie na rynek regionalny instrumentów finansowych asygnowanych na realizację celów polityki rozwoju Województwa, w tym kreowanie aktywności podmiotów gospodarczych oraz zarządzanie środkami finansowymi w szczególności w obszarach: wsparcia rozwoju mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw, wsparcia efektywności energetycznej w sektorze publicznym i sektorze budownictwa mieszkalnego oraz wsparcia dla osób zamierzających rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej na terenie województwa, w szczególności poprzez ułatwienie dostępu do finansowania. 28 lipca 2025 r. została podpisana pomiędzy Województwem a Spółką umowa powierzenia realizowania zadania publicznego polegającego na zarządzaniu środkami finansowymi na rzecz Województwa w celu realizacji działań związanych z rozwojem Województwa (dalej: „Umowa Powierzenia”). Przedmiotem Umowy jest określenie zasad realizacji powierzonego Spółce zadania publicznego dotyczącego działalności w sferze użyteczności publicznej, polegającego na zarządzaniu i wykorzystywaniu przez Spółkę powierzonych środków poprzez ich angażowanie w najbardziej efektywny sposób, w zakresie udzielania wsparcia rozwojowego za pomocą instrumentów finansowych w obszarach wskazanych w Strategii Inwestycyjnej. Charakter działań (zadań) realizowanych przez Spółkę mieści się w sferze użyteczności publicznej w rozumieniu art. 13 ust. 1a ustawy o samorządzie województwa. W konsekwencji misja i cel działania Spółki stanowi realizację polityki rozwoju województwa, o której mowa w art. 11 ust. 2 tej ustawy.

Koszty działalności operacyjnej ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją umowy w okresie jej obowiązywania, wraz z uwzględnieniem rozsądnego zysku, są pokrywane przez Województwo w formie rekompensaty. „Rozsądny zysk” to kwota stanowiąca stopę zwrotu z powierzonych środków wyliczana m.in. zgodnie z art. 5 ust. 7 powołanej wyżej decyzji KE. Z zarządzanych środków Spółka może pokrywać wyłącznie koszty niezbędne do realizacji przedmiotu umowy. Z chwilą wygaśnięcia Umowy środki finansowe znajdujące się na rachunku bankowym Spółki zostaną zdeponowane na rachunku wskazanym przez Województwo.

Jak sami Państwo zauważyli, „Spółka na podstawie umowy będzie realizować tylko zadania własne Województwa służące zaspokajaniu potrzeb społecznych na jego obszarze. Spełniony został zatem warunek, zgodnie z którym działalność wykonywana będzie przez Spółkę w charakterze organu władzy publicznej. Ponadto wyłączenie tej działalności spod opodatkowania nie spowoduje znaczących zakłóceń konkurencji, ponieważ zadaniem Spółki nie będzie maksymalizacja zysku, lecz legalne, rzetelne i gospodarne zarządzanie środkami finansowymi, w celu osiągnięcia najwyższej jakości w efektywnym wspieraniu aktywności mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw oraz wspomaganiu rozwoju obszarów miejskich (…). (…) X działa w zakresie powierzonych jej zadań własnych Województwa, a więc w zakresie, w którym nie mogą funkcjonować inne podmioty i w zakresie tych zadań nie występuje rynek konkurencyjny”.

Z tak przedstawionego opisu wynika więc, że mimo, iż są Państwo spółką prawa handlowego nie można uznać, iż nie działają Państwo jak inne podmioty gospodarcze na zasadach rynkowych, tj. nie działają Państwo w typowym obrocie rynkowym.

Model finansowania Państwa działalności, oparty na wypłacanej przez Województwo rekompensacie, w kontekście charakteru realizowanych przez Państwa działań, nie wskazuje na cel w postaci maksymalizowania osiąganego zysku na zasadach właściwych działalności gospodarczej.

W analizowanej sprawie działania jakie zostaną podjęte przez Państwa na rzecz Województwa w związku z realizacją powierzonych zadań nie stanowią działalności, którą należy uznać za porównywalną z typowym zachowaniem podmiotu gospodarczego.

Pełnią Państwo rolę tzw. innego podmiotu prawa publicznego, którego działalność polega na wykonywaniu zadań publicznych Województwa, będącym Państwa jedynym udziałowcem.

Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku NSA z 22 września 2025 r. sygn. I FSK 678/21, w którym wskazano, że:

W wyroku tym NSA stwierdził również, że:

W opisanej sytuacji można zatem przyjąć, że z uwagi na to, że:

·jedynym Państwa udziałowcem jest Województwo;

·są Państwo spółką celową, która realizuje zadania własne Województwa służące zaspokajaniu potrzeb społecznych na jego obszarze, określonych w art. 11 i art. 14 ustawy o samorządzie województwa;

·działają Państwo pod ścisłą kontrolą Województwa;

·prowadzą Państwo działalność wyłącznie w zakresie realizacji powierzonych Państwu zadań własnych Województwa;

·nie działają Państwo w celu osiągnięcia zysku;

·koszty działalności operacyjnej ponoszone przez Państwa w związku z realizacją umowy w okresie jej obowiązywania, wraz z uwzględnieniem rozsądnego zysku, są pokrywane przez Województwo w formie rekompensaty. Rozsądny zysk to jedyne przysporzenie, które można uznać za przychód Spółki. Z zarządzanych środków Spółka może pokrywać wyłącznie koszty niezbędne do realizacji przedmiotu umowy;

brak jest możliwości uznania Państwa w związku z realizacją powierzonych zadań na rzecz Województwa za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa art. 15 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji realizacja powierzonych Państwu zadań na rzecz Województwa nie stanowi odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że wykonując czynności na podstawie umowy powierzenia zawartej z Województwem nie są Państwo podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą, o której mowa art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji wykonywane przez Państwa czynności, na podstawie umowy powierzenia zawartej z Województwem, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zauważam przy tym, że Państwa zdaniem: „w okolicznościach wskazanych w opisie stanu faktycznego nie można stwierdzić, że Spółka wykonuje odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że działania Spółki, których dotyczy wniosek o interpretację, sprowadzają się do wprowadzenia na rynek regionalny instrumentów finansowych asygnowanych na realizację celów polityki rozwoju Województwa, w tym na kreowanie aktywności podmiotów gospodarczych oraz zarządzanie środkami finansowymi w obszarze wsparcia rozwoju mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw na terenie Województwa w szczególności poprzez ułatwianie dostępu do finansowania. Tym samym uznać należy, że Spółka wykonuje działania na rzecz nieoznaczonego kręgu mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw; wykonuje zatem zadanie w interesie publicznym, a nie w interesie określonych podmiotów. Tym samym nie można zidentyfikować bezpośredniego konsumenta, odbiorcy świadczenia Spółki, co jest niezbędne dla stwierdzenia, że dochodzi do odpłatnego świadczenia usług.

Z powyższych względów wykluczone jest także opodatkowanie omawianych czynności na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy VAT”.

Natomiast jak wyjaśniłem powyżej wykonując czynności na podstawie umowy powierzenia zawartej z Województwem nie są Państwo podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą, o której mowa art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji wykonywane przez Państwa czynności, na podstawie umowy powierzenia zawartej z Województwem, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wykonywanych przez Spółkę czynności na podstawie umowy powierzenia, w kontekście art. 8 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1, 2 i 6 (pytanie sformułowane we wniosku jako pierwsze), mimo częściowo odmiennej argumentacji, oceniłem całościowo jako prawidłowe.

Jednocześnie w związku z warunkowym charakterem pytań sformułowanych przez Państwa we wniosku jako drugie i trzecie w kolejności, nie udzielam odpowiedzi na te pytania, gdyż oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi wyłącznie w sytuacji uznania, że wykonywanie czynności przez Spółkę na podstawie umowy powierzenia podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zaznaczam także, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto zauważam, że nie mogę odnieść się do powołanego przez Państwa fragmentu interpretacji indywidualnej, gdyż nie podali Państwo jej oznaczenia, które pozwoliłoby na jej identyfikację.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.