Rezydencja podatkowa influencerów przebywających w ZEA — stanowisko Ministerstwa Finansów

Ministerstwo Finansów zabrało głos w sprawie influencerów przenoszących rezydencję podatkową do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Resort jednoznacznie wskazał, że samo przebywanie poza terytorium Polski przez okres przekraczający 183 dni w roku podatkowym nie stanowi wystarczającej przesłanki do utraty statusu polskiego rezydenta podatkowego.

Rezydencja podatkowa influencerów przebywających w ZEA

W informacji przekazywanej do mediów na zapytania dziennikarzy, resort finansów odpowiedział na kilka pytań dotyczących ustalenia rezydencji podatkowej polskich influencerów przebywających w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (ZEA), którzy wykorzystują Dubaj do niepłacenia podatków w Polsce.

Kryteria oceny rezydencji podatkowej

Resort finansów wyjaśnił, że samo przebywanie w Zjednoczonych Emiratach Arabskich przez okres przekraczający 183 dni w roku podatkowym nie jest wystarczające, aby przestać być polskim rezydentem podatkowym. Ocena polskiej rezydencji podatkowej powinna nastąpić w oparciu o kryteria wymienione w art. 3 ust. 1a updof, czyli poza długością pobytu w Polsce, należy poddać ocenie miejsce położenia ośrodka interesów życiowych osoby, rozumianych jako powiązania osobiste lub gospodarcze z Polską.

Zgodnie z art. 3 ust. 1a updof, za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce uważa się osobę fizyczną, która:

• posiada w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
• przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Status polskiego rezydenta podatkowego (osoby mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski dla celów podatkowych) wynika ze spełnienia przynajmniej jednego z kryteriów wymienionych w art. 3 ust. 1a ustawy PIT. Oprócz kryterium długości pobytu na terytorium Polski, samodzielnej analizie podlega drugie kryterium, czyli posiadanie w Polsce ośrodka interesów życiowych.

Istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza posiadanie ścisłych powiązań osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych przesłanek, w zakresie związków osobistych oraz związków gospodarczych, podlega samodzielnej ocenie.

Klauzula "centrum interesów życiowych"

W przypadku osób zamieszkałych w ZEA, dla oceny utrzymania statusu polskiego rezydenta podatkowego analizowane są wszelkie powiązania osobiste z Polską (więzi rodzinne, towarzyskie, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej) oraz powiązania gospodarcze (czy w Polsce znajdują się główne źródła dochodów, majątek nieruchomy i ruchomy, itp.). Spełnienie któregokolwiek z tych kryteriów oznacza, że osoba może być uznana za polskiego rezydenta podatkowego, nawet pomimo niespełniania przesłanki długości pobytu na terytorium Polski.

W przypadku podwójnej rezydencji podatkowej, dodatkowo należy wziąć pod uwagę reguły kolizyjne zawarte w art. 4 ust. 3 UPO PL-ZEA. Kryteria te kolejno odwołują się do ustalenia stałego miejsca zamieszkania, ośrodka interesów życiowych, zwykłego miejsca pobytu (habitual abode), obywatelstwa, a w dalszej kolejności pozwalają rozstrzygnąć kwestię podwójnej rezydencji podatkowej za pomocą procedury wzajemnego porozumiewania się właściwych organów.

Exit tax jako dodatkowe rozwiązanie

Minister Finansów przypomniał o tzw. podatku od wyjścia (ang. exit tax), który przeciwdziała zjawisku nieuzasadnionego przenoszenia rezydencji podatkowej do zagranicznych jurysdykcji podatkowych w celu uzyskania korzyści podatkowych.

Zgodnie z obowiązującym od 2019 r. przepisem art. 30da ust. 2 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków podlega:

• przeniesienie składnika majątku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku którego Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia tego składnika majątku, przy czym przenoszony składnik majątku pozostaje własnością tego samego podmiotu;
• zmiana rezydencji podatkowej przez podatnika podlegającego w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w wyniku której Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia składnika majątku będącego własnością tego podatnika, w związku z przeniesieniem jego miejsca zamieszkania do innego państwa.

Przepisów o exit tax dla osób fizycznych nie stosuje się, jeżeli łączna wartość rynkowa przenoszonych składników majątku nie przekracza kwoty 4 000 000 zł.

Źródło: Informacja Ministerstwa Finansów przekazywana do mediów na zapytania dziennikarzy z 5 marca 2026 r. pt. „Polscy influencerzy, którzy przebywają w ZEA i przestają być polskimi rezydentami podatkowymi” (ID informacji: 682190) – opublikowana 10 marca 2026 r. na www.eureka.mf.gov.pl

Oprac. Katarzyna Bogucka

REDAKCJA INFORLEX