Interpretacja indywidualna z dnia 28 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.143.2026.1.HM
Planowana sprzedaż działki z majątku prywatnego nie podlega opodatkowaniu VAT, gdy nie towarzyszy jej działalność zawodowa lub zorganizowana, skutkująca uznaniem sprzedawcy za podatnika VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 7 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych w podatku VAT związanych z planowaną sprzedażą jednej działki powstałej w wyniku podziału nieruchomości gruntowej oznaczonej numerem działki (…) (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 2).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej rolnej zabudowanej o powierzchni (...) m2 nabytej w roku 2024 jako darowizna od rodziców, stanowiącej majątek prywatny. Akt notarialny Repertorium A Nr (…).
Rodzice Wnioskodawcy posiadali tę nieruchomość ponad 40 lat.
Nieruchomość ta była przed darowizną i jest nadal wykorzystywana przez Wnioskodawcę do zamieszkania i do upraw płodów rolnych na własne cele.
W roku 2024 syn Wnioskodawcy założył własną działalności gospodarczą w użyczonym nieodpłatnie garażu.
Nieruchomość została nabyta w celu prywatnym i nie została nabyta z zamiarem dalszej odsprzedaży.
Wnioskodawca planuje dokonać podziału geodezyjnego nieruchomości na 5 działek 4x około (…) m (taka jest minimalna powierzchnia działki po podziale wg MPZP) i jedną pozostałą około (…) m², a następnie sprzedać jedną wydzieloną działkę rolną z możliwością zabudowy osobie trzeciej, koledze Wnioskodawcy.
Podział na 5 działek podzielonych, które będą wykorzystywane następująco:
·pierwsza końcowa do sprzedaży – najmniej atrakcyjna ze względów na wymiary- trapez o szerokości: z jednej strony (...) m, z drugiej (...) m o powierzchni około (…) m²;
·druga dla Wnioskodawcy – na budowę małego domu powierzchni około (…) m²;
·trzecia w przyszłości dla syna Wnioskodawcy – po założeniu rodziny, zabudowana dużym domem i garażem blaszakiem który wykorzystuje do działalności gospodarczej powierzchni około (…) m²;
·czwarta niezabudowana – w przyszłości dla drugiego syna Wnioskodawcy powierzchni (…) m²;
·piąta niezabudowana – będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do uprawy na własne cele płodów rolnych, powierzchnia około (…) m².
Podział od razu na 5 działek jest tańszy ze względu na opłaty geodezyjne niż tylko wydzielenie jednej działki w celu sprzedaży, i późniejszy podział na pozostałe działki i darowanie ich synom.
Podział ten jest zarządzaniem prywatną własnością Wnioskodawcy i nie będzie służył celom zarobkowym.
Wnioskodawca:
·nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami,
·nie nabył innych nieruchomości w celu ich dalszej odsprzedaży,
·nie podejmuje i nie planuje podejmować działań typowych dla profesjonalnych handlowców lub deweloperów,
·ewentualne czynności związane ze sprzedażą ograniczą się do zwykłego wykonywania prawa własności,
·incydentalne wykorzystanie garażu przez syna Wnioskodawcy na działalność gospodarczą nie ma związku z planowaną sprzedażą jednej pustej działki.
Sprzedaż jednej działki niezabudowanej będzie miała charakter incydentalny i dotyczyć będzie wyłącznie nieruchomości stanowiącej majątek prywatny Wnioskodawcy i służy realizacji celów osobistych.
Sprzedaż tej działki umożliwi Wnioskodawcy budowę jego małego domu do zamieszkania. Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca nie posiada wystarczających środków do zrealizowania tego celu. Obecnie mieszka w dużym domu ponad (…) m2 co wiąże się z dużymi kosztami eksploatacyjnymi. Dom ten jak i działkę wydzieloną, planuje dać w darowiźnie jednemu synowi.
Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Nieruchomość nabyta w drodze darowizny od rodziców do czasu sprzedaży jednej działki będzie tylko w posiadaniu Wnioskodawcy i oprócz użyczenia garażu dla syna, nie będzie oddana osobom trzecim do używania odpłatnie lub bezpłatnie
Nieruchomość ta stanowiła działkę rolną zabudowaną domem, w którym mieszka Wnioskodawca, w części użyczoną dla jego syna do prowadzenia działalności gospodarczej.
Na działce Wnioskodawca prowadzi uprawy warzyw i zbóż na własne potrzeby. Nie sprzedawał płodów rolnych.
Nieruchomość gruntowa nabyta w 2024 r. oznaczona jest geodezyjnie numerem działki (…) Identyfikator działki (…) obręb (…).
Do tej pory Wnioskodawca nie dokonał podziału na przedmiotowe działki.
Działka numer (…), od momentu jej nabycia w drodze darowizny do momentu planowanej sprzedaży jednej podzielonej działki będzie w posiadaniu Wnioskodawcy i będzie wykorzystywana na cele prywatne, tj. będzie wykorzystywana jako nieruchomość rolna zabudowana domem jednorodzinnym.
Uzyskana kwota ze sprzedaży jednej działki przeznaczona zostanie na własne cele mieszkaniowe, tj. budowę małego domu, ponieważ obecny dom o pow. ponad (…) m2 jest dla Wnioskodawcy za duży – koszty utrzymania go są dla jednej osoby zbyt duże.
Po wybudowaniu małego domu Wnioskodawca podaruje stary, duży dom jednemu synowi po założeniu przez niego rodziny, a drugiemu synowi drugą wydzieloną działkę. Wnioskodawca nie planuje sprzedaży innych działek.
Na działce którą Wnioskodawca sprzeda, nowy właściciel planuje postawienie małego domku, Wnioskodawca za uzyskane środki ze sprzedaży będę mógł wybudować mały dom dla siebie na swojej wydzielonej działce. Te dwa domy będą w zabudowie bliźniaczej, ze względu na tańszą budowę i przyszłe koszty eksploatacyjne.
Tereny na których położona jest działka nr (…) są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ,UCHWAŁA NR (…) RADY GMINY (…) z dnia (…) r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa (…) na terenie gminy (…). Dokument ten został opracowany z inicjatywy Gminy, nigdy Wnioskodawca nie był inicjatorem podjęcia takiej uchwały.
Teren działki na moment sprzedaży będzie miał przeznaczenie „zabudowa usług i/lub mieszkaniowej jednorodzinnej”.
Działka przeznaczona do sprzedaży objęta jest planem z 2021 r. Do tej pory nie były wydane żadne decyzje o warunkach zabudowy. Wnioskodawca nie zamierza występować o taki dokument. W przyszłości wystąpi o to jeżeli będzie potrzeba przyszły nabywca.
Przed sprzedażą działki Wnioskodawca nie będzie podejmował żadnych czynności związanych z przygotowaniem działki czy podniesieniem jej atrakcyjności czyli uzbrojeniem, dostawę mediów, ogrodzeniem. Sprzedaż działki będzie dla kolegi Wnioskodawcy, więc nie będzie podejmował żadnych czynności związanych z przekazaniem informacji o wystawieniu nieruchomości na sprzedaż.
Wnioskodawca nie zamierza udzielać nikomu pełnomocnictwa do działania w jego imieniu przy sprzedaży działki.
Do tej pory Wnioskodawca nie sprzedawał żadnych nieruchomości.
Wydzielona działka w dniu sprzedaży nie będzie posiadała pozwolenia na budowę.
W stosunku do wydzielonych działek nie Wnioskodawca nie będzie występował o żadne decyzje, m.in. zmianę przeznaczenia terenu, wyłączenie z produkcji rolnej itp.
Pytania
1.Czy planowana sprzedaż jednej działki wydzielonej z nieruchomości stanowiącej majątek prywatny Wnioskodawcy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?
2.Czy Wnioskodawca, dokonując sprzedaży jednej działki, będzie występować w charakterze podatnika VAT?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, planowana sprzedaż jednej działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ nie będzie Pan działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Podział nieruchomości na 5 działek oraz sprzedaż jednej stanowią przejaw racjonalnego zarządzania majątkiem prywatnym i mieszczą się w granicach wykonywania prawa własności. Nie podejmuje Pan działań o charakterze zorganizowanym, ciągłym i zawodowym, które mogłyby świadczyć o prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w:
·wyroku TSUE z dnia 15 września 2011 r., sygn. C-180/10 i C-181 /10 (Słaby, Kuć);
·wyroku WSA w Kielcach z dnia 27czerwca 2024 r., sygn. I SA/Ke 219/24.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego.
Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu:
Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca, w celu dokonania sprzedaży działek podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem nieruchomości gruntowej zabudowanej oznaczonej numerem działki (…), nabytej w 2024 r. jako darowizna od rodziców.
Nie jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Nieruchomość została nabyta w celu prywatnym, nie była i nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej ani w działalności rolniczej opodatkowanej podatkiem VAT, natomiast stanowiła dla Pana miejsce do zamieszkania oraz upraw płodów rolnych na własne cele.
Aktualnie zamierza Pan dokonać podziału geodezyjnego nieruchomości oznaczonej numerem działki (…) na 5 działek, a następnie sprzedać jedną działkę osobie trzeciej. Na moment złożenia wniosku nie dokonał Pan jeszcze podziału nieruchomości, dlatego nie są znane numery ewidencyjne działek powstałych z podziału nieruchomości.
Działka numer (…), od momentu jej nabycia w drodze darowizny do momentu planowanej sprzedaży, będzie przez Pana wykorzystywana na Pana cele prywatne oraz nieodpłatne użyczenie garażu synowi do prowadzenia przez niego własnej działalności gospodarczej.
Działka nr (…) objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jednak nie był Pan inicjatorem podjęcia uchwały w sprawie jego opracowania – dokument ten został uchwalony z inicjatywy Gminy.
W stosunku do wydzielonych działek nie będzie Pan występował o żadne decyzje, m.in. zmianę przeznaczenia terenu, wyłączenie z produkcji rolnej itp. Żadna z wydzielonych działek w dniu sprzedaży nie będzie też posiadała pozwolenia na budowę.
Przed sprzedażą działki nie będzie Pan podejmował żadnych czynności związanych z przygotowaniem działek do sprzedaży czy podniesieniem ich atrakcyjności. Nie zamierza Pan również udzielać nikomu pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu przy sprzedaży działek.
W celu sprzedaży wydzielonej działki nie podejmie Pan żadnych czynności związanych z przekazaniem informacji o wystawieniu nieruchomości na sprzedaż.
Do tej pory nie sprzedawał Pan żadnych nieruchomości.
Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, nie nabywa Pan innych nieruchomości w celu ich dalszej odsprzedaży, nie podejmuje Pan i nie planuje podejmować działań typowych dla profesjonalnych handlowców lub deweloperów, ewentualne czynności związane ze sprzedażą ograniczą się do zwykłego wykonywania prawa własności, w tym zamieszczania ogłoszeń lub ewentualnie do skorzystania z usług pośrednika.
Sprzedaż jednej działki będzie miała charakter incydentalny i dotyczyć będzie wyłącznie nieruchomości stanowiącej Pana majątek prywatny.
Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy dokonując sprzedaży jednej działki wydzielonej z działki nr (…) będzie Pan występować w charakterze podatnika VAT, a tym samym, czy planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 2).
Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowych niezabudowanych) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży działki powstałej z podziału działki nr (…) brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpi Pan w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
Podsumowując, stwierdzam, że dokonując sprzedaży działki powstałej z podziału działki nr (…), nie będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku VAT, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, planowana transakcja sprzedaży ww. działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W związku z powyższym, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 uznałem za prawidłowe.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno –skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
