Interpretacja indywidualna z dnia 30 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-1.4012.105.2026.3.EW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych otrzymywania bonusów stanowiących formę wynagrodzenia za realizację określonych celów.

Uzupełnili go Państwo pismem z 1 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Spółka A (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”), podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest przede wszystkim sprzedaż samochodów marek (…). Spółka prowadzi również działalność serwisową, sprzedaje części, akcesoria oraz motocykle.

Jako dealer z wieloletnim doświadczeniem, Wnioskodawca posiada ugruntowaną pozycję na rynku i osiąga znaczące obroty ze sprzedaży. Aby móc oferować pojazdy wskazanych marek, Spółka zawarła umowę ramową z autoryzowanym dostawcą (dalej: „Dostawca”). Umowa ta określa szereg wymogów i obowiązków, które Spółka musi spełniać w toku współpracy, aby utrzymać status partnera handlowego i kontynuować działalność na rynku krajowym.

Wnioskodawca jako nabywca, nie ma istotnego wpływu na treść umowy — warunki współpracy są narzucone przez Dostawcę, a ich akceptacja jest warunkiem koniecznym dla dalszego prowadzenia działalności. Umowa zawiera liczne załączniki, w tym dokumenty określające zasady przyznawania tzw. bonusów.

Bonusy stanowią formę wynagrodzenia za realizację określonych celów, takich jak poziom sprzedaży, wdrożenie procesów biznesowych, czy jakość obsługi klienta.

Bonusy można podzielić na dwa rodzaje:

1.Bonusy uzależnione od liczby sprzedanych pojazdów i części, których wartość zależy bezpośrednio od osiągniętego poziomu sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym;

2.Bonusy wynikające z osiągniętych wyników w zakresie efektywności jakościowej i ilościowo- jakościowej, monitorowanych przez Dostawcę, dotyczących spełnienia określonych w umowie i regulaminach standardów, np.:

a.Procesów obsługi klienta, dotyczącej spełnienia przez Wnioskodawcę wszystkich ustalonych standardów procesu konsultacji sprzedażowej,

b.Szkoleń zorientowanych na klienta,

c.Marketingu,

d. Jakości sprzedaży cyfrowej.

Zasady weryfikacji spełnienia warunków są szczegółowo określone w umowie i regulaminach. Wykonanie czynności niespełniających wymogów określonych w umowie ramowej i regulaminach współpracy nie ma dla Dostawcy żadnej wartości gospodarczej. Programy bonusowe mają bowiem przewidziane określone założenia i cele, w tym w szczególności:

• kształtowanie pozytywnego wizerunku marek (…) na rynku polskim,
• zwiększenie atrakcyjności marek (…) jako pierwszego wyboru dla klientów,
• budowanie wśród klientów i potencjalnych klientów pozytywnych skojarzeń związanych z markami (…), a przez to zwiększenie wolumenu i udziału sprzedawanych pojazdów tych marek na rynku polskim.

To za realizację wymogów i osiągnięcie celów danego programu bonusowego Spółka otrzymuje bonus. Bonus ten nie jest należny za wykonanie czynności w dowolnej formie. W konsekwencji wykonanie przez Spółkę działań, które odbiegają od wymogów stawianych przez Dostawcę w umowie i regulaminach, nie pozwala na uznanie tych czynności za wykonane zgodnie z warunkami współpracy. Brak akceptacji wykonania równoznaczny jest z brakiem wypłaty bonusu na rzecz Spółki.

Bonusy są rozliczane w określonych w Umowie okresach rozliczeniowych, zarówno w trakcie roku, jak również po jego zakończeniu. Proces ustalania ich wartości może trwać kilka miesięcy, co skutkuje sytuacjami, w których Spółka otrzymuje informację o wysokości danego bonusu z dużym opóźnieniem, np. za poprzedni rok obrotowy, po złożeniu deklaracji CIT.

Umowa oraz jej załączniki nie precyzują jednoznacznie sposobu dokumentowania bonusów.

W praktyce funkcjonują dwa modele rozliczeń:

1. Faktura korygująca od Dostawcy - Dostawca wystawia fakturę korygującą do wcześniejszych faktur sprzedaży, wskazując wartość udzielonego bonusu. Pozwala to na jednoznaczne przypisanie bonusu do konkretnych faktur i nabytych w trakcie danego okresu pojazdów (dalej: „Faktury wsparcia”). Warto wskazać, że otrzymanie tego rodzaju bonusu jest uzależnione od weryfikacji przez Dostawcę warunków sprzedaży poszczególnych pojazdów i dopiero po zaakceptowaniu danego wolumenu sprzedaży jest wystawiana faktura korygująca. Do czasu otrzymania faktury korygującej Wnioskodawca nie ma pewności czy i w jakiej wysokości rabat zostanie przyznany dla poszczególnych pojazdów. Spółka nie może jednoznacznie wskazać wartości bonusu bez uprzedniego uzgodnienia warunków z Dostawcą. Jednocześnie strony uzgodniły, że faktura korygująca stanowi potwierdzenie przyznania bonusu.

2. Faktura wystawiana przez Spółkę - po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego Spółka otrzymuje informację o wartości bonusu, skalkulowanego przez Dostawcę i wystawia fakturę sprzedażową, dokumentującą tę wartość (Dalej: „Faktury bonusowe”). W tym przypadku brak jest możliwości przypisania bonusu do konkretnych faktur zakupu, a Spółka nie otrzymuje szczegółowego zestawienia, analogicznego do modelu pierwszego. Do momentu otrzymania informacji od Dostawcy, Spółka nie jest w stanie samodzielnie ustalić dokładnej wartości bonusu — może ją jedynie szacować. Faktura jest wystawiana niezwłocznie po otrzymaniu danych od Dostawcy, jednak może to nastąpić nawet kilka miesięcy po zakończeniu okresu, którego ten bonus dotyczy. Bonusy rozliczane w tym modelu obejmują w szczególności bonusy jakościowe oraz jakościowo-ilościowe, których przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez Spółkę określonych standardów jakościowych i procesowych, takich jak: realizacja procedur obsługi klienta, utrzymanie wymaganych parametrów sprzedaży cyfrowej, przeprowadzenie szkoleń, działania marketingowe oraz inne kryteria wskazane w regulaminach współpracy. Wypłata tych bonusów następuje wyłącznie po pozytywnej weryfikacji przez Dostawcę spełnienia warunków programu, co oznacza, że do czasu otrzymania informacji o przyznaniu bonusu i jego wartości, Spółka nie ma pewności co do jego należności ani wysokości.

Warto podkreślić, że w zakresie drugiego sposobu rozliczenia bonusów, Wnioskodawca nie posiada wiedzy co do istnienia wynagrodzenia należnego mu z tytułu wykonania czynności w ramach danego programu bonusowego do czasu uzyskania informacji od Dostawcy o jego udzieleniu. Nie jest również znana kwota należnego bonusu - tę wiedzę również uzyskuje dopiero po otrzymaniu informacji od Dostawcy.

Wnioskodawca podejmuje działania mające na celu maksymalizację wartości otrzymywanych bonusów, które mają istotny wpływ na jego wynik finansowy.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Pyt. 1. „bonusu uzależnionego od liczby sprzedanych pojazdów i części"

• za podejmowanie jakich czynności przez Państwa jest on wypłacany przez Dostawcę?

Odp.: Bonus sprzedażowy jest wypłacany wyłącznie za osiągnięcie określonego wolumenu sprzedaży pojazdów oraz części i akcesoriów, zgodnie z celami ustalonymi przez Dostawcę. Są to działania wykonywane w ramach zwykłej sprzedaży aut i części, polegające na:

-sprzedaży określonej liczby pojazdów w danym okresie rozliczeniowym,

-sprzedaży części i akcesoriów na poziomie odpowiadającym celom ustalonym przez Dostawcę,

-realizacji sprzedaży zgodnie z definicją sprzedaży detalicznej w Umowie Dealerskiej.

• jakie konkretnie warunki muszą Państwo spełnić, aby bonus został Państwu przyznany (jak Umowa ramowa i regulamin przyznawania bonusów regulują tę kwestię)?

Odp.: Warunki wynikają z Umowy Dealerskiej oraz regulaminów:

1.Osiągnięcie ustalonego celu sprzedażowego,

2.Zgodność sprzedaży z definicją sprzedaży detalicznej, w tym prawidłowe raportowanie:

‒poprawne zgłoszenie sprzedaży w systemie,

‒właściwe kategorie klienta,

‒poprawność danych potwierdzona audytem Dostawcy.

3.W zakresie części — osiągnięcie minimalnych poziomów zakupowych oraz spełnienie warunków wstępnych Customer Support.

4.Brak naruszeń zasad sprzedaży, np. zakaz sprzedaży do nieuprawnionych kategorii klientów, zgodność z procesem sprzedażowym.

Jeżeli cele nie zostaną osiągnięte lub raportowanie jest niepoprawne, bonus nie zostanie przyznany.

• w jaki sposób Dostawca weryfikuje spełnienie przez Państwa warunków przyznania bonusu i za pomocą jakich mechanizmów, działań, dokumentów jest to ustalane (jak Umowa ramowa i regulamin przyznawania bonusów regulują tę kwestię)?

Odp.: Dostawca korzysta z:

-danych sprzedażowych zgłaszanych przez Wnioskodawcę w systemach Dostawcy,

-raportów ilościowych i jakościowych generowanych automatycznie przez systemy (…),

-audytów sprzedaży (m.in. poprawność kategorii klienta, poprawność dokumentów),

-porównania danych z rejestrami zewnętrznymi (CEP),

-raportów dotyczących zakupów części i realizacji celów serwisowych.

Weryfikacja przebiega wyłącznie po stronie Dostawcy — Wnioskodawca nie ma możliwości samodzielnego ustalenia wyników i kwalifikacji sprzedaży w systemach.

• czy raportują Państwo do Dostawcy wyniki sprzedaży pojazdów i części, jeśli tak, to w jaki sposób się to odbywa?

Odp.: Tak, Wnioskodawca jest zobowiązany do raportowania sprzedaży w systemach Dostawcy:

-sprzedaży pojazdów w systemie IVS-R,

-danych dotyczących sprzedaży aut używanych w systemie N3,

-raportów zakupowych części (m.in. …),

-potwierdzeń jakości danych sprzedażowych w ramach programu (...)

Raportowanie odbywa się wyłącznie poprzez systemy Dostawcy — bez niego sprzedaż nie jest uwzględniana przy rozliczeniu bonusu.

• czy w celu uzyskania bonusu są Państwo zobowiązani do wykonywania na rzecz Dostawców dodatkowych czynności np. o charakterze marketingowym, reklamowym, promocyjnym, których celem jest intensyfikacja sprzedaży pojazdów i części?

Odp.: Nie. Dla bonusu wolumenowego (sprzedażowego) nie ma wymogu wykonywania czynności marketingowych, promocyjnych ani reklamowych na rzecz Dostawcy.

Warunkiem jest wyłącznie realizacja sprzedaży.

• jak wyliczana jest przez Dostawcę wysokość przyznanego Państwu bonusu i w jaki sposób dowiadują się Państwo o wysokości przyznanego bonusu (rabatu) (jak Umowa ramowa i regulamin przyznawania bonusów regulują tę kwestię)?

Odp.: Wysokość bonusu jest określana procentowo jako % wartości danego pojazdu lub % wartości zakupów części i akcesoriów lub ewentualnie kwotowo, w przypadku programów modelowych lub działań specjalnych.

Dostawca po zakończeniu okresu rozliczeniowego wystawia fakturę korygującą. Do momentu otrzymania tych dokumentów Wnioskodawca nie zna finalnej wartości bonusu.

• czy przyznawany bonus jest powiązany z konkretnymi dostawami?

Odp.: Bonus sprzedażowy jest bezpośrednio powiązany z liczbą i wartością konkretnych dostaw (pojazdów lub części).

Pyt. 2. „bonusu wynikającego z osiągniętych wyników w zakresie efektywności jakościowej i jakościowo-ilościowej"

• za podejmowanie jakich czynności przez Państwa jest on wypłacany przez Dostawcę?

Odp.: Bonus jakościowy jest przyznawany za realizację standardów jakościowych, w szczególności:

-realizację standardów procesowych obsługi klienta (Mystery Shopping, klastry procesu sprzedaży),

-realizację wymagań programów szkoleniowych,

-realizację działań marketingowych zgodnych z wytycznymi,

-utrzymanie standardów ekspozycji i wizerunku salonu,

-wdrożenie działań digitalowych,

-prowadzenie Customer Board,

-poprawność i kompletność danych w (...)

Przyznanie tego bonusu nie zależy od wolumenu sprzedaży, lecz od jakości funkcjonowania salonu.

W przypadku bonusów jakościowo-ilościowych ich przyznanie zależy od łącznego spełnienia dwóch kategorii warunków, tj. zarówno warunków ilościowych, polegających na osiągnięciu wymaganego wolumenu sprzedaży określonych pojazdów lub części w danym okresie, jak i warunków jakościowych, obejmujących realizację standardów procesowych, jakościowych, szkoleniowych, marketingowych oraz digitalowych określonych w regulaminach współpracy. Samo spełnienie warunków ilościowych nie jest wystarczające do otrzymania tych bonusów, gdyż przyznanie bonusu jakościowo-ilościowego następuje wyłącznie w sytuacji, w której warunki ilościowe i jakościowe zostaną spełnione łącznie.

• jakie konkretnie warunki muszą Państwo spełnić, aby bonus został Państwu przyznany (jak Umowa ramowa i regulamin przyznawania bonusów regulują tę kwestię)?

Odp.: Warunki przyznania bonusów wynikają z Umowy Dealerskiej oraz regulaminów Systemu Bonusowego (…). W przypadku bonusów jakościowych Wnioskodawca jest zobowiązany do spełnienia szeregu wymogów odnoszących się do jakości funkcjonowania salonu i procesów obsługi klienta, w tym w szczególności:

-uczestnictwo w dwóch obowiązkowych audytach Mystery Shopping przeprowadzanych w ciągu roku (tzw. I i II fala) i osiągnięcie wymaganych progów wyników,

-zrealizowanie celów szkoleniowych na poziomie określonego % planu,

-przeprowadzenie działań marketingowych zgodnie z zatwierdzonym planem,

-prowadzenie spotkań Customer Board i dokumentowanie ich w (...)

-utrzymanie standardów identyfikacji wizualnej i ekspozycji,

-osiągnięcie wymaganych progów jakości danych klienta.

W przypadku bonusów jakościowo-ilościowych, oprócz powyższych warunków jakościowych, konieczne jest równoczesne spełnienie również warunku ilościowego, polegającego na osiągnięciu określonego wolumenu sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Spełnienie wyłącznie jednego z rodzajów warunków (tj. jedynie warunków ilościowych albo jedynie warunków jakościowych) nie uprawnia do otrzymania bonusu jakościowo-ilościowego

-warunki te muszą być spełnione łącznie.

• w jaki sposób Dostawca weryfikuje spełnienie przez Państwa warunków przyznania bonusu i za pomocą jakich mechanizmów, działań, dokumentów jest to ustalane (jak Umowa ramowa i regulamin przyznawania bonusów regulują tę kwestię)?

Odp.: Dostawca dokonuje weryfikacji poprzez:

-raporty Mystery Shopping,

-raporty szkoleniowe,

-audyty standardów sprzedażowych,

-weryfikację danych w (...)

-audyty marketingowe i weryfikację kampanii,

-weryfikację parametrów Digital@Retail,

-weryfikację wskaźników KPI jakościowych.

Wszystkie te dane generowane są po stronie Dostawcy — Wnioskodawca nie ma możliwości samodzielnego wyliczenia wyników.

• czy raportują Państwo do Dostawcy osiągnięte wyniki w zakresie efektywności jakościowej i jakościowo-ilościowej, jeśli tak, to w jaki sposób się to odbywa?

Odp.: Tak, raportowane są m.in.:

-wyniki Customer Board ((...)

-dane dotyczące jakości danych klienta (zgody, OKU, adresowalność),

-udział w szkoleniach,

-realizacja działań marketingowych (KPI kampanii),

-dane digitalowe (dostępność online),

-wymagane dokumenty do audytów.

Raportowanie odbywa się wyłącznie w ramach systemów (…).

• czy w celu uzyskania bonusu są Państwo zobowiązani do wykonywania na rzecz Dostawców dodatkowych czynności (innych niż te, które wymienią Państwo w pkt 1), od których uzależniona jest wypłata tego bonusu lub jego wysokość. Jeśli odpowiedź będzie twierdząca, to należy wskazać, jakie to czynności oraz jaki mają wpływ na wynagrodzenie Państwu należne?

Odp.: W odpowiedzi na pierwsze pytanie dotyczące bonusów jakościowych i jakościowo-ilościowych Wnioskodawca wskazał szczegółową listę warunków, jakie musi spełniać, aby móc uzyskać bonus jakościowy i jakościowo-ilościowy. Wnioskodawca obecnie nie wykonuje innych, dodatkowych czynności w celu uzyskania tych bonusów.

• jak wyliczana jest przez Dostawcę wysokość przyznanego Państwu bonusu (jak Umowa ramowa i regulamin przyznawania bonusów regulują tę kwestię)?

Odp.: Wysokość bonusu zależy od:

-osiągniętych procentowych wyników w Mystery Shopping (ustalone progi procentowe),

-poziomu wykonania KPI jakościowych (np. odpowiedniej wartości CCR-15),

-procentu wykonania planów marketingowych,

-procentu realizacji planu DIQP,

-spełnienia celów w Customer Board i jakości danych.

Regulamin szczegółowo opisuje maksymalne progi (np. odpowiedni % za obsługę klienta, % za digital, % marketing itd.). Podstawą do wyliczenia wartości bonusu jest wartość sprzedaży netto pojazdów lub części.

• w jaki sposób są Państwo informowani o tym, że weryfikacja spełnienia warunków jest dla Państwa pozytywna i o wysokości przyznanego bonusu (jak Umowa ramowa i regulamin przyznawania bonusów regulują tę kwestię)?

Odp.: Dane z audytów i KPI są publikowane w systemach (…).

Dostawca przekazuje zestawienia bonusowe po okresie rozliczeniowym, w którym wykazane są wartości należnego za ten okres bonusu. Ani Umowa ramowa, ani regulamin nie regulują tej kwestii wprost. Do czasu uzyskania przez Wnioskodawcę informacji od Dostawcy, nie jest możliwe samodzielne ustalenie wartości należnego bonusu.

• czy przyznawany bonus jest powiązany z konkretnymi dostawami?

Odp.: Bonusy jakościowe nie są powiązane z konkretnymi dostawami pojazdów ani części. Ich przyznanie zależy wyłącznie od realizacji standardów jakościowych określonych w umowie i regulaminach współpracy.

W przypadku bonusów jakościowo-ilościowych spełnienie warunku ilościowego (określonego wolumenu sprzedaży) jest konieczne, jednak w dalszym ciągu bonus ten nie jest przypisany do konkretnych faktur zakupu ani do konkretnych dostaw. Warunek ilościowy odnosi się do łącznych wyników sprzedaży w danym okresie, a nie do konkretnych pojazdów.

Bonusy jakościowe i jakościowo-ilościowe stanowią wynagrodzenie za jakość procesów, realizację standardów dealerskich, działania marketingowe, digitalowe, szkoleniowe i jakość danych, a nie za dostawę określonych pojazdów.

Pytania

1.Czy kwoty wypłacane Wnioskodawcy przez Dostawcę, w zakresie Faktur bonusowych, mogą być uznane na gruncie ustawy o VAT za wynagrodzenie za usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Dostawcy?

2.Czy dla świadczeń dokumentowanych Fakturami bonusowymi jako moment powstania obowiązku podatkowego w VAT uznać należy moment otrzymania informacji o przyznaniu bonusu wraz ze wskazaniem przyznanej jego kwoty od Dostawcy?

3.Czy Spółka prawidłowo wystawia fakturę (faktura bonusowa) po otrzymaniu od Dostawcy informacji o przydzieleniu i wartości bonusu, nawet jeżeli bonus dotyczy minionych okresów?

4.W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 3 - w jakim okresie Spółka powinna wystawić fakturę dokumentującą otrzymany bonus, w szczególności gdy informacja o jego wartości znana jest dopiero w momencie otrzymania informacji od Dostawcy?

5.Czy w zakresie Faktur wsparcia Spółka jest zobowiązana do obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku naliczonego, na gruncie Ustawy o VAT, w miesiącu otrzymania faktury od Dostawcy?

Państwa stanowisko w sprawie

1.Zdaniem Wnioskodawcy kwoty wypłacane Spółce przez Dostawcę, w zakresie Faktur bonusowych, powinny być uznane na gruncie ustawy o VAT za wynagrodzenie za usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Dostawcy.

2.W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT jako moment powstania obowiązku podatkowego w VAT z tytułu świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz Dostawcy usługi, za którą wypłacony może być Spółce bonus, uznać należy moment otrzymania informacji o przyznaniu bonusu wraz ze wskazaniem przyznanej jego kwoty.

3.Zdaniem Wnioskodawcy Spółka prawidłowo wystawia fakturę po otrzymaniu od Dostawcy informacji o przydzieleniu i wartości bonusu, nawet jeżeli bonus dotyczy minionych okresów.

4.Zdaniem Wnioskodawcy Spółka prawidłowo wystawia fakturę po otrzymaniu od Dostawcy informacji o przydzieleniu i wartości bonusu, nawet jeżeli bonus dotyczy minionych okresów.

5.W ocenie Wnioskodawcy Spółka jest zobowiązana do obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku naliczonego w zakresie Faktur wsparcia, na gruncie Ustawy o VAT, w momencie otrzymania faktury od Dostawcy.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy - VAT- pytania 1- 5

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W świetle przytoczonych regulacji, kwalifikując dane świadczenie jako usługę, należy mieć na uwadze, że ustawodawca obejmuje pojęciem usług wszelkie czynności inne niż dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Przy czym usługą będzie wyłącznie świadczenie, dla którego istnieje bezpośredni odbiorca odnoszący wymierną korzyść ze spełnionej czynności.

Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podlega czynność wykonywana w ramach stosunku zobowiązaniowego, w którym jedna strona jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia drugiej.

Konieczny jest przy tym wyraźny i uchwytny związek między zapłatą a wykonywanym świadczeniem - tak, aby można było stwierdzić, że płatność stanowi ekwiwalent tej czynności.

W konsekwencji przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz określonego podmiotu, niebędące dostawą towarów. Pojęcie to obejmuje zarówno działanie (wykonanie określonych czynności), jak i zaniechanie bądź tolerowanie określonego stanu rzeczy.

Należy jednak pamiętać, że pomimo szerokiego ujęcia, usługą w rozumieniu ustawy będzie wyłącznie świadczenie, którego beneficjentem jest konkretny podmiot uzyskujący korzyść o charakterze majątkowym.

W przytoczonych regulacjach realizowana jest zasada powszechności opodatkowania, o której mowa w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (tekst jedn.: Dz. Urz. UE.L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., s. 1, z późn. zm.). Definicja świadczenia usług uzupełnia definicję dostawy towarów, co w praktyce oznacza, że VAT obejmuje co do zasady wszystkie czynności składające się na odpłatny obrót profesjonalny.

Podsumowując tę część, każde świadczenie inne niż dostawa towarów - polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu - stanowi co do zasady usługę na gruncie ustawy o VAT, o ile spełnione są łącznie następujące warunki:

•po pierwsze, w następstwie zobowiązania druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;

•po drugie, świadczeniu odpowiada świadczenie wzajemne po stronie nabywcy (wynagrodzenie).

Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków wyłącza możliwość uznania danej czynności za odpłatną usługę podlegającą opodatkowaniu VAT.

Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Dla uznania świadczenia za odpłatne konieczne jest istnienie stosunku prawnego między stronami, w ramach którego w zamian za wykonanie usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Związek między świadczeniem a zapłatą powinien mieć charakter bezpośredni.

Kwestia ta była wielokrotnie analizowana w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W Wyroku z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C-89/81 Hong-Kong Trade Development Council Trybunał wskazał, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności odpłatne. Z kolei w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C- 102/86 Apple and Pear Development Council stwierdzono, że odpłatność zachodzi, gdy po stronie dostawcy lub usługodawcy istnieje bezpośrednia i zindywidualizowana korzyść, a zapłata pozostaje w ścisłym związku z czynnością podlegającą VAT.

W orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. w sprawie C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC) Trybunał wskazał, że termin "zapłata" stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto, TSUE przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu - jak wskazał Trybunał - świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Istotne znaczenie ma także wyrok z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), w którym zaakcentowano konieczność istnienia bezpośredniego związku zapłaty z konkretną czynnością oraz istnienia konsumenta tej czynności.

Zatem przez odpłatność świadczenia usług należy rozumieć uprawnienie usługodawcy do żądania od usługobiorcy lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub jej ekwiwalentu (w tym świadczenia wzajemnego).

Z analizy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że co do zasady każde świadczenie jest usługą, o ile spełnione są łącznie następujące przesłanki:

•istnieje stosunek prawny między usługodawcą a usługobiorcą, w ramach którego następuje wymiana świadczeń;

•wynagrodzenie stanowi faktyczny ekwiwalent usługi;

•po stronie usługobiorcy występuje bezpośrednia, zindywidualizowana korzyść;

•zapłata pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością podlegającą opodatkowaniu;

•wartość świadczenia wzajemnego może zostać wyrażona w pieniądzu.

Powyższe podejście znajduje szerokie potwierdzenie zarówno w orzecznictwie TSUE, jak i sądów administracyjnych w Polsce.

Szczególnie trafnie ujął to WSA w Kielcach w wyroku z 15 marca 2012 r., sygn. I SA/Ke 89/12, wskazując: Świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu VAT koniecznym warunkiem jest, by świadczona była odpłatnie, przy czym pomiędzy czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą) a wynagrodzeniem otrzymanym z tytułu jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek.

Analogicznie w wyroku z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 TSUE przypomniał, że jeżeli działalność polega wyłącznie na świadczeniu usług bez bezpośredniego świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy opodatkowania i usługi takie nie podlegają VAT (teza 43). Odpłatność występuje, gdy w ramach stosunku prawnego dochodzi do wymiany świadczeń, a zapłata stanowi rzeczywisty ekwiwalent usługi (teza 44).

Reasumując, opodatkowaniu VAT podlega wyłącznie takie odpłatne świadczenie (dostawa lub usługa), w którym istnieje konkretny konsument odnoszący z niego nawet potencjalną korzyść. Świadczenie nie będzie uznane za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tak długo, jak nie istnieje podmiot, który faktycznie uzyskuje lub powinien uzyskiwać określone korzyści majątkowe wynikające z realizacji tego świadczenia.

Jednocześnie stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT: podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy o VAT odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy o VAT: podstawa opodatkowania obejmuje:

1)podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2)koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Art. 29a ust. 7 ustawy o VAT stanowi: podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1)stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2)udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3)otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

W myśl ust. 10 wskazanego powyżej art. ustawy o VAT: podstawę opodatkowania obniża się o:

1)kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2)wartość zwróconych towarów i opakowań;

3)zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4)wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Warto również wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT:

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku, gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 19a ustawy o VAT: W przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13, lub stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art. 29a ust. 14, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług lub kwoty podatku wykazanego na fakturze zostały uzgodnione z dostawcą towarów lub usługodawcą, jeżeli przed upływem tego okresu rozliczeniowego te warunki zostały spełnione. W przypadku gdy warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług lub kwoty podatku wykazanego na fakturze zostały spełnione po upływie okresu rozliczeniowego, w którym te warunki zostały uzgodnione, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym te warunki zostały spełnione. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.

Ponadto, stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy o VAT: podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1)sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2)wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3)wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4)otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a)wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b)czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c)dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Faktury bonusowe VAT (odpowiedź na pytania 1-4)

Wnioskodawca, czynny podatnik VAT - prowadzi sprzedaż pojazdów, działalność serwisową oraz sprzedaż części, akcesoriów i motocykli. W ramach umowy ramowej z autoryzowanym Dostawcą Wnioskodawca zobowiązany jest do wdrożenia i utrzymania określonych standardów marki, obejmujących m.in. procesy obsługi klienta (kompletność i jakość konsultacji sprzedażowej), szkolenia zorientowane na klienta, działania marketingowe oraz jakość sprzedaży cyfrowej. Przestrzeganie tych standardów jest weryfikowane na podstawie regulaminów, wskaźników efektywności oraz weryfikacji po stronie Dostawcy.

Bonusy jakościowe oraz ilościowo-jakościowe są należne wyłącznie po spełnieniu wskazanych standardów i uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji dokonanej przez Dostawcę. Oznacza to, że wypłata następuje w następstwie wykonania przez Wnioskodawcę określonych, z góry zdefiniowanych czynności - nie zaś automatycznie na podstawie wartości obrotu czy liczby sprzedanych pojazdów. Tym samym po stronie Wnioskodawcy występuje świadczenie o charakterze usługowym, którego beneficjentem jest Dostawca (utrzymanie i podnoszenie standardu marki w kanale dystrybucyjnym, wzrost efektywności sprzedaży i jakości doświadczenia klienta, skoordynowane działania marketingowe zgodne z wytycznymi Dostawcy).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT usługą jest każde świadczenie na rzecz innego podmiotu, które nie stanowi dostawy towarów. W omawianym przypadku bonusy jakościowe i ilościowo-jakościowe są ekwiwalentem za wykonane przez Wnioskodawcę czynności na rzecz Dostawcy: wdrożenie standardów, realizację procesów, szkolenia i działania marketingowe. Zapłata (bonus) jest uzależniona od zmaterializowania się rezultatu (spełnienia mierzalnych wskaźników i standardów) i potwierdzona weryfikacją przeprowadzoną przez Dostawcę - co świadczy o bezpośrednim związku między świadczeniem a wynagrodzeniem. Nie mamy zatem do czynienia z obniżką ceny za dostawę towarów, lecz z transakcją ekwiwalentną: świadczenie usług - wynagrodzenie.

Wnioskodawca rozróżnia dwa rodzaje bonusów:

•Bonusy ilościowe - powiązane wyłącznie z wolumenem sprzedaży; mają charakter obniżki ceny (rabat), zwłaszcza gdy dokumentowane są fakturami korygującymi po stronie Dostawcy i możliwe jest przypisanie ich do konkretnych dostaw (Faktury wsparcia).

•Bonusy jakościowe i ilościowo-jakościowe - oparte na konkretnych czynnościach i wskaźnikach jakościowych, niezwiązane bezpośrednio z ceną konkretnych dostaw; przyznawane po weryfikacji oraz akceptacji przez Dostawcę. Te bonusy nie są rabatem, lecz wynagrodzeniem za usługę świadczoną przez Wnioskodawcę na rzecz Dostawcy (Faktura bonusowa).

Kluczowe jest, że w przypadku bonusów jakościowych brak jest możliwości jednoznacznego przypisania kwoty do konkretnych faktur zakupowych lub jednostkowych dostaw, a ich konstrukcja warunkowa (spełnienie standardów, potwierdzenie przez Dostawcę w ramach prowadzonej weryfikacji) wskazuje na charakter usługowy. Wypłata następuje za zachowanie i czynności Wnioskodawcy wykonywane na rzecz Dostawcy, a nie za samo dokonanie zakupów czy osiągnięcie obrotu.

Ad. 1.

W konsekwencji należy uznać, że wypłacane wynagrodzenie dla Wnioskodawcy przez Dostawcę, w zakresie Faktur bonusowych, może być uznane na gruncie ustawy o VAT za wynagrodzenie za usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Dostawcy.

W związku z przyjętym stanowiskiem w odpowiedzi na pytanie nr 1, Spółka wskazuje, że powstała wątpliwość dotycząca ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia na rzecz Dostawcy usług wsparcia sprzedaży, w ramach których Spółka otrzymuje bonusy jakościowe oraz ilościowo-jakościowe.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi. W praktyce przyjmuje się, że usługa jest wykonana, gdy usługodawca zrealizował wszystkie czynności składające się na jej zakres, a często konieczne jest również zatwierdzenie wykonania przez usługobiorcę. Brak takiej akceptacji oznacza, że nie można mówić o wykonaniu usługi ani o powstaniu prawa do wynagrodzenia.

W przedstawionym stanie faktycznym Spółka uzyskuje prawo do bonusu dopiero po pozytywnej weryfikacji dokonanej przez Dostawcę, polegającej na sprawdzeniu, czy Spółka spełniła warunki określone w umowie ramowej i regulaminach programu bonusowego. Wynik tej weryfikacji przesądza o tym, czy czynności Spółki zostaną uznane za usługę wykonaną zgodnie z oczekiwaniami Dostawcy. W przypadku negatywnej oceny bonus nie jest przyznawany, co oznacza, że usługa w rozumieniu umowy nie została wykonana.

Dopiero po potwierdzeniu przez Dostawcę, że warunki zostały spełnione, Spółka uzyskuje wiedzę o istnieniu wynagrodzenia oraz jego wysokości. Do tego momentu nie jest możliwe ustalenie podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ brak jest pewności co do przyznania bonusu i jego wartości. W konsekwencji momentem wykonania usługi, a tym samym powstania obowiązku podatkowego, jest chwila otrzymania przez Spółkę informacji o pozytywnej weryfikacji i akceptacji bonusu wraz z jego wartością.

Podkreślenia wymaga, że bez tej akceptacji, usługa nie ma dla Dostawcy żadnej wartości gospodarczej. Programy bonusowe są powiązane z realizacją określonych celów, takich jak utrzymanie standardów obsługi, jakości sprzedaży, działań marketingowych oraz budowanie wizerunku marek (…). Bonus jest wypłacany wyłącznie za pełne osiągnięcie tych celów, a nie za dowolne działania Spółki.

Jednocześnie należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania art. 19a ust. 2 ustawy o VAT, dotyczący usług przyjmowanych częściowo w sensie gospodarczym, ani art. 19a ust. 3 ustawy, odnoszący się do usług, dla których ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń. W relacji Spółka-Dostawca nie zostały bowiem określone z góry terminy płatności, a wynagrodzenie jest ustalane dopiero po zakończeniu weryfikacji wykonania usługi.

Takie podejście jest zgodne z zasadą, że dla powstania obowiązku podatkowego musi istnieć konkretny stosunek prawny i świadczenie wzajemne, a nie jedynie możliwość jego wystąpienia. W opisanej sytuacji brak wiedzy o kwocie bonusu oraz warunkowy charakter jego przyznania przesądza, że obowiązek podatkowy nie może powstać wcześniej niż w momencie akceptacji przez Dostawcę.

Ad. 2.

Podsumowując, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT jako moment wykonania usługi, a tym samym jako moment powstania obowiązku podatkowego w VAT z tytułu świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz Dostawcy usługi, za którą wypłacony może być Spółce bonus, uznać należy moment otrzymania informacji o przyznaniu bonusu wraz ze wskazaniem przyznanej jego kwoty od Dostawcy.

Organy podatkowe oraz sądy administracyjne wielokrotnie zajmowały stanowisko w sprawach o zbliżonym charakterze, czego wyrazem są wydane interpretacje indywidualne oraz orzeczenia. Przykładowo:

Wyrok NSA z 18 lipca 2019 r., I FSK 65/16: Podsumowując stwierdzić należy, że uzgodniony w umowie o świadczenie usług budowlanych i budowlano-montażowych odbiór robót, w sytuacji, gdy tego rodzaju warunek odzwierciedla normy i standardy istniejące w dziedzinie, w której taka usługa jest wykonywana, jest decydujący dla uznania, że usługa została wykonana dla potrzeb określenia chwili powstania obowiązku podatkowego w rozumieniu art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a w związku z art. 19a ust. 1 i 2 oraz art. 106 i ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z póżn. zm.).

Warto również wskazać na interpretację indywidualną z dnia 4 grudnia 2023 r., wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o sygn. 0114-KDIP4-2.4012.576.2023.1.MC:

W konsekwencji uznać należy, że bonusy o charakterze jakościowym i ilościowo-jakościowym stanowią w analizowanym przypadku wynagrodzenie za świadczenie usługi związanej ze wsparciem sprzedaży obejmującej opisane we wniosku czynności wykonywane w ramach Programu Bonusowego. Realizację przez Państwa czynności, z tytułu wykonania których otrzymują Państwo Bonusy (bonusy o charakterze jakościowym i ilościowo-jakościowym) należy traktować jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu w art. 8 ust. 1 ustawy. Zatem w analizowanym przypadku wykonanie przez Państwa opisanych we wniosku czynności w ramach Programu Bonusowego, z tytułu wykonania których otrzymują Państwo Bonusy (bonusy o charakterze jakościowym i ilościowo-jakościowym) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy, jako odpłatne świadczenie usług.

Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy należy uznać, że skoro w analizowanym przypadku aby otrzymać Bonus, muszą Państwo uzyskać pozytywny wynik Audytu przeprowadzanego przez Wyznaczony podmiot lub A. oraz Dopóki A. nie zatwierdzi wykonania czynności (co następuje po uzyskaniu pozytywnego wyniku Audytu) nie posiadają Państwo wiedzy co do istnienia wynagrodzenia należnego Państwu z tytułu wykonania czynności w ramach danego Programu Bonusowego, to w odniesieniu do opisanych we wniosku czynności, z tytułu wykonania których otrzymują Państwo bonusy o charakterze jakościowym i ilościowo-jakościowym, dopiero otrzymanie przez Państwa informacji o pozytywnym przejściu Audytu wraz ze wskazaniem przyznanej kwoty Bonusu, skutkuje uznaniem realizowanej przez Państwa usługi w zakresie wsparcia sprzedaży za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z ogólną zasadą, przedstawioną w art. 106i ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9. Kluczowe jest więc ustalenie, kiedy usługa jest uznana za wykonaną w przypadku bonusów jakościowych i ilościowo-jakościowych.

Zgodnie ze stanowiskiem Spółki zaprezentowanym powyżej wskazana usługa powinna zostać uznana za wykonaną dopiero po jej weryfikacji i akceptacji przez Dostawcę, w chwili, gdy Wnioskodawca otrzyma informację o kwocie otrzymanego bonusu.

W analizowanym stanie faktycznym nie można uznać usługi za wykonaną z końcem danego okresu rozliczeniowego, jeśli Spółka nie ma pewności co do jej zaliczenia przez Dostawcę i nie zna kwoty wynagrodzenia. W praktyce usługa jest uznawana za wykonaną w momencie potwierdzenia przez Dostawcę spełnienia warunków i akceptacji kwoty bonusu. Dopiero wtedy powstaje wymierne świadczenie wzajemne, a Spółka uzyskuje prawo do wynagrodzenia.

Skoro wykonanie usługi następuje dopiero w momencie weryfikacji i akceptacji przez Dostawcę, Spółka prawidłowo wystawia fakturę po otrzymaniu informacji o przyznaniu bonusu i jego wartości, nawet jeśli bonus dotyczy okresu minionego (np. informacja w marcu 2025 r. o bonusie za 2024 r.). Faktura powinna być wystawiona nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Spółka otrzymała informację o przyznaniu bonusu, ponieważ ten moment należy traktować jako wykonanie usługi w rozumieniu art. 106i ust. 1 ustawy.

Warto też podkreślić, że wystawienie faktury wcześniej byłoby niemożliwe, ponieważ:

•Spółka nie zna kwoty wynagrodzenia,

•nie ma pewności czy bonus zostanie przyznany (warunkowy charakter),

•brak jest podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy.

Dlatego przykładowo, w sytuacji gdy Spółka otrzymała w marcu 2025 r. informację o przyznaniu i wartości bonusu za 2024 r. to faktura wystawiona w marcu 2025 r. za ten bonus jest prawidłowa, ponieważ usługa została wykonana w momencie pozytywnej weryfikacji i akceptacji przez Dostawcę, a nie w momencie zakończenia danego okresu.

Ad. 3.

W konsekwencji należy uznać, że Spółka prawidłowo wystawia fakturę po otrzymaniu od Dostawcy informacji o przydzieleniu i wartości bonusu, nawet jeżeli bonus dotyczy minionych okresów.

Ad.4.

Spółka stoi na stanowisku, że jej obecny sposób postępowania jest prawidłowy - faktura dokumentująca otrzymany bonus powinna być wystawiona niezwłocznie po otrzymaniu od Dostawcy informacji o przyznaniu bonusu i jego wartości, nawet jeśli bonus dotyczy okresu minionego, maksymalnie do 15. następnego miesiąca następującego po miesiącu, w którym Spółka otrzymała informację o przyznaniu bonusu.

Faktury wsparcia VAT (odpowiedź na pytanie 5)

Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem, że z posiadanej dokumentacji wynika uzgodnienie warunków obniżki i ich spełnienie. W analizowanej sytuacji fakturę korygującą wystawia Dostawca, a Spółka - jako nabywca - dokonuje korekty podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 19a ustawy o VAT. Przepis ten nakłada na nabywcę obowiązek zmniejszenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania zostały uzgodnione i spełnione.

Warto podkreślić, że samo zakończenie okresu rozliczeniowego i osiągnięcie wolumenu sprzedaży nie oznacza automatycznego przyznania bonusu. Otrzymanie bonusu jest uzależnione od weryfikacji przez Dostawcę warunków sprzedaży poszczególnych pojazdów i dopiero po zaakceptowaniu danego wolumenu sprzedaży wystawiana jest faktura korygująca. Do czasu jej otrzymania Spółka nie ma pewności, czy i w jakiej wysokości rabat zostanie przyznany dla poszczególnych pojazdów. Spółka nie może jednoznacznie wskazać wartości bonusu bez uzgodnienia warunków z Dostawcą.

Co więcej, podmioty uzgodniły, że faktura korygująca jest potwierdzeniem przyznanego bonusu. Oznacza to, że dopiero w momencie jej otrzymania warunki obniżki są uzgodnione i spełnione w rozumieniu art. 29a ust. 13 ustawy. W konsekwencji zmniejszenie podatku naliczonego po stronie Spółki następuje w okresie otrzymania faktury korygującej, ponieważ dopiero wtedy istnieje dokumentacja potwierdzająca uzgodnienie warunków.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Według art. 8 ustawy:

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

-w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;

-świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

Powyższe stanowisko potwierdza także wyrok C-16/93 z 3 marca 1994 r. pomiędzy R. J. Tolsma v. Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, w którym Trybunał zauważył, że czynność

Natomiast w wyroku C-90/20 ws. Apcoa Parking Danmark, TSUE wskazał, że aby świadczenie usług można było uznać za odpłatne, i wobec tego opodatkowane podatkiem VAT, to pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą musi istnieć stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych - usługi i wynagrodzenia, między którymi istnieje bezpośredni związek.

W konsekwencji powyższych regulacji należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu wskazać należy, że podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie/bonusy pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii/bonusu pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie zostały wypłacone, tzn. czy ich przyznanie uwarunkowane jest wykonaniem dodatkowych czynności, czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie, itp.

W praktyce występują również sytuacje, w których w zamian za udzielenie premii/bonusu ma miejsce świadczenie innych usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym, bądź zobowiązanie się do dokonywania zakupów wyłącznie u wypłacającego premie, czy zobowiązanie się do posiadania pełnego asortymentu towarów kontrahenta, itp. W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona premia pieniężna/bonus związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach.

W sytuacji, gdy premia pieniężna/bonus jest wypłacana z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć o określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie - takie działania kontrahentów nie wypełniają definicji świadczenia usług i wypłacenie w takiej sytuacji premii pieniężnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Osiąganie bowiem określonego pułapu obrotów z danym dostawcą oraz terminowe dokonanie zapłaty nie może być uznane za usługę w świetle art. 8 ust. 1 ustawy. Premia jest wyliczana w oparciu o osiągane obroty, lecz samo osiąganie obrotów nie stanowi usługi.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:

Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy:

Zauważyć należy, że obniżka ceny, upust – rabat udzielony w momencie sprzedaży (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota zapłaty należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży.

Jednocześnie szczególnego podkreślenia wymaga fakt, że ani w Dyrektywie 2006/112/WE Rady, ani też w ustawie prawodawca nie zdefiniował pojęcia „rabat”, zatem pojęcie to należy interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową.

Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od sumy należnej za towar przyznawany, np. przy kupnie dużej ilości towarów”. Zatem, rabat polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej ceny towaru lub usługi.

Ponadto cytowany wyżej przepis art. 29a ust. 10 ustawy wyraźnie wskazuje, że podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen, wartość zwrotów towarów, zwrotu całości lub części zapłaty otrzymanej przed dokonaniem sprzedaży (zaliczek), jeśli do sprzedaży nie doszło, wartość zwrotu kwot dotacji, subwencji i innych opłat o podobnym charakterze.

Zatem każda z tych pozycji stanowi odrębną przesłankę zmniejszenia podstawy opodatkowania i każda z wymienionych czynności powoduje zmniejszenie podstawy opodatkowania.

Powyższe stanowisko jest zgodne z Dyrektywą Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.; dalej jako: „Dyrektywa 2006/112/WE Rady”), która w art. 73 oraz 90 ust. 1 określa podstawę opodatkowania, przewidując uprawnienia do jej obniżenia w przypadku każdorazowego, faktycznego zmniejszenia obrotu. Przesłanką wystarczającą dla ustalenia podstawy opodatkowania jest zaistnienie samego faktu zmniejszenia obrotu, bez konieczności wykazywania go w jeden konkretny sposób. Jednocześnie przepisy ustawy, jak i dyrektywy, wyraźnie wskazują, że rzeczywiste kwoty rabatów mają być udokumentowane – podatnik powinien przedstawić dowód rzeczywistej kwoty poniesionych kosztów.

Konstrukcja podstawy opodatkowania w ustawie o podatku od towarów i usług, odpowiadająca w swej istocie konstrukcji określonej w Dyrektywie 2006/112/WE Rady, oparta jest na założeniu proporcjonalności VAT do ceny towarów i usług. Każda bowiem transakcja podlega podatkowi od towarów i usług obliczonemu w sposób proporcjonalny do ceny otrzymanej przez podatnika jako świadczenie wzajemne za dostarczone towary lub usługi z uwzględnieniem stawki, jaka ma zastosowanie do dostawy lub świadczenia takich towarów i usług.

Należy mieć na uwadze, że konstrukcja podstawy opodatkowania pozwala zrealizować fundamentalną zasadę neutralności podatku VAT. Ekonomiczny ciężar podatku VAT, co do zasady, powinien bowiem ponosić konsument, a nie podatnik. W ślad zatem za obniżeniem ceny transakcyjnej w formie rabatu powinno następować obniżenie podstawy opodatkowania tej transakcji, aby zachowana została zasada proporcjonalności podatku VAT do ceny towarów i usług. Jeśli podstawa opodatkowania przewyższa kwotę wynagrodzenia należnego podatnikowi, przynajmniej w części poniesie on ekonomiczny ciężar podatku, co naruszałoby zasadę neutralności tego podatku.

Zwrócił na to uwagę Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-317/94 Elida Gibbs, stwierdzając, że podstawą opodatkowania dla producenta jako podatnika musi być kwota odpowiadająca cenie, po jakiej sprzedał on towary hurtownikom lub detalistom, pomniejszona o wartość rabatów, na podstawie których wypłacone zostało wynagrodzenie ostatecznym nabywcom towarów.

Również w sprawie C-427/98 Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec, Trybunał dopuścił możliwość zmniejszenia podstawy opodatkowania w wyniku udzielenia przez podatnika rabatu potransakcyjnego nie bezpośredniemu nabywcy towaru, bez konieczności wystawienia faktury korygującej.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Przedmiotem Państwa działalności jest przede wszystkim sprzedaż samochodów marek (…). Państwa Spółka prowadzi również działalność serwisową, sprzedaje części, akcesoria oraz motocykle.

Jako dealer z wieloletnim doświadczeniem, posiadacie Państwo ugruntowaną pozycję na rynku i Spółka osiąga znaczące obroty ze sprzedaży. Aby móc oferować pojazdy wskazanych marek, Spółka zawarła umowę ramową z autoryzowanym dostawcą. Umowa ta określa szereg wymogów i obowiązków, które Spółka musi spełniać w toku współpracy, aby utrzymać status partnera handlowego i kontynuować działalność na rynku krajowym.

Warunki współpracy są narzucone przez Dostawcę, a ich akceptacja jest warunkiem koniecznym dla dalszego prowadzenia działalności. Umowa zawiera liczne załączniki, w tym dokumenty określające zasady przyznawania tzw. bonusów.

Bonusy stanowią formę wynagrodzenia za realizację określonych celów, takich jak poziom sprzedaży, wdrożenie procesów biznesowych, czy jakość obsługi klienta.

1. Bonus sprzedażowy jest wypłacany wyłącznie za osiągnięcie określonego wolumenu sprzedaży pojazdów oraz części i akcesoriów, zgodnie z celami ustalonymi przez Dostawcę. Są to działania wykonywane w ramach zwykłej sprzedaży aut i części, polegające na:

• sprzedaży określonej liczby pojazdów w danym okresie rozliczeniowym,
• sprzedaży części i akcesoriów na poziomie odpowiadającym celom ustalonym przez Dostawcę,
• realizacji sprzedaży zgodnie z definicją sprzedaży detalicznej w Umowie Dealerskiej.

Państwa Spółka po spełnieniu warunków Umowy Dealerskiej otrzyma bonus sprzedażowy.

Jeżeli cele nie zostaną osiągnięte lub raportowanie jest niepoprawne, bonus nie zostanie przyznany.

Dostawca weryfikuje spełnienie przez Państwa warunki przyznania bonusu przy pomocy:

• danych sprzedażowych zgłaszanych przez Państwo w systemach Dostawcy,
• raportów ilościowych i jakościowych generowanych automatycznie przez systemy (…),
• audytów sprzedaży (m.in. poprawność kategorii klienta, poprawność dokumentów),
• porównania danych z rejestrami zewnętrznymi (CEP),
• raportów dotyczących zakupów części i realizacji celów serwisowych.

Ponadto są Państwo zobowiązani do raportowania sprzedaży w systemach Dostawcy. Raportowanie odbywa się wyłącznie poprzez systemy Dostawcy — bez niego sprzedaż nie jest uwzględniana przy rozliczeniu bonusu.

Państwa Spółka do otrzymania bonusu wolumenowego (sprzedażowego) nie ma wymogu wykonywania czynności marketingowych, promocyjnych ani reklamowych na rzecz Dostawcy. Warunkiem jest wyłącznie realizacja sprzedaży.

Wysokość bonusu jest określana procentowo jako % wartości danego pojazdu lub % wartości zakupów części i akcesoriów lub ewentualnie kwotowo, w przypadku programów modelowych lub działań specjalnych.

Dostawca po zakończeniu okresu rozliczeniowego wystawia fakturę korygującą. Do momentu otrzymania tych dokumentów Wnioskodawca nie zna finalnej wartości bonusu.

Bonus sprzedażowy jest bezpośrednio powiązany z liczbą i wartością konkretnych dostaw (pojazdów lub części).

2.Bonusy wynikające z osiągniętych wyników w zakresie efektywności jakościowej i ilościowo- jakościowej, monitorowanych przez Dostawcę, dotyczących spełnienia określonych w umowie i regulaminach standardów, np.:

a.Procesów obsługi klienta, dotyczącej spełnienia przez Spółkę wszystkich ustalonych standardów procesu konsultacji sprzedażowej,

b.Szkoleń zorientowanych na klienta,

c.Marketingu,

d. Jakości sprzedaży cyfrowej.

W przypadku bonusów jakościowo-ilościowych ich przyznanie zależy od łącznego spełnienia dwóch kategorii warunków, tj. zarówno warunków ilościowych, polegających na osiągnięciu wymaganego wolumenu sprzedaży określonych pojazdów lub części w danym okresie, jak i warunków jakościowych, obejmujących realizację standardów procesowych, jakościowych, szkoleniowych, marketingowych oraz digitalowych określonych w regulaminach współpracy. Samo spełnienie warunków ilościowych nie jest wystarczające do otrzymania tych bonusów, gdyż przyznanie bonusu jakościowo-ilościowego następuje wyłącznie w sytuacji, w której warunki ilościowe i jakościowe zostaną spełnione łącznie.

Warunki przyznania bonusów wynikają z Umowy Dealerskiej oraz regulaminów Systemu Bonusowego (…). W przypadku bonusów jakościowych Wnioskodawca jest zobowiązany do spełnienia szeregu wymogów odnoszących się do jakości funkcjonowania salonu i procesów obsługi klienta.

W przypadku bonusów jakościowo-ilościowych, oprócz powyższych warunków jakościowych, konieczne jest równoczesne spełnienie również warunku ilościowego, polegającego na osiągnięciu określonego wolumenu sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym. Spełnienie wyłącznie jednego z rodzajów warunków (tj. jedynie warunków ilościowych albo jedynie warunków jakościowych) nie uprawnia do otrzymania bonusu jakościowo-ilościowego, ponieważ warunki te muszą być spełnione łącznie.

Bonusy jakościowe nie są powiązane z konkretnymi dostawami pojazdów ani części. Ich przyznanie zależy wyłącznie od realizacji standardów jakościowych określonych w umowie i regulaminach współpracy.

W przypadku bonusów jakościowo-ilościowych spełnienie warunku ilościowego (określonego wolumenu sprzedaży) jest konieczne, jednak w dalszym ciągu bonus ten nie jest przypisany do konkretnych faktur zakupu ani do konkretnych dostaw. Warunek ilościowy odnosi się do łącznych wyników sprzedaży w danym okresie, a nie do konkretnych pojazdów.

Bonusy jakościowe i jakościowo-ilościowe stanowią wynagrodzenie za jakość procesów, realizację standardów dealerskich, działania marketingowe, digitalowe, szkoleniowe i jakość danych, a nie za dostawę określonych pojazdów.

Zasady weryfikacji spełnienia warunków są szczegółowo określone w umowie i regulaminach. Wykonanie czynności niespełniających wymogów określonych w umowie ramowej i regulaminach współpracy nie ma dla Dostawcy żadnej wartości gospodarczej. Programy bonusowe mają bowiem przewidziane określone założenia i cele. Za realizację wymogów i osiągnięcie celów danego programu bonusowego Spółka otrzymuje bonus. Bonus ten nie jest należny za wykonanie czynności w dowolnej formie. W konsekwencji wykonanie przez Spółkę działań, które odbiegają od wymogów stawianych przez Dostawcę w umowie i regulaminach, nie pozwala na uznanie tych czynności za wykonane zgodnie z warunkami współpracy. Brak akceptacji wykonania równoznaczny jest z brakiem wypłaty bonusu na rzecz Spółki.

Bonusy są rozliczane w określonych w Umowie okresach rozliczeniowych, zarówno w trakcie roku, jak również po jego zakończeniu. Proces ustalania ich wartości może trwać kilka miesięcy, co skutkuje sytuacjami, w których Spółka otrzymuje informację o wysokości danego bonusu z dużym opóźnieniem, np. za poprzedni rok obrotowy, po złożeniu deklaracji CIT.

Umowa oraz jej załączniki nie precyzują jednoznacznie sposobu dokumentowania bonusów, a przyznanie tego bonusu nie zależy od wolumenu sprzedaży, lecz od jakości funkcjonowania salonu.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą określenia, czy kwoty wypłacane Państwu przez Dostawcę, w zakresie Faktur bonusowych, mogą być uznane na gruncie ustawy o VAT za wynagrodzenie za usługi świadczone przez Spółkę na rzecz Dostawcy (pytanie nr 1).

W odniesieniu do Państwa wątpliwości wskazać należy, że świadczenie usług zakłada istnienie dwóch podmiotów, a więc tego, który świadczy usługę (usługodawcy) i tego, który świadczenie odbiera (usługobiorcy), czyli konsumenta usługi. Skoro opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie usług, to znaczy, że istnieje stosunek prawny pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą, a rezultatem tego związku jest wzajemne działanie tych podmiotów. Działanie to polega na tym, że wynagrodzenie otrzymywane przez wykonawcę usługi następuje w zamian za wykonanie usługi na rzecz jej odbiorcy. Pomiędzy odpłatną czynnością podlegającą opodatkowaniu, a otrzymywanym z tytułu tej czynności wynagrodzeniem musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek.

Jak wynika z przedstawionych informacji, na podstawie zawartej umowy ramowej z autoryzowanym Dostawcą, Państwa Spółka zobowiązana jest do wdrożenia oraz utrzymania określonych standardów marki. Standardy te obejmują w szczególności jakość i kompletność procesów obsługi klienta, realizację szkoleń zorientowanych na klienta, prowadzenie działań marketingowych oraz zapewnienie odpowiedniego poziomu sprzedaży cyfrowej.

Spełnienie powyższych wymogów podlega weryfikacji przez Dostawcę w oparciu o określone regulaminy, wskaźniki efektywności oraz procedury kontrolne.

Bonusy jakościowe oraz ilościowo-jakościowe przysługują Państwu wyłącznie w przypadku łącznego spełnienia wskazanych standardów oraz uzyskania pozytywnego wyniku weryfikacji przeprowadzonej przez Dostawcę. Ich wypłata nie ma charakteru automatycznego ani nie jest uzależniona wyłącznie od poziomu obrotów czy liczby sprzedanych towarów, lecz stanowi konsekwencję wykonania przez Państwa Spółkę określonych czynności o charakterze jakościowym i organizacyjnym.

W związku z powyższym należy uznać, że po stronie Państwa Spółki dochodzi do świadczenia na rzecz Dostawcy, polegającego na realizacji działań ukierunkowanych na utrzymanie i podnoszenie standardów marki w sieci dystrybucyjnej, zwiększenie efektywności sprzedaży oraz poprawę jakości doświadczenia klientów, a także prowadzenie działań marketingowych zgodnych z wytycznymi Dostawcy.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz innego podmiotu, które nie stanowi dostawy towarów. W analizowanym przypadku istnieje bezpośredni związek pomiędzy działaniami podejmowanymi przez Spółkę, a otrzymywanym wynagrodzeniem w postaci bonusów. Wypłata bonusu jest bowiem uzależniona od wykonania konkretnych, mierzalnych czynności oraz potwierdzona ich weryfikacją przez Dostawcę.

Tym samym bonusy jakościowe oraz ilościowo-jakościowe stanowią wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług przez Państwa Spółkę na rzecz Dostawcy. Nie mają one charakteru rabatu ani obniżki ceny dostarczanych towarów, lecz stanowią element odrębnego stosunku zobowiązaniowego o charakterze ekwiwalentnym, w którym świadczeniu usług odpowiada określone wynagrodzenie.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

W związku z przyjętym stanowiskiem w zakresie kwalifikacji bonusów jako wynagrodzenia za świadczenie usług na rzecz Dostawcy, Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług (pytanie nr 2).

Co do zasady, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 19a ust. 2 ustawy:

Dla celów rozpoznania obowiązku podatkowego z chwilą wykonania usługi oraz otrzymania przed datą zapłaty (zastosowanie zasad ogólnych) ustawa o VAT określa „umowne” zasady uznania danej usługi za wykonaną.

Przepis art. 19a ust. 3 ustawy stanowi, że:

Moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa o VAT nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Należy jednak wskazać, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Z kolei o charakterze i o dacie wykonania usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określony przez obowiązujący przepis prawa regulujący zasady wykonywania danego rodzaju usług.

Ponadto stosownie do art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego.

W analizowanym stanie faktycznym warunkiem uznania świadczenia za wykonane jest pozytywna weryfikacja przeprowadzana przez Dostawcę. Dopiero jej wynik przesądza, czy działania Spółki spełniają wymogi określone w umowie ramowej oraz regulaminach programu bonusowego. W przypadku niespełnienia tych warunków bonus nie jest przyznawany, co oznacza, że z perspektywy stron nie dochodzi do wykonania świadczenia rodzącego prawo do wynagrodzenia.

Tym samym należy uznać, że do momentu zakończenia weryfikacji przez Dostawcę nie istnieje pewność ani co do wykonania usługi w rozumieniu łączącego strony stosunku zobowiązaniowego, ani co do powstania prawa do wynagrodzenia.

Dodatkowo, dopiero po dokonaniu weryfikacji Spółka uzyskuje informację o przyznaniu bonusu oraz jego wysokości. Wcześniej nie jest możliwe ustalenie podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, z uwagi na warunkowy charakter świadczenia oraz brak możliwości określenia jego wartości.

W konsekwencji należy przyjąć, że momentem wykonania usługi w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT jest chwila potwierdzenia przez Dostawcę spełnienia warunków programu bonusowego, skutkująca przyznaniem bonusu oraz określeniem jego wysokości. Dopiero w tym momencie dochodzi do skonkretyzowania świadczenia wzajemnego oraz powstania roszczenia o zapłatę wynagrodzenia.

Jednocześnie w niniejszej sprawie nie znajdują zastosowania przepisy art. 19a ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o VAT. Świadczenie nie jest bowiem przyjmowane częściowo, ani nie zostały ustalone następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń. Wynagrodzenie ma charakter warunkowy i jest ustalane jednorazowo po zakończeniu procesu weryfikacji.

Podsumowując, obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia przez Spółkę usług na rzecz Dostawcy powstaje – zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT – z chwilą potwierdzenia przez Dostawcę wykonania usługi, tj. w momencie przyznania bonusu oraz określenia jego wysokości.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Następnie Państwa wątpliwości dotyczą określenia, czy Państwa Spółka prawidłowo wystawia fakturę (faktura bonusowa) po otrzymaniu od Dostawcy informacji o przydzieleniu i wartości bonusu, nawet jeżeli bonus dotyczy minionych okresów oraz w jakim okresie Spółka powinna wystawić fakturę dokumentującą otrzymany bonus, w szczególności gdy informacja o jego wartości znana jest dopiero w momencie otrzymania informacji od Dostawcy (pytanie nr 3 i nr 4).

W odniesieniu do kwestii dotyczącej dokumentowania otrzymanych środków pieniężnych (bonusu) wskazać należy, że zasady dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawarte są w Dziale XI rozdziale 1 ustawy, a dokładnie są regulowane przez przepisy art. 106a-106q ustawy.

W myśl art. 106a pkt 1 i 2 ustawy:

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:

Rzeczywisty obrót gospodarczy powinien mieć odzwierciedlenie w prowadzonej dokumentacji. Do obowiązków uczestników obrotu gospodarczego należy uwiarygodnienie dokonanych transakcji. Podatnik udzielający rabatu powinien posiadać dla celów dowodowych dokumenty świadczące o udzielonym rabacie na rzecz finalnego odbiorcy. Posiadanie takich dokumentów jest warunkiem potwierdzającym prawo do obniżenia podatku należnego po stronie sprzedawcy.

Sposób dokumentacji, zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy, właściwy jest w sytuacji, gdy:

·podatnik udzielił rabatu swojemu bezpośredniemu kontrahentowi,

·podatnik wystawił wcześniej na rzecz tego kontrahenta fakturę pierwotną, która zostanie skorygowana fakturą korygującą.

Zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy o VAT podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w dalszych przepisach. Kluczowe znaczenie ma zatem ustalenie momentu wykonania usługi w przypadku świadczeń rozliczanych w formie bonusów jakościowych oraz ilościowo - jakościowych.

Jak wskazano powyżej, w analizowanym modelu współpracy w odniesieniu do bonusów jakościowych i ilościowo - jakościowych wykonanie usługi następuje dopiero z chwilą potwierdzenia przez Dostawcę spełnienia warunków określonych w umowie oraz regulaminach programu bonusowego. Weryfikacja ta ma charakter konstytutywny, ponieważ przesądza o tym, czy działania Spółki mogą zostać uznane za wykonane zgodnie z oczekiwaniami Dostawcy oraz czy powstaje prawo do wynagrodzenia.

Do momentu zakończenia tego procesu Spółka nie posiada pewności co do przyznania bonusu ani jego wysokości, a tym samym nie jest możliwe ustalenie podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji nie można uznać, że usługa została wykonana z upływem danego okresu rozliczeniowego, którego bonus dotyczy.

W praktyce wykonanie usługi następuje dopiero w momencie, w którym Dostawca potwierdzi spełnienie warunków programu oraz określi należną kwotę bonusu. Dopiero wtedy dochodzi do skonkretyzowania świadczenia wzajemnego oraz powstania roszczenia Spółki o zapłatę wynagrodzenia.

W konsekwencji Spółka jest zobowiązana do wystawienia faktury dokumentującej przedmiotowe świadczenie nie później niż do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło potwierdzenie przez Dostawcę wykonania usługi i ustalenie wysokości wynagrodzenia.

Podsumowując, Spółka prawidłowo dokumentuje otrzymywane bonusy jakościowe i ilościowo – jakościowe poprzez wystawienie faktury po potwierdzeniu przez Dostawcę spełnienia warunków programu oraz określeniu kwoty bonusu, nie później niż do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to potwierdzenie.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 i nr 4 jest prawidłowe.

Mają Państwo również wątpliwości czy w zakresie faktur korygujących określonych jako Faktury wsparcia Spółka jest zobowiązana do obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku naliczonego, na gruncie Ustawy o VAT, w miesiącu otrzymania faktury od Dostawcy (pytanie nr 5).

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy, w myśl którego:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

W myśl art. 86 ust. 19a ustawy:

Nabywca towaru lub usługi, w przypadku wystąpienia przesłanek do zmniejszenia podstawy opodatkowania i podatku należnego przez kontrahenta jest obowiązany do obniżenia kwoty podatku naliczonego. Obniżenie to następuje w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania lub podatku należnego dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały uzgodnione, jeżeli dodatkowo przed upływem tego okresu rozliczeniowego warunki te zostały spełnione, tj. doszło do zrealizowania przesłanek warunkujących pomniejszenie podstawy opodatkowania lub podatku należnego.

W przypadku, gdy warunki obniżenia podstawy opodatkowania lub podatku należnego dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały spełnione po upływie okresu rozliczeniowego, w którym warunki te zostały uzgodnione - nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego dopiero w rozliczeniu za okres, w którym warunki te zostały spełnione.

Jak już wskazano powyżej, na podstawie art. 29a ust. 10 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen, wartość zwrotów towarów, zwrotu całości lub część zapłaty otrzymanej przed dokonaniem sprzedaży (zaliczek), jeśli do sprzedaży nie doszło, wartość zwrotu kwot dotacji, subwencji i innych opłat o podobnym charakterze. Każda z ww. pozycji stanowi odrębną podstawę zmniejszenia podstawy opodatkowania i każda z wymienionych wyżej czynności powoduje zmniejszenie podstawy opodatkowania.

W świetle powyższego należy zauważyć, że w analizowanej sytuacji faktura korygująca jest wystawiana przez Dostawcę, natomiast Spółka – jako nabywca – zobowiązana jest do odpowiedniego zmniejszenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 19a ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem korekta podatku naliczonego powinna zostać dokonana w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania zostały uzgodnione oraz spełnione.

W przedmiotowym modelu rozliczeń samo zakończenie okresu rozliczeniowego ani osiągnięcie określonego poziomu sprzedaży nie skutkuje automatycznym przyznaniem bonusu. Przyznanie rabatu uzależnione jest od weryfikacji przeprowadzanej przez Dostawcę, obejmującej w szczególności ocenę spełnienia warunków sprzedaży dotyczących poszczególnych pojazdów. Dopiero pozytywny wynik tej weryfikacji prowadzi do ustalenia ostatecznej wysokości bonusu.

Do momentu zakończenia tego procesu Spółka nie posiada pewności co do przyznania rabatu ani jego wartości, a tym samym nie można uznać, że warunki obniżenia podstawy opodatkowania zostały uzgodnione i spełnione.

Strony przyjęły, że potwierdzeniem ustalenia oraz realizacji warunków bonusu jest wystawienie przez Dostawcę faktury korygującej. W praktyce dokument ten odzwierciedla zakończenie procesu weryfikacji oraz ostateczne ustalenie kwoty rabatu.

W konsekwencji należy uznać, że moment otrzymania faktury korygującej przez Spółkę jest momentem, w którym – co do zasady – dochodzi do udokumentowania uzgodnienia i spełnienia warunków obniżenia podstawy opodatkowania. Tym samym Spółka jest zobowiązana do zmniejszenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała fakturę korygującą – Fakturę wsparcia, o ile dokument ten odzwierciedla faktyczne spełnienie uzgodnionych warunków.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwo i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
• zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwo i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.