Interpretacja indywidualna z dnia 6 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.111.2026.2.GK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Pośredników z tytułu świadczenia usług pośrednictwa w sprzedaży usług montażu pomp ciepła oraz paneli fotowoltaicznych na terytorium Niemiec. Uzupełniliście go Państwo - w odpowiedzi na wezwania - pismem z 2 kwietnia 2026 r. (wpływ 2 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą prawną prowadzącą działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”). Spółka podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a także podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT UE.

W przyszłości Wnioskodawca planuje rozpoczęcie działalności polegającej na sprzedaży oraz montażu pomp ciepła i paneli fotowoltaicznych na terytorium Niemiec. Odbiorcami tych świadczeń będą niemieccy kontrahenci będący czynnymi podatnikami VAT. Na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.; dalej: „ustawa o VAT”) wskazane usługi montażu pomp ciepła i paneli fotowoltaicznych na terytorium Niemiec będą stanowiły usługi związane z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy o VAT, a tym samym będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Niemiec.

W celu zapewnienia sprawnego, efektywnego oraz płynnego wykonywania planowanej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowy współpracy z podmiotami trzecimi, które będą na jego rzecz w sposób stały świadczyć usługi pośrednictwa w sprzedaży usług montażu pomp ciepła oraz paneli fotowoltaicznych na terytorium Niemiec.

Podmiotami świadczącymi wskazane usługi pośrednictwa będą osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.) oraz będące czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT (dalej: „Pośrednicy”).

Na podstawie zawartych umów współpracy Pośrednicy, w ramach świadczenia usług pośrednictwa handlowego na rzecz Wnioskodawcy, będą zobowiązani do wykonywania następujących czynności:

a) wyszukiwania potencjalnie nowych klientów Wnioskodawcy;

b) nawiązywania kontaktów z potencjalnymi kontrahentami oraz klientami Wnioskodawcy;

c) oferowania usług Wnioskodawcy na rzecz potencjalnych nabywców;

d) aranżowania spotkań oraz udziału w spotkaniach z potencjalnymi kontrahentami oraz klientami;

e) przedstawienia kontrahentom lub potencjalnym kontrahentom Wnioskodawcy umów, których zawarciem są zainteresowani;

f) udzielania potencjalnym kontrahentom Wnioskodawcy wszelkich informacji dotyczących oferowanych usług, ich cen, warunków danej transakcji oraz warunków współpracy;

g) dbanie o prawidłowy przebieg procesu zawierania umów pomiędzy Wnioskodawcą a potencjalnymi kontrahentami.

Zakres czynności realizowanych przez Pośredników będzie polegał wyłącznie na działaniach o charakterze handlowym i organizacyjnym, zmierzających do pozyskiwania kontrahentów niemieckich dla Wnioskodawcy oraz wspierania procesu zawierania umów przez Spółkę. Pośrednicy nie będą świadczyć usług montażu ani innych usług technicznych wykonywanych bezpośrednio na nieruchomościach.

Z tytułu świadczenia usług pośrednictwa Pośrednikom będzie przysługiwało wynagrodzenie składające się z dwóch elementów: stałego miesięcznego wynagrodzenia ryczałtowego oraz dodatkowej prowizji. Prowizja będzie ustalana jako określony procent wartości usług montażu pomp ciepła i paneli fotowoltaicznych sprzedanych przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów niemieckich.

Pośrednicy będą wykonywać swoje obowiązki głównie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w formie pracy zdalnej. Nie będą podejmować żadnych czynności o charakterze technicznym lub montażowym na terenie Niemiec. Wszystkie obowiązki związane z pośrednictwem handlowym, w szczególności koordynacja procesu sprzedaży, będą wykonywane zdalnie przy użyciu komputera, telefonu i dostępu do Internetu. Taki sposób pracy jest możliwy, ponieważ wykonywane czynności mają charakter organizacyjny i komunikacyjny - obejmują kontakt z kontrahentami, wsparcie procesu negocjacji, koordynację działań handlowych oraz wspomaganie zawierania i realizacji umów, bez konieczności fizycznej obecności przy nieruchomościach lub w miejscu montażu urządzeń.

W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytania:

1)Czy podatek związany z nabyciem usług pośrednictwa, które będą wykorzystywane do wykonywania czynności na terytorium Niemiec (gdzie czynność opodatkowana jest na terytorium Niemiec) mógłby być odliczony gdyby czynności te podlegały opodatkowaniu na terytorium Polski (miejscem świadczenia byłaby Polska)?

odpowiedzieli Państwo, że usługi świadczone przez Pośredników będą wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. spełniony zostanie warunek określony w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.). W konsekwencji podatek naliczony związany z nabyciem usług pośrednictwa, wykorzystywanych do czynności realizowanych na terytorium Niemiec (gdzie podlegają one opodatkowaniu), podlegałby odliczeniu w sytuacji, gdyby czynności te były opodatkowane na terytorium Polski (tj. gdyby miejscem ich świadczenia była Polska).

2)Czy będziecie Państwo w posiadaniu dokumentów, które potwierdzają związek pomiędzy podatkiem naliczonym a czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju?

odpowiedzieli Państwo, że będziecie dysponować dokumentacją potwierdzającą związek pomiędzy podatkiem naliczonym a czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju.

Pytanie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku

Czy Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur wystawionych przez Pośredników na rzecz Wnioskodawcy?

Państwa stanowisko w sprawie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku

Zdaniem Spółki, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur wystawionych przez Pośredników z tytułu świadczenia na jego rzecz usług opisanych we wniosku.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towaru i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika zasada, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy o VAT) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy o VAT - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług w przypadku świadczenia usług kluczowe znaczenie ma ustalenie miejsca ich świadczenia. Od prawidłowego określenia tego miejsca zależy bowiem, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, czy też pozostaje poza zakresem krajowego opodatkowania. Zasady ustalania miejsca świadczenia usług zostały uregulowane w ustawie o VAT w rozdziale 3 działu V, zatytułowanym „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.

Na potrzeby stosowania tych regulacji ustawodawca w art. 28a ustawy o VAT wprowadził odrębną definicję podatnika, mającą zastosowanie wyłącznie do ustalania miejsca świadczenia usług.

Zgodnie z tym przepisem, za podatnika uznaje się:

a.podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b.osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.

Jednocześnie podatnik, który prowadzi także działalność lub dokonuje transakcji niepodlegających opodatkowaniu w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, jest uznawany za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazana regulacja ma charakter autonomiczny i znajduje zastosowanie wyłącznie na potrzeby określania miejsca świadczenia usług. Obejmuje ona osoby wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, przy czym ustawodawca odsyła w tym zakresie do definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Za podatników w tym znaczeniu uznaje się również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z przepisami innych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 28b ust. 2-4 oraz w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy o VAT.

Jednocześnie, stosownie do art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy usługi są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, położonego w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Z powyższych regulacji wynika zatem, że co do zasady usługi świadczone na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT - inne niż usługi objęte szczególnymi zasadami określania miejsca świadczenia wskazanymi w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy - podlegają opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy. Wyjątek stanowi sytuacja, w której usługi te są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy położonego w innym miejscu niż jego siedziba, wówczas miejscem ich świadczenia jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego dana usługa jest wykonywana.

Niemniej jednak, dla usług związanych z nieruchomością przewidziano szczególny sposób określania miejsca świadczenia usług. W myśl art. 28e ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Przepis art. 28e ustawy o VAT - jak wynika z jego brzmienia - stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące - determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy o VAT obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości - jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.

Powyższy przepis stanowi odpowiednik art. 47 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa VAT”). Również art. 47 Dyrektywy VAT przewiduje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami - w tym m.in. usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim oraz sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe czy miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawania prawa użytkowania nieruchomości, a także usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, w szczególności usług architektów i biur nadzoru budowlanego - jest miejsce położenia danej nieruchomości.

Jednocześnie, ustawa o VAT nie zawiera legalnej definicji pojęcia „nieruchomość” ani pojęcia „usług związanych z nieruchomościami”. W związku z tym, dla prawidłowej wykładni tych pojęć konieczne jest odwołanie się do regulacji prawa unijnego.

W tym zakresie ustawodawca unijny w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L 284 z 2013 r., s. 1; dalej: „rozporządzenie”), zmieniającym rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy VAT, wprowadził definicję pojęcia „nieruchomość” oraz doprecyzował, jakie świadczenia należy uznawać za „usługi związane z nieruchomościami”.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia - do celów stosowania Dyrektywy VAT za „nieruchomość" uznaje się:

a.każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;

b.każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;

c.każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;

d.każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.

Dodatkowo, w świetle art. 31a ust. 1 rozporządzenia usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 Dyrektywy VAT, obejmują wyłącznie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uznaje się za mające taki związek w szczególności w przypadkach:

a.gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;

b.gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Co więcej, w art. 31a ust. 2 rozporządzenia wskazano przykładowy katalog usług, które należy uznać za usługi związane z nieruchomościami, a tym samym objęte zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, natomiast w art. 31a ust. 3 rozporządzenia zawarto przykładowe wyliczenie usług, których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami. Powyższe zestawienie dodatkowo precyzuje kryterium istnienia bezpośredniego związku usługi z konkretną nieruchomością.

Powyższe rozumienie pojęcia usług związanych z nieruchomościami znajduje potwierdzenie także w utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych. W wydawanych interpretacjach indywidualnych organy podatkowe posługują się definicją odpowiadającą kryteriom wynikającym z art. 31a rozporządzenia, wskazując, że usługi związane z nieruchomościami to: „wszelkie usługi bezpośrednio związane z konkretną nieruchomością, tj. nieruchomość ta musi stanowić centralny i nieodzowny element usługi, a efekt lub charakter samej usługi musi być związany z tą konkretną, zindywidualizowaną nieruchomością” (m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) z 29 września 2025 r., 0112-KDIL1-3.4012.602.2025.2.KM; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 18 kwietnia 2024 r., 0114-KDIP1-2.4012.31.2024.2.JO; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 23 listopada 2023 r., 0112-KDIL1-3.4012.478.2023.1.MR; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 18 listopada 2021 r., 0114-KDIP1-2.4012.467.2021.2.RM).

W konsekwencji szczególne miejsce świadczenia, o którym mowa w art. 28e ustawy, znajduje zastosowanie wyłącznie do usług ściśle związanych z konkretną, określoną co do miejsca położenia nieruchomością. Jak podkreślił Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 3 listopada 2025 r. (0114-KDIP1-2.4012.527.2025.1.JO) - „usługą związaną z nieruchomościami nie będzie każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa która wprost odnosi się do konkretnej sprecyzowanej nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też co wynika również z cyt. art. 31a Rozporządzenia ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości”.

Powyższe stanowisko ma charakter utrwalony i jest konsekwentnie powielane w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe. Tożsame rozumienie pojęcia usług związanych z nieruchomościami zostało zaprezentowane m.in. w:

a) interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 29 lipca 2025 r., 0114-KDIP1-2.4012.306.2025.2.AP;

b) interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 16 czerwca 2025 r., 0114-KDIP1-2.4012.246.2025.1.JO;

c) interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 12 grudnia 2023 r., 0114-KDIP1-2.4012.441.2023.2.SST;

d) interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 12 października 2023 r., 0114-KDIP1-2.4012.307.2023.2.RD.

W odniesieniu do usług pośrednictwa handlowego świadczonych przez Pośredników na rzecz Wnioskodawcy należy wskazać, że pojęcie „usług pośrednictwa” nie zostało zdefiniowane ani w przepisach ustawy o VAT, ani w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie. Również przepisy Kodeksu cywilnego nie zawierają regulacji dotyczącej umowy pośrednictwa jako odrębnego typu umowy nazwanej.

Pomocniczo, dla ustalenia znaczenia pojęcia „pośrednictwo”, zasadne jest odwołanie się do jego znaczenia językowego. Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl/), pośrednictwo rozumiane jest jako działalność osoby trzeciej zmierzająca do doprowadzenia do porozumienia pomiędzy stronami lub załatwienia spraw dotyczących obu stron, jak również jako kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych oraz umożliwianie kontaktu pomiędzy uczestnikami obrotu gospodarczego.

W związku z powyższym należy uznać, że wszelkie czynności podejmowane przez dany podmiot, których celem jest doprowadzenie do zawarcia transakcji handlowej pomiędzy co najmniej dwoma niezależnymi podmiotami, stanowią usługi pośrednictwa handlowego.

W kontekście usług pośrednictwa - będących przedmiotem pytania postawionego w niniejszym wniosku oraz opisanego zdarzenia przyszłego - należy wskazać, że czynności wykonywane przez Pośredników na rzecz Wnioskodawcy nie będą wykazywały bezpośredniego i ścisłego związku z jakąkolwiek konkretną nieruchomością.

Sam fakt, że usługi pośrednictwa będą dotyczyć transakcji, w ramach których Wnioskodawca będzie wykonywał określone prace montażowe na nieruchomościach położonych na terytorium Niemiec, nie będzie przesądzać o uznaniu usług pośrednictwa za usługi związane z nieruchomościami.

Charakter usług pośrednictwa świadczonych przez Pośredników będzie miał bowiem wymiar uniwersalny i będzie polegał na działaniach handlowych oraz organizacyjnych, które mogłyby być wykonywane w identycznym zakresie niezależnie od miejsca realizacji inwestycji czy położenia nieruchomości, której dotyczą usługi Wnioskodawcy.

W konsekwencji należy stwierdzić, że do usług pośrednictwa handlowego świadczonych przez Pośredników na rzecz Wnioskodawcy, opisanych w zdarzeniu przyszłym, nie będzie miał zastosowania art. 28e ustawy o VAT, gdyż usługi te nie stanowią usług związanych z nieruchomościami w rozumieniu tego przepisu.

Jednocześnie należy wskazać, że do analizowanych usług pośrednictwa nie znajdą również zastosowania inne szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia usług, wymienione w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, w tym art. 28b ust. 2-4, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. 

Wobec powyższego, mając na uwadze, że usługobiorca - tj. Wnioskodawca - spełnia definicję podatnika, o której mowa w art. 28a ustawy o VAT, miejscem świadczenia przedmiotowych usług pośrednictwa handlowego, zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, będzie miejsce siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, tj. terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. W rezultacie należy uznać, że usługi pośrednictwa handlowego świadczone przez Pośredników na rzecz Wnioskodawcy, opisane w zdarzeniu przyszłym, będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.

Potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawcy można znaleźć - przykładowo - w indywidualnej interpretacji podatkowej Dyrektora KIS z 10 kwietnia 2020 r. (0113-KDIPT1-2.4012.11.2020.2.SM). Organ analizował w niej sytuację, w której podatnik świadczył usługi pośrednictwa handlowego polegające na pozyskiwaniu zleceń dla zagranicznego kontrahenta, za co przysługiwało mu wynagrodzenie w formie prowizji stanowiącej procent wartości zrealizowanej usługi.

W interpretacji tej Dyrektor KIS wskazał, że usługi pośrednictwa handlowego nie stanowią usług związanych z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy o VAT. W konsekwencji organ uznał, że do tego rodzaju usług nie znajduje zastosowania szczególna zasada ustalania miejsca świadczenia przewidziana w art. 28e ustawy.

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 27 stycznia 2022 r. (0114-KDIP1-2.4012.523.2021.2.RST). W sprawie tej Organ oceniał usługi polegające na wyszukiwaniu najkorzystniejszych ofert wykonawców oraz doradztwie w zakresie wyboru podmiotów realizujących prace remontowo-budowlane na nieruchomościach położonych na terytorium Niemiec, jak również na przygotowywaniu materiałów handlowych i technicznych oraz monitorowaniu stanu realizacji projektów budowlanych.

Dyrektor KIS wskazał, że opisane usługi nie odnoszą się do konkretnej, indywidualnie oznaczonej nieruchomości, ani nie prowadzą do zmiany jej stanu prawnego lub fizycznego. Charakter tych czynności ma bowiem wymiar informacyjny, doradczy i organizacyjny oraz zmierza wyłącznie do umożliwienia zawarcia kontraktów pomiędzy stronami (co także ma miejsce w zdarzeniu przyszłym opisanym w niniejszym wniosku). W konsekwencji Organ uznał, że usługi te nie wykazują bezpośredniego związku z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy o VAT i nie podlegają szczególnej zasadzie ustalania miejsca świadczenia określonej w tym przepisie.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że usługa pośrednictwa handlowego polegająca na pośredniczeniu w sprzedaży usług montażu pomp ciepła oraz paneli fotowoltaicznych, która będzie świadczona przez Pośredników na jego rzecz, nie będzie uznana za usługę związaną z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji usługi te będą podlegały opodatkowaniu na terytorium Polski, zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT. Tym samym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur wystawionych przez Pośredników.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1, 3 i 4 ustawy:

Mając na uwadze art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Natomiast jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Natomiast, według art. 28e ustawy:

Przepis art. 28e ustawy - jak wynika z jego brzmienia - stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące - determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości – jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.

Także Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.) w art. 47 przewiduje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub w miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1) zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 - dotyczącą pojęcia „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:

W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Co więcej w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.

Zatem szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia nieruchomości. W konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości.

W tym miejscu wskazać należy, że ustawa VAT nie definiuje pojęcia „pośrednictwo”, a zatem przy określaniu zakresu przedmiotowego tego pojęcia należy odnieść się do wykładni językowej tego określenia.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Uniwersalny słownik języka polskiego PWN), przez pojęcie „pośrednictwo” należy rozumieć: działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron, kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych, a więc załatwianie dla zarobku różnego rodzaju transakcji handlowych między dwiema stronami, uczestniczenie w zawieraniu takich transakcji. W tym zakresie stwierdzić należy, że wykonywane przez podmiot wszelkie czynności zmierzające do zawarcia między dwiema różnymi stronami transakcji handlowych można uznać za pośrednictwo.

Z kolei z doktrynalnego punktu widzenia cechą charakterystyczną pośrednictwa odróżniającą ten stosunek od innych umów jest fakt, że bezpośrednią przyczyną zawarcia bezpośrednio lub pośrednio umowy są działania pośrednika. Innymi słowy przez umowę o pośrednictwo należałoby rozumieć taki stosunek prawny istniejący pomiędzy dwiema stronami, z których jedna (pośrednik) otrzymuje zlecenie od drugiej, aby doprowadzić do wymiany gospodarczej świadczeń z osobą trzecią, przy czym znalezienie kontrahenta ma stanowić bezpośredni i decydujący rezultat starań pośrednika. Bezpośrednim celem aktywności pośrednika jest wywołanie skutku prawnego, polegającego na wprowadzeniu zleceniodawcy (podmiotu zastępowanego) w stosunek umowny z osobą trzecią.

Analogiczną definicję pośrednictwa można znaleźć w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). Przykładowo, w uzasadnieniu wyroku Volker Ludwig v. Finanzamt Luckenwalde (wyrok z dnia 21 czerwca 2007 r., C-453/05) TSUE wskazał, że „pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści ww. umowy”.

Przechodząc do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy wskazać, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Jednocześnie mając na uwadze art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:

Natomiast uprawnienie wynikające z art. 86 ust. 8 odnosi się do podatników prowadzących działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby - hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.

Podkreślić również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą z siedzibą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej oraz jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług i podatnik VAT UE. Wnioskodawca planuje rozpoczęcie działalności polegającej na sprzedaży oraz montażu pomp ciepła i paneli fotowoltaicznych na terytorium Niemiec. Odbiorcami tych świadczeń będą niemieccy kontrahenci będący czynnymi podatnikami VAT. W celu zapewnienia sprawnego, efektywnego oraz płynnego wykonywania planowanej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowy współpracy z podmiotami trzecimi, które będą na jego rzecz w sposób stały świadczyć usługi pośrednictwa w sprzedaży usług montażu pomp ciepła oraz paneli fotowoltaicznych na terytorium Niemiec. Podmiotami świadczącymi usługi pośrednictwa będą osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Polski oraz są zarejestrowani jako czynny podatnicy podatku VAT w Polsce (Pośrednicy). Na podstawie zawartych umów współpracy Pośrednicy, w ramach świadczenia usług pośrednictwa handlowego na rzecz Wnioskodawcy, będą zobowiązani do:

a) wyszukiwania potencjalnie nowych klientów Wnioskodawcy;

b) nawiązywania kontaktów z potencjalnymi kontrahentami oraz klientami Wnioskodawcy;

c) oferowania usług Wnioskodawcy na rzecz potencjalnych nabywców;

d) aranżowania spotkań oraz udziału w spotkaniach z potencjalnymi kontrahentami oraz klientami;

e) przedstawienia kontrahentom lub potencjalnym kontrahentom Wnioskodawcy umów, których zawarciem są zainteresowani;

f) udzielania potencjalnym kontrahentom Wnioskodawcy wszelkich informacji dotyczących oferowanych usług, ich cen, warunków danej transakcji oraz warunków współpracy;

g) dbanie o prawidłowy przebieg procesu zawierania umów pomiędzy Wnioskodawcą a potencjalnymi kontrahentami.

Zakres czynności realizowanych przez Pośredników będzie polegał wyłącznie na działaniach o charakterze handlowym i organizacyjnym, zmierzających do pozyskiwania kontrahentów niemieckich dla Wnioskodawcy oraz wspierania procesu zawierania umów przez Spółkę. Pośrednicy nie będą świadczyć usług montażu ani innych usług technicznych wykonywanych bezpośrednio na nieruchomościach. Z tytułu świadczenia usług pośrednictwa Pośrednikom będzie przysługiwało wynagrodzenie składające się z dwóch elementów: stałego miesięcznego wynagrodzenia ryczałtowego oraz dodatkowej prowizji. Prowizja będzie ustalana jako określony procent wartości usług montażu pomp ciepła i paneli fotowoltaicznych sprzedanych przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów niemieckich. Pośrednicy będą wykonywać swoje obowiązki głównie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w formie pracy zdalnej. Nie będą podejmować żadnych czynności o charakterze technicznym lub montażowym na terenie Niemiec. Wszystkie obowiązki związane z pośrednictwem handlowym, w szczególności koordynacja procesu sprzedaży, będą wykonywane zdalnie przy użyciu komputera, telefonu i dostępu do Internetu. Taki sposób pracy jest możliwy, ponieważ wykonywane czynności mają charakter organizacyjny i komunikacyjny – obejmują kontakt z kontrahentami, wsparcie procesu negocjacji, koordynację działań handlowych oraz wspomaganie zawierania i realizacji umów, bez konieczności fizycznej obecności przy nieruchomościach lub w miejscu montażu urządzeń.

Wątpliwości zawarte we wniosku dotyczą ustalenia czy Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Pośredników na rzecz Wnioskodawcy.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy ustalić miejsce świadczenia nabywanych przez Państwa usług od Pośredników. Ustalanie miejsca świadczenia usług na podstawie przepisów art. 28a-28o ustawy ma istotne znaczenie w transakcjach zawieranych pomiędzy polskim i zagranicznym podatnikiem, oraz w odniesieniu do czynności, które wykonywane są poza terytorium Polski. Miejsce świadczenia usługi wskazuje bowiem w jakim kraju i który z podatników powinien opodatkować daną usługę. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy w innym kraju. Przepisy ustawy dotyczące ustalania miejsca świadczenia usług oprócz zasady ogólnej zawierają także szczególne uregulowania, które uzależniają miejsce świadczenia usługi np. od faktycznego jej wykonywania. Wówczas w przypadku gdy usługa jest świadczona w innym niż Polska kraju nawet w przypadku gdy kontrahentem lub kontrahentami są polskie podmioty zastosowanie znajdują przepisy kraju, w którym dana czynność jest wykonywana. Natomiast w przypadku gdy transakcja zawierana jest pomiędzy polskimi podatnikami i w stosunku do tego typu transakcji nie ma szczególnych uregulowań co do miejsca ich świadczenia, dokumentowanie i rozliczanie podatku należnego odbywa się na podstawie ogólnych zasad obowiązujących w Polsce pomiędzy podatnikami polskimi występującymi w danej transakcji. Oznacza to, że co do zasady w każdym przypadku zobowiązanym do wykazania i rozliczenia podatku należnego jest świadczący usługę a nie nabywca usługi.

We własnym stanowisku Wnioskodawca wskazał, że usługa pośrednictwa handlowego polegająca na pośredniczeniu w sprzedaży usług montażu pomp ciepła oraz paneli fotowoltaicznych, która będzie świadczona przez Pośredników na jego rzecz, nie będzie uznana za usługę związaną z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji usługi te będą podlegały opodatkowaniu na terytorium Polski, zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT. Tym samym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur wystawionych przez Pośredników.

Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że nabywane usługi nie będą związane z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług. Podkreślić, należy, że miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do nieruchomości. Usługą związaną z nieruchomościami nie będzie każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa która wprost odnosi się do konkretnej sprecyzowanej nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też co wynika również z cyt. art. 31a Rozporządzenia ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości. Nabywane przez Wnioskodawcę od Pośredników usługi pośrednictwa, polegają na pozyskiwaniu kontrahentów niemieckich oraz wspieraniu procesu zawierania umów w celu realizacji przez Wnioskodawcę usług montażu pomp ciepła i paneli fotowoltaicznych na nieruchomościach zlokalizowanych na terenie Niemiec. Świadczone przez Pośredników usługi nie będą odnosiły się do konkretnie określonej co do miejsca położenia nieruchomości oraz nie będą miały na celu zmiany stanu prawnego lub fizycznego nieruchomości. Usługi pośrednictwa świadczone przez Pośredników na rzecz Wnioskodawcy będą miały wymiar uniwersalny i będą polegały na działaniach organizacyjnych i komunikacyjnych, które mogą być wykonywane niezależnie od miejsca położenia nieruchomości, tj. mogą być świadczone w takiej samej formie w każdym innym miejscu. Zatem nabywane od Pośredników usługi pośrednictwa nie mają bezpośredniego związku z nieruchomością w rozumieniu art. 28e ustawy. Tym samym świadczone usługi pośrednictwa nie stanowią usług, do których znajduje zastosowanie art. 28e ustawy. Jednocześnie do ww. usług nie znajdują zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy.

Ponadto do nabywanych przez Wnioskodawcę usług - wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy - art. 28b ustawy nie będzie miał zastosowanie. Należy jeszcze raz podkreślić, że ogólna zasada przy ustalaniu miejsca świadczenia usług z art. 28b ust. 1 ustawy ma zastosowanie, co do zasady w przypadku świadczenia usług transgranicznych między podmiotem z Polski a podmiotem z innego państwa. W takiej sytuacji miejscem świadczenia (opodatkowania) usług, o ile nie znajdą zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług, jest kraj usługobiorcy, który będzie zobowiązany do rozliczenia podatku w swoim kraju z tytułu nabycia tej usługi, na podstawie tzw. odwrotnego obciążenia. Jak już ustaliłem do nabywanych przez Wnioskodawcę usług od Pośredników nie znajdują zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług. Należy również wskazać, że Wnioskodawca, jak i Pośrednicy są polskimi podmiotami, zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT w Polsce, a z okoliczności sprawy nie wynika, aby świadczona przez Pośredników usługa była wykonywana ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej znajdującego się w innym niż Polska kraju. Zatem w odniesieniu do nabywanych przez Wnioskodawcę od Pośredników z Polski usług, zastosowanie znajdą zasady ogólne, o których mowa w ustawie o podatku od towarów i usług. Oznacza to, że zobowiązanym do wykazania i rozliczenia podatku należnego w Polsce będzie Pośrednik z Polski a nie Wnioskodawca.

Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy stwierdzić, że w myśl art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem usług pośrednictwa handlowego polegającego na pośredniczeniu w sprzedaży usług montażu pomp ciepła oraz paneli fotowoltaicznych świadczonych przez Pośredników. Nabyte usługi będą wykorzystane do realizacji usług montażu pomp ciepła i paneli fotowoltaicznych na terytorium Niemiec, które - jak wskazał Wnioskodawca - będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Niemiec. Nabywane usługi będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych poza terytorium kraju. Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca podatek naliczony związany z nabyciem usług pośrednictwa, podlegałby odliczeniu w sytuacji, gdyby czynności te były opodatkowane na terytorium Polski (tj. gdyby miejscem ich świadczenia była Polska). Wnioskodawca wskazał również, że będzie dysponować dokumentacją potwierdzającą związek pomiędzy podatkiem naliczonym a czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju.

Pomimo, że Wnioskodawca wskazał, że usługi będą podlegały opodatkowaniu na terytorium Polski na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy, to właściwie Wnioskodawca wywiódł skutek, że nabyte usługi podlegają opodatkowaniu w Polsce i że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia od nabywanych usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek od towarów i usług względem Wnioskodawcy, a nie wywiera skutku prawnego dla Pośredników.

Ponadto należy wskazać, że przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii będących przedmiotem zapytania. Inne kwestie nie objęte pytaniem, nie mogły być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.