Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4015.64.2026.4.BD
Nabycie środków pieniężnych jako darowizny z zagranicy przez osobę niebędącą obywatelem Polski ani nieposiadającą miejsca stałego pobytu w Polsce, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania w drodze darowizny środków pieniężnych od rodziny. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwania - pismami z 20 marca 2026 r. oraz 1 maja 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego - ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku
Urodził się Pan w Argentynie w rodzinie włoskiej i posiada Pan włoskie obywatelstwo oraz paszport. Nie jest Pan obywatelem polskim. We (…) 2025 r. otrzymał Pan „Zaświadczenie o rejestracji pobytu obywatela UE”. W latach 2004-2022 mieszkał Pan w (…) w Wielkiej Brytanii. W (…) 2022 r. przeprowadził się Pan do (…), gdzie zaczął Pan wynajmować mieszkanie. W pierwszych miesiącach rozważał Pan możliwość osiedlenia się i pracy w Polsce lub przeprowadzki do Włoch. We (…) 2022 r. był Pan zatrudniony tylko przez trzy tygodnie, zanim pod koniec 2022 r. objął Pan obecne stanowisko. W 2023 r. postanowił Pan pozostać w Polsce, dopóki będzie to korzystne dla Pańskiej sytuacji.
Pana rodzice i ciotka (siostra ojca) hojnie zaoferowali dodatkową pomoc finansową na zakup pierwszej nieruchomości w wieku 44 lat. Przyjął Pan ich wsparcie i nabył mieszkanie, w którym będzie Pan mieszkał podczas pobytu w Polsce, z zamiarem jego sprzedaży, gdyby zdecydował się Pan na przeprowadzkę. Przekazane środki pokryły zakup i remont mieszkania, a także stałe wsparcie dla Pana i Pańskich dzieci ze względu na Pana niskie dochody.
Od cioci A. B. (siostry ojca), mieszkającej w (…) w USA, otrzymał Pan łącznie (…) USD od 2023 r. Środki zostały przelane z amerykańskiego konta bankowego na Pana konto w polskim banku.
Od rodziców, C. D. i E. F, mieszkających w (…) we Włoszech, otrzymał Pan łącznie (…) USD od 2023 r. Środki te zostały również przelane z międzynarodowego konta bankowego na Pana konto w Polsce.
W (…) 2023 r. po raz pierwszy zarejestrował się Pan w Polsce, mając stały adres zamieszkania. W (…) 2024 r. nabył Pan prawo własności do Pańskiej pierwszej nieruchomości - mieszkania położonego w (…) przy ul. (…); (…). Następnie, we (…) 2025 r., otrzymał Pan „Zaświadczenie o rejestracji pobytu obywatela UE”.
Przelewy ww. środków pieniężnych nie zostały zadeklarowane. Działał Pan w dobrej wierze, zgodnie z Pana wiedzą na temat statusu nierezydenta. Nie będąc obywatelem polskim ani stałym rezydentem nie jest Pan zobowiązany do płacenia podatków od darowizn pieniężnych od krewnych. Ponadto, środki zostały przeznaczone na zakup Pana pierwszej nieruchomości, która zgodnie z Pańską wiedzą prawa UE jest zwolniona z podatku. Chociaż uważa Pan, że te darowizny nie podlegają opodatkowaniu, to zdecydował się Pan na dobrowolne zgłoszenie ich otrzymania do Urzędu Skarbowego w (…) 2026 r. Urząd Skarbowy wyraził niepewność co do Pańskich zobowiązań podatkowych, biorąc pod uwagę Pana status osoby niebędącej rezydentem stałym i termin nabycia „Zaświadczenia o Rejestracji Pobytu Obywatela UE”. Doradzono Panu zwrócić się o wyjaśnienie w drodze indywidualnej interpretacji.
Mieszka Pan w (…) od trzech lat i ośmiu miesięcy, ma Pan legalne zatrudnienie i płaci wszystkie należne podatki. Przy skromnych miesięcznych dochodach, opiece nad dwójką dzieci i utrzymaniu nieruchomości, chciałby Pan rozważyć możliwość zwolnienia lub obniżenia podatku w przypadku konieczności jego płacenia.
Przelewy od ciotki, na Pańską rzecz przedstawiają się następująco:
- (…) 2023 r.: (…) USD,
- (…) 2023 r.: (…) USD,
- (…) 2023 r.: (…) USD,
- (…) 2023 r.: (…) USD - od tej daty był Pan już zameldowany na stałe w Polsce,
- (…) 2023 r.: (…) USD,
- (…) 2023 r.: (…) USD,
- (…) 2024 r.: (…) USD,
- (…) 2024 r.: (…) USD,
- (…) 2024 r.: (…) USD,
- (…) 2024 r.: (…) USD,
- (…) 2024 r.: (…) USD,
- (…) 2024 r.: (…) USD,
- (…) 2025 r.: (…) USD,
- (…) 2025 r.: (…) USD.
Przelewy dokonane przez rodziców zostały rozdzielone w następujący sposób:
- (…) 2024 r.: (…) USD,
- (…) 2025 r.: (…) USD,
- (…) 2025 r.: (…) USD.
Na pytania zawarte w II wezwaniu:
czy w chwili otrzymania darowizn posiadał Pan dokument (kartę) potwierdzający prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydany (wydaną) w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin; jeżeli nie, to czy złożył Pan wniosek o wydanie takiego dokumentu potwierdzającego prawo stałego pobytu, spełniając przy tym wymagania uregulowane tą ustawą
- wskazał Pan:
na kartę „Zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE” oraz na pierwszy rejestr do zamieszkania na stałe.
Pytania
Czy w wyniku powyższego opisu sprawy, powstał po Pańskiej stronie obowiązek podatkowy w związku z otrzymanymi darowiznami pieniężnymi od krewnych (rodziców i cioci)?
Jeśli taki obowiązek istnieje, to prosi Pan o wskazanie początku jego powstania - czy powinien się on wiązać z datą wydania „Zaświadczenia o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE”, nabycia nieruchomości, czy może obecnie nie podlega Pan jeszcze takim zobowiązaniom?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, działał Pan w dobrej wierze, opierając się na tym, że posiada Pan statusu nierezydenta. Jako osoba niebędąca obywatelem Polski ani niebędąca rezydentem stałym jest Pan przekonany, że nie ciąży na Panu obowiązek podatkowy od darowizn pieniężnych otrzymanych od rodziny. Ponadto, otrzymane środki przeznaczył Pan na zakup pierwszego mieszkania, które - według prawa UE - są zwolnione z opodatkowania.
Pomimo tego, że uważa Pan, że otrzymane przez Pana darowizny nie podlegają podatkowi, to w (…) 2026 r. złożył Pan dobrowolne zgłoszenie do urzędu skarbowego, aby upewnić się, że spełnia Pan wymogi prawne.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn - co do zasady - podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jednakże, w myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z powyższego przepisu wynika, że jeżeli nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą, to ich nabycie przez osobę fizyczną tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, ale tylko wtedy gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ww. ustawa podatkowa nie definiuje pojęcia darowizny, w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że posiada Pan obywatelstwo włoskie oraz paszport. Nie jest Pan obywatelem polskim. We (…) 2025 r. otrzymał Pan „Zaświadczenie o rejestracji pobytu obywatela UE”. W latach 2004-2022 mieszkał Pan w Wielkiej Brytanii. W (…) 2022 r. przeprowadził się Pan do Polski. We(…) 2022 r. był Pan zatrudniony tylko przez trzy tygodnie, zanim pod koniec 2022 r. objął Pan obecne stanowisko. W 2023 r. postanowił Pan pozostać w Polsce, dopóki będzie to korzystne dla Pańskiej sytuacji. Pana rodzice oraz ciotka (siostra Pana ojca) hojnie zaoferowali dodatkową pomoc finansową na zakup przez Pana pierwszej nieruchomości w wieku 44 lat. Przyjął Pan ich wsparcie i nabył mieszkanie, w którym będzie Pan mieszkał podczas pobytu w Polsce, z zamiarem jego sprzedaży, gdyby zdecydował się Pan na przeprowadzkę. Przekazane środki pokryły zakup i remont mieszkania, a także stałe wsparcie dla Pana i Pańskich dzieci ze względu na Pana niskie dochody. Od cioci, mieszkającej w (…) w USA, otrzymał Pan łącznie (…) USD od 2023 r. Środki zostały przelane z amerykańskiego konta bankowego na Pana konto w polskim banku. Natomiast od rodziców, mieszkających w (…) we Włoszech, otrzymał Pan łącznie (…) USD od 2023 r. Środki te zostały również przelane z międzynarodowego konta bankowego na Pana konto w Polsce. W (…) 2023 r. po raz pierwszy zarejestrował się Pan w Polsce, mając stały adres zamieszkania.
Pana zdaniem, jako osoba niebędąca obywatelem Polski ani niebędąca rezydentem stałym, nie ciąży na Panu obowiązek podatkowy od darowizn pieniężnych otrzymanych od rodziny.
Z takim stanowiskiem należy się zgodzić.
Dokonując analizy opisanej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiotem przysporzenia były środki pieniężne, które w chwili ich przekazania nie znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, że środki pieniężne stanowiące darowiznę od rodziców czy też darowiznę od cioci zostały przelane z kont bankowych znajdujących poza granicami Polski. Zatem środki te znajdowały się na terenie innego państwa niż Polska. W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy nabycia rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zatem rozważyć należy czy w sprawie ma zastosowanie art. 2 ww. ustawy. Według jego treści, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z treści wniosku wynika, że posiada Pan obywatelstwo włoskie. W latach 2004-2022 mieszkał Pan w Wielkiej Brytanii. W (…) 2022 r. przeprowadził się Pan do Polski ((…)). Nie jest Pan obywatelem polskim. W (…) 2023 r. po raz pierwszy zarejestrował się Pan w Polsce, mając stały adres zamieszkania. Następnie, we (…) 2025 r., otrzymał Pan kartę: „Zaświadczenie o rejestracji pobytu obywatela UE”.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn wskazując w art. 2 na miejsce stałego pobytu nie odsyła w tym zakresie do żadnych ustaw podatkowych. Dlatego też należy sięgnąć do ustaw regulujących tę tematykę.
Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2026 r., poz. 384):
Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania.
Treść art. 28 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że:
Zameldowanie na pobyt stały lub czasowy służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu osoby w miejscu, w którym się zameldowała.
Obowiązek meldunkowy cudzoziemców został uregulowany w Rozdziale 5 ww. ustawy.
Z treści art. 40 ust. 1 tej ustawy wynika, iż:
Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany wykonywać obowiązek meldunkowy na zasadach określonych w art. 24, art. 25 ust. 1-3, art. 26, art. 27 ust. 2, art. 28 oraz w art. 30-39, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 32 ust. 1 analizowanej ustawy:
Organ dokonujący zameldowania na pobyt czasowy wydaje osobie, na jej wniosek, zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt czasowy.
Z kolei art. 41 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, że:
Cudzoziemiec będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, obywatelem państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub obywatelem Konfederacji Szwajcarskiej, przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany zameldować się w miejscu pobytu stałego lub czasowego najpóźniej w 30 dniu, licząc od dnia przybycia do tego miejsca.
Natomiast treść art. 43 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności jednoznacznie wskazuje, że:
Cudzoziemiec dokonujący zameldowania na pobyt stały przedstawia kartę pobytu wydaną w związku z udzieleniem zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, zgody na pobyt ze względów humanitarnych, ochrony uzupełniającej, albo nadaniem statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, dokument "zgoda na pobyt tolerowany" albo zezwolenie na pobyt stały, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, decyzję o nadaniu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, udzieleniu w Rzeczypospolitej Polskiej ochrony uzupełniającej, zgody na pobyt ze względów humanitarnych albo zgody na pobyt tolerowany.
Analizując powyższe przepisy ustawy o ewidencji ludności, należy wskazać, że przepis art. 25 ust. 1 ww. ustawy (regulujący kwestię pobytu stałego), został również wskazany w Rozdziale 5 dotyczącym obowiązku meldunkowego cudzoziemców. Nie zmienia to jednak faktu, iż cudzoziemiec dokonujący zameldowania na pobyt stały zobowiązany jest przedstawić kartę pobytu wydaną w związku z udzieleniem zezwolenia na pobyt stały, o czym jest mowa w przywołanym wyżej art. 43 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności.
W celu ustalenia czy na dzień otrzymania darowizn posiadał Pan miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn - jako, że jest Pan obywatelem Włoch (państwa członkowskiego Unii Europejskiej) - należy sięgnąć do ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2025 r. poz. 1164 ze zm.).
Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Jeżeli pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej trwa przez okres dłuższy niż 3 miesiące, obywatel UE jest obowiązany zarejestrować swój pobyt, a członek rodziny niebędący obywatelem UE jest obowiązany uzyskać kartę pobytową.
W myśl art. 27 cyt. ustawy:
Zarejestrowanie pobytu następuje w rejestrze pobytu obywatela UE.
Obywatelowi UE, którego pobyt został zarejestrowany, wydaje się zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE.
Zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE jest ważne przez 10 lat.
Z kolei art. 42 ww. ustawy stanowi, iż:
Obywatel UE nabywa prawo stałego pobytu po upływie 5 lat nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podczas którego spełniał co najmniej jedną z przesłanek prawa pobytu określoną w art. 16, art. 17, art. 19 ust. 1 lub 3 lub art. 19a.
Stosownie do art. 48 ustawy o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin:
Obywatelowi UE, który nabył prawo stałego pobytu zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozdziale, wydaje się dokument potwierdzający prawo stałego pobytu.
Fakt, iż posiada Pan stały adres zamieszkania na terytorium Polski, legalne zatrudnienie oraz „Zaświadczenie o rejestracji pobytu obywatela UE” - które potwierdza posiadanie prawa pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres powyżej 3 miesięcy przez obywatela m.in. Unii Europejskiej - nie przesądza o tym, że nabył Pan obywatelstwo polskie czy też prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Jak sam Pan wskazał we wniosku, na terenie Rzeczypospolitej przebywa Pan dopiero od (…) 2022 r. (czyli nie minął jeszcze czas, określony w przywołanym wyżej art. 42 ustawy o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin), nie jest Pan obywatelem polskim oraz nie posiada Pan dokumentu potwierdzającego prawo stałego pobytu, o którym mowa w art. 48 ww. ustawy.
Tym samym, w chwili otrzymania darowizn od rodziców (mieszkających we Włoszech) czy też cioci (mieszkającej w USA) nie posiadał Pan (jako nabywca tych darowizn) obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu na terytorium Polski. Zatem takie nabycie nie rodziło po Pana stronie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, gdyż nie zostały przez Pana spełnione przesłanki określone w art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Skoro, nabycie przez Pana środków pieniężnych od rodziny w drodze darowizny nie będzie objęte przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn, to w opisanej sytuacji nie może mieć zastosowanie zwolnienie z opodatkowania, o którym nadmienia Pan we wniosku.
Żeby bowiem dane nabycie korzystało z ulgi w postaci zwolnienia, to musi ono podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Jak już wyżej wskazano, w opisanej sytuacji nie spełniał Pan przesłanek, o których mowa w art. 2 ww. ustawy. Tym samym, nie miał Pan obowiązku składania żadnych informacji podatkowych do urzędu skarbowego w zakresie podatku od spadków i darowizn z tytułu otrzymanych od rodziny darowizn.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja ta, zgodnie z zakresem wskazanym we wniosku dotyczy wyłącznie podatku od spadków i darowizn.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
