Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-3.4012.136.2026.2.APR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych obciążenia użytkowników lokali posiadających spółdzielcze własnościowe prawa do lokali użytkowych kosztami wykupu gruntu. Uzupełnili go Państwo pismem z 7 kwietnia 2026 r. (wpływ 14 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółdzielnia Mieszkaniowa „A” prowadzi działalność na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych. Celem Spółdzielni jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin.

Przedmiotem działalności Spółdzielni jest m. in. wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

Spółdzielnia jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółdzielnia Mieszkaniowa „A” posiada budynek usługowy, w którym znajdują się lokale użytkowe będące własnością Spółdzielni, lokale zajmowane na zasadzie własnościowego prawa do lokalu, oraz lokale o statusie odrębnej własności. Budynek, o którym mowa znajduje się na gruncie będącym w wieczystym użytkowaniu spółdzielni.

Spółdzielnia złożyła do Prezydenta Miasta (...) wniosek o sprzedaż w trybie bezprzetargowym (art. 198g ustawy o gospodarce nieruchomościami, Dz.U. z 2023 r. poz. 344 ze zm.) nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste na rzecz użytkowników wieczystych którymi są:

·spółdzielnia mieszkaniowa (w zakresie lokali własnych i lokali o statusie własnościowego prawa),

·właściciele lokali o statusie odrębnej własności.

Wg informacji Urzędu Miasta Spółdzielnia otrzyma za wykup gruntu fakturę bez podatku VAT.

Spółdzielnia kwotą za wykup gruntu obciąży użytkowników lokali o statusie własnościowego prawa, z tym że użytkownicy nie otrzymają udziału w gruncie, a wpłacona kwota stanowić będzie koszt wykupu gruntu przez Spółdzielnię, wynikający z proporcji udziału powierzchni użytkowej zajmowanych lokali. Po wykupie Spółdzielnia pozostanie wyłącznym właścicielem gruntu (wg udziałów dotyczących własnościowych praw do lokali i lokali będących własnością Spółdzielni).

Nie dojdzie do przekształcenia praw do gruntu.

Spółdzielnia nie będzie doliczać marży do kwot przypadających na poszczególne lokale.

Wnioskodawca nadmienia również, że właściciele lokali o statusie odrębnej własności będą indywidualnie wpłać kwoty za wykup gruntu bez podatku VAT bezpośrednio do Urzędu Miasta.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

1) Opłaty, o których mowa w opisie sprawy są pobierane na podstawie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Art. 4. ust. 1. Członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat.

2) W związku z obciążeniem użytkowników lokali kosztami wykupu gruntu nie dochodzi do żadnego świadczenia wzajemnego. Właścicielem gruntu pozostanie Spółdzielnia. Właściciele lokali nadal będą posiadać udział w gruncie. Wykup gruntu nie spowoduje zmiany wielkości udziałów.

3) Dokonanie wpłaty przez użytkowników lokali nie warunkuje możliwości korzystania z lokalu ani w żaden sposób nie wpływa na zakres uprawnień do lokali.

4) Wysokość opłaty ustalona jest proporcjonalnie do wielkości udziałów poszczególnych lokali w stosunku do powierzchni użytkowej całego budynku.

Pytanie

Czy obciążenie przez Spółdzielnię użytkowników lokali posiadających własnościowe prawo do lokali kosztami wykupu gruntu w sytuacji, gdy użytkownicy ci nie nabywają udziału w gruncie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i powinno zostać udokumentowane fakturą VAT, czy ewentualnie notą księgową bez VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy opisane obciążenie nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT dostawą towaru jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

W opisanym zdarzeniu:

·Spółdzielnia nabywa grunt na własność

·użytkownicy lokali nie nabywają udziału w gruncie

·nie dochodzi do przeniesienia prawa własności ani udziału w gruncie

nie występuje zatem dostawa towarów.

Brak również przesłanek do zaliczenia zdarzenia jako świadczenie usług. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT usługą jest każde świadczenie na rzecz innego podmiotu za wynagrodzeniem. Wpłaty użytkowników lokali o statusie własnościowego prawa:

·nie powodują nabycia nowego prawa majątkowego

·nie zwiększają zakresu ich prawa do lokalu

·nie stanowią wynagrodzenia za indywidualne świadczenie na ich rzecz - mają charakter partycypacji w koszcie uregulowania stanu prawnego nieruchomości.

Zatem brak jest bezpośredniego związku pomiędzy wpłatą a konkretnym świadczeniem ze strony Spółdzielni.

Obciążenie użytkowników lokali o statusie własnościowego prawa ma charakter wewnętrznego rozliczenia kosztów związanych z zarządzaniem nieruchomością.

Spółdzielnia nie osiąga z tego tytułu przysporzenia majątkowego ani nie działa w charakterze usługodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy czynność ta pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, a zatem nie powinna być udokumentowana fakturą VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym, jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

W art. 8 ust. 1 ustawy przewidziano, że:

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Co istotne, usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyroku z 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w przypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje też orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie Trybunał zauważył, że czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

Na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Ponadto opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, zgodnie z którymi:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 558 ze zm.):

Na podstawie art. 1 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych

Powinność ponoszenia ww. płatności przez podmioty wymienione w art. 4 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych związana jest z wynikającym z art. 1 ust. 3 ustawy obowiązkiem spółdzielni mieszkaniowych zarządzania nieruchomościami stanowiącymi mienie samej spółdzielni lub mienie członków spółdzielni nabyte na podstawie ww. ustawy. Przepis ten czyni ze spółdzielni mieszkaniowej instytucjonalnego zarządcę nieruchomości, który zarządza nieruchomościami swoimi i swoich członków; może także zarządzać innymi nieruchomościami o dowolnych funkcjach na mocy umowy zawartej z ich właścicielami. Działalność spółdzielni mieszkaniowej w zakresie zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie i nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków jest obligatoryjną działalnością gospodarczą takiej spółdzielni (zob. uchwała Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2006 r., sygn. akt III CZP 21/02). W różnych prawach dotyczących takiego zarządu spółdzielnia będzie więc traktowana jak przedsiębiorca (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 listopada 2002 r., sygn. akt II CK 374/02).

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność na podstawie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Celem Spółdzielni jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin. Przedmiotem działalności Spółdzielni jest m. in. wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

Są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Posiadają Państwo budynek usługowy, w którym znajdują się lokale użytkowe będące własnością Spółdzielni, lokale zajmowane na zasadzie własnościowego prawa do lokalu, oraz lokale o statusie odrębnej własności. Budynek ten znajduje się na gruncie będącym w wieczystym użytkowaniu.

Złożyli Państwo do Prezydenta Miasta wniosek o sprzedaż (na podstawie art. 198g ustawy o gospodarce nieruchomościami) w trybie bezprzetargowym nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste na rzecz użytkowników wieczystych którymi są:

• Państwo (w zakresie lokali własnych i lokali o statusie własnościowego prawa),
• właściciele lokali o statusie odrębnej własności.

Otrzymają Państwo za wykup gruntu fakturę bez podatku VAT.

Kwotą za wykup gruntu obciążą Państwo użytkowników lokali o statusie własnościowego prawa, z tym że użytkownicy nie otrzymają udziału w gruncie, a wpłacona kwota stanowić będzie koszt wykupu gruntu przez Państwa, wynikający z proporcji udziału powierzchni użytkowej zajmowanych lokali. Po wykupie pozostaną Państwo wyłącznym właścicielem gruntu (wg udziałów dotyczących własnościowych praw do lokali i lokali będących Państwa własnością). Nie dojdzie do przekształcenia praw do gruntu.

Nie będą Państwo doliczać marży do kwot przypadających na poszczególne lokale. Opłaty są pobierane na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Wysokość opłaty ustalona jest proporcjonalnie do wielkości udziałów poszczególnych lokali w stosunku do powierzchni użytkowej całego budynku.

Wskazali Państwo, że w związku z obciążeniem użytkowników lokali kosztami wykupu gruntu nie dochodzi do żadnego świadczenia wzajemnego. Właścicielem gruntu pozostają Państwo. Właściciele lokali nadal będą posiadać udział w gruncie. Wykup gruntu nie spowoduje zmiany wielkości udziałów. Dokonanie wpłaty przez użytkowników lokali nie warunkuje możliwości korzystania z lokalu ani w żaden sposób nie wpływa na zakres uprawnień do lokali.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy obciążenie przez Państwa użytkowników lokali posiadających własnościowe prawo do lokali kosztami wykupu gruntu w sytuacji, gdy użytkownicy ci nie nabywają udziału w gruncie, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i powinno zostać udokumentowane fakturą VAT, czy ewentualnie notą księgową bez VAT.

Odnosząc się do powyższego zaznaczyć należy, że zaistnienie czynności opodatkowanej ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy istnieje ścisły związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i otrzymywanym wynagrodzeniem, oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami.

Jak Państwo wskazali, złożyli Państwo do Prezydenta Miasta wniosek o sprzedaż nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste na rzecz użytkowników wieczystych, którymi są Państwo – Spółdzielnia Mieszkaniowa, oraz właściciele lokali o statusie odrębnej własności. Kwotą za wykup gruntu obciążą Państwo użytkowników lokali o statusie własnościowego prawa, z tym że użytkownicy nie otrzymają udziału w gruncie, a wpłacona kwota stanowić będzie koszt wykupu gruntu przez Spółdzielnię, wynikający z proporcji udziału powierzchni użytkowej zajmowanych lokali. Wyłącznym właścicielem gruntu po wykupie pozostanie Spółdzielnia (wg udziałów dotyczących własnościowych praw do lokali i lokali będących własnością Spółdzielni). W związku z obciążeniem użytkowników lokali kosztami wykupu gruntu nie dochodzi do żadnego świadczenia wzajemnego. Właścicielem gruntu pozostanie Spółdzielnia. Właściciele lokali nadal będą posiadać udział w gruncie. Wykup gruntu nie spowoduje zmiany wielkości udziałów. Wysokość opłaty ustalona jest proporcjonalnie do wielkości udziałów poszczególnych lokali w stosunku do powierzchni użytkowej całego budynku.

Tym samym użytkownicy lokali, którzy dokonają ww. wpłat, wystąpią w rozpatrywanej sprawie wyłącznie jako strona współfinansująca opisaną transakcję wykupu gruntu od Miasta. Wykupiony grunt, na którym posadowiony jest budynek, nie będzie stanowił własności tych użytkowników. W związku z dokonaniem ww. wpłat nie dojdzie zatem do dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

W opisanej sytuacji nie będą Państwo świadczyli również odpłatnej usługi, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Dokonywane przez użytkowników lokali wpłaty będą stanowić indywidualny wkład partycypacyjny w wykup gruntu od Miasta przez Państwa. Jednocześnie nie zobowiązali się Państwo do wykonywania jakichkolwiek czynności na rzecz użytkowników lokali dokonujących tych wpłat, zatem wpłat tych nie można traktować jako wynagrodzenie za świadczenie usług. Użytkownicy lokali nie będą zatem występować w charakterze odbiorcy konkretnych usług, a w opisanej sytuacji nie dojdzie do żadnej relacji zobowiązaniowej: świadczenie w zamian za wynagrodzenie.

W konsekwencji obciążenie użytkowników lokali posiadających spółdzielcze własnościowe prawa do lokali użytkowych kosztami wykupu gruntu nie będzie stanowiło odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do kwestii obowiązku wystawienia faktury należy wskazać, że w oparciu o art. 106b ust. 1 ustawy:

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego, który powinien spełniać wymogi przewidziane przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Podatnik wystawia fakturę m.in. w przypadku sprzedaży towaru lub usługi. Faktura jest zatem dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego i jest związana nierozerwalnie z powstaniem obowiązku podatkowego.

Zatem, mając na uwadze przepis art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, skoro obciążenie użytkowników lokali posiadających spółdzielcze własnościowe prawa do lokali użytkowych kosztami wykupu gruntu nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, brak jest podstaw do ich dokumentowania przy wykorzystaniu faktur. Zatem, obciążanie użytkowników lokali kwotami wykupu gruntu może być dokumentowane innymi dowodami księgowymi niż faktura, w tym notą księgową.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.