Interpretacja indywidualna z dnia 27 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.116.2026.2.RM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe oraz w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

• prawidłowe – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów (pytanie 1),

• prawidłowe – w zakresie możliwości rozliczania importu wg procedury uproszczonej (pytanie 3) oraz
• nieprawidłowe - w zakresie braku obowiązku składania deklaracji importowej (pytanie 2).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2026 r., za pośrednictwem systemu e-Doręczenia, wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości rozliczania importu wg procedury uproszczonej, obowiązku składania deklaracji importowej oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 14 kwietnia 2026 r. (wpływ 14 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A. (dalej: A. albo Spółka) jest spółką prawa szwedzkiego z siedzibą w Szwecji, zarejestrowaną dla celów podatku od towarów i usług w Polsce. Spółka należy do międzynarodowej Grupy X. Grupa prowadzi działalność w wielu krajach Unii Europejskiej, w tym w Polsce, jak również poza jej obszarem. Grupa składa się z wielu wydzielonych spółek, z których każda zajmuje się określonym zakresem obowiązków.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej A. (skrót od (...)) zajmuje się zakupem (..,) dla spółek z Grupy X. oraz jej sprzedażą. Działalność A. w Polsce opiera się na:

• nabyciu (...) z innych państw UE oraz spoza UE a następnie ich eksporcie lub wewnątrzwspólnotowej dostawie, tj. na czynnościach, które mają umożliwić transport towarów do spółek z Grupy X. w innych państwach,
• sprzedaży (...) do B. PL, podmiotu z siedzibą w Polsce, zarejestrowanego dla celów podatku od towarów i usług, który sprzedaje towary do odbiorców końcowych (dalej jako: sprzedaż towarów do B. PL),
• nabywaniu towarów i usług związanych z realizacją powyższych zadań.

A. nie posiada w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności. Jest zarejestrowana na potrzeby VAT jako czynny podatnik. Spółka dla realizacji powyższych czynności nie wynajmuje w Polsce powierzchni magazynowej, ani nie posiada w kraju pracowników/ przedstawicieli. Obsługa czynności o charakterze magazynowym i logistycznym w Polsce jest przez A. zlecana podmiotowi z Grupy X. (który świadczy kompleksowe usługi logistyczne). W związku z określeniem obowiązków w ramach Grupy X., inna spółka z Grupy X. (dalej: spółka z Grupy X.) na zlecenie A. będzie świadczyć usługę kompleksowej obsługi importu.

Spółka wyjaśnia jednak, że w planowanym modelu działalności to A. będzie importerem w rozumieniu przepisów celnych, zaś spółka z Grupy X. będzie działała jako przedstawiciel pośredni Spółki, dokonujący na rzecz A. zgłoszeń celnych. Jednocześnie A. będzie właścicielem importowanych towarów.

Jako że spółka z Grupy X. będzie odpowiedzialna za import towarów z krajów trzecich w wielu państwach UE, aby scentralizować dokonywanie w tych państwach odpraw celnych, spółka z Grupy X. posiada tzw. „pojedyncze pozwolenie na dopuszczanie towarów do wolnego obrotu w ramach procedury uproszczonej w miejscu” (odprawa scentralizowana, o której mowa w art. 179 unijnego kodeksu celnego, dalej: pozwolenie). Pozwolenie to wydane jest przez holenderskie władze celne - tj. władze celne właściwe dla spółki z Grupy X. i obejmuje oprócz Holandii również inne państwa członkowskie UE, w tym Polskę. Spółka z Grupy X. zamierza świadczyć na rzecz A. w ramach przedstawicielstwa pośredniego usługi wykorzystując przy tym posiadane pozwolenie.

W tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym, A. pragnie ustalić, czy będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów. Spółka chciałaby także ustalić, czy przy założeniu spełnienia warunków, określonych w art. 33a ust. 2 ustawy o VAT będzie uprawniona do rozliczenia VAT z tytułu importu na zasadach ustalonych w art. 33a w ust. 1 ww. ustawy. Jednocześnie w związku z faktem, że spółka z Grupy X. będzie korzystała w ramach świadczonych usług z posiadanego pozwolenia na stosowanie procedury scentralizowanej, A. pragnie ustalić, czy będzie zobowiązana składać deklaracje z tytułu importu towarów, o których mowa w art. 33b ustawy o VAT.

Uzupełnienie wniosku

1)Czy w przypadku transakcji będącej przedmiotem zapytania towary zostaną przetransportowane spoza Unii Europejskiej do Polski?

Wszystkie towary importowane są bezpośrednio spoza UE do Polski.

2)W jakim kraju odbędzie się odprawa celna towarów oraz w jakim kraju towary zostaną dopuszczone do obrotu w Unii Europejskiej (zaimportowane)?

W odniesieniu do wszystkich importowanych towarów odprawa celna, zgodnie z posiadanym przez spółkę z grupy X. pozwoleniem na stosowanie odprawy scentralizowanej, będzie dokonywana w Holandii. Towary, które są przemieszczane bezpośrednio spoza UE do Polski zostaną dopuszczone do obrotu w Polsce.

3)Czy na Spółce będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła z tytułu przywozu towarów do Polski z spoza Unii Europejskiej (również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości)? W jakim kraju zostanie zapłacone cło z tytułu transakcji objętej wnioskiem?

Przedmiotem wniosku nie jest interpretacja przepisów celnych dlatego A. nie oczekuje, że Dyrektor KIS dokona wykładni przepisów z zakresu prawa celnego. Jeżeli chodzi o obowiązek uiszczania cła, to taki obowiązek zgodnie z przepisami celnymi będzie ciążył zarówno na zgłaszającym w rozumieniu prawa celnego (spółki z grupy X.) jak również na osobie, na rzecz której dokonywane jest zgłoszenie celne (A.). Należności celne, zgodnie z funkcjonowaniem odprawy scentralizowanej, będą rozliczane z holenderską administracją celną, która będzie dokonywała odpowiedniej alokacji należności celnych do budżetu państw członkowskich, w tym Polski.

4)Czy Przedstawiciel pośredni (spółka z Grupy X.) posiadając zezwolenie na odprawę scentralizowaną, o którym mowa we wniosku, stosuje to zezwolenie do importu towarów dokonanego przez Wnioskodawcę w Polsce? Jeśli tak, to czy Przedstawiciel pośredni stosując tę procedurę działa we własnym imieniu lecz na Państwa rzecz?

Spółka z grupy X. posiadając zezwolenie na odprawę scentralizowaną nie stosuje zezwolenia do importu towarów dokonywanych przez Spółkę w Polsce.

Pytania

1)Czy mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe A. będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów?

2)Czy mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe A. będzie zobowiązana składać deklarację, o której mowa art. 33b ust. 1 ustawy o VAT z tytułu importu towarów?

3)Czy mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe A. będzie uprawniona do rozliczania VAT na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT przy założeniu, że Spółka spełni warunki określone w art. 33a ust. 2 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy,

1)Spółka stoi na stanowisku, iż będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów. Spółka w planowanym modelu działalności będzie występowała jako importer oraz właściciel importowanych towarów. Spółka z Grupy X. pełni w rozważanym modelu działalności rolę przedstawiciela pośredniego, a wykonywane usługi na rzecz A. nie czynią z niej podatnika VAT z tytułu importu.

2)Spółka nie będzie zobowiązana składać deklarację importową, o której mowa w art. 33b ust. 1 ustawy akcyzowej, gdyż to nie A. jako podatnik stosuje odprawę scentralizowaną, o której mowa w art. 179 unijnego kodeksu celnego, w której realizację zaangażowane są administracje celne z co najmniej dwóch państw członkowskich, lecz spółka z Grupy X.

3)Spółka będzie uprawniona do rozliczania VAT na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT przy założeniu, że Spółka spełni warunki określone w art. 33a ust. 2 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Spółki

1. Prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu importu towarów

a) A. jako podatnik VAT

W ocenie Spółki, A. będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów. To Spółka w analizowanym przypadku będzie importerem oraz właścicielem importowanych towarów co przesądza o uznaniu jej za podatnika podatku VAT z tytułu importu. Jednocześnie biorąc pod uwagę, że importowane towary będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu importu tych towarów. Fakt, iż spółka z Grupy X. będzie świadczyła usługi na rzecz A. w postaci kompleksowej obsługi importu jak również będzie pełniła rolę przedstawiciela pośredniego nie powoduje, że A. traci status podatnika i uprawnienia do ww. odliczenia podatku VAT. Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Jak Spółka wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, towary będące przedmiotem importu będą przeznaczone do dalszej dystrybucji do innych spółek z Grupy X. Towary te będą zatem wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W ocenie A., Spółka posiada również status podatnika podatku VAT, który wykorzystuje importowane towary do wykonywania czynności opodatkowanych. Zgodnie z art. 15 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jednocześnie w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Jak stanowi art. 77 ust. 1 UKC, dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:

b)dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;

c)odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.

Zgodnie z ust. 2 i 3 ww. przepisu, dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Dłużnikiem jest zgłaszający, niemniej jednak w przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego (współodpowiedzialność za dług celny zgodnie z art. 84 UKC).

Z powyższego wynika, że A. jako podmiot zobowiązany do uiszczenia cła będzie również podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Taki stan rzeczy potwierdził również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 12 kwietnia 2024 r. o nr 0111-KDIB3-3.4012.31.2024.4.JSU wskazując, że: „Obowiązek uiszczenia cła związany jest z ciążącym na określonym podmiocie długiem celnym. Zatem, w przypadku importu towarów podatnikiem jest ten podmiot, który jest dłużnikiem celnym, czyli co do zasady podmiot dokonujący zgłoszenia celnego lub podmiot, na rzecz którego działa przedstawiciel pośredni. Natomiast podmiot, na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła jest podatnikiem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy.”

Mając powyższe na uwadze, w rozważanym modelu biznesowym, to A. będzie podatnikiem podatku VAT, który będzie mógł skorzystać z uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Fakt, iż w analizowanym modelu działalności spółka z Grupy X. będzie pełniła rolę przedstawiciela pośredniego, a więc będzie podmiotem, który również może na gruncie przepisów prawa celnego zostać uznany za dłużnika zobowiązanego do rozliczenia cła nie przesądza o tym, iż podmiot ten staje się podatnikiem VAT z tytułu importu towarów dysponującym uprawnieniem do odliczenia podatku naliczonego.

b) A. jako podmiot uprawniony do odliczenia

W tym miejscu Spółka pragnie wskazać orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE), których konkluzje znajdą zastosowanie do planowanego modelu działalności i przesądzają o tym, że to A. będzie uprawniony do dokonania odliczenia podatku VAT z tytułu importu.

W orzeczeniu z dnia 25 czerwca 2015 r. o sygn. C-187/14 w sprawie DSV Road w pkt 49 i 50 TSUE wskazał, że: „49. W tym względzie należy stwierdzić, że zgodnie z brzmieniem art. 168 lit. e) dyrektywy VAT prawo do odliczenia istnieje jedynie wówczas, gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału dotyczącym prawa odliczenia podatku VAT obciążającego nabycie towarów lub usług przesłanka ta jest spełniona jedynie wówczas, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej (zob. wyroki: SKF, C-29/08, EU:C:2009:665, pkt 60; Eon Aset Menidjmunt, C-118/11, EU:C:2012:97, pkt 48).

50. Ponieważ wartość przewożonych towarów nie stanowi części kosztów składających się na cenę zafakturowaną przez przewoźnika, którego działalność ogranicza się do przewozu tych towarów za wynagrodzeniem, przesłanki zastosowania art. 168 lit. e) dyrektywy VAT nie zostały w niniejszej sprawie spełnione.”

W konsekwencji TSUE w przywołanej sprawie orzekł, że: „Artykuł 168 lit. e) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on przepisom krajowym wykluczającym odliczenie podatku od wartości dodanej związanego z przywozem, do zapłaty którego zobowiązany jest przewoźnik, który nie jest ani importerem, ani właścicielem towarów, o których mowa, lecz który jedynie zapewnił wykonanie transportu i odprawę celną w ramach swej działalności przewozowej podlegającej podatkowi od wartości dodanej.”

Z kolei w postanowieniu z dnia 8 października 2020 r. w sprawie o sygn. akt C-621/19 Weindel Logistik Service TSUE podtrzymał całkowicie konkluzje przywołane w wyroku w sprawie C-187/14 DSV Road, a dodatkowo stwierdził, że również sam fakt posiadania statusu importera nie przesądza o prawie do odliczenia VAT jeżeli podmiot nie jest jednocześnie właścicielem towarów.

Tymczasem w opisanym zdarzeniu przyszłym, A. będzie właścicielem importowanych towarów, poniesie koszty nabycia tych towarów jak również koszty usług świadczonych związanych z importem ich jak również będzie wykorzystywał towary do czynności opodatkowanych.

W świetle powyższego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że A. będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

c) Rola spółki z Grupy X. w rozważanym modelu

Co więcej, fakt iż w analizowanym modelu spółka z Grupy X., działając jako przedstawiciel pośredni, będzie wykorzystywała odprawę scentralizowaną nie stoi na przeszkodzie konkluzjom przedstawionym w pkt a) i b) niniejszego wniosku, a wręcz je umacnia.

Spółka pragnie wskazać wytyczne Komisji Europejskiej z dnia 11 sierpnia 2025 r. o nr DG TAXUD/B1 wersja 1.08, dotyczące stosowania odprawy scentralizowanej. W rozdziale 6.5 wytycznych o tytule „Zgłaszający i Reprezentacja” na stronach 87-89 wskazano, że: Co do zasady, posiadacz pozwolenia odprawy scentralizowanej będzie zawsze zgłaszającym w ramach zgłoszenia celnego składanego w ramach odprawy scentralizowanej. Posiadacz pozwolenia może wykorzystać pozwolenie do zgłoszenia/objęcia procedurami importowymi własnych towarów lub może je wykorzystać, działając jako przedstawiciel pośredni, działając we własnym imieniu jako zgłaszający oraz w imieniu swoich klientów/importerów, do zgłoszenia towarów importowanych przez swoich klientów. Gdy przedstawiciel pośredni składa zgłoszenie celne w imieniu innej osoby, czyni to we własnym imieniu jako zgłaszający, a nie jako importer.

Posiadacz pozwolenia na stosowanie odprawy scentralizowanej (w niniejszej sprawie spółka z Grupy X.) może zatem działać jako przedstawiciel pośredni A. i wykorzystywać do importu pozwolenie na stosowanie odprawy scentralizowanej. Stosowanie tego pozwolenia nie powoduje, że A. traci status importera a tym bardziej powoduje, że Spółka nie jest albo przestaje być właścicielem towarów importowanych, co w świetle przywołanego orzecznictwa TSUE jest istotne do zastosowania prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów. Innymi słowy, to że spółka z Grupy X. w ramach posiadanego pozwolenia na stosowanie odprawy scentralizowanej będzie świadczyła na rzecz A. usługi związane z importem nie powoduje utraty po stronie Spółki prawa do dokonania odliczenia VAT. Spółka z Grupy X. pełni bowiem rolę w analizowanym modelu wyłącznie przedstawiciela pośredniego świadczącego usługi na rzecz A.

d) Podsumowanie

Biorąc pod uwagę, że w rozważanym modelu działalności A. będzie właścicielem importowanych towarów, wystąpi w roli importera obsługiwanego przez przedstawiciela pośredniego czyli spółki z Grupy X., a towary będą przez Spółkę wykorzystywane do czynności opodatkowanych A. będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów.

2. Brak obowiązku składania deklaracji importowej

(i) W ocenie A., Spółka nie będzie zobowiązana składać deklaracji importowych, o których mowa w art. 33b ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z przywołanym przepisem, w przypadku stosowania przez podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, odprawy scentralizowanej, o której mowa w art. 179 unijnego kodeksu celnego, w której realizację zaangażowane są administracje celne z co najmniej dwóch państw członkowskich, podatnik jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji dla importu towarów, zwanej dalej „deklaracją importową”.

Wprawdzie A. będzie posiadał status podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Importy będą również dokonywane z wykorzystaniem odprawy scentralizowanej, o której mowa w art. 179 UKC. Jednakże analizowany przepis znajdzie w ocenie A. zastosowanie tylko w przypadku, gdy odprawa ta będzie wykorzystywana przez podatnika. Tymczasem w analizowanym przypadku odprawa będzie stosowana przez przedstawiciela pośredniego Spółki czyli spółkę z Grupy X. Spółka z Grupy X. nie będzie z kolei podatnikiem podatku od VAT, gdyż nie będzie importerem towarów.

Innymi słowy obowiązek składania deklaracji importowej dotyczy tylko tego podatnika, który jest posiadaczem pozwolenia na stosowanie odprawy scentralizowanej. A. nie jest takim podatnikiem. Z kolei spółka z Grupy X., choć posiada pozwolenie na stosowanie odprawy scentralizowanej, nie będzie importerem.

Gdyby ustawodawca chciał uzależnić obowiązek składania deklaracji importowej od samego faktu stosowania odprawy scentralizowanej, początkowa część ustępu 1 art. 33b miałaby brzmienie „W przypadku stosowania odprawy scentralizowanej, o której mowa w art. 179 unijnego kodeksu celnego...”, nie zaś „W przypadku stosowania przez podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, odprawy scentralizowanej, o której mowa w art. 179 unijnego kodeksu celnego”.

Również doktryna potwierdza stanowisko Spółki. W komentarzu VAT Tomasz Michalik, rok wydania 2024 r., wyd. 17, w części odnoszącej się do art. 33b Autor wskazał: „Artykuł 33b ustawy reguluje sytuację, w której podatnik stosuje przedmiotową odprawę scentralizowaną jednak tylko w razie, gdy w jej realizację zaangażowane są administracje celne z co najmniej dwóch państw członkowskich [...] Jest to więc dodatkowy obowiązek nałożony na tego podatnika, mający zastosowanie tylko w przypadku stosowania przezeń odprawy scentralizowanej i tylko w przypadku gdy w jej realizację zaangażowane są administracje celne z co najmniej dwóch państw członkowskich.”

Twierdzenie Spółki znajduje uzasadnienie także w analizie wzoru deklaracji VAT-IM opublikowanej w przepisach wykonawczych. W pkt 2 objaśnień do formularza wskazano, że „Deklaracja importowa składana jest przez podatników posiadających i stosujących pozwolenie na stosowanie odprawy scentralizowanej w odniesieniu do składanego zgłoszenia celnego.”

Z powyższego jednoznacznie wynika, że podatnik musi być posiadaczem zezwolenia. Samo stosowanie zezwolenia przez inny podmiot, który pełni rolę przedstawiciela pośredniego nie jest zatem wystarczające do uznania, że na A. ciążyć będzie obowiązek składania deklaracji importowych.

(ii) Co istotne, gdyby przyjąć, że obowiązek wyrażony w art. 33b ust. 1 ustawy o VAT ciążyłby na podatniku nawet wtedy, gdy odprawa scentralizowana jest stosowana przez przedstawiciela pośredniego to ustawodawca zawarłby w art. 33b ustawy o VAT regulacje analogiczne jak te zawarte w art. 33a ustawy o VAT w zakresie rozliczania VAT z tytułu importu w deklaracji ogólnej.

Zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Aby jednak korzystać z ww. prawa podatnik musi spełnić warunki określone w art. 33a ust. 2 ustawy o VAT, którymi są:

• przedstawienie zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość;
• potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego;
• dokonywania zgłoszeń celnych przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych.

Co więcej, jak wynika z art. 33a ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest dokonywane przez przedstawiciela pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje podatnikowi, na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne. Przepisy ust. 2-3 stosuje się odpowiednio.

W ocenie A., gdyby obowiązek składania deklaracji importowej miał dotyczyć również podatnika korzystającego z przedstawiciela pośredniego, który stosuje odprawę scentralizowaną wówczas art. 33b ustawy o VAT zawierałby odpowiednie regulacje lub odpowiednie odesłanie do art. 33a ustawy o VAT w tym zakresie.

Tymczasem art. 33b ust. 4 ustawy o VAT faktycznie zawiera odesłanie do stosowania niektórych regulacji określonych w art. 33a ustawy, jednakże nie jest to odesłanie do odpowiedniego stosowania instytucji przedstawiciela pośredniego na potrzeby obowiązku przewidzianego w art. 33b ustawy o VAT.

Powyższe okoliczności w ocenie A. świadczą o tym, że obowiązek składania deklaracji importowej dotyczy wyłącznie przypadku, w którym podatnik z tytułu importu jest posiadaczem zezwolenia na odprawę scentralizowaną i stosuje je wobec tego importu. Taka sytuacja nie wystąpi w Spółce bowiem A. nie jest posiadaczem zezwolenia i nie będzie stosował odprawy scentralizowanej samodzielnie. Taka odprawa będzie natomiast stosowana przez spółkę z Grupy X.

W świetle powyższych wyjaśnień A. stoi na stanowisku, że nie będzie zobowiązany składać deklaracji importowej, o której mowa w art. 33b ust. 1 ustawy o VAT.

3. Prawo do stosowania art. 33a ust. 1 ustawy o VAT

A. stoi na stanowisku, że będzie również uprawniony do rozliczania VAT z tytułu importu na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT. Jak zostało wyżej wskazane, przywołany przepis wskazuje, że podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Stosowanie rozliczenia przewidzianego w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT wymaga spełnienia warunków opisanych w ust. 2 ww. przepisu. Przy czym, tak jak Spółka wskazała w opisie zdarzenia przyszłego - spełni te warunki.

Spółka przedstawi naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, wydane nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu:

a)zaświadczenia o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość, oraz

b)potwierdzenie zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego.

Zostanie również spełniony warunek, o którym mowa w art. 33a ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT, tj. zgłoszenia celne będą dokonywane przez przedstawiciela pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, tj. spółkę z Grupy X. Spółka stoi bowiem na stanowisku, że fakt iż spółka z Grupy X. będzie stosowała odprawę scentralizowaną nie stoi na przeszkodzie do spełnienia analizowanego warunku. Spółka z Grupy X. będzie bowiem występowała w roli przedstawiciela pośredniego, a wytyczne Komisji Europejskiej w zakresie stosowania odprawy scentralizowanej dopuszczają taką możliwość.

W konsekwencji A. uważa, że będzie uprawniony do rozliczania VAT od importu na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe oraz w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1, 3 i 5 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Na podstawieart. 2 pkt 7 ustawy:

Stosownie zaś do art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 17 ust. 1b ustawy:

W myśl art. 18a ust. 1 ustawy:

Według art. 18a ust. 2 ustawy:

Przy tym, zgodnie z art. 18b ust. 4 ustawy:

W myśl art. 18c ust. 1 i 2 ustawy:

Zgodnie z art. 18d ust. 1 i 2 ustawy:

Zatem, podatnicy którzy nie posiadają siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego zobowiązani są do ustanowienia przedstawiciela podatkowego (art. 18a ust. 1 ustawy). Natomiast podatnicy, którzy posiadają siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego - mogą ustanowić przedstawiciela podatkowego (art. 18a ust. 2 ustawy). Jednocześnie ustawa przewiduje dwie formy przedstawiciela podatkowego, tj. przedstawiciela działającego w imieniu i na rzecz mocodawcy (tzw. przedstawiciel podatkowy bezpośredni) oraz przedstawiciela działającego w imieniu własnym i na rzecz mocodawcy (tzw. przedstawiciel podatkowy pośredni, art. 18d ust. 1 ustawy).

Przedstawiciel podatkowy, o którym w art. 18d ust. 1 ustawy (przedstawiciel podatkowy pośredni) wykonuje w imieniu i na rzecz podatnika, dla którego został ustanowiony obowiązki tego podatnika w zakresie rozliczania podatku, w tym m.in. składa w jego imieniu deklaracje VAT, przechowuje rejestry tego podatku oraz wykonuje inne czynności wynikające z przepisów o podatku od towarów i usług, jeżeli został do tego upoważniony w umowie. Należy również zwrócić uwagę, że przedstawiciel podatkowy pośredni odpowiada solidarnie z podatnikiem, którego reprezentuje, za zobowiązanie podatkowe, które rozlicza we własnym imieniu na rzecz tego podatnika.

Zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy:

Oznacza to, że w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Ponadto, w myśl art. 5 pkt 6, 15, 18, 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanym dalej UKC:

Na podstawie art. 18 UKC:

Stosownie do art. 77 UKC:

Z powołanych regulacji prawnych wynika, że dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, natomiast dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług celny jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. Obowiązek uiszczenia cła związany jest z ciążącym na określonym podmiocie długiem celnym. Zatem, w przypadku importu towarów podatnikiem jest ten podmiot, który jest dłużnikiem celnym, czyli co do zasady podmiot dokonujący zgłoszenia celnego lub podmiot, na rzecz którego działa przedstawiciel pośredni.

Ponadto, w myśl art. 179 UKC:

Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 26a ust. 2 ustawy:

Zatem, importem towarów jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Natomiast to, w którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu określa art. 26a ustawy, który stanowi, że miejscem importu jest terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Według art. 33 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 33a ust. 1 ustawy:

Według art. 33a ust. 2 i 2a ustawy:

Na podstawie art. 33a ust. 2d ustawy:

Jak stanowi art. 33a ust. 3 ustawy:

W myśl art. 33a ust. 5 ustawy:

Według art. 33a ust. 7 ustawy:

Stosownie do art. 33a ust. 8 ustawy:

Zgodnie z art. 33b ust. 1-4 ustawy:

Stosownie do art. 33b ust. 5 ustawy:

Na podstawie ww. art. 33b ust. 5 ustawy, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 19 maja 2020 r. w sprawie deklaracji importowej o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r. poz. 907), zwane dalej „rozporządzeniem”.

Według § 1 rozporządzenia:

Stosownie do § 2 rozporządzenia:

Na podstawie § 4 rozporządzenia:

Z opisu sprawy wynika, że posiadają Państwo siedzibę w Szwecji. Jesteście Państwo zarejestrowani w Polsce jako czynny podatnik VAT. Nie posiadają Państwo w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności. Jesteście Państwo członkiem międzynarodowej Grupy X. Działalność jaką prowadzą Państwo w Polsce polega na nabywaniu i sprzedaży (...). Zgodnie z podziałem zadań przyjętym w Grupie X., inna spółka z Grupy X. będzie odpowiedzialna za import towarów z krajów trzecich w wielu państwach UE. Aby scentralizować dokonywanie odpraw celnych w tych państwach inna spółka z Grupy X. posiada tzw. „pojedyncze pozwolenie na dopuszczanie towarów do wolnego obrotu w ramach procedury uproszczonej w miejscu” (odprawa scentralizowana, o której mowa w art. 179 UKC, dalej: Pozwolenie). Pozwolenie zostało wydane przez właściwe dla tej spółki holenderskie władze celne i obejmuje oprócz Holandii inne państwa członkowskie UE, w tym Polskę. Spółka z Grupy X. będzie Państwa przedstawicielem pośrednim i będzie świadczyć dla Państwa usługę kompleksowej obsługi importu, wykorzystując w tym celu posiadane Pozwolenie. Wszystkie towary będą importowane bezpośrednio spoza UE do Polski i zostaną dopuszczone do obrotu w Polsce. Spółka z Grupy X. posiadając zezwolenie na odprawę scentralizowaną nie stosuje zezwolenia do importu towarów dokonywanych przez Państwa w Polsce.

Ad 3

Państwa wątpliwości dotyczą m.in. możliwości rozliczania podatku VAT na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy przy założeniu, że Spółka spełni warunki określone w art. 33a ust. 2 ustawy o VAT.

W analizowanej sprawie, towary będą transportowane bezpośrednio z państwa trzeciego do Polski. Zatem wystąpi import towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy.

Zgodnie z Pozwoleniem posiadanym przez spółkę z Grupy X. (przedstawiciela pośredniego Państwa Spółki), odprawa celna będzie dokonywana w Holandii. Należności celne będą rozliczane z holenderską administracją celną, która będzie dokonywała odpowiedniej alokacji należności celnych do budżetu państw członkowskich, w tym do Polski. Zgodnie z przepisami celnymi, obowiązek uiszczenia cła z tytułu przywozu towarów do Polski z spoza Unii Europejskiej (również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości będzie ciążył zarówno na zgłaszającym w rozumieniu prawa celnego (Spółki z Grupy X.) jak również na Państwa Spółce (osoba, na rzecz której dokonywane jest zgłoszenie celne). Jednocześnie wskazali Państwo, że towary przemieszczane z krajów trzecich do Polski zostaną dopuszczone do obrotu w Polsce.

Zatem, stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy, miejscem importu będzie Polska (państwo członkowskie, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej), natomiast Państwo będą podatnikiem z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że nabycie towarów opisane we wniosku będzie stanowić dla Państwa import towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3 i art. art. 26 ust. 1 ustawy. Jednocześnie, Spółka będzie podatnikiem z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Przechodząc do kwestii rozliczania podatku VAT na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy należy wskazać, że podstawową procedurą rozliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów jest obliczenie i wykazanie podatku należnego w zgłoszeniu celnym. W takim przypadku, importer oblicza i wykazuje podatek należny z tytułu dokonanego importu towarów w zgłoszeniu celnym, a następnie - stosownie do art. 33 ust. 1 i 4 ustawy - w ciągu 10 dni, licząc od dnia powiadomienia podatnika przez organ celny o wysokości należności podatkowych, zobowiązany jest do wpłacenia kwoty obliczonego podatku. Przy takim sposobie rozliczenia podatek należny z tytułu importu towarów wykazywany jest w zgłoszeniu celnym, natomiast kwota podatku naliczonego zapłacona przez podatnika wykazywana jest jedynie w deklaracji VAT (jeżeli podlega odliczeniu). Kwota podatku należnego wykazana w zgłoszeniu celnym staje się zatem kwotą podatku naliczonego wykazaną w deklaracji VAT, o ile zakupione towary będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Takie rozliczenie jest więc neutralne podatkowo, niemniej jednak wymaga od podatnika zaangażowania środków pieniężnych na zapłatę podatku VAT.

Ustawodawca przewidział również możliwość rozliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów w procedurze uproszczonej (art. 33a ustawy), która polega na uwzględnieniu w jednej deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów – jednocześnie podatku naliczonego i należnego, bez konieczności wpłacania kwoty VAT na konto urzędu celnego. Aby móc korzystać z takiego sposobu rozliczania podatku z tytułu importu należy spełnić warunki określone m.in. w art. 33a ust. 2 ustawy.

Zgodnie z Państwa wskazaniem, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 33a ust. 2 ustawy. Zatem należy zgodzić się z Państwem, że po spełnieniu warunków wskazanych w art. 33a ust. 2 ustawy, będą Państwo mieli prawo rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów, na podstawie art. 33a ust. 1 ustawy.

Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 3 jest prawidłowe.

Ad 1

Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów.

Odnosząc się do przestawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy:

Z powołanego art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów rozpatrywał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w powołanym również przez Państwa wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road. W orzeczeniu tym TSUE wskazał, że zgodnie z art. 168 lit. e) dyrektywy 2006/112/WE, prawo do odliczenia istnieje wówczas, gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Jednocześnie Trybunał przypomniał, że przesłanka ta jest spełniona jedynie wtedy, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Ponieważ w sprawie badanej przez TSUE wartość przewożonych towarów nie stanowiła części kosztów składających się na cenę zafakturowaną przez przewoźnika, którego działalność ograniczała się do przewozu tych towarów za wynagrodzeniem, TSUE uznał, że w takim przypadku nie zostały spełnione przesłanki zastosowania art. 168 lit. e) dyrektywy VAT. Jeżeli więc zgłoszenie towarów do odprawy celnej dokonywane jest przez przewoźnika, który na podstawie przepisów celnych może zostać zobowiązany do uiszczenia zobowiązania wynikającego z cła oraz podatku VAT z tytułu importu towarów, należny podatek z tytułu importu towarów uiszczony przez tego przewoźnika nie stanowi u niego podatku naliczonego i nie podlega odliczeniu.

Należy wskazać, że te same zasady odliczania podatku naliczonego dotyczą wszystkich podmiotów, które w rozumieniu przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego mogą być uznane za dłużników i zobowiązane do uiszczenia należnego podatku VAT z tytułu importu towarów (np. przedstawiciele pośredni, agencje celne, przewoźnicy, podmioty dokonujące importu towarów na rzecz innych podmiotów itd.). W każdym przypadku należy zatem badać, czy koszt towarów powodujących naliczenie podatku z tytułu importu jest włączony w cenę transakcji objętych podatkiem należnym (w cenę towarów lub usług), świadczonych przez tego konkretnego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.

Tak więc, aby ustalić, czy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, należy ustalić związek między prowadzoną przez niego działalnością oraz wydatkami poniesionymi na importowane towary. W przypadku dokonywania importu towarów przez przedstawiciela pośredniego, co do zasady, deklaruje on jedynie i opłaca podatek VAT od importu. Podatek ten jest następnie zwracany mu przez podmiot, który dokonuje importu. Przedstawiciel nie pokrywa wydatków związanych z importowanymi towarami, ani nie jest właścicielem tych towarów, zatem nie można ustalić bezpośredniego i ścisłego związku między kosztami poniesionymi z tymi towarami a transakcjami przeprowadzanymi przez przedstawiciela w ramach jego działalności gospodarczej. Oznacza to, że koszty związane z importowanymi towarami poniesione przez importera nie są elementami mającymi wpływ na cenę usług świadczonych przez przedstawiciela jako podatnika. Wartość importowanych towarów nie stanowi elementu części kosztów składających się na cenę usługi na fakturze wystawionej przez przedstawiciela. Obowiązkiem przedstawiciela jest co do zasady zapewnienie dokonania odprawy celnej, w ramach swojej działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Pomimo, że obowiązujące przepisy zobowiązują przedstawiciela do zapłaty podatku VAT z tytułu importu towarów, to jednak podatek należny z tytułu importu towarów zapłacony przez tego przedstawiciela nie stanowi u niego podatku naliczonego i nie podlega odliczeniu. Dotyczy to zarówno przedstawiciela pośredniego jak i bezpośredniego.

Zatem, zgodnie z powołanym art. 86 ustawy, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym, w przypadku importu towarów - kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego bądź kwota podatku należnego - w przypadku, o którym mowa w art. 33a ustawy. Jednocześnie, jak wskazał TSUE w wyroku C-187/14 DSV Road, koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Zatem, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika. Przy czym, bez znaczenia pozostaje kwestia, czy podatnik jest właścicielem importowanego towaru.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowani w Polsce jako czynny podatnik VAT i jak wynika z przyjętego rozstrzygnięcia będziecie Państwo podatnikiem z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy. Państwo będziecie właścicielem importowanych towarów i importerem, w rozumieniu przepisów celnych. Jednocześnie importowany towar będzie przez Państwa wykorzystywany do czynności opodatkowanych VAT na terytorium kraju, tj. eksportu towarów, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, dostawy krajowej na rzecz polskiej spółki B. PL. Zatem skoro importowany towar będzie przez Państwa wykorzystywany do czynności opodatkowanych należy uznać, że będą Państwo mieli prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu importu towarów, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy lub zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy (jeśli skorzystają Państwo z takiej możliwości).

Tym samym, stanowisko, w zakresie pytania 1 jest prawidłowe.

Ad 2

Państwa wątpliwości dotyczą również obowiązku składania deklaracji, o której mowa art. 33b ust. 1 ustawy z tytułu importu towarów.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka będzie importować towary bezpośrednio spoza UE do Polski. Spółka będzie importerem w rozumieniu przepisów celnych oraz właścicielem importowanych towarów. Spółka będzie korzystać z przedstawiciela pośredniego, tj. spółki z Grupy X., która będzie dokonywała zgłoszeń celnych na rzecz Spółki.Z uwagi na to, że przedstawiciel pośredni będzie odpowiedzialny za import towarów z krajów trzecich w wielu państwach UE, aby scentralizować dokonywanie w tych państwach odpraw celnych - przedstawiciel pośredni uzyskał tzw. „pojedyncze pozwolenie na dopuszczanie towarów do wolnego obrotu w ramach procedury uproszczonej w miejscu” (odprawa scentralizowana, o której mowa w art. 179 UKC). Pozwolenie to wydane jest przez holenderskie władze celne, tj. władze celne właściwe dla przedstawiciela pośredniego i obejmuje oprócz Holandii również inne państwa członkowskie UE, w tym Polskę.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z powołanym art. 33b ust. 1 ustawy, w przypadku stosowania przez podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o VAT, odprawy scentralizowanej, o której mowa w art. 179 rozporządzenia 952/2013, w której realizację zaangażowane są administracje celne z co najmniej dwóch państw członkowskich, podatnik jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji dla importu towarów.

Z brzmienia przepisu wynika, że w odróżnieniu od importu rozliczanego w deklaracji VAT, w przypadku podmiotów stosujących odprawę scentralizowaną występuje obowiązek rozliczania VAT od importu w tzw. deklaracji importowej (VAT-IM). Oznacza to, że podatek od towarów i usług jest rozliczany przez podatnika przez złożenie deklaracji importowej w przypadku, gdy zgłoszenie celne będzie składane w urzędzie celnym innego państwa członkowskiego, natomiast fizyczne przedstawienie towarów nastąpi w urzędzie celno-skarbowym w Polsce. W przypadku importu towarów w ramach odprawy scentralizowanej, to podatnik jako importer powinien obliczyć i wykazać kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w specjalnej deklaracji dla importu towarów (VAT-IM).

Zasadniczo złożenie deklaracji importowej powinno się łączyć z zapłatą wykazanego w niej podatku należnego od importu towarów. Możliwe jest jednak objęcie podatku od importu towarów wykazanego w deklaracji importowej mechanizmem rozliczania w deklaracji podatkowej zgodnie z art. 33a ustawy, po spełnieniu ustawowych warunków uprawniających do rozliczenia podatku w powyższej procedurze.

Zatem, deklarację importową VAT-IM składa - w uczestniczącym państwie członkowskim (w analizowanej sprawie jest to Polska) - podatnik będący importerem (podmiot z art. 17 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy, tj. m.in. podmiot, na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła), ponieważ to on – stosownie do art. 33b ustawy - ma obowiązek do rozliczenia VAT przy odprawie scentralizowanej. Dodatkowo, czynności tych może dokonać również przedstawiciel podatkowy wskazany w pozwoleniu (przedstawiciel podatkowy, o którym mowa w art. 18a-18c ustawy VAT). Z opisu sprawy nie wynika jednak, aby przedstawiciel pośredni uprawniony do dokonywania zgłoszeń celnych na zlecenie Spółki był równocześnie przedstawicielem podatkowym, upoważnionym do rozliczenia w imieniu Spółki podatku VAT.

Tym samym, w analizowanej sprawie obowiązek złożenia deklaracji importowej VAT-IM będzie spoczywał na Spółce, jako importerze towarów. Przedstawiciel pośredni w rozumieniu prawa celnego nie występuje w przedmiotowej sprawie w miejsce podatnika (Spółki) w zakresie nałożonych na niego obowiązków podatkowych.

Podkreślić należy jeszcze raz, że procedura odprawy scentralizowanej, która wymaga złożenia deklaracji importowej (VAT-IM) dotyczy rozliczenia podatku VAT należnego od importu towarów przez podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy, czyli importera i to importer jest podmiotem materialnie zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT.

Końcowo warto dodać, że wyjątek kiedy to nie importer lecz przedstawiciel pośredni (celny) składałby deklarację VAT-IM, mógłby wystąpić tylko wtedy, gdy przedstawiciel pośredni sam byłby importerem towarów dla celów VAT, tj. gdyby działał we własnym imieniu i na własny rachunek. Natomiast w przedmiotowej sprawie, sam fakt korzystania z usług przedstawiciela pośredniego w rozumieniu UKC nie zwalnia Spółki z obowiązków podatkowych w zakresie rozliczenia podatku VAT od importu w ramach omawianej procedury.

Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 2 uznaję za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W niniejszej sprawie, w oparciu o informacje przedstawione przez Wnioskodawcę, jako element zdarzenia przyszłego przyjęto, że Wnioskodawca spełni warunki uprawniające do rozliczania importu towarów z zastosowaniem procedury uproszczonej określonej w art. 33a ustawy. Tym samym wydana interpretacja nie rozstrzyga, czy faktycznie Wnioskodawca spełnia warunki uprawniające do stosowania procedury uproszczonej w odniesieniu do transakcji stanowiących import towarów.

W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że w charakterze przedstawiciela pośredniego będzie występowała Spółka z Grupy X. W związku z tym, informację zawartą w stanowisku dotyczącym pytania nr 3, że zgłoszenia celne będą dokonywane przez przedstawiciela pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, tj. (…) uznałem za omyłkę pisarską.

Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.