Interpretacja indywidualna z dnia 3 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-2.4012.117.2026.2.MN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 kwietnia 2026 r. (wpływ 8 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawcy przysługuje udział wynoszący 4/88 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w (…), oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 1, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…) (dalej: „Nieruchomość”). Prawo użytkowania wieczystego zostało ustanowione przed 1 maja 2004 r.

Wnioskodawca nabył udział w prawie użytkowania wieczystego od osoby fizycznej niebędącej podatnikiem VAT. Transakcja nabycia nie była opodatkowana VAT i Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z tytułu nabycia.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Nieruchomość znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę.

Na Nieruchomości nie znajduje się budynek.

Na Nieruchomości znajduje się natomiast ogrodzenie wykonane z żelbetonowych paneli, posadowione w sposób wymagający wykonania prac ziemnych oraz trwałego posadowienia w gruncie. Ogrodzenie stanowi stały element zagospodarowania terenu służący jego wydzieleniu i zabezpieczeniu, a jego demontaż wymagałby istotnych prac oraz naruszenia gruntu i/lub elementów posadowienia.

Ogrodzenie istniało przed nabyciem udziału przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie ponosił nakładów na wytworzenie ogrodzenia ani nie dokonywał jego ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym; nie ponosił wydatków na ulepszenie ogrodzenia w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej.

Ogrodzenie zostało oddane do użytkowania i jest użytkowane od okresu dłuższego niż 2 lata przed planowaną sprzedażą (w szczególności jako ogrodzenie wydzielające i zabezpieczające teren Nieruchomości).

Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży przysługującego mu udziału 4/88 w prawie użytkowania wieczystego Nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego za wynagrodzeniem określonym w umowie sprzedaży.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:

Ogrodzenie posadowione na działce nr 1 stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Ogrodzenie nie stanowi urządzenia budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane.

Na działce nr 1 nie jest posadowiony żaden budynek, z którą ogrodzenie byłoby związane jako urządzenie budowlane.

Ogrodzenie jest wykonane z żelbetonowych paneli i jest trwale posadowione w gruncie, w sposób wymagający prac ziemnych oraz elementów posadowienia. Demontaż wymagałby prac i naruszenia gruntu oraz elementów posadowienia

Pytanie

Czy planowana sprzedaż przez Wnioskodawcę udziału 4/88 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej opisanej powyżej, na której znajduje się ogrodzenie trwale posadowione (wykonane z żelbetonowych paneli), oddane do użytkowania i użytkowane od okresu dłuższego niż 2 lata, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a w konsekwencji – czy zwolnienie obejmuje również przenoszony udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu (art. 29a ust. 8 ustawy o VAT)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy planowana sprzedaż udziału 4/88 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej opisanej w sekcji G korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji zwolnienie obejmuje także przenoszony udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu (art. 29a ust. 8 tej ustawy).

Uzasadnienie:

1. Planowana czynność stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, ponieważ obejmuje zbycie udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu.

2. Przedmiotem dostawy jest nieruchomość, na której znajduje się ogrodzenie wykonane z żelbetonowych paneli, trwale posadowione w gruncie, wymagające prac ziemnych i odpowiedniego posadowienia, stanowiące stały element zagospodarowania terenu. W ocenie Wnioskodawcy, w realiach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, ogrodzenie należy kwalifikować jako budowlę (obiekt budowlany) trwale związaną z gruntem.

3. Wnioskodawca wskazuje, że choć ogrodzenia są wymieniane w definicji „urządzeń budowlanych” w rozumieniu art. 3 pkt 9 ustawy – Prawo budowlane, definicja ta dotyczy urządzeń technicznych związanych z obiektem budowlanym i zapewniających możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. W niniejszej sprawie na nieruchomości nie znajduje się budynek ani inny obiekt budowlany, którego użytkowaniu ogrodzenie miałoby służyć jako urządzenie pomocnicze. Ogrodzenie jest jedynym trwałym obiektem na gruncie i stanowi samodzielny element zagospodarowania terenu, w związku z czym powinno zostać uznane za budowlę będącą przedmiotem dostawy.

4. Spełnione są przesłanki zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ:

a) ogrodzenie zostało oddane do użytkowania (pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT) i jest użytkowane, od oddania ogrodzenia do użytkowania upłynął okres dłuższy niż 2 lata,

b) Wnioskodawca nie dokonywał ulepszeń ogrodzenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości co najmniej 30% jego wartości początkowej.

5. Fakt, że zgodnie z MPZP grunt jest przeznaczony pod zabudowę (teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT), nie wyklucza zwolnienia, gdyż w analizowanym przypadku przedmiotem dostawy nie jest niezabudowany teren budowlany, lecz dostawa budowli (ogrodzenia) związanej z gruntem.

6. Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budowli trwale związanej z gruntem nie wyodrębnia się wartości gruntu, a grunt dzieli los budowli w zakresie opodatkowania. W konsekwencji, skoro dostawa budowli (ogrodzenia) korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnieniem objęta powinna być również dostawa udziału 4/88 w prawie użytkowania wieczystego gruntu.

7. Sprzedaż udziału 4/88 nie zmienia zasad opodatkowania VAT – stanowi dostawę części prawa do nieruchomości i podlega ocenie na analogicznych zasadach jak dostawa całości, z tym że zakres dostawy jest ograniczony do udziału ułamkowego.

8. Wnioskodawca wskazuje, że przedstawiona wykładnia znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym w interpretacji indywidualnej z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.168.2025.1.ŁW, wydanej na tle zbliżonego stanu faktycznego, w której organ dopuścił kwalifikację ogrodzenia jako budowli (w sytuacji braku innych obiektów budowlanych na gruncie) oraz zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowana sprzedaż udziału 4/88 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości opisanej w sekcji G powinna korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a zwolnienie obejmuje także przenoszony udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W świetle powołanych powyżej przepisów, budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto zarówno oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, jak również sprzedaż prawa użytkowania wieczystego, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

Jak wynika z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

W myśl art. 198 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników majątku przedsiębiorstwa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Do dostawy terenów zabudowanych stosuje się przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy:

Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)wybudowaniu lub

b)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

a)w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu), których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga natomiast art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Ww. przepis ma zastosowanie również do dostawy prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (prawa użytkowania wieczystego gruntu) korzysta ze zwolnienia od podatku.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”, „budowli” oraz „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524).

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Przepis regulujący definicję budowli stanowi domniemanie, iż obiekt podlegający regulacji prawu budowlanemu (powstały w toku procesu budowlanego), który nie spełnia definicji budynku lub obiektu małej architektury stanowi budowlę.

Natomiast w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych – należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Z przepisu tego wynika, że obiekty, takie jak ogrodzenia lub place postojowe stanowią „urządzenia techniczne” wyłącznie, gdy związane z innym obiektem budowlanym znajdującym się na nieruchomości (budynkiem), w taki sposób, że zapewniają możliwość zgodnego z przeznaczeniem użytkowania tego budynku. Natomiast, jeżeli stanowią one jedyne obiekty na działce, to powinny zostać zakwalifikowane jako budowle w rozumieniu prawa budowlanego.

Podobny wniosek wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 1879/17, w którym czytamy „Urządzeniem budowlanym jest ogrodzenie zapewniające użytkowanie danego obiektu budowlanego, które bez tego obiektu nie spełniałoby swojej funkcji technicznej. Nie jest nim ogrodzenie działki niezabudowanej, będące samodzielną inwestycją niepowiązaną z innym obiektem budowlanym. Stanowi wówczas odrębny obiekt budowlany”.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przysługuje Państwu udział wynoszący 4/88 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 1. Nabyli Państwo udział w prawie użytkowania wieczystego od osoby fizycznej niebędącej podatnikiem VAT. Transakcja nabycia nie była opodatkowana VAT i nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia VAT z tytułu nabycia. Na Nieruchomości znajduje się ogrodzenie wykonane z żelbetonowych paneli, posadowione w sposób wymagający wykonania prac ziemnych oraz trwałego posadowienia w gruncie. Ogrodzenie stanowi stały element zagospodarowania terenu służący jego wydzieleniu i zabezpieczeniu, a jego demontaż wymagałby istotnych prac oraz naruszenia gruntu i/lub elementów posadowienia. Ogrodzenie istniało przed nabyciem udziału przez Państwa. Nie ponosili Państwo nakładów na wytworzenie ogrodzenia ani nie dokonywali jego ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, nie ponosili Państwo wydatków na ulepszenie ogrodzenia w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej. Ogrodzenie zostało oddane do użytkowania i jest użytkowane od okresu dłuższego niż 2 lata przed planowaną sprzedażą (w szczególności jako ogrodzenie wydzielające i zabezpieczające teren Nieruchomości). Wskazali Państwo, że ogrodzenie posadowione na działce nr 1 stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Na działce nr 1 nie jest posadowiony żaden budynek, z którym ogrodzenie byłoby związane jako urządzenie budowlane.

Państwa wątpliwości dotyczą zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału wynoszącego 4/88 części w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1, zabudowanej ogrodzeniem, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W celu ustalenia czy dla ww. zabudowanej działki zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy względem będącego przedmiotem dostawy ogrodzenia, które – jak Państwo wskazali – stanowi budowlę, posadowionego na ww. działce, nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Analizując przedstawione przez Państwa informacje w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie dostawa ww. budowli nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, ani przed nim, gdyż – jak wynika z okoliczności sprawy – została ona już zasiedlona. Jednocześnie pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budowli, a dostawą nieruchomości upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Jak bowiem wskazali Państwo, ogrodzenie zostało oddane do użytkowania i jest użytkowane od okresu dłuższego niż 2 lata przed planowaną sprzedażą (w szczególności jako ogrodzenie wydzielające i zabezpieczające teren nieruchomości). Ponadto nie ponosili Państwo nakładów na wytworzenie ogrodzenia ani nie dokonywali jego ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym; nie ponosili wydatków na ulepszenie ogrodzenia w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej.

Zatem w przypadku ww. budowli (ogrodzenia) zostaną spełnione warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku z tym, że dostawa ww. budowli (ogrodzenia) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. dostawy – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.

W konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również dostawa udziału w gruncie (prawie użytkowania wieczystego działki nr 1), na którym na moment sprzedaży będzie posadowiona ww. budowla, będzie objęta zwolnieniem od podatku na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Podsumowując, sprzedaż przez Państwa udziału wynoszącego 4/88 części w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1, zabudowanej ogrodzeniem, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zatem, Państwa stanowisko uznano za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.