Świadczenia urlopowe i wczasy pod gruszą a obowiązek naliczania wpłat do PPK
Świadczenia z ZFŚS przyznane z zachowaniem kryterium socjalnego oraz świadczenie urlopowe w granicach ustawowego limitu nie stanowią podstawy naliczenia wpłat do PPK. Gdy wartość świadczenia urlopowego przekroczy ten limit, nadwyżka podlega oskładkowaniu i pracodawca jest zobowiązany do naliczenia od niej wpłat do PPK.

Wpłaty do PPK finansowane przez uczestnika PPK są obliczane i pobierane od uczestnika PPK w terminie wypłaty wynagrodzenia. „Wynagrodzeniem” w rozumieniu ustawy o PPK jest podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe uczestnika PPK, o której mowa w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, bez stosowania ograniczenia do tzw. 30-krotności, oraz z wyłączeniem podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób przebywających na urlopie wychowawczym oraz pobierających zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego.
W celu ustalenia, czy od danego świadczenia wypłaconego uczestnikowi PPK należy obliczyć i pobrać wpłaty do PPK, trzeba sprawdzić, czy ten składnik stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe uczestnika.
Jeżeli dane świadczenie nie stanowi podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe uczestnika PPK, nie nalicza się od niego wpłat do PPK.
Ustalanie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe
Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe pracowników stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskiwany z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, z wyłączeniem:
- wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz zasiłków i świadczenia rehabilitacyjnego z ubezpieczenia chorobowego oraz ubezpieczenia wypadkowego,
- przychodów wymienionych w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.
Do przychodów wymienionych w § 2 ust. 1 tego rozporządzenia należą m.in.: świadczenia finansowane ze środków przeznaczonych na cele socjalne w ramach zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (np. tzw. wczasy pod gruszą) i świadczenie urlopowe wypłacane na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy o ZFŚŚ - do wysokości nieprzekraczającej rocznie kwoty odpisu podstawowego określonej w tej ustawie.
Wpłaty do PPK a wczasy pod gruszą
Warunkiem objęcia danego świadczenia wskazanym zwolnieniem jest to, aby przyznawanie tego świadczenia oraz jego wysokość były uzależnione od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z funduszu. Jeśli więc „wczasy pod gruszą” zostały sfinansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych z zachowaniem kryterium socjalnego, to nie stanowią one podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, a tym samym podstawy wymiaru wpłat do PPK.
Świadczenie urlopowe a PPK – konsekwencje przekroczenia limitu
Trochę inaczej jest w przypadku świadczeń urlopowych. Jeśli uczestnik PPK otrzyma świadczenie urlopowe w wysokości przekraczającej kwotę limitu, nadwyżka będzie stanowiła podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, a tym samym pracodawca będzie zobowiązany do naliczenia wpłat do PPK od kwoty nadwyżki.
Świadczenie urlopowe jest wypłacane raz w roku każdemu pracownikowi korzystającemu w danym roku kalendarzowym z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych. W 2026 roku limity dotyczące świadczenia urlopowego wynoszą:
- 2943,23 zł - dla pracowników zatrudnionych w normalnych warunkach oraz
- 3924,30 zł - dla pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub prace o szczególnym charakterze (wysokość limitu jest pomniejszana proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy danego pracownika).
Autor: Joanna Gawęda
Źródło: PFR Portal PPK
Zobacz również: Świadczenia na wypoczynek – zasady przyznawania i źródła finansowania »
