Interpretacja indywidualna z dnia 30 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.222.2026.1.RST

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie pytania nr 4 oraz nieprawidłowe w zakresie pytań nr 1-3.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabywanych usług zakwaterowania oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z Faktur z błędnym numerem NIP. Treść wniosku jest następująca:

Opisstanu faktycznego

A. jest węgierskim rezydentem podatkowym, członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej, podmiotem prawa zarejestrowanym na Węgrzech. Spółka jest (...) specjalizuje się w transporcie lotniczym osób fizycznych. Spółka posiada Oddział w Polsce, który stanowi stałe miejsce prowadzenia działalności, w ramach którego nie są dokonywane czynności zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT. A. (Spółka Akcyjna Nienotowana Na Giełdzie) Oddział w Polsce (dalej: „Oddział”, „Oddział w Polsce”) został zarejestrowany w Polsce na potrzeby podatku VAT i ma status czynnego podatnika VAT, jako stałe miejsce prowadzenia działalności Spółki. Spółka w ramach swojej działalności i dla prawidłowej realizacji lotów na rzecz usługobiorców, zatrudnia bezpośrednio pracowników, którzy stanowią załogi lotnicze (dalej: „Personel”), są to w szczególności piloci i personel pokładowy. W celu zapewnienia odpowiedniej płynności ruchu lotniczego i realizacji potrzeb Spółki część załogi statków powietrznych jest zatrudniona przez Oddział (dalej: „Personel Oddziału”).

W związku z charakterystyką działalności w branży lotniczej, a także zgodnie z treścią zawieranych przez Spółkę umów, Spółka jest zobowiązana w określonych sytuacjach do zapewnienia członkom Personelu lub członkom Personelu Oddziału zakwaterowania na terenie Polski. Jest to w szczególności istotne w przypadku nocnych przystanków lub długich pobytów między lotami. Spółka nabywa usługi zakwaterowania od podmiotów prowadzących działalność hotelarską. Usługi są nabywane w celu utrzymania płynności działalności podstawowej, poprzez zapewnienie odpowiedniego poziomu Personelu lub Personelu Oddziału na poszczególnych lotniskach. Nabywane usługi zakwaterowania umożliwiają Spółce redukcję kosztów, dając możliwość płynnego modulowania składami załóg statków lotniczych.

Jednocześnie Spółka nabywa na terenie Polski również usługi zakwaterowania na rzecz swoich pasażerów (dalej: „Pasażerowie”). Obowiązek nabywania wskazanych usług wynika z respektowania tzw. „prawa do opieki”, ustanowionego art. 9 rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustalającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów (Dz. U. UE. L. z 2004 r. Nr 46, str. 1 ze zm. dalej: „Rozporządzenie nr 261/2004”). Zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. b Rozporządzenia nr 261/2004, w określonych przypadkach opóźnienia lub odwołania lotu, bądź odmowy przyjęcia na pokład, pasażerowie mają prawo do zakwaterowania w hotelu na koszt Spółki w przypadku, gdy występuje konieczność pobytu przez jedną albo więcej nocy, lub gdy zachodzi konieczność pobytu dłuższego niż planowany przez pasażera.

W związku z powyższym Spółka ze względu na charakterystykę swojej działalności jest zobowiązana do nabywania wskazanych usług zakwaterowania w określonych przez okoliczności i prawo przypadkach. W zakresie noclegów dla Pasażerów, zobowiązanie ciążące na przewoźniku lotniczym do nieodpłatnego zapewnienia pasażerom zakwaterowania w hotelu ma swoje źródło w normach prawa unijnego.

Jednocześnie, Wnioskodawca podkreśla, iż opisane wyżej usługi zakwaterowania oraz inne usługi, lub towary na terenie Polski, Spółka nabywa na rzecz swojego stałego miejsca prowadzenia działalności, tj. Oddziału Spółki. Zasadniczo faktury za zakwaterowanie są wystawiane z uwzględnieniem danych Oddziału w Polsce, a koszty zakwaterowania Personelu/Personelu Oddziału dotyczące zakwaterowania opłacane są kartą firmową Oddziału.

Oddział głównie świadczy usługi wsparcia załogi dla Spółki (zatrudnia personel i zapewnia załogę). Oddział oprócz usług zakwaterowania, nabywa między innymi usługi wynajmu hangaru, czy importuje do Polski części lotnicze niezbędne do naprawy/konserwacji samolotów, lecz nie jest zaangażowany w operacje lotnicze związane z lotami międzynarodowymi.

Z tego tytułu, zdarza się, że kontrahenci Wnioskodawcy wystawiają faktury (dalej: „Faktury”), wskazując w ich treści:

a.jako nabywcę Spółkę (jednostkę macierzystą) i jej adres na Węgrzech (bez oznaczenia Oddziału w Polsce),

b.węgierski numer identyfikacyjny VAT Spółki (VAT ID), nie podając jednocześnie polskiego numeru identyfikacji podatkowej (NIP) nadanego Spółce.

Pomimo interwencji Spółki, kontrahenci czasami zwlekają z korektą wskazanych Faktur lub nie podejmują kontaktu ze Spółką po dokonaniu płatności, zatem uzyskanie korekty ww. Faktur może być utrudnione lub nawet niemożliwe w niektórych przypadkach. Wnioskodawca pragnie podkreślić, że na podstawie treści wystawianych Faktur jest w stanie określić jakiej czynności opodatkowanej dotyczą, nawet jeżeli nie zawierają one polskiego numeru NIP. Wystawione Faktury odzwierciedlają zaistniałe zdarzenia gospodarcze.

Pytania

1.Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabywanych usług zakwaterowania dla Personelu?

2.Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabywanych usług zakwaterowania dla Personelu Oddziału?

3.Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabywanych usług zakwaterowania dla Pasażerów?

4.Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z Faktur, na których kontrahenci nie wykazali polskiego numeru NIP, wskazując jedynie węgierski numer identyfikacji VAT (VAT ID)?

Państwa stanowisko w sprawie

1.Spółka zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabywanych usług zakwaterowania dla Personelu.

2.Spółka zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabywanych usług zakwaterowania dla Personelu Oddziału.

3.Spółka zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabywanych usług zakwaterowania dla Pasażerów.

4.Spółka zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z Faktur, w których kontrahenci nie wykazali polskiego numeru NIP, wskazując jedynie węgierski numer identyfikacji VAT (VAT ID).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Funkcjonowanie oddziału podmiotu zagranicznego działającego w Polsce jest uregulowane przez przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 89 ze zm.) (dalej: „UZUPZ”).

Na podstawie art. 14 ust. 1 UZUPZ dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorcy zagraniczni z państw członkowskich mogą tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei pojęcie „oddziału” zdefiniowane zostało w art. 3 pkt 4 UZUPZ jako wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności.

W myśl art. 19 pkt 1 UZUPZ przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany używać do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”.

Zgodnie natomiast z brzemieniem art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT obejmuje natomiast wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że oddział zagranicznego przedsiębiorcy nie stanowi odrębnego podatnika podatku VAT. Nie posiada on bowiem przymiotu osobowości prawnej, a także nie może być uznany za jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, o której mowa w powyższej definicji podatnika VAT. Żadna bowiem ustawa nie przyznaje oddziałowi zagranicznego przedsiębiorcy zdolności prawnej - taką zdolnością dysponuje jedynie zagraniczna osoba prawna jako całość. Oddział zaś stanowi jedynie formę prowadzenia działalności gospodarczej zagranicznej osoby prawnej poza jej siedzibą, a co za tym idzie jego rejestracja na potrzeby podatku VAT jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, oddział przedsiębiorcy zagranicznego oraz przedsiębiorca zagraniczny powinni być traktowani, w rozumieniu Ustawy o VAT, jako jeden podatnik.

Podatek VAT jest podatkiem obrotowym, którego podstawową cechą jest neutralność dla uczestników obrotu gospodarczego. Obecny kształt przepisów Ustawy o VAT wynika z jej harmonizacji i jest w dużej części wynikiem implementacji rozwiązań przewidzianych w dyrektywie Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze zm., dalej jako: Dyrektywa VAT).

Oznacza to, że dla celów wykładni przepisów Ustawy o VAT konieczne jest uwzględnienie regulacji przewidzianych w aktach prawa Unijnego, jak również uwzględnienie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”).

Jak wskazuje motyw 30 preambuły Dyrektywy VAT w celu zachowania neutralności podatkowej, stawki stosowane przez państwa członkowskie powinny umożliwiać odliczenie VAT naliczonego na poprzednim etapie. Podstawowym narzędziem realizacji zasady neutralności jest zatem prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na poprzednich etapach obrotu, odebranie tego prawa stanowi więc wyjątek od przyjętej reguły, który powinien być interpretowany ściśle, z uwzględnieniem celów wynikających z Dyrektywy VAT.

Powyższe znajduje potwierdzenie w Wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 5 lipca 2018 r., sygn. akt C-320/17, Marle Participations Sarl V. Ministre De L’économie Et Des Finances, ZOTSiSPI 2018, nr 7, poz. I-537, gdzie wskazano, iż:

„System odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT należnego bądź zapłaconego w ramach całej działalności gospodarczej tego przedsiębiorcy. Wspólny system VAT zapewnia zatem neutralność całej działalności gospodarczej w zakresie obciążeń podatkowych, bez względu na cel czy rezultaty tej działalności, pod warunkiem, że rzeczona działalność sama podlega co do zasady opodatkowaniu VAT”.

W Polskim systemie prawnym warunki realizacji prawa do odliczenia zostały uregulowane między innymi w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, gdzie wskazano, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Należy zauważyć, że wskazany przepis opisuje pozytywne przesłanki odliczenia podatku VAT, które muszą być spełnione kumulatywnie w celu uzyskania prawa do doliczenia.

Do pozytywnych przesłanek odliczenia podatku VAT należy między innymi wykorzystanie nabytych towarów do czynności opodatkowanych tym podatkiem. Związek przyczynowo skutkowy pomiędzy nabyciem, a konkretną czynnością opodatkowaną może być związkiem pośrednim lub bezpośrednim. Wystarczy, aby istniał bezpośredni związek ze sprzedażą opodatkowaną tj., aby podatnik nabył określony towar czy usługę w celu dokonania czynności opodatkowanych.

Jak podkreślił TSUE w wyroku z dnia 22 października 2015 r., C-126/14, „Sveda” Uab V. Valstybine Mokesčiu Inspekcija Prie Lietuvos Respublikos Finansu Ministerijos, ZOTSiS 2015, nr 10, poz. I-712.:

„Prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej naliczonego przy nabyciu towarów lub usług zakłada, iż wydatki poczynione celem ich uzyskania stanowiły element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzących prawo do jego odliczenia. Prawo do odliczenia zostaje jednak również przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną transakcją objętą podatkiem należnym lub większą liczbą takich transakcji, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty omawianych usług należą do kosztów ogólnych podatnika i jako takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Tego rodzaju wydatki mają bowiem bezpośredni i ścisły związek z całością działalności gospodarczej podatnika.”

Drugim istotnym elementem prawa do odliczenia jest brak spełniania przesłanek negatywnych przewidzianych w art. 88 Ustawy o VAT. Przy czym, zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c Ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych z wyjątkiem usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a Ustawy o VAT.

Jak z kolei stanowi art. 8 ust. 2a ustawy o VAT w przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Analizując treść powyższych przepisów należy zauważyć, że ich wprowadzenie było skutkiem wyroku TSUE z dnia 2 maja 2019 r., C-225/18, Grupa Lotos S.A. V. Minister Finansów, należy więc odczytywać wskazane przepisy z uwzględnieniem też zawartych w niniejszym wyroku. TSUE wskazał w nim, iż Artykuł 168 lit. a Ustawy o VAT sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu, takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które przewiduje rozszerzenie zakresu wyłączenia prawa do odliczenia podatku VAT po przystąpieniu danego państwa członkowskiego do Unii Europejskiej i oznacza, że od wejścia w życie tego rozszerzenia zakresu wyłączenia, podatnik świadczący usługi turystyki jest pozbawiony prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabycia usług noclegowych i gastronomicznych, które podatnik ten refakturuje na rzecz innych podatników w ramach świadczenia usług turystyki.

W konsekwencji ustawodawca krajowy wprowadził ogólną zasadę, iż podmioty refakturujące nabywane usługi noclegowe mają prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Ad 1 i 2

Spółka ze względu na charakter swojej działalności jest zobowiązana, do zapewnienia miejsc zakwaterowania Personelowi/Personelowi Oddziału w czasie interwałów pomiędzy lotami. Tego typu działanie ma na celu poprawę warunków pracy i zwiększenie efektywności świadczonych usług lotniczych.

Dzięki możliwości zakwaterowania Personelu/Personelu Oddziału w określonych miejscach, Spółka jest w stanie efektywniej zarządzać organizacją lotów i zwiększać dostępność swoich zasobów ludzkich. Zapewnienie godnych warunków odpoczynku pracowników jest standardem rynkowym, który bezpośrednio przekłada się na bezpieczeństwo lotów, oraz jakość usług pokładowych.

Należy również wspomnieć, że wiele krajów posiada regulacje dotyczące maksymalnego czasu pracy i minimalnego czasu odpoczynku dla załóg lotniczych. Zapewnienie noclegów jest zatem rozwiązaniem, z którego branża linii lotniczych korzysta w celu przestrzeganiu tych przepisów.

Dzięki nabyciu wskazanych usług, Spółka jest w stanie zarządzić logistyką zakwaterowania Personelu/Personelu Oddziału w czasie pomiędzy lotami, co minimalizuje ryzyko spóźnienia się członków Personelu/Personelu Oddziału na planowane loty.

Wydatek ten jest zatem związany stricte i bezpośrednio z podstawową działalnością Spółki prowadzoną w Polsce poprzez Oddział, a Personel/Personel Oddziału nie uzyskuje z tego tytułu żadnych dodatkowych korzyści o charakterze osobistym. Spółka pragnie stworzyć warunki do zatrudniania pracowników, które odpowiadają obecnym standardom rynku pracy w branży lotniczej. Dzięki nabywanym usługom zarówno Spółka jak i jej Oddział łatwiej mogą zatrudnić załogi statków lotniczych – będących kadrą wysokokwalifikowaną, której pozyskanie może być znacząco utrudnione.

Mając na uwadze powyższą argumentację, istnieje bezpośredni związek pomiędzy działalnością opodatkowaną Spółki, a nabywanymi usługami zakwaterowania. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy powinno zostać zachowane prawo do odliczenia podatku VAT od nabywanych usług zakwaterowania dla Personelu/Personelu Oddziału. Powyższa teza jest także zgodna z obecna linią orzeczniczą sądów administracyjnych, między innymi z następującymi orzeczeniami:

Z wyrokiem NSA z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt I FSK 281/23, w którym wskazano, że:

„Wydatki na najem lokali mieszkalnych dla pracowników i współpracowników spółki, nawet jeśli nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, to ich poniesienie wpływa na uzyskanie obrotu opodatkowanego VAT niejako poprzez zabezpieczenie utrzymania źródła przychodu. Spółka powinna mieć zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich poniesieniem.”

Z wyrokiem NSA z dnia 2 czerwca 2023 r., sygn. akt I FSK 542/19, w którym sąd podkreślił, iż:

„Wydatki, jakie Spółka zamierza poczynić w związku z najmem lokali będą miały związek z jej czynnościami opodatkowanymi, skoro podatnik zamierza je poczynić celem stworzenia warunków zatrudniania pracownikom/zleceniobiorcom/kontrahentom. Jakkolwiek więc zgodzić się należało, że sporne wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, to ich poniesienie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług niejako poprzez zabezpieczenie utrzymania źródła przychodu, zatem podatnik winien mieć prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich poniesieniem.”

Z wyrokiem WSA w Łodzi z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 690/22, gdzie wskazano, że:

„W tym kontekście Sąd stwierdza, że wynajęte lokale przez skarżącą spółkę niewątpliwie będą służyć niezakłóconemu prowadzeniu działalności gospodarczej przez spółkę, skoro dla zrealizowania tego celu potrzebni są pracownicy o szczególnych specjalistycznych kwalifikacjach, można przyjąć pracownicy "trudno" dostępni na rynku pracy, a do tego mieszkający w znacznej odległości od siedziby spółki. W tych okolicznościach zagwarantowanie mieszkania przez spółkę może stanowić decydujący czynnik (zachętę) zdecydowania się przez pracownika na podjęcie pracy w warunkach czasowego oddelegowania poza miejsce stanowiącym jego centrum życiowe. Jakkolwiek więc opisane wydatki na najem lokali nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, to ich poniesienie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług niejako poprzez zabezpieczenie utrzymania źródła przychodu, zatem podatnik winien mieć, na podstawie art. 86 ust. 1 VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich poniesieniem.”

Podsumowując, mając na względzie zaprezentowaną argumentację, zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż dokonywane zakupy usług zakwaterowania dla Personelu/Personelu Oddziału są bezpośrednio powiązane ze sprzedażą opodatkowaną, Spółce powinno zostać zachowane prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tego tytułu.

Ad 3

W myśl dyspozycji art. 88 ust.1 pkt 4 lit. c w zw. z art. 86 ust. 1 i art. 8 ust. 2a Ustawy o VAT podatnik ma prawo do odliczenia podatku VAT od nabywanych usług noclegowych, jeżeli, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług noclegowych.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że obsługa lotnicza nie ogranicza się jedynie do samego przewozu pasażerów z punktu wylotu do miejsca docelowego, ale obejmuje również inne elementy, które są niezbędne do zapewnienia pełnej obsługi pasażera. W sytuacjach, gdy loty są opóźnione lub odwołane, zapewnienie zakwaterowania jest częścią kompleksowej obsługi pasażera, co jest zgodne z regulacjami dotyczącymi praw pasażerów. Zgodnie bowiem art. 9 ust. 1 lit. b Rozporządzenia nr 261/2004 w przypadku opóźnienia lub odwołania lotu, albo w przypadku odmowy przyjęcia na pokład pasażerowie mają prawo do zakwaterowania w hotelu na koszt przewoźnika w przypadku, gdy występuje konieczność pobytu przez jedną albo więcej nocy, lub gdy zachodzi konieczność pobytu dłuższego niż planowany przez pasażera. Innymi słowy, zapewnienie zakwaterowania, jest obowiązkiem prawnym przewoźnika.

Zatem z ekonomicznego punktu widzenia, usługa zakwaterowania w takich sytuacjach jest nierozerwalnie związana z usługą przewozu lotniczego. W momencie, gdy linia lotnicza nabywa usługi zakwaterowania w celu ich zapewnienia pasażerom, działa jako pośrednik, który integruje te usługi z główną usługą przewozu.

W konsekwencji, Pasażer nabywając bilet lotniczy nabywa de facto jednocześnie usługę zakwaterowania, której obowiązek świadczenia jest warunkowy i zależy od ziszczenia się określonych okoliczności.

W konsekwencji, uzasadnione jest stwierdzenie, że zapewnienie Pasażerom zakwaterowania w określonych sytuacjach stanowi część usługi lotniczej. Oznacza, to że w rzeczywistości Spółka dokonuje w pewnym sensie odsprzedaży nabywanych usług hotelowych, w ramach usług przewozu lotniczego.

Podsumowując, mając na uwadze powyższą argumentację, zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż dokonywane zakupy są bezpośrednio związane ze sprzedażą opodatkowaną, a także usługi zakwaterowania nabywane dla Pasażerów powinny być uznawane za element kosztowy ceny biletu lotniczego, ponieważ koszty te są ostatecznie pokrywane przez bilety lotnicze, należy uznać, że Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT od nabywanych usług zakwaterowania dla Pasażerów.

Ad 4

Na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a Ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a Ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy:

1.sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący;

2.transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

3.wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a.stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b.podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c.potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;

4.faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

5.wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

Jak stanowi art. 106b ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 Ustawy o VAT, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Z kolei na podstawie przepisów art. 106e ust. 1 pkt 1 -15 Ustawy o VAT, faktura powinna zawierać:

1.datę wystawienia;

2.kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3.imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4.numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;

5.numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;

6.datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7.nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8.miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9.cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10.kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11.wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12.stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13.sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14.kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15.kwotę należności ogółem.

Mając na uwadze powołane regulacje, wymaga podkreślenia, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 Ustawy o VAT.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, czyli czynnościami, których następstwem jest powstanie zobowiązania podatkowego. Przy czym, wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Przepis art. 88 Ustawy o VAT, enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, przy czym nie wymienia w ramach tego katalogu braku (prawidłowego) numeru NIP nabywcy, jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Ponadto, należy w powyższym kontekście zaznaczyć, że głównym celem faktury jest dokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i stron w niej uczestniczących. Faktury są dokumentami o charakterze sformalizowanym, co oznacza, że muszą być wystawiane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Faktura jest prawidłowa pod względem materialnoprawnym, jeśli odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że faktura nie jest prawidłowa, jeśli wskazuje na zdarzenie gospodarcze, które nie miało miejsca, miało miejsce w innym zakresie lub między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają jedynie znaczenie dowodowe. Tylko braki merytoryczne faktury mogą prowadzić do zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania oraz do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Wynika z tego, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników decyduje przede wszystkim to, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. Jeśli w fakturach dokumentujących transakcje występują drobne wady, nie ma podstaw do kwestionowania faktur ani prawa do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie z powodu tych drobnych wad. Są to wady, które sprawiają, że faktura nie spełnia wymogów określonych w przepisach, ale same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Powyższa teza koresponduje z zasadą neutralności podatku VAT, zgodnie z którą odebranie podatnikowi prawa do odliczenia powinno stanowić sytuację wyjątkową. W art. 88 ust. 3a wskazuje, że nie stanowią podstawy odliczenia faktury, które nie dokumentują faktycznych kwot czy transakcji. W związku z powyższym nie mogą stanowić podstawy odliczenia faktury na podstawie, których nie da się zidentyfikować stron, lub przedmiotu transakcji.

Mając powyższe na uwadze, wymaga podkreślenia, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wskazane w przepisach art. 106e Ustawy o VAT, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości jego identyfikacji, w oparciu o pozostałe dane zawarte na fakturze.

W przypadku Faktur wystawionych przez kontrahentów, które wskazują numer VAT nadany Spółce w kraju jej rejestracji i siedziby (Węgry), przy jednoczesnym braku wskazania polskiego numeru NIP nadanego Spółce w związku z prowadzeniem działalności w ramach Oddziału, istnieje możliwość zidentyfikowania zarówno stron, przedmiotu, jak i faktycznej kwoty transakcji. W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że mimo wskazania numeru VAT kraju rejestracji (Węgry) na fakturach wystawianych przez kontrahentów i braku korekty tych faktur, Spółka zachowuje prawo do odliczenia podatku VAT od przedmiotowych faktur.

Podobne stanowisk zostało zaprezentowane w następujących interpretacjach indywidualnych:

Interpretacja indywidulana z dnia 20 czerwca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej znak: 0113-KDIPT1-3.4012.210.2023.2.JM, w której wskazano, że: „Jeszcze raz należy wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).”

Interpretacja indywidualna z dnia 30 maja 2023 r., Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0113-KDIPT1-3.4012.165.2023.2.ALN, gdzie podkreślono, że: „Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami dotyczącymi czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie uzależniają prawa podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od umieszczania numeru NIP nabywcy na fakturach. Ustawodawca bowiem przewidział sytuacje, których wystąpienie wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, które zostały wskazane w art. 88 ustawy.”

Interpretacja indywidualna z dnia 1 września 2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak:0112-KDIL1-1.4012.350.2022.1.HW, zgodnie którą: „Podsumowując, w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług z faktur dokumentujących zakup towarów handlowych, jeżeli dokumenty te nie zawierają wśród danych nabywcy jego numeru, za pomocą którego jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług (NIP). Prawo to przysługuje w przypadku niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy.”

Podsumowując, mając na względzie zaprezentowaną argumentację, zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż dokonywane zakupy są bezpośrednio ze sprzedażą opodatkowaną, Spółka jako podatnik korzysta z prawa do odliczenia podatku VAT wykazanego na Fakturach. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż brak wskazania na Fakturach polskiego numeru NIP nadanego Spółce, czyli pomniejsza techniczna wadliwość Faktury, nie wyklucza prawa do odliczania podatku VAT, gdyż nie wyłącza ona możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostaje bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W świetle tego przepisu:

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy:

W myśl art. 8 ust. 2a ustawy:

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści wskazanych wyżej przepisów wynika, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym, tzn. czynnościom, które generują podatek należny.

Natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług:

1)wykorzystywanych do czynności nieobjętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem),

2)wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, niemniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku.

Odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian świadczenie przynoszące mu korzyść.

Podkreślić jednak należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

I tak, w art. 8 ust. 2 ustawy postanowiono, że:

Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest węgierskim rezydentem podatkowym i specjalizuje się w transporcie lotniczym osób fizycznych. Spółka posiada Oddział w Polsce, który stanowi stałe miejsce prowadzenia działalności. A. został zarejestrowany w Polsce na potrzeby podatku VAT i ma status czynnego podatnika VAT. Spółka w ramach swojej działalności i dla prawidłowej realizacji lotów na rzecz usługobiorców, zatrudnia bezpośrednio pracowników, którzy stanowią załogi lotnicze („Personel”), są to w szczególności piloci i personel pokładowy. W celu zapewnienia odpowiedniej płynności ruchu lotniczego i realizacji potrzeb Spółki część załogi statków powietrznych jest zatrudniona przez Oddział („Personel Oddziału”).

W związku z charakterystyką działalności w branży lotniczej, a także zgodnie z treścią zawieranych przez Spółkę umów, Spółka jest zobowiązana w określonych sytuacjach do zapewnienia członkom Personelu lub członkom Personelu Oddziału zakwaterowania na terenie Polski. Spółka nabywa usługi zakwaterowania od podmiotów prowadzących działalność hotelarską.

Jednocześnie Spółka nabywa na terenie Polski również usługi zakwaterowania na rzecz swoich Pasażerów. W zakresie noclegów dla Pasażerów, zobowiązanie ciążące na przewoźniku lotniczym do nieodpłatnego zapewnienia pasażerom zakwaterowania w hotelu ma swoje źródło w normach prawa unijnego.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Spółki dotyczą m.in. ustalenia czy Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabywanych usług zakwaterowania dla Personelu, Personelu Oddziału oraz Pasażerów (pytanie nr 1-3).

Aby można było rozstrzygnąć, czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych usług zakwaterowania dla Personelu, Personelu Oddziału oraz Pasażerów, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy Spółka będzie zobowiązana do naliczenia należnego podatku od towarów i usług z tytułu zapewnienia nieodpłatnego zakwaterowania dla Personelu, Personelu Oddziału oraz Pasażerów.

Dla stwierdzenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością.

Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.

Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie powinny być rozpatrywane działania podejmowane przez dany podmiot.

Powyższe zagadnienie było także przedmiotem orzeczenia TSUE z 16 października 1997 r., sygn. C-258/95. W przedmiotowym stanie faktycznym Trybunał rozważał, czy bezpłatny przewóz pracowników na teren przedsiębiorstwa stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 6(2)(b) VI Dyrektywy (opodatkowane VAT). Trybunał wskazał, że w większości sytuacji usługi transportowe świadczone nieodpłatnie na rzecz pracowników podlegają opodatkowaniu. Jednak zdarza się, że usługi transportowe świadczone przez pracodawcę są jedyną możliwością dowozu pracowników do miejsca pracy i wówczas takie usługi służą celom prowadzonej przez pracodawcę działalności gospodarczej. Wówczas osobiste korzyści uzyskiwane przez pracowników mają znaczenie drugorzędne w stosunku do korzyści gospodarczych, zaś artykuł 6(2)(b) nie ma zastosowania.

Zauważyć należy, że w normalnych okolicznościach użyczenie lokali mieszkalnych pracownikom służy prywatnym celom pracownika, jednakże w określonych okolicznościach, np.: lokalizacja zakładu pracy w małej miejscowości, gdzie występują trudności w wynajęciu mieszkania, a pracownicy pochodzą z odległych regionów, wymogi prowadzonej działalności (potrzeby przedsiębiorstwa) mogą spowodować konieczność zapewnienia przez pracodawcę lokali mieszkalnych dla pracowników na czas trwania stosunku pracy.

Analizując wskazane wyżej przepisy prawa w kontekście przywołanego orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdzić należy, że nieodpłatne zapewnienie przez Państwa swojemu Personelowi, Personelowi Oddziału oraz Pasażerom zakwaterowania stanowi nieodpłatne świadczenie usług. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, w analizowanym przypadku czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ w takich specyficznych okolicznościach nadrzędnym celem świadczonych usług jest realizacja Państwa celów gospodarczych – zakwaterowanie Personelu oraz Personelu Oddziału w wynajmowanych lokalach związane jest wyłącznie z wykonywanymi przez nich obowiązkami zawodowymi na Państwa rzecz. Spółka jest zobowiązana w określonych sytuacjach do zapewnienia członkom Personelu lub członkom Personelu Oddziału zakwaterowania na terenie Polski. Jest to w szczególności istotne w przypadku nocnych przystanków lub długich pobytów między lotami. Nabywane usługi zakwaterowania umożliwiają Spółce redukcję kosztów, dając możliwość płynnego modulowania składami załóg statków lotniczych. Natomiast zapewnienie zakwaterowania Pasażerom wynika z respektowania tzw. „prawa do opieki”, ustanowionego art. 9 rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustalającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów (Dz. U. UE. L. z 2004 r. Nr 46, str. 1 ze zm. dalej: „Rozporządzenie nr 261/2004”). Zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. b Rozporządzenia nr 261/2004, w określonych przypadkach opóźnienia lub odwołania lotu, bądź odmowy przyjęcia na pokład, pasażerowie mają prawo do zakwaterowania w hotelu na koszt Spółki w przypadku, gdy występuje konieczność pobytu przez jedną albo więcej nocy, lub gdy zachodzi konieczność pobytu dłuższego niż planowany przez pasażera. W związku z powyższym Spółka ze względu na charakterystykę swojej działalności jest zobowiązana do nabywania wskazanych usług zakwaterowania w określonych przez okoliczności i prawo przypadkach. W zakresie noclegów dla Pasażerów, zobowiązanie ciążące na przewoźniku lotniczym do nieodpłatnego zapewnienia pasażerom zakwaterowania w hotelu ma swoje źródło w normach prawa unijnego. Spółka nie udostępnia Personelowi, Personelowi Oddziału oraz Pasażerom zakwaterowania w innych celach niż wyżej wymienione. Zatem korzyść osobista uzyskiwana przez Personel, Personel Oddziału i Pasażerów z takiego bezpłatnego świadczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, że nieodpłatne zapewnienie zakwaterowania stanowi nieodpłatne świadczenie usług związane z Państwa działalnością gospodarczą, które na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się natomiast do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu usług zakwaterowania, które następnie nieodpłatnie udostępniają Państwo swoim pracownikom (Personelowi, Personelowi Oddziału) oraz Pasażerom należy stwierdzić, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym.

Zaznaczyć należy, że określenie pośredniego związku nabywanych towarów i usług z konkretną działalnością przedsiębiorcy (czynnościami opodatkowanymi bądź nieopodatkowanymi) może mieć miejsce dopiero w sytuacji, gdy niemożliwym jest wykazanie ich bezpośredniego związku z daną działalnością.

Należy podkreślić, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu i czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Jak wyżej wskazano, nieodpłatne udostępnienie Personelowi, Personelowi Oddziału oraz Pasażerom zakwaterowania jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem wydatki dokonywane przez Państwa służą (bezpośrednio) do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – ich następstwem nie jest powstanie zobowiązania podatkowego (podatku należnego).

Zatem, wydatki ponoszone przez Państwa na nabycie usług zakwaterowania, które następnie Państwo nieodpłatnie udostępniają pracownikom (Personelowi, Personelowi Oddziału) oraz Pasażerom, związane są w sposób bezpośredni z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT. Natomiast nie ma znaczenia pośredni wpływ wydatków na czynności opodatkowane, skoro możliwe jest bezpośrednie przyporządkowanie ich do konkretnych czynności wykonywanych przez Państwa (niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług).

W konsekwencji, w sytuacji nieodpłatnego udostępniania Personelowi, Personelowi Oddziału oraz Pasażerom zakwaterowania nie przysługuje Państwu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy ­prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących nabycia usług zakwaterowania, ponieważ ww. wydatki nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, gdyż służą czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu.

W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1-3 uznaję za nieprawidłowe.

Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z Faktur, na których kontrahenci nie wykazali polskiego numeru NIP, wskazując jedynie węgierski numer identyfikacji VAT (pytanie nr 4).

Jak wynika z opisu sprawy Oddział świadczy głównie usługi wsparcia załogi dla Spółki (zatrudnia personel i zapewnia załogę). Oddział oprócz usług zakwaterowania, nabywa między innymi usługi wynajmu hangaru, czy importuje do Polski części lotnicze niezbędne do naprawy/konserwacji samolotów, lecz nie jest zaangażowany w operacje lotnicze związane z lotami międzynarodowymi. Usługi zakwaterowania oraz inne usługi lub towary na terenie Polski Spółka nabywa na rzecz swojego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej tj. Oddziału Spółki. Zdarza się, że kontrahenci Wnioskodawcy wystawiają Faktury, wskazując w ich treści:

-jako nabywcę Spółkę (jednostkę macierzystą) i jej adres na Węgrzech (bez oznaczenia Oddziału w Polsce),

-węgierski numer identyfikacyjny VAT Spółki (VAT ID), nie podając jednocześnie polskiego numeru identyfikacji podatkowej (NIP) nadanego Spółce.

Pomimo interwencji Spółki, kontrahenci czasami zwlekają z korektą wskazanych Faktur lub nie podejmują kontaktu ze Spółką po dokonaniu płatności, zatem uzyskanie korekty ww. Faktur może być utrudnione lub nawet niemożliwe w niektórych przypadkach. Jednocześnie na podstawie treści wystawianych Faktur Spółka jest w stanie określić jakiej czynności opodatkowanej dotyczą, nawet jeżeli nie zawierają one polskiego numeru NIP. Wystawione Faktury odzwierciedlają zaistniałe zdarzenia gospodarcze.

Wskazać należy, że faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje zostanie wskazany błędny NIP nabywcy, przy jednoczesnej możliwości zweryfikowania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, nie ma podstaw do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, bowiem błąd ten nie wpływa na wysokość zobowiązania podatkowego. Tego rodzaju wadliwość, co prawda, powoduje, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże sama w sobie nie wpływa na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż wskazany art. 88 ustawy nie przewiduje braku prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury zawierającej błędny numer NIP nabywcy (w sytuacji, gdy Faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze i nabyli Państwo towary/usługi wymienione w Fakturach).

Zatem, w przypadku Faktur wystawionych przez kontrahentów, które wskazują numer VAT nadany Spółce w kraju jej rejestracji i siedziby (Węgry), przy jednoczesnym braku wskazania polskiego numeru NIP nadanego Spółce w związku z prowadzeniem działalności w ramach Oddziału, to będą mieli Państwo prawo do odliczenia podatku naliczonego z takich Faktur.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy Faktury zawierają jedynie błędny numer NIP, ale odzwierciedlają zaistniałe zdarzenia gospodarcze to mają Państwo prawo do odliczenia z tych Faktur podatku naliczonego związanego wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi Spółki. Prawo do odliczenia podatku naliczonego z przedmiotowych Faktur przysługuje na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Należy również podkreślić, że wszelkie ustalenia co do przebiegu i dokumentowania transakcji powinny być przedmiotem uzgodnień pomiędzy stronami tej transakcji w celu uniknięcia nieprawidłowości w rozliczaniu podatku VAT zarówno przez sprzedawców jak i przez Państwa.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.