Interpretacja indywidualna z dnia 27 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.427.2026.7.MB
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących zakup produktów spożywczych, higienicznych, socjalnych na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 czerwca 2026 r. (wpływ 26 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Spółka prowadzi działalność w (…), generując miesięczne przychody około (…) i koszty (…). W siedzibie biurowej w (…) przebywa około (…) osób: (…) pracowników etatowych na umowach o pracę oraz (…) współpracowników na umowach B2B realizujących zlecenia dla Spółki oraz odbywają się spotkania z kontrahentami (łącznie zwanymi dalej korzystającymi).
Spółka ponosi miesięczne wydatki na zakup artykułów spożywczych i higienicznych w wysokości około (…) tys. zł (około (…) zł/osobę/miesięcznie), nabywanych w sieciach hurtowych (…). Asortyment to standardowe, powszechne produkty: wędliny (…), nabiał (…), pieczywo, owoce/warzywa (…), napoje, słodycze zbiorcze (…), produkty higieniczne (tampony, chusteczki). Brak produktów luksusowych/gourmet czy alkoholu.
Produkty spożywcze są udostępniane w formie ogólnodostępnego bufetu w pomieszczeniach kuchennych/socjalnych (nie w strefach klienckich), bez ograniczeń ilościowych, ewidencji zużycia czy przypisywania do osób. Korzystają z nich wyłącznie osoby przebywające w biurze w celach zawodowych (pracownicy i B2B) podczas godzin pracy oraz kontrahenci.
Spółka ponosi wydatki na zakup artykułów higienicznych udostępnianych w ogólnodostępnej przestrzeni biurowej, takich jak chusteczki, środki do dezynfekcji, tampony, ręczniki papierowe, i inne drobne artykuły służące zapewnieniu podstawowych warunków sanitarnych w miejscu wykonywania pracy. Wydatki te mają charakter organizacyjny i służą zapewnieniu prawidłowych warunków funkcjonowania biura, a w konsekwencji zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów Spółki. Nie są one ukierunkowane na tworzenie wizerunku Spółki wobec kontrahentów ani na zaspokajanie prywatnych potrzeb konkretnych osób, lecz na zapewnienie higieny i sprawności organizacyjnej pracy zespołu.
Produkty socjalne wspierają warunki pracy w tym do utrzymania komfortu w łazience i kuchni. Artykuły higieniczne są dostępne dla wszystkich osób przebywających w biurze i nie są przypisane do konkretnych korzystających z nich osób. Nie prowadzi się ewidencji zużycia na osobę. Wydatki te są ponoszone w ramach jednej polityki biurowej, razem z zakupami spożywczymi a ich celem zakupowym jest zapewnienie właściwych warunków pracy, a nie przysporzenia majątkowego.
Cel: zapewnienie ciągłości procesów biznesowych, minimalizacja przerw w pracy (eliminacja wychodzenia na posiłki), profilaktyka zdrowia (produkty prozdrowotne), zgodność z BHP i standardami rynkowymi (…). Wydatki to (…) przychodów Spółki, marginalne ekonomicznie, niezbędne dla konkurencyjności na rynku pracy.
Wydatki służą stricte celom biznesowym Spółki jak: ciągłości pracy (brak przerw na posiłki poza biurem), efektywności (minimalizacja rotacji, profilaktyka zdrowia), BHP/standardom (…) (konkurencyjność na rynku pracy), ESG (zero waste, równe traktowanie).
Od 1 stycznia 2024 r. wdrożono Zarządzenie (…) (załączniki: skany dokumentów), formalizujące praktykę jako element operacyjny, nie świadczenie osobiste. Informacja o regulaminie rozesłana do wszystkich (mail zbiorczy z potwierdzeniem).
Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Na pytanie: Czy Spółka jest zobowiązana do zapewnienia pracownikom wymienionych we wniosku produktów spożywczych, higienicznych, socjalnych na podstawie jakichkolwiek przepisów prawa, np. przepisów prawa pracy, przepisów z zakresu BHP (...)?
Odpowiedź: Spółka jest zobowiązana przepisami prawa pracy oraz BHP do zapewnienia pracownikom wody pitnej oraz podstawowych środków higieny osobistej (np. mydło, ręczniki papierowe). W odniesieniu do pozostałych wymienionych we wniosku produktów (takich jak kawa, herbata, cukier, mleko, drobne przekąski, owoce), Spółka nie ma bezwzględnego obowiązku ich zapewnienia na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa BHP - ich udostępnienie stanowi dobrowolne działanie pracodawcy mające na celu optymalizację warunków pracy.
Na pytanie: Czy otrzymywanie przez pracowników produktów spożywczych, higienicznych, socjalnych będzie wynikało z zawartych ze Spółką umów o pracę albo regulaminu pracy?
Odpowiedź: Nie, udostępnianie tych produktów nie wynika z zapisów umów o pracę ani z regulaminu pracy. Ma ono charakter dobrowolnego i ogólnego udogodnienia socjalno-bytowego w miejscu pracy.
Na pytanie: Czy przekazanie przez Spółkę produktów spożywczych, higienicznych, socjalnych będzie miało charakter bezzwrotny i będzie nieodpłatne?
Odpowiedź: Tak, udostępnienie produktów do konsumpcji i użytku w biurze ma charakter całkowicie nieodpłatny oraz bezzwrotny.
Na pytanie: Czy zakup produktów spożywczych, higienicznych, socjalnych jest udokumentowany fakturami zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, wystawianymi przez dostawców na Spółkę i doręczanymi Spółce?
Odpowiedź: Tak, wszystkie zakupy wyżej wymienionych artykułów są dokumentowane fakturami wystawianymi bezpośrednio na Spółkę (…) przez dostawców i są należycie doręczane Spółce.
Na pytanie: Czy Spółka będzie miała możliwość określenia wartości korzyści uzyskanej przez konkretnego pracownika lub inną uprawnioną osobę korzystającą z udostępnionych przez Spółkę artykułów spożywczych, higienicznych, socjalnych?
Odpowiedź: Nie, Spółka nie ma i nie będzie miała technicznej ani logistycznej możliwości określenia wartości korzyści przypadającej na konkretnego pracownika. Produkty są ogólnodostępne w pomieszczeniach wspólnych (kuchnia biurowa, sale konferencyjne). Spółka nie prowadzi i nie zamierza prowadzić żadnej ewidencji ani monitoringu indywidualnego spożycia lub zużycia tych artykułów przez poszczególne osoby.
Na pytanie: Czy przekazanie przez Spółkę produktów spożywczych, higienicznych, socjalnych są dla Spółki kosztami definitywnymi, niezwracanymi Spółce w jakiejkolwiek formie?
Odpowiedź: Tak, koszty zakupu tych produktów mają charakter definitywny, są w całości pokrywane z majątku Spółki i nie są w żaden sposób zwracane ani refundowane.
Na pytanie: Czy przekazanie pracownikom produktów spożywczych, higienicznych, socjalnych będzie stanowić dodatkową formę gratyfikacji/wynagrodzenia za pracę?
Odpowiedź: Nie, udostępnianie tych artykułów nie stanowi elementu wynagrodzenia, premii ani żadnej formy gratyfikacji za wykonywaną pracę.
Na pytanie: Czy przekazanie pracownikom produktów spożywczych, higienicznych, socjalnych będzie miało na celu motywowanie pracowników do bardziej efektywnego wykonywania ich obowiązków służbowych?
Odpowiedź: Tak, jednym z celów jest stworzenie przyjaznego środowiska pracy, co wpływa na podniesienie komfortu pracy, redukcję stresu, integrację zespołu, a w konsekwencji pośrednio motywuje pracowników i zwiększa ich efektywność służbową.
Na pytanie: Czy Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług?
Odpowiedź: Tak, Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).
Na pytanie: Czy Spółka wykonuje/wykonywać będzie wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia?
Odpowiedź: Tak, Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje i będzie wykonywać czynności opodatkowane podatkiem VAT, które nie korzystają ze zwolnienia z tego podatku.
Na pytanie: Do jakich czynności Spółka wykorzystuje towary i usługi (wydatki objęte wnioskiem)?
Odpowiedź: Ponoszone wydatki wykorzystywane są wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT właściwą stawką podatku. Służą one ogólnemu funkcjonowaniu przedsiębiorstwa Spółki. Wykorzystanie tych towarów przekłada się bezpośrednio i wyłącznie na obszar komercyjnej działalności opodatkowanej VAT (brak związku z działalnością zwolnioną lub niepodlegającą opodatkowaniu).
Na pytanie: Jeżeli nabywane towary i usługi służyły bądź mają służyć różnym rodzajom działalności, to czy Spółka jest/będzie w stanie bezpośrednio przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów czynności?
Odpowiedź: Z uwagi na to, że nabyte artykuły służą wyłącznie działalności opodatkowanej VAT, nie zachodzi potrzeba alokacji wydatków do różnych rodzajów działalności (brak działalności zwolnionej czy poza-VAT).
Pytanie (oznaczone we wniosku nr 2)
Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupów ww. towarów na gruncie VAT (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT)?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy w zakresie podatku VAT przysługuje pełne odliczenie podatku VAT.
Towary służą działalności opodatkowanej (BHP, warunki pracy), nie potrzebom prywatnym (ogólnodostępne, operacyjne).
Prawo do odliczenia z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT potwierdza interpretacja Dyrektora KIS z 2 kwietnia 2021 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.2.2021.2.IG (woda, mleko, kawa itp. - odliczenie) oraz z 17 lipca 2023 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.411.2023.4.JK.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.
Ustawa ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.
Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego itp.
Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że:
‒Są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT.
‒W ramach prowadzonej działalności ponoszą Państwo miesięczne wydatki na zakup artykułów spożywczych i higienicznych i socjalnych.
‒Produkty spożywcze to wędliny, nabiał, pieczywo, owoce/warzywa, napoje, słodycze zbiorcze. Brak produktów luksusowych/gourmet czy alkoholu. Produkty spożywcze są udostępniane w formie ogólnodostępnego bufetu w pomieszczeniach kuchennych/socjalnych (nie w strefach klienckich), bez ograniczeń ilościowych, ewidencji zużycia czy przypisywania do osób. Korzystają z nich wyłącznie osoby przebywające w biurze w celach zawodowych (pracownicy i B2B) podczas godzin pracy oraz kontrahenci.
‒Produkty higieniczne to chusteczki, środki do dezynfekcji, tampony, ręczniki papierowe i inne drobne artykuły służące zapewnieniu podstawowych warunków sanitarnych w miejscu wykonywania pracy. Udostępniane są w ogólnodostępnej przestrzeni biurowej. Wydatki te mają charakter organizacyjny i służą zapewnieniu prawidłowych warunków funkcjonowania biura, a w konsekwencji zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów Spółki. Nie są one ukierunkowane na tworzenie wizerunku Spółki wobec kontrahentów ani na zaspokajanie prywatnych potrzeb konkretnych osób, lecz na zapewnienie higieny i sprawności organizacyjnej pracy zespołu.
‒Produkty socjalne wspierają warunki pracy w tym do utrzymania komfortu w łazience i kuchni. Artykuły higieniczne są dostępne dla wszystkich osób przebywających w biurze i nie są przypisane do konkretnych korzystających z nich osób. Nie prowadzą Państwo ewidencji zużycia na osobę. Wydatki te są ponoszone w ramach jednej polityki biurowej, razem z zakupami spożywczymi a ich celem zakupowym jest zapewnienie właściwych warunków pracy, a nie przysporzenia majątkowego.
‒Wydatki służą głównie celom biznesowym Spółki, tj.: ciągłości pracy (brak przerw na posiłki poza biurem), efektywności (minimalizacja rotacji, profilaktyka zdrowia), BHP/standardom (…) (konkurencyjność na rynku pracy), ESG (zero waste, równe traktowanie).
‒Są Państwo zobowiązani przepisami prawa pracy oraz BHP do zapewnienia pracownikom wody pitnej oraz podstawowych środków higieny osobistej (np. mydło, ręczniki papierowe). W odniesieniu do pozostałych wymienionych we wniosku produktów (takich jak kawa, herbata, cukier, mleko, drobne przekąski, owoce), nie maja Państwo bezwzględnego obowiązku ich zapewnienia na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa BHP. Udostępnienie ww. produktów stanowi dobrowolne działanie pracodawcy mające na celu optymalizację warunków pracy.
‒Udostępnianie tych produktów nie wynika z zapisów umów o pracę ani z regulaminu pracy. Ma ono charakter dobrowolnego i ogólnego udogodnienia socjalno-bytowego w miejscu pracy.
‒Udostępnienie produktów do konsumpcji i użytku w biurze ma charakter całkowicie nieodpłatny oraz bezzwrotny.
‒Wszystkie zakupy wyżej wymienionych artykułów są dokumentowane fakturami wystawianymi bezpośrednio na Spółkę.
‒Nie maja Państwo i nie będą mieli technicznej ani logistycznej możliwości określenia wartości korzyści przypadającej na konkretnego pracownika. Produkty są ogólnodostępne w pomieszczeniach wspólnych (kuchnia biurowa, sale konferencyjne). Nie prowadzą Państwo i nie zamierzają prowadzić żadnej ewidencji ani monitoringu indywidualnego spożycia lub zużycia tych artykułów przez poszczególne osoby.
‒Koszty zakupu tych produktów mają charakter definitywny, są w całości pokrywane z majątku Spółki i nie są w żaden sposób zwracane ani refundowane.
‒Udostępnianie tych artykułów nie stanowi elementu wynagrodzenia, premii ani żadnej formy gratyfikacji za wykonywaną pracę.
‒W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonują i będą wykonywać Państwo czynności opodatkowane podatkiem VAT, które nie korzystają ze zwolnienia z tego podatku.
‒Ponoszone wydatki wykorzystywane są wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT właściwą stawką podatku. Służą one ogólnemu funkcjonowaniu przedsiębiorstwa Spółki. Wykorzystanie tych towarów przekłada się bezpośrednio i wyłącznie na obszar komercyjnej działalności opodatkowanej VAT (brak związku z działalnością zwolnioną lub niepodlegającą opodatkowaniu).
Państwa wątpliowści rozstrzygnięcia kwestii, czy mają Państwo prawo do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy od wydatków na zakup produktów spożywczych, higienicznych, socjalnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
We wniosku wskazali Państwo, że udostępniają Państwo pracownikom, współpracownikom i kontrahentom produkty spożywcze obejmujące w szczególności takie produkty jak: wędliny, nabiał, kawa, herbata, cukier, mleko, przekąski pieczywo, owoce/warzywa, słodycze zbiorcze oraz produkty higieniczne, tj. tampony, chusteczki i produkty socjalne poprzez swobodny dostęp do produktów w godzinach pracy.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do udostępniania ww. produktów pracownikom i współpracownikom wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia potrzeb osobistych. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami osobistymi są takie potrzeby, które dotyczą danej osoby i które są jej potrzebami prywatnymi, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tę osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy pełnioną funkcją. Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy, a zatem potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07 Danfoss i AstraZeneca zaznaczył, że:
„poza sporem jest, że zwykle do pracownika należy wybór rodzaju, dokładnego czasu lub miejsca spożywania posiłku. Pracodawca w tym zakresie nie interweniuje, ponieważ obowiązkiem pracownika jest jedynie powrót do miejsca pracy o odpowiedniej porze i wykonywanie swoich zwykłych zajęć. (…) Wydawanie posiłków pracownikom ma co do zasady na celu zaspokojenie potrzeb prywatnych i należy do sfery wyboru pracownika, w której pracodawca nie interweniuje. Wynika z tego, że w zwykłych okolicznościach świadczenie usług polegających na nieodpłatnym wydawaniu posiłków pracownikom zaspokaja prywatne potrzeby tych ostatnich w rozumieniu art. 6 ust. 2 szóstej dyrektywy.” (pkt 57 wyroku).
Należy zwrócić uwagę, że konieczność zapewnienia artykułów spożywczych w postaci wędlin, nabiału, kawy, herbaty, cukru, mleka, przekąsek, pieczywa, owoców/warzyw, słodycze zbiorcze oraz tamponów, chusteczek, czy produktów socjalnych pracownikom i współpracownikom podczas pracy nie wynika z żadnych przepisów (np. bhp), jak również (jak to wynika w ww. orzeczenia TSUE) nie jest niezbędne dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem pracownicy są zobowiązani świadczyć pracę niezależnie od oferowanych ww. produktów im z własnej woli pracodawca. To do pracownika należy wybór, czy skorzysta z danego produktu oraz ustalenie miejsca i czasu jego spożycia, czy wykorzystania.
Zatem udostępnienie artykułów spożywczych w postaci wędlin, nabiału, kawy, herbaty, cukru, mleka, przekąsek, pieczywa, owoców/warzyw, słodyczy zbiorczych oraz tamponów i chusteczek, a także produktów socjalnych w miejscach ogólnodostępnych, ma na celu zaspokojenie potrzeb prywatnych pracowników i współpracowników i poprawę ich komfortu, tym samym nie ma związku z Państwa sprzedażą opodatkowaną.
W konsekwencji zakupy artykułów spożywczych w postaci wędlin, nabiału, kawy, herbaty, cukru, mleka, przekąsek, pieczywa, owoców/warzyw, słodyczy zbiorczych oraz tamponów i chusteczek, a także produktów socjalnych wykorzystywanych we wskazanych wyżej okolicznościach, nie mają związku z wykonywaniem przez Państwa czynności opodatkowanych.
Zatem nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia artykułów spożywczych w postaci wędlin, nabiału, kawy, herbaty, cukru, mleka, przekąsek, pieczywa, owoców/warzyw, słodyczy zbiorczych oraz tamponów i chusteczek, a także produktów socjalnych, udostępnianych pracownikom i współpracownikom w ogólnodostępnych pomieszczeniach w siedzibie Spółki, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.
W odniesieniu natomiast do ww. artykułów spożywczych, higienicznych i socjalnych udostępnianych podczas spotkań z kontrahentami, należy wskazać, że udostępnienie tych artykułów we wskazanych okolicznościach stanowi nieodpłatne czynności związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Udostępnienie artykułów spożywczych, higienicznych i socjalnych podczas spotkań z kontrahentami, ma związek (pośredni) z wykonywaniem czynności opodatkowanych (przez wpływ na ogólne funkcjonowanie Spółki jako całości, przyczynia się do generowania przez nią obrotu).
Z kolei w odniesieniu do udostępnianych pracownikom produktów takich, jak: woda pitna, podstawowe środki higieny osobistej (mydło, ręczniki papierowe) wskazać należy, że na podstawie § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 ze zm.):
Pracodawca jest obowiązany zapewnić wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje, a pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz wody, inne napoje. Ilość, rodzaj i temperatura tych napojów powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników. Szczegółowe zasady zaopatrzenia w napoje pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie uciążliwych określają odrębne przepisy.
Zgodnie z § 111 ww. rozporządzenia:
Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom pomieszczenia i urządzenia higienicznosanitarne, których rodzaj, ilość i wielkość powinny być dostosowane do liczby zatrudnionych pracowników, stosowanych technologii i rodzajów pracy oraz warunków, w jakich ta praca jest wykonywana.
Biorąc pod uwagę przytoczone powyżej uregulowania prawne należy stwierdzić, że udostępnienie pracownikom wody pitnej i podstawowych środków higieny osobistej (mydło, ręczniki papierowe) nie jest przekazaniem towarów na cele osobiste pracowników. Konieczność zapewnienia przez Państwa wody pitnej i podstawowych środków higieny osobistej (mydło, ręczniki papierowe) pracownikom w czasie pracy wynika bezpośrednio z przepisów powołanego rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.
Jednocześnie jak wskazano we wniosku, nie mają Państwo i nie będą mieli technicznej ani logistycznej możliwości określenia wartości korzyści przypadającej na konkretnego pracownika, współpracownika lub inną uprawnioną osobę, natomiast wszystkie produkty są ogólnodostępne w pomieszczeniach wspólnych, jak również nie prowadzą Państwo i nie zamierzają prowadzić żadnej ewidencji ani monitoringu indywidualnego spożycia lub zużycia tych artykułów przez poszczególne osoby.
Tym samym skoro nie prowadzą Państwo ewidencji, z której wynikać ma dokładne przyporządkowanie jaka część nabytych produktów spożywczych, higienicznych, socjalnych jest wykorzystywana na potrzeby udostępnienia pracownikom, współpracownikom w ogólnodostępnych miejscach oraz jaka część nabytych artykułów jest wykorzystywana w trakcie spotkań z kontrahentami lub też jaka wynika z przepisów powołanego rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, to nie można dokładnie przyporządkować jaka część zakupów będzie wykorzystana do wykonywania czynności opodatkowanych.
W konsekwencji nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie opisanych we wniosku artykułów spożywczych, higienicznych i socjalnych udostępnianych pracownikom i współpracownikom, jak również udostępnianych podczas spotkań z kontrahentami, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Ponadto informuję, że wszystkie informacje niezbędne z punktu widzenia przepisów, których interpretacji Państwo oczekują powinny wynikać z opisu stanu faktycznego, a nie z załączonych dokumentów. W ramach wydawania interpretacji prawa podatkowego Dyrektor KIS nie prowadzi postępowania dowodowego i nie analizuje załączników.
Wydana interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


