Interpretacja indywidualna z dnia 27 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.456.2026.1.RK
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kosztów uzyskania przychodów.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni prowadzi od kwietnia 2025 r. jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną na zasadach ogólnych. Wnioskodawczyni nie osiąga innych przychodów poza przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej.
Przedmiotem działalności jest świadczenie usług fizjoterapii estetycznej, w szczególności wykonywanie terapii manualnych, terapii blizn pooperacyjnych oraz zabiegów wymagających precyzyjnej oceny tkanek.
W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni wykonuje również czynności administracyjne związane z prowadzeniem dokumentacji medycznej pacjentów, obsługą systemów elektronicznych, komunikacją z pacjentami oraz działaniami marketingowymi wymagającymi wielogodzinnej pracy przy komputerze.
W związku z koniecznością zapewnienia możliwości prawidłowego wykonywania czynności zawodowych oraz dostosowania parametrów widzenia do wymagań wykonywanej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni zakupiła dwie pary okularów:
·okulary z powłoką fotochromową – przeznaczone wyłącznie do celów prywatnych i niewykorzystywane w działalności gospodarczej,
·okulary korekcyjne wyposażone w filtr światła niebieskiego – przeznaczone wyłącznie do wykonywania czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Okulary korekcyjne wyposażone w filtr światła niebieskiego zostały zakupione w kwietniu 2026 r. i są wykorzystywane wyłącznie podczas wykonywania obowiązków zawodowych. Służą do prowadzenia dokumentacji medycznej pacjentów, pracy przy komputerze i systemach elektronicznych, wykonywania precyzyjnych terapii manualnych oraz pracy z bliznami pooperacyjnymi wymagającymi dokładnej oceny wzrokowej. Charakter wykonywanej działalności wymaga wysokiej precyzji widzenia, umożliwiającej ocenę jakości tkanek, koloru skóry, napięcia blizn oraz wykonywanie terapii manualnej wymagającej dużej dokładności. Jednocześnie znaczna część obowiązków zawodowych wykonywana jest przy monitorze ekranowym przez wiele godzin dziennie.
Przed zakupem okularów Wnioskodawczyni odczuwała narastające trudności podczas wykonywania obowiązków zawodowych, polegające między innymi na szybkim zmęczeniu wzroku podczas pracy przy komputerze oraz utrudnionej ocenie szczegółów niezbędnych do wykonywania zabiegów fizjoterapeutycznych. W związku z tym, konieczne było dostosowanie okularów do aktualnych potrzeb związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą. Bez zakupionych okularów wyposażonych w filtr światła niebieskiego prowadzenie działalności gospodarczej byłoby znacznie utrudnione. Pogorszenie jakości widzenia wpływało na komfort oraz precyzję wykonywanej pracy z pacjentami, a także na możliwość wykonywania obowiązków związanych z prowadzeniem dokumentacji medycznej i obsługą systemów elektronicznych. Gdyby Wnioskodawczyni nie prowadziła działalności gospodarczej wymagającej regularnej pracy przy komputerze oraz wykonywania precyzyjnych zabiegów fizjoterapeutycznych, zakup okularów wyposażonych w filtr światła niebieskiego nie byłby konieczny.
Wydatek na zakup okularów wyposażonych w filtr światła niebieskiego został poniesiony w celu uzyskiwania przychodów oraz zabezpieczenia źródła przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Zakupione okulary umożliwiają prawidłowe wykonywanie usług fizjoterapeutycznych oraz wykonywanie czynności administracyjnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej. Wydatek nie został Wnioskodawczyni w jakikolwiek sposób zwrócony, ani zrefundowany i został udokumentowany fakturą wystawioną na dane Wnioskodawczyni.
Przedmiotem wniosku jest wyłącznie para okularów wyposażonych w filtr światła niebieskiego wykorzystywana podczas wykonywania działalności gospodarczej. Druga para okularów (fotochromowa) ma charakter wyłącznie prywatny i nie jest zaliczana do kosztów uzyskania przychodów.
Pytanie
Czy wydatek poniesiony na zakup okularów wyposażonych w szkła korekcyjne oraz filtr światła niebieskiego, wykorzystywanych wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności podczas wykonywania usług fizjoterapeutycznych wymagających wysokiej precyzji wzrokowej oraz wielogodzinnej pracy przy komputerze, może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
Wydatek poniesiony na zakup okularów wyposażonych w szkła korekcyjne oraz filtr światła niebieskiego, wykorzystywanych wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 23 tej ustawy.
W ocenie Wnioskodawczyni, wydatek spełnia przesłanki uznania go za koszt uzyskania przychodów, ponieważ pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Wnioskodawczyni wykonuje działalność wymagającą zarówno wielogodzinnej pracy przy komputerze, jak i wykonywania specjalistycznych zabiegów fizjoterapeutycznych wymagających wysokiej precyzji wzrokowej. Okulary wyposażone w filtr światła niebieskiego umożliwiają prawidłowe wykonywanie tych czynności, w szczególności prowadzenie dokumentacji medycznej, obsługę systemów elektronicznych, komunikację z pacjentami oraz wykonywanie terapii manualnych i pracy z bliznami pooperacyjnymi.
Wydatek został poniesiony zarówno w celu osiągania przychodów z działalności gospodarczej, jak również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła tych przychodów ponieważ umożliwia wykonywanie działalności w sposób ciągły, efektywny i zgodny z wymaganiami zawodowymi.
Należy podkreślić, że przedmiotem wniosku jest wyłącznie jedna para okularów wyposażonych w filtr światła niebieskiego wykorzystywana podczas wykonywania działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni posiada odrębną parę okularów fotochromowych wykorzystywaną wyłącznie do celów prywatnych. Wydatki dotyczące tej drugiej pary okularów nie są i nie będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
W związku z powyższym istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionym wydatkiem a osiąganiem, zachowaniem oraz zabezpieczeniem źródła przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, co uzasadnia zaliczenie wydatku na zakup okularów wyposażonych w filtr światła niebieskiego do kosztów uzyskania przychodów.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
·został właściwie udokumentowany,
·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
O tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Do podatnika należy obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
Opisany przez Panią we wniosku wydatek nie został wprost wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 3526/16:
Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.
Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:
Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych, które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.
Ponadto, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że: (...) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku – wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14.
Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.
Działalność gospodarcza podlega określonym regułom ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji postawionego celu. Ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik. W związku z tym decyzje skutkujące powstaniem kosztów związanych z tą działalnością, nie może rekompensować przy pomocy przepisów podatkowych, gdyż oznaczałoby to w praktyce przerzucenie na Skarb Państwa ryzyka związanego z określonym przedsięwzięciem gospodarczym podejmowanym przez podmiot.
Możliwość zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów wiązałaby się z przywilejem uzyskiwania przez podatnika korzyści w postaci prawa zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o wartość poniesionych kosztów. Z oczywistych więc względów, tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w jakimkolwiek związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.
Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest świadczenie usług fizjoterapii estetycznej, w szczególności wykonywanie terapii manualnych, terapii blizn pooperacyjnych oraz zabiegów wymagających precyzyjnej oceny tkanek. W ramach prowadzonej działalności wykonuje Pani również czynności administracyjne związane z prowadzeniem dokumentacji medycznej pacjentów, obsługą systemów elektronicznych, komunikacją z pacjentami oraz działaniami marketingowymi wymagającymi wielogodzinnej pracy przy komputerze. W związku z koniecznością zapewnienia możliwości prawidłowego wykonywania czynności zawodowych oraz dostosowania parametrów widzenia do wymagań wykonywanej działalności gospodarczej zakupiła Pani m.in. okulary korekcyjne wyposażone w filtr światła niebieskiego – przeznaczone wyłącznie do wykonywania czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Okulary korekcyjne wyposażone w filtr światła niebieskiego są wykorzystywane wyłącznie podczas wykonywania obowiązków zawodowych i służą do prowadzenia dokumentacji medycznej pacjentów, pracy przy komputerze i systemach elektronicznych, wykonywania precyzyjnych terapii manualnych oraz pracy z bliznami pooperacyjnymi wymagającymi dokładnej oceny wzrokowej. Charakter wykonywanej działalności wymaga wysokiej precyzji widzenia, umożliwiającej ocenę jakości tkanek, koloru skóry, napięcia blizn oraz wykonywanie terapii manualnej wymagającej dużej dokładności. Jednocześnie znaczna część obowiązków zawodowych wykonywana jest przy monitorze ekranowym przez wiele godzin dziennie. Przed zakupem okularów odczuwała Pani narastające trudności podczas wykonywania obowiązków zawodowych, polegające między innymi na szybkim zmęczeniu wzroku podczas pracy przy komputerze oraz utrudnionej ocenie szczegółów niezbędnych do wykonywania zabiegów fizjoterapeutycznych i w związku z tym konieczne było dostosowanie okularów do aktualnych potrzeb związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą. Wskazuje Pani, że bez zakupionych okularów wyposażonych w filtr światła niebieskiego prowadzenie działalności gospodarczej byłoby znacznie utrudnione i że zakupione okulary umożliwiają prawidłowe wykonywanie usług fizjoterapeutycznych oraz wykonywanie czynności administracyjnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej.
Mając na uwadze opis sprawy oraz powyższe przepisy prawne wskazać należy, że wydatek na zakup okularów korekcyjnych wyposażonych w filtr światła niebieskiego ma na celu przede wszystkim ochronę Pani zdrowia. Wydatek uwarunkowany stanem zdrowia osoby prowadzącej działalność gospodarczą należy do wydatków o charakterze osobistym. W sytuacji zaistnienia wady wzroku, czy też jej pogłębiania się, osoba fizyczna jest zmuszona do zakupu okularów korekcyjnych, niezależnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi. Tak więc celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków, jest ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Opisany przez Panią zakup jest zatem uwarunkowany ryzykiem wystąpienia problemów zdrowotnych, a więc jest wydatkiem o charakterze osobistym, niezależnym od prowadzenia działalności gospodarczej. Wobec tego stwierdzam, że bezpośrednim celem, jakim jest poniesienie wydatku na zakup okularów korekcyjnych, jest ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zakup okularów korekcyjnych jest wydatkiem o charakterze osobistym i brak jest związku przyczynowo-skutkowego z przychodami osiąganymi z Pani działalności gospodarczej.
Reasumując, wydatek poniesiony na zakup okularów wyposażonych w szkła korekcyjne oraz filtr światła niebieskiego do pracy, tj. podczas wykonywania usług fizjoterapeutycznych wymagających wysokiej precyzji wzrokowej oraz wielogodzinnej pracy przy komputerze, nie może zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przedmiotem interpretacji jest wyłącznie kwestia zawarta w pytaniu.
Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


