Interpretacja indywidualna z dnia 28 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.360.2026.3.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. W odpowiedzi na wezwania uzupełnił go Pan 15 czerwca i 7 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Od roku 2020 do marca 2026 r. pracował Pan (prowadził działalność jako Self Employed/osoba samozatrudniona) w Wielkiej Brytanii. Wrócił Pan w marcu 2026 r. i jest Pan zarejestrowany jako osoba bezrobotna. W okresie od 2020 r. do dnia dzisiejszego nie pracował Pan i nie pracuje, jak też nie prowadził Pan żadnego typu działalności zarobkowej w Polsce. Nie uzyskał Pan żadnego rodzaju zarobku czy dochodu. Natomiast wszystkie rozliczenia podatkowe i opłaty były przeprowadzone w UK. Potwierdzenia rozliczeń za każdy rok ww. okresu może Pan udostępnić. Nie przebywał Pan na terenie Polski ponad 183 w roku.

Uzupełniając wniosek wyjaśnił Pan, że powrócił do Polski 14 marca 2026 r. W okresie od 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym Pan powrócił, miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii.

Nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w latach 2023, 2024 czy 2025.

Przyjeżdżał Pan do Polski tylko okresowo, raz na kilka miesięcy. Pobyt zazwyczaj trwał od kilku dni do 2-3 tygodni.

Stałe miejsce zamieszkania w latach 2023, 2024, 2025 miał Pan w Wielkiej Brytanii. Nie był Pan stroną umowy najmu nieruchomości. W związku z działalnością gospodarczą często wyjeżdżał Pan w delegację na terenie Wielkiej Brytanii.

W latach 2023, 2024 i 2025 r. Pana żona z dziećmi przebywała głównie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także w Ukrainie. W dniu 1 marca 2022 r. (data wskazana ostatecznie w drugim uzupełnieniu) wyjechali z Ukrainy do Polski w związku z wojną. Rodzina kilkakrotnie odwiedzała też Pana w Wielkiej Brytanii. Spędzali Państwo razem wakacje (...). Dzieci zostawały na Pana utrzymaniu. W Wielkiej Brytanii spędzał Pan resztę swojego życia pracując i płacąc podatki.

Od marca 2024 r. do dnia dzisiejszego wynajmuje Pan z żoną mieszkanie w Polsce, w którym zamieszkiwały też Państwa dzieci. Nie miał Pan żadnych zarobków czy dochodów w Polsce. Źródła dochodów, ubezpieczenie, kredyty i inwestycje miał Pan wyłącznie w UK. Rozliczał Pan też wszystko w UK. Zarządzał Pan swoim majątkiem z Wielkiej Brytanii. Swoją aktywność społeczną, kulturalną i polityczną prowadził Pan w Wielkiej Brytanii, jak też przebywał Pan tam zazwyczaj, i korzystał Pan ze świadczeń zdrowotnych i społecznych.

Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski i obecnie posiada Pan obywatelstwo polskie.

W okresie od 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień powrotu do Polski miał Pan nieprzerwanie miejsce zamieszkania w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii. W roku 2019 otrzymał Pan Presettled i po kilku latach Settled status w Wielkiej Brytanii.

Rozumie Pan, że w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Posiada Pan certyfikat rezydencji (Settled status od 5 września 2023 r.). Zaświadczenie o zamieszkaniu do celów podatkowych jest dostępne za okres od 6 maja 2019 r. do 6 maja 2026 r., w którym kończy się rok podatkowy 2026 w Wielkiej Brytanii.

Na potwierdzenie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii może Pan przedłożyć posiadane deklaracje Self Assessment za lata 2023-2025, numer UTR oraz korespondencję z HMRC. National Insurance contributions też opłacał Pan w latach 2023, 2024 i 2025-2026. Chciałby Pan skorzystać z ulgi na powrót w latach 2027-2031 (okres wskazany ostatecznie w drugim uzupełnieniu). W tych latach planuje Pan uzyskiwać dochody ze stosunku pracy, umów zlecenia i możliwe że z działalności gospodarczej pozarolniczej. Nigdy nie korzystał Pan ani w części ani w całości z ulgi na powrót.

W Wielkiej Brytanii mieszkał Pan w umeblowanym pokoju, w domu jednorodzinnym u znajomych, na wynajem którego nie posiada Pan pisemnej umowy. W związku z pracą bardzo często był Pan delegowany po całym kraju, zamieszkiwał Pan często w hotelach i apartamentach wynajmowanych krótkoterminowo przez (...) i inne podobne serwisy.

Przed rozpoczęciem pracy w Wielkiej Brytanii mieszkał Pan w Polsce. Rodzina też przebywała z Panem około roku i wróciła do Ukrainy jak Pan wyjechał do Wielkiej Brytanii.

W roku 2023, 2024, 2025 i do teraz żona z dziećmi zamieszkiwała w Polsce.

W Polsce Państwa dzieci uczęszczały: do szkoły podstawowej (starszy syn od 2022 r.), do żłobka (młodszy syn od 2025 r.).

Po marcu 2022 r., w 2023 i 2024 r. w trakcie pobytów w Polsce zamieszkiwał Pan z rodziną w wynajmowanym mieszkaniu.

Odnośnie dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych wskazał, Pan iż posiada wyciągi bankowe, rachunki za media (telefon, internet).

Po 14 marca 2026 r. Pana centrum interesów gospodarczych znajduje się w Polsce, Pana stałe miejsce zamieszkania jest w Polsce i zazwyczaj przebywa Pan w Polsce.

Zamierza Pan zostać na stałe w Polsce razem z całą rodziną.

Pytanie

Czy może Pan skorzystać z ulgi na powrót?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, ma Pan prawo do skorzystania z ulgi na powrót.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na powrót, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

-w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)miał miejsce zamieszkania:

-nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

-na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zagadnienia związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Kwestie rezydencji podatkowej w Polsce zostały przedstawione w Objaśnieniach podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z Objaśnieniami, centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp.

W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Jak wskazuje się w Objaśnieniach, zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski.

Mając na uwadze przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przedstawioną treść Objaśnień podatkowych uznać należy, że w opisanej przez Pana sytuacji, okoliczność zamieszkiwania w Polsce Pana żony i małoletnich dzieci – w świetle ww. Objaśnień podatkowych –wskazuje na posiadanie w Polsce centrum interesów osobistych w okresie istotnym z punktu widzenia możliwości skorzystania z ulgi na powrót, tj. od 1 stycznia 2023 r. Zamieszkiwanie w Polsce Pana żony wraz z małoletnimi dziećmi oznacza, że już w 2023 r. została spełniona przesłanka wskazana w art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Już w tym okresie miał Pan w Polsce centrum interesów osobistych, o którym mowa w tym przepisie.

Co jednak istotne, uznanie, że osoba fizyczna spełnia warunki wskazane w art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy nie przesądza o uznaniu tej osoby za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce i podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, jeśli jest ona jednocześnie rezydentem podatkowym innego państwa, z którym Polska ma zawartą umowę/konwencję o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Powyższe przepisy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co wynika wprost z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając zatem na uwadze, że w analizowanym okresie miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii, należy odnieść się również do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, sporządzonej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (dalej: Konwencja polsko-brytyjska), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Zjednoczone Królestwo dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369, dalej: Konwencja MLI).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej:

W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

Na podstawie art. 4 ust. 2 tej Konwencji:

Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:

a)osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b)jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;

c)jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;

d)jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się więc bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, iż miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.

Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania należy rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.

Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Analizując pierwszą z ww. norm kolizyjnych, należy mieć na uwadze, że wskazał Pan w opisie zdarzenia, iż stałe miejsce zamieszkania w analizowanym okresie miał Pan w Wielkiej Brytanii. Jednocześnie jednak wskazał Pan, że od 2022 r. w trakcie przyjazdów do Polski zamieszkiwał Pan razem z rodziną (żoną i dziećmi) w wynajmowanym w Polsce mieszkaniu, co wskazuje na posiadanie w tym okresie stałego miejsca zamieszkania również w Polsce.

W takim przypadku nie jest możliwe ustalenie państwa rezydencji podatkowej w oparciu o pierwsze kryterium wynikające z art. 4 ust. 2 Konwencji polsko-brytyjskiej. Wobec powyższego – jak już wyjaśniono – należy zastosować kolejne kryterium odnoszące do ściślejszych powiązań osobistych i gospodarczych (ośrodka interesów życiowych).

Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że w latach – 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień w którym powrócił Pan do Polski – to z Polską łączyły Pana ściślejsze powiązania osobiste, z uwagi na zamieszkiwanie w Polsce małżonki i dzieci, które znajdowały się na Pana utrzymaniu, jednocześnie jednak to z Wielką Brytanią łączyły Pana ściślejsze powiązania gospodarcze, bowiem tam znajdowało się Pana źródło dochodów, tam wykonywał Pan działalność zarobkową, z Wielkiej Brytanii zarządzał Pan swoim majątkiem. W takiej sytuacji nie sposób w oparciu o powyższe okoliczności ustalić, w którym z państw w analizowanym okresie znajdowało się Pana centrum interesów życiowych.

Wobec powyższego Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w latach 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień w którym powrócił Pan do Polski należy określić na podstawie art. 4 ust. 2 pkt b) Konwencji. Stosownie do tego przepisu, jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa.

Mając zatem na uwadze, że – jak Pan wyjaśnił – w tym okresie zazwyczaj przebywał w Wielkiej Brytanii, to uznać należy, że w latach 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień w którym powrócił Pan do Polski Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych ustalonym w oparciu o ww. normy kolizyjne była Wielka Brytania.

Natomiast po 14 marca 2026 r. Pana centrum interesów gospodarczych znajduje się w Polsce, gdzie podlega Pan również nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Skoro zatem w związku z przeprowadzką do Polski podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, to warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.

Ponadto z powyższej analizy wynika również, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy, bowiem w latach 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia do 13 marca 2026 r. nie posiadał Pan miejsca zamieszkania w Polsce, lecz w Wielkiej Brytanii.

Spełnia Pan również przesłankę wynikającą z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji, który uzależnia zastosowanie ulgi na powrót m.in. od posiadania obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej. We wniosku wyjaśnił Pan bowiem, że na moment przeprowadzki oraz nadal posiadał Pan obywatelstwo polskie.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Odnosząc się do ww. kwestii wskazał Pan, że posiada Pan certyfikat rezydencji (Settled status), zaświadczenie o zamieszkaniu do celów podatkowych jest dostępne za okres od 6 maja 2019 r. do 6 maja 2026 r., w którym kończy się rok podatkowy 2026 w Wielkiej Brytanii, deklaracje Self Assessment za lata 2023-2025, rozliczenia podatkowe, korespondencję z HMRC, wyciągi bankowe, rachunki za media.

Zatem w oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto nie korzystał Pan uprzednio w całości lub w części z ulgi.

W konsekwencji, stwierdzić należy, że jeśli począwszy od 2027 r. będzie uzyskiwał Pan przychody wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy, tj. m.in. przychody ze stosunku pracy, umowy zlecenia lub z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których będą miały zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, to będzie przysługiwało Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje wymienione przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Mając na uwadze, że przeniesienie Pana miejsca zamieszkania nastąpiło w trakcie 2026 r. i chciałby Pan rozpocząć korzystanie z ulgi od 2027 r. to ulgę będzie mógł Pan zastosować do przychodów uzyskanych w latach 2027, 2028, 2029 i 2030. Za 2031 r. nie będzie przysługiwało prawo do zastosowania ulgi, byłby to bowiem piąty rok podatkowy liczony od początku roku następnego po roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania.

W świetle przedstawionych przez Pana okoliczności, zgodzić się zatem z Panem należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót w odniesieniu do ww. przychodów.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.