Interpretacja indywidualna z dnia 28 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.424.2026.2.KD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku od nieruchomości. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 29 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pana mama prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1991 r. W bieżącym roku planuje zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej. Pana mama jest właścicielem budynku handlowego, w którym obecnie prowadzona jest działalność gospodarcza. Po zakończeniu działalności gospodarczej mama planuje nieodpłatnie użyczyć Panu przedmiotowy budynek na podstawie umowy użyczenia (pomiędzy mamą a Panem), aby mógł Pan prowadzić w nim własną działalność gospodarczą. Właścicielem nieruchomości nadal pozostanie Pana mama. W związku z tym decyzje dotyczące podatku od nieruchomości będą nadal wystawiane na mamę i to ona będzie zobowiązana do zapłaty podatku od nieruchomości do właściwego Urzędu Miasta. Jednocześnie, zgodnie z ustaleniami pomiędzy stronami umowy użyczenia, będzie Pan zwracał mamie równowartość zapłaconego przez nią podatku od nieruchomości, przelewem bankowym na osobiste konto bankowe mamy. Budynek będzie wykorzystywany wyłącznie do prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej, a zwrot podatku od nieruchomości będzie wynikał wprost z umowy użyczenia.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że w chwili obecnej nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza zostanie przez Pana zarejestrowana w chwili, kiedy mama zamknie swoją działalność gospodarczą i udostępni Panu swój prywatny lokal/budynek na podstawie umowy użyczenia.

Planowana działalność gospodarcza będzie prowadzona w zakresie: Handel - sprzedaż detaliczna, hurtowa, internetowa.

Dochody/przychody z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej opodatkowane będą według skali podatkowej lub podatkiem liniowym. Prowadził Pan będzie podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Budynek będzie wykorzystywany wyłącznie jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Umowa nieodpłatnego użyczenia budynku zostanie zawarta pisemnie. Zostanie zawarta na podstawie art. 710 KC na okres 10 lat. W umowie użyczenia będzie zapis mówiący o tym, że będzie Pan ponosił wydatek w postaci podatku od nieruchomości. Podatek ten formalnie opłaci właściciel nieruchomości - czyli Pana mama, a Pan zwróci mamie niezwłocznie równowartość tegoż podatku przelewem bankowym na osobiste konto bankowe mamy. Pod wykonany przez Pana przelew dołączy kopię dokumentu opodatkowania nieruchomości w danym roku kalendarzowym, który to mama otrzymała od Gminy (..). Będzie Pan rozliczał się wyłącznie przelewem bankowym, wykonanym z Pana konta firmowego na konto bankowe mamy. Będzie posiadał Pan kopię dokumentu opodatkowania nieruchomości (Podatek od Nieruchomości za rok.....), który mama otrzymała od Gminy (…) w danym roku kalendarzowym.

Ponoszone wydatki będą pozostawały w bezpośrednim związku z osiąganiem, zachowaniem oraz zabezpieczeniem źródła przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego, ma Pan prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, kwotę podatku od nieruchomości dotyczącą użyczonego budynku, jeżeli podatek ten formalnie opłaca właściciel nieruchomości (czyli Pana mama), a Pan zwraca jej równowartość tegoż podatku przelewem?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, kwota zwracanego mamie podatku od nieruchomości może stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, ponieważ wydatek ten pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą i jest ponoszony w celu osiągania przychodów lub zachowania, albo zabezpieczenia źródła przychodów. Budynek będzie wykorzystywany przez Pana tylko i wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, a zwrot podatku od nieruchomości będzie faktycznie ponoszonym przez Pana ciężarem ekonomicznym, odpowiednio udokumentowanym przelewem bankowym na osobiste konto bankowe mamy oraz kopią urzędowego dokumentu, dotyczącą opodatkowania nieruchomości w danym roku kalendarzowym, a także umową użyczenia.

W umowie użyczenia znajdzie się m.in. zapis: „Biorący do używania zobowiązuje się ponosić wszelkie koszty eksploatacyjne związane z nieruchomością, naprawy oraz podatek od nieruchomości wystawiony przez Urząd Miasta.”

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy – oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodów istnieje związek przyczynowy (ewentualnie z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów).

Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
•  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Tym samym – możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia jego przychodów.

Dokonując oceny charakteru ponoszonych wydatków, należy rozstrzygnąć, czy spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Ocena prawna danego wydatku wymaga bowiem uwzględnienia unormowań art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym ustawodawca dokonał enumeratywnego wyliczenia wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, nawet jeśli ponoszone są w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Z przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jakkolwiek podmioty gospodarcze mogą dowolnie i swobodnie podejmować decyzje finansowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to jednak kwalifikacja wydatków do kosztów podatkowych winna opierać się na przepisach prawa podatkowego. Nie każdy wydatek z racji tylko samego jego poniesienia jest kosztem podatkowym. Aby tak było, wydatek musi spełniać wskazane kryteria ustawowe. Nie ma w tym względzie dowolności i uznaniowości podyktowanej pozaustawowymi kryteriami.

Co więcej, aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 3526/16:

Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:

W opisie sprawy wskazał Pan, że Pana mama po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej planuje nieodpłatnie użyczyć Panu na podstawie umowy użyczenia budynek handlowy, w którym obecnie prowadzona jest działalność gospodarcza (umowa pomiędzy mamą a Panem), aby mógł Pan prowadzić w nim własną działalność gospodarczą w zakresie: Handel – sprzedaż detaliczna, hurtowa, internetowa. Właścicielem nieruchomości nadal pozostanie Pana mama. W związku z tym decyzje dotyczące podatku od nieruchomości będą nadal wystawiane na nią i to ona będzie zobowiązana do zapłaty podatku od nieruchomości do właściwego Urzędu Miasta. Jednocześnie, zgodnie z ustaleniami pomiędzy stronami umowy użyczenia, będzie Pan zwracał mamie równowartość zapłaconego przez nią podatku od nieruchomości, przelewem bankowym na jej osobiste konto bankowe. Budynek będzie wykorzystywany wyłącznie do prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej, a zwrot podatku od nieruchomości będzie wynikał wprost z umowy użyczenia. Dochody/przychody z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej opodatkowane będą według skali podatkowej lub podatkiem liniowym. Prowadził Pan będzie podatkową księgę przychodów i rozchodów. Budynek będzie wykorzystywany wyłącznie jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Umowa nieodpłatnego użyczenia budynku zostanie zawarta pisemnie, na podstawie art. 710 KC na okres 10 lat. Pod wykonany przez Pana przelew dołączy Pan kopię dokumentu opodatkowania nieruchomości w danym roku kalendarzowym, który to mama otrzymała od Gminy (…). Ponoszone wydatki będą pozostawały w bezpośrednim związku z osiąganiem, zachowaniem oraz zabezpieczeniem źródła przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.

Pana wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy kwota podatku od nieruchomości dotycząca użyczonego budynku może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

Wydatki, o których mowa w Pana sprawie nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, w sytuacji wykorzystywania przez Pana na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej budynku stwierdzam, że między wydatkami związanymi z podatkiem od nieruchomości a prowadzoną działalnością istnieje związek przyczynowo-skutkowy, o którym mowa wyżej. Wydatek ten może zatem – pod warunkiem jego prawidłowego udokumentowania – stanowić koszty uzyskania przychodów.

Reasumując, poniesienie wydatku w postaci zapłaty podatku od nieruchomości za lokal użytkowany na podstawie umowy użyczenia będzie w Pana działalności gospodarczej kosztem uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionych we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.