Interpretacja indywidualna z dnia 31 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.433.2026.2.PR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca planuje nawiązać współpracę z zagraniczną spółką z siedzibą w Czechach (dalej: „Spółka”), działającą w modelu tzw. proprietary tradingu (prop tradingu). Współpraca ta będzie polegać na świadczeniu przez Wnioskodawcę usług polegających na dostarczaniu Spółce danych analitycznych oraz sygnałów transakcyjnych.

Model współpracy składa się z dwóch etapów. W pierwszej kolejności, Wnioskodawca musi wykupić odpłatny proces ewaluacji (tzw. „Wyzwanie”), mający na celu weryfikację Jego umiejętności analitycznych. Poniesienie opłaty za ewaluację jest warunkiem bezwzględnie koniecznym do uzyskania dostępu do drugiego etapu współpracy. Koszt ten jest bezzwrotny w przypadku negatywnego wyniku ewaluacji. Po pozytywnym przejściu procesu ewaluacji, Wnioskodawca podpisze ze Spółką umowę o świadczenie usług, występując w charakterze niezależnego wykonawcy (ang. Independent Contractor).

Na mocy tej umowy, Spółka udostępni Wnioskodawcy wirtualne konto demonstracyjne zasilone fikcyjnym kapitałem. Zadaniem Wnioskodawcy będzie zawieranie wirtualnych transakcji na rynkach finansowych wyłącznie w środowisku symulowanym (wersja demo).

Wnioskodawca pragnie kategorycznie podkreślić, że w ramach opisanej współpracy nie angażuje własnych środków finansowych na rzeczywistych rynkach kapitałowych, nie posiada rachunku maklerskiego przypisanego do tej działalności i nie dokonuje zakupu realnych instrumentów finansowych.

Całkowite ryzyko ekonomiczne ewentualnych rzeczywistych transakcji, zawieranych w oparciu o dostarczone przez Wnioskodawcę dane (kopiowanie ruchów na realne rynki), ponosi wyłącznie Spółka. Wnioskodawca nie ponosi żadnej odpowiedzialności finansowej za wirtualne straty wygenerowane na koncie demonstracyjnym.

Z tytułu świadczonych usług, Wnioskodawca będzie otrzymywał od Spółki wynagrodzenie prowizyjne. Będzie ono stanowić z góry określony w umowie procent od wirtualnego zysku wygenerowanego przez Wnioskodawcę na koncie demonstracyjnym. Wynagrodzenie to będzie wypłacane Wnioskodawcy przez Spółkę w postaci przelewów bankowych w walutach fiducjarnych (np. USD, EUR, PLN) lub w kryptowalutach. Będzie to jedyne źródło dochodu Wnioskodawcy w ramach opisanej relacji ze Spółką.

Uzupełnienie

Świadczenie usług na rzecz czeskiej Spółki odbywa się (lub będzie się odbywać) na podstawie umowy o świadczenie usług jako niezależny wykonawca (tzw. Independent Contractor Agreement).

Najważniejszym postanowieniem umowy jest świadczenie przez Wnioskodawcę usług analitycznych poprzez zawieranie transakcji na udostępnionym koncie demonstracyjnym (symulatorze rynkowym) przy przestrzeganiu określonych przez Spółkę zasad zarządzania ryzykiem (np. nieprzekraczanie maksymalnego dopuszczalnego spadku kapitału).

Z umowy jasno wynika, że Wnioskodawca nie korzysta z prawdziwych środków pieniężnych ani rzeczywistych instrumentów finansowych. Cały proces odbywa się w środowisku wirtualnym (na koncie demo).

Wnioskodawca będzie dysponował dostępem do wirtualnego konta demo przez czas nieokreślony, do momentu ewentualnego naruszenia zasad zarządzania ryzykiem określonych w umowie (co skutkuje rozwiązaniem współpracy), lub do momentu wypowiedzenia umowy przez którąkolwiek ze stron.

Obowiązki Wnioskodawcy: dostarczanie sygnałów analitycznych poprzez zawieranie wirtualnych transakcji na koncie demo, przestrzeganie limitów strat ustalonych przez Spółkę.

Prawa Wnioskodawcy: prawo do otrzymania ustalonego procentu od wygenerowanych wirtualnych zysków.

Obowiązki Spółki: utrzymanie infrastruktury technicznej (konta demo) oraz wypłata wynagrodzenia w przypadku osiągnięcia zysku i braku naruszeń regulaminu.

Prawa Spółki: prawo do dyskrecjonalnego kopiowania transakcji Wnioskodawcy własnym realnym kapitałem na prawdziwe rynki.

Wnioskodawca nabywa prawo do wynagrodzenia, jeśli w danym okresie rozliczeniowym wygeneruje na koncie demonstracyjnym wirtualny zysk i nie złamie zasad zarządzania ryzykiem (limitów strat). Wynagrodzenie stanowi z góry określony w umowie procent od tego wirtualnego zysku i wypłacane jest na wniosek tradera (tzw. profit split).

Usługi są świadczone przez Wnioskodawcę w celach zarobkowych.

Czynności mogą powtarzać się w czasie, jednak nie będą wykonywane w sposób ciągły charakterystyczny dla działalności gospodarczej. Są to czynności wykonywane nieregularnie, w czasie wolnym Wnioskodawcy, w zależności od Jego chęci oraz aktualnych warunków rynkowych, bez narzuconego harmonogramu. Czynności nie będą wykonywane w sposób zorganizowany. Wnioskodawca nie buduje infrastruktury biznesowej, nie posiada biura, biznesplanu, nie ponosi stałych kosztów operacyjnych ani nie prowadzi działań marketingowych. Działalność ta opiera się wyłącznie na osobistych predyspozycjach analitycznych realizowanych w czasie wolnym.

Spółka czeska nie kontroluje sposobu, w jaki Wnioskodawca dokonuje analizy rynku, ani nie nakazuje otwierania konkretnych transakcji (brak relacji kierownictwa). Weryfikuje jedynie za pomocą swoich algorytmów, czy Wnioskodawca nie przekroczył nałożonych ramowo limitów dziennej i całkowitej straty wirtualnego kapitału.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za ewentualne rzeczywiste transakcje zawierane na podstawie sygnałów Wnioskodawcy ponosi wyłącznie czeska Spółka. Czynności nie są wykonywane pod kierownictwem Spółki ani w miejscu i czasie przez nią wyznaczonym. Wnioskodawca sam decyduje, kiedy, skąd (zazwyczaj z własnego domu) i czy w ogóle podejmie się analizy i logowania na konto demo.

Wnioskodawca nie ponosi ryzyka gospodarczego i rynkowego, ponieważ nie ryzykuje własnym kapitałem, a ewentualne wirtualne straty na koncie demo nie obciążają Go finansowo. Jedynym ryzykiem jest nieodzyskanie opłaty za proces ewaluacji (wyzwanie).

Usługi w ramach umowy są wykonywane przez Wnioskodawcę wyłącznie osobiście, bez udziału osób trzecich, pracowników, czy podwykonawców.

Czynności będą wykonywane przez Wnioskodawcę na terytorium Polski. Wnioskodawca nie posiada i nie będzie posiadał zakładu na terytorium Czech w rozumieniu art. 5 wskazanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wydatek na opłacenie procesu ewaluacji (Wyzwania) dokumentowany jest imienną fakturą/rachunkiem/pokwitowaniem wygenerowanym przez czeską Spółkę na dane Wnioskodawcy po zaksięgowaniu wpłaty, połączonym z potwierdzeniem przelewu z rachunku bankowego Wnioskodawcy na poczet Spółki.

Pytania

1.Czy przychód (wynagrodzenie prowizyjne) uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług na rzecz Spółki czeskiej, w ramach opisanego modelu współpracy (tzw. prop trading), w sytuacji nieprowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej oraz nieangażowania własnego kapitału w rzeczywiste instrumenty finansowe, należy zakwalifikować jako przychód z „innych źródeł”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej?

2.Czy wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na opłacenie procesu ewaluacji (tzw. „Wyzwania”), będący warunkiem bezwzględnie koniecznym do zawarcia umowy o świadczenie usług ze Spółką, może zostać przez Wnioskodawcę zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z „innych źródeł”, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w roku podatkowym, w którym Wnioskodawca osiągnie pierwszy przychód z tytułu tej umowy?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

W ocenie Wnioskodawcy, przychód uzyskiwany z tytułu opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wynagrodzenia należy zakwalifikować jako przychód z „innych źródeł”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawy o PIT).

Wynika to z faktu, że Wnioskodawca nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej. Co więcej, uzyskiwanych środków nie można uznać za przychody z kapitałów pieniężnych (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT), ponieważ Wnioskodawca nie angażuje i nie ryzykuje własnego kapitału na rzeczywistym rynku finansowym. Działalność Wnioskodawcy ogranicza się do świadczenia usług analitycznych w środowisku symulowanym (konto demonstracyjne). Skoro przychód ten nie mieści się w pozostałych zdefiniowanych źródłach wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o PIT, zastosowanie ma kategoria otwarta, czyli przychody z innych źródeł, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Ad 2

W ocenie Wnioskodawcy, wydatek poniesiony na opłacenie procesu ewaluacji (tzw. „Wyzwania”) stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i może zostać odliczony od osiągniętego przychodu z „innych źródeł” w roku podatkowym, w którym ten przychód wystąpił.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Pomiędzy poniesieniem opłaty za proces ewaluacji a późniejszym uzyskaniem przychodu od Spółki istnieje ścisły i bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy. Opłacenie i pomyślne zaliczenie testu jest warunkiem sine qua non (bezwzględnie koniecznym) do podpisania umowy o świadczenie usług ze Spółką. Bez poniesienia tego wydatku osiągnięcie opisanego przychodu byłoby obiektywnie niemożliwe. W związku z tym, wydatek ten w pełni wyczerpuje definicję kosztu poniesionego w celu osiągnięcia przychodu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z ww. przepisem:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zatem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Źródła przychodów

W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca dokonał podziału przysporzeń majątkowych uzyskiwanych przez podatników na różne źródła przychodów. Zgodnie z pkt 2 i 3 tego przepisu:

Odrębnymi źródłami przychodów są:

– działalność wykonywana osobiście (pkt 2),

– pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3).

Na podstawie art. 5a pkt 6 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Ponadto w świetle art. 5b ust. 1 ww. ustawy,

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Jak wynika z treści art. 5b ust. 1 powoływanej ustawy, niespełnienie któregokolwiek z warunków wymienionych w tym przepisie oznacza, że wykonywane czynności mogą być klasyfikowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Rodzaje przychodów z działalności wykonywanej osobiście wskazane zostały w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

c) przedsiębiorstwa w spadku

– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zatem, zaliczenie przychodów do źródła „działalność wykonywana osobiście”, o której mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ww. ustawy, zależy od łącznego spełnienia następujących warunków:

·zleconą usługę podatnik wykona osobiście, tj. bez udziału osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które wykonywałyby czynności związane z istotą tej usługi,

·umowa zlecenia lub umowa o dzieło została zawarta z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą lub osobą prawną i jej jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej,

·zlecona usługa nie wchodzi w zakres prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Określenie źródła przychodu

Prop-trading jest formą zarobkowania opartą na współpracy pomiędzy firmą tradingową a osobą fizyczną (traderem). Trader dokonując transakcji giełdowych kupna/sprzedaży korzysta z kapitału oraz infrastruktury firmy tradingowej. Trader dokonuje zatem obrotu kapitałem firmy, z którą zawarł umowę prop-tradingu, generując dla niej określony zysk, natomiast sam otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie.

Konstrukcja prop-tradingu zbliżona jest do regulowanej przez art. 734 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795) umowy zlecenia. Trader przyjmuje bowiem rolę zleceniobiorcy, który za wynagrodzeniem zobowiązuje się do dokonywania transakcji giełdowych.

Zgodnie z treścią art. 734 Kodeksu cywilnego:

§ 1. Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.

§ 2. W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania czynności w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie pełnomocnictwa.

Ponadto, w myśl art. 735 ustawy Kodeks cywilny:

§ 1. Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.

§ 2. Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy.

Mając na względzie ww. cechy umowy prop-tradingu, uznać należy, że w przypadku, gdy umowa taka zawierana jest poza działalnością gospodarczą, to przychód powstały z tego tytułu zakwalifikować należy do źródła zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. działalności wykonywanej osobiście.

Natomiast w sytuacji, gdyby usługi wynikające z zawartych umów prop-tradingu świadczone były w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to w takim przypadku przychody z prop‑tradingu należałoby zakwalifikować jako uzyskiwane w ramach źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak kwalifikacja do źródła pozarolnicza działalność gospodarcza możliwa jest pod warunkiem, że nie będą spełnione negatywne przesłanki działalności gospodarczej, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzam, że przychody uzyskane przez Pana w modelu tzw. proprietary tradingu (prop tradingu) należy zakwalifikować – w myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jako działalność wykonywaną osobiście.

Koszty uzyskania przychodów

Ogólna definicja „kosztów uzyskania przychodów” zawarta została w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem „koszty uzyskania przychodów” to koszty, które spełniają łącznie następujące warunki:

·zostały poniesione przez podatnika;

·ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów – czyli istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania (tzw. przesłanka celowości kosztu);

·nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie ustawodawca, m.in. do przychodów z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia (przychodów z działalności wykonywanej osobiście), przyjął szczególny – zryczałtowany sposób określenia wartości kosztów uzyskania przychodów, czemu dał wyraz w art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się – z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4-6 i 8 – w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Podstawą zastosowania ww. zryczałtowanych kosztów jest sam fakt uzyskania przychodu m.in. ze źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma przy tym znaczenia, czy podatnik rzeczywiście poniósł jakiekolwiek wydatki w celu uzyskania tego przychodu.

Ustawodawca przewidział jednak możliwość odejścia przez podatnika od zasady określonej w art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i uwzględnienia przez niego „rzeczywistych” kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 22 ust. 10 ww. ustawy:

Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Zastosowanie ww. kosztów uzyskania przychodu jest możliwe w sytuacji, gdy:

·„rzeczywiste” koszty poniesione w celu uzyskania tego przychodu przewyższają wartość kosztów ustaloną na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy;

·fakt poniesienia „rzeczywistych” kosztów uzyskania przychodów w takiej „wyższej” wartości jest udowodniony.

Do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 22 ust. 10 ww. ustawy, mogą być zaliczane wyłącznie koszty bezpośrednie czyli takie wydatki, które są bezpośrednio związane/powiązane z konkretnym przychodem/konkretnymi przychodami.

Podsumowując, co do zasady, ma Pan prawo do zastosowania zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu. Jeśli jednak poniesione przez Pana wydatki były wyższe, może Pan zastosować koszty faktycznie poniesione. Pamiętać jednak należy, że w przypadku uzyskania przychodu (wypłaty) z danego konta można przypisać mu wyłącznie koszty związane z tym kontem.

Wobec powyższego Pana stanowisko, zgodnie z którym:

(…) przychód uzyskiwany z tytułu opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wynagrodzenia należy zakwalifikować jako przychód z „innych źródeł”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawy o PIT).

(…) wydatek poniesiony na opłacenie procesu ewaluacji (tzw. „Wyzwania”) stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i może zostać odliczony od osiągniętego przychodu z „innych źródeł” (…)

należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.