Kiedy pracownik niepełnosprawny nabywa prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego

Każdemu pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego, którego nie może się on zrzec (art. 152 § 1 i 2 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy; dalej: k.p.). Wymiar tego urlopu dla pracownika zatrudnionego na pełny etat wynosi odpowiednio - 20 lub 26 dni w roku kalendarzowym (art. 154 § 1 k.p.).

Dodatkowe dni wolne przysługują pracownikowi niepełnosprawnemu posiadającemu orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Przesłanką nabycia prawa do pierwszego urlopu dodatkowego przez osobę niepełnosprawną jest przepracowanie jednego roku po dniu zaliczenia do jednego ze wskazanych stopni niepełnosprawności (art. 19 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; dalej: ustawa o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych). Oznacza to, że prawo do dodatkowych dni urlopu nie zależy od złożenia wniosku o przyznanie takiego urlopu przez zainteresowanego pracownika, ale od posiadania wymaganego stopnia niepełnosprawności oraz od przepracowania jednego roku.