Jak powinna wyglądać nowoczesna praca socjalna

Istytucja pomocy społecznej nabrała znaczenia w Polsce w okresie przełomu jako system chroniący obywateli naszego kraju przed skutkami wprowadzonych w 1990 roku reform. Wówczas to, z marginalnego obszaru systemu ochrony zdrowia, stała się samodzielną instytucją, która potrafi odpowiadać na zapotrzebowanie społeczne. Kolejna reforma w roku 1999 wprowadziła nowy podział zadań między administrację rządową i samorządową na poziomie województwa i gminy, tym samym podzieliła i rozproszyła środowisko pracowników pomocy społecznej. W samorządach zauważyć można było powstawanie wyspecjalizowanych komórek, które miały realizować założenia polityki lokalnej w zakresie pomocy społecznej. Z drugiej strony, po 1990 roku, jak grzyby po deszczu, powstawały nowe organizacje społeczne, pozarządowe, które w swoich zadaniach statutowych miały pracę socjalną, społeczną na rzecz społeczeństwa. Dzisiaj, z perspektywy czternastu lat od pierwszych poważnych zmian, można stwierdzić, że organizacje pozarządowe w większym stopniu niż samorządy realizują założone cele, a zadania przez nie wykonywane mają większe efekty i skutek. Sektor samorządowy i pozarządowy mogłyby doskonale się uzupełniać, razem współpracując przy wykonywaniu swoich zadań - niestety, dzisiaj często nie ma porozumienia, a nawet chęci współpracy, zwłaszcza ze strony sektora samorządowego.