Włoskie spółdzielnie socjalne realizują wiele usług komunalnych

Graziano Pelizzaro, burmistrz liczącej 6 tysięcy mieszkańców włoskiej gminy Guidizzolo w prowincji Mantova otwarcie przyznaje, że istnienie spółdzielni socjalnych nie tyle ułatwia, co wręcz umożliwia normalne funkcjonowanie zarządzanej przez niego społeczności. I to nie dlatego, że tego typu instytucje dają szansę na pracę i powrót do normalnego życia osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym. Takich ludzi, jak twierdzi burmistrz, na terenie tej bogatej prowincji jest bardzo niewielu. W samej gminie bezrobocie jest zjawiskiem niemal nieznanym; nawet 15-procentowa grupa imigrantów, głównie z Maroka, dawnej Jugosławii, Indii i Pakistanu, nie ma kłopotów ze znalezieniem zajęcia, przede wszystkim w licznych na tym terenie gospodarstwach warzywnych. Przedsiębiorstwa socjalne są potrzebne mieszkańcom, bo to one zajmują się większością świadczonych na ich rzecz usług. Liczba zatrudnionych w urzędzie gminy jest przez prawo włoskie ściśle limitowana; w magistracie Guidizzolo na etatach pracuje tylko 26 osób, które bez zewnętrznego wsparcia nie byłyby w stanie uporać się ze wszystkimi zadaniami. W dodatku, zgodnie z włoskim prawem pracy, zwolnienie samorządowych urzędników jest praktycznie niemożliwe. -