Rozszerzona interpretacja przepisu dotyczącego cudzoziemców w specustawie ukraińskiej - Wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2025 r., sygn. II OSK 1341/24

Przepisy art. 100c i art. 100d specustawy ukraińskiej, mające na celu czasowe ograniczenie prawa do zaskarżania bezczynności administracyjnej, odnoszą się do wszystkich cudzoziemców w Polsce, niezależnie od ich obywatelstwa czy powodów pobytu, w celu odciążenia organów administracyjnych podczas kryzysu migracyjnego.

Teza od Redakcji

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Miron Sędziowie sędzia NSA Roman Ciąglewicz sędzia del. WSA Grzegorz Rząsa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej O. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lutego 2024 r., sygn. akt IV SAB/Wr 322/23 w sprawie ze skargi O. Z. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.

Uzasadnienie

1. Wyrokiem z 27 lutego 2024 r., sygn. akt IV SAB/Wr 322/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: "WSA we Wrocławiu") oddalił w całości skargę obywatela Ukrainy O. Z. (dalej: "cudzoziemiec", "strona", "skarżący kasacyjnie") na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: "Wojewoda", "organ") w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.

2. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył cudzoziemiec, zaskarżając go w całości i zarzucając:

I. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 100c ust. 1-4 i art. 100d ust. 1-4 w zw. z art. 1 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2022 r. poz. 583 ze zm.; dalej: "ustawa o pomocy" lub "specustawa ukraińska") w związku z art. 8 ust. 2, art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 w zw. z art. 184 Konstytucji RP, poprzez błędną wykładnię w/w przepisów i uznanie, że wskazane przepisy ustawy o pomocy znajdują zastosowanie w ustalonym stanie faktycznym, podczas gdy: