Interpretacja indywidualna z dnia 25 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.118.2026.3.IK
Odpłatna sprzedaż nakładów inwestycyjnych na cudzej nieruchomości przez czynnego podatnika VAT stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu VAT. Nie powstaje obowiązek korekty odliczonego wcześniej podatku VAT, jeśli sprzedaż nie wpływa na zmianę przeznaczenia na czynność nieopodatkowaną.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego darzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 marca 2026 r. oraz pismem z 24 marca 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Wspólnicy Spółki posiadają w majątku prywatnym nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, nabytym w 2020 r. na podstawie aktu notarialnego do majątku wspólnego małżonków oraz domki całoroczne na wynajem. Nieruchomości te nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki i przez cały okres pozostaje składnikiem majątku prywatnego właścicieli.
Na moment nabycia nieruchomość była zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, wybudowanym w (...) r., o powierzchni użytkowej (...) m2. Działka ma powierzchnię (...) ha, numer ewidencyjny (…) i stanowi tereny mieszkaniowe (symbol B). Domki całoroczne są o powierzchni ok. (...) m2 każdy, przeznaczone do krótkoterminowego zakwaterowania, składające się z dwóch sypialni, łazienki oraz aneksu kuchennego.
Z uwagi na zły stan techniczny budynku mieszkalnego oraz konieczność przygotowania całej nieruchomości do celów komercyjnego wykorzystania (w tym domków), Spółka - działając w swoim interesie gospodarczym - poniosła nakłady inwestycyjne obejmujące w szczególności: prace remontowe i modernizacyjne budynku mieszkalnego, roboty ziemne i infrastrukturalne (m.in. odwodnienie, hydroizolację, plantowanie gruntu, wykonanie muru oporowego, utwardzenie terenu), nakłady związane z przygotowaniem do użytkowania domków całorocznych.
Nakłady te zostały poniesione przez Spółkę na cudzym gruncie i cudzych składnikach majątkowych, przy czym od początku ich celem było umożliwienie Spółce odpłatnego, komercyjnego wykorzystania nieruchomości oraz domków w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na ich wynajmie osobom trzecim.
Spółka od poniesionych wydatków odliczała podatek VAT naliczony, uznając je za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Poniesione nakłady zostały ujęte w księgach rachunkowych Spółki jako środki trwałe w budowie i podlegają amortyzacji podatkowej zgodnie z przepisami ustawy o CIT.
Po zakończeniu etapu inwestycyjnego Spółka oraz właściciele w/w majątku planują uregulować status poniesionych nakładów w drodze odpłatnej sprzedaży przez Spółkę na rzecz właściciela (do jego majątku prywatnego). Cena sprzedaży odpowiadać będzie wartości rynkowej poniesionych nakładów.
Z uwagi na znaczną wartość nakładów strony planują ustalić, że zapłata ceny nastąpi w systemie ratalnym, rozłożonym na okres kilku lub kilkunastu lat. Szczegółowe warunki płatności zostaną określone w umowie sprzedaży nakładów - na dzień złożenia wniosku jeszcze są nieznane.
Równolegle strony zawrą umowę najmu, na podstawie której właściciel odda Spółce nieruchomość wraz z nakładami do odpłatnego używania. Najem ten będzie miał charakter odpłatny, długoterminowy i zapewni Spółce tytuł prawny do korzystania z nieruchomości oraz domków w celu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na ich dalszym wynajmie klientom końcowym.
Rozliczenia pomiędzy Spółką a właścicielem będą dokonywane w drodze kompensaty wzajemnych wierzytelności, tj. rat należnych Spółce z tytułu sprzedaży nakładów oraz czynszu najmu należnego właściciela od Spółki. Kompensata będzie dokonywana na podstawie zgodnych oświadczeń stron i będzie prowadziła do umorzenia wzajemnych zobowiązań do wysokości wierzytelności niższej. Spółka powzięła wątpliwości co do prawidłowych skutków podatkowych planowanej sprzedaży nakładów inwestycyjnych, w szczególności w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług, i w związku z tym występuje z niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.
W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:
a) Na podstawie jakiego tytułu prawnego ponieśli Państwo nakłady na cudzym gruncie i cudzych składnikach majątkowych, tj. jaka umowa umożliwiająca poniesienie nakładów łączyła Państwa z właścicielem nieruchomości (np. umowa najmu, dzierżawy, inna - jaka i od kiedy)? Była to umowa ustna użyczenia, zawarta w 2022 r.
b) W jakim okresie ponieśli Państwo nakłady na cudzej nieruchomości - proszę podać daty od- do? od 2022 r. do nadal
c) Od jakiej daty rozpoczęli Państwo amortyzację nakładów ujętych jako środki trwałe?
Spółka nie amortyzowała i nie amortyzuje obecnie poniesionych nakładów, nie zostały one wprowadzone na środki trwałe Spółki.
d) Czy są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?
TAK.
e) Czy efekty poniesionych przez Państwa nakładów miały być przeznaczone wyłącznie do Państwa działalności opodatkowanej?
TAK, do wyłącznie opodatkowanej.
f) Czy cena, za którą sprzedacie Państwo nakłady będzie ceną rynkową?
TAK, cena zostanie ustalona na podstawie cen rynkowych obowiązujących w momencie sprzedaży.
Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone jak we wniosku nr 1 i 2) ostatecznie sformułowane w piśmie z 23 marca 2026 r.
Pytanie nr 1 (VAT - sprzedaż nakładów)
Czy odpłatna sprzedaż przez Spółkę nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne świadczenie usług?
Pytanie nr 2 (VAT - prawo do wcześniejszego odliczenia)
Czy fakt odpłatnej sprzedaży nakładów inwestycyjnych na rzecz właściciela nieruchomości nie powoduje obowiązku korekty podatku VAT naliczonego, który Spółka odliczała w trakcie realizacji inwestycji?
Państwa stanowisko ostatecznie sformułowane w piśmie z 23 marca 2026 r.
Ad. 1.
Zdaniem Spółki, odpłatna sprzedaż nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT i w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ad. 2.
Zdaniem Spółki, sprzedaż nakładów jako czynność opodatkowana VAT nie powoduje obowiązku korekty podatku VAT naliczonego, gdyż nakłady były od początku związane z działalnością opodatkowaną Spółki.
VAT był odliczany przy założeniu wykorzystania do czynności opodatkowanych. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia przysługuje, gdy zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Spółka ponosiła wydatki na nakłady z zamiarem ich wykorzystania w działalności opodatkowanej. Ostateczna sprzedaż również jest czynnością opodatkowaną.
Brak zmiany przeznaczenia nakładów - brak korekty (art. 91 VAT). Korekta podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy o VAT, jest wymagana w sytuacji, gdy następuje zmiana przeznaczenia zakupionych towarów i usług - np. ze sprzedaży opodatkowanej na sprzedaż zwolnioną lub na cele osobiste (nieodpłatne). Odpłatne zbycie nakładów (jako świadczenie usług wg stawki 23%) jest czynnością opodatkowaną. Skoro zakupy (materiały, usługi budowlane) posłużyły do wykonania innej czynności opodatkowanej (sprzedaży tych nakładów), związek z opodatkowaniem zostaje zachowany. Nie dochodzi więc do zmiany przeznaczenia na czynność nieopodatkowaną, co jest warunkiem koniecznym do wystąpienia obowiązku korekty.
Organy podatkowe potwierdzają, że jeżeli nakłady w obcej nieruchomości są zbywane odpłatnie (fakturowane z VAT), to pierwotne odliczenie przy ich wytworzeniu pozostaje w mocy, sprzedaż nakładów "konsumuje" prawo do odliczenia, a nie zmusza do jego zwrotu.
Ponieważ Spółka dokonuje odpłatnej sprzedaży nakładów (generuje podatek należny), realizuje ona ostateczny cel gospodarczy, który uprawniał ją do odliczeń na etapie inwestycyjnym. Tym samym art. 91 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania i Spółka nie będzie zobowiązana do zwrotu (korekty) uprzednio odliczonego podatku VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawa o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
Z treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś, to obowiązek wykonywania, przekazania czegoś.
Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby niebędące dostawą. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Usługą nie będzie natomiast takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie nie będące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 710 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), dalej Kodeks cywilny:
Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
Natomiast, jak stanowi art. 45 ustawy Kodeks cywilny:
Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
Wyjaśnić jednocześnie należy, że przedmioty praw majątkowych mogą mieć charakter materialny albo niematerialny, a rzeczy stanowią jedną z kategorii przedmiotów, do których odnosi się treść praw majątkowych. Wyodrębnione przedmioty mające charakter materialny, czyli rzeczy, dzielone są tradycyjnie na nieruchomości i ruchomości (red. prof. dr hab. Maciej Gutowski, „Kodeks cywilny. Tom I. Komentarz do art. 1-449”, C.H. Beck 2016, komentarz do art. 45 k.c.)
Na podstawie art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Z powyższej definicji wynika, że na gruncie polskiego prawa można wyodrębnić trzy rodzaje nieruchomości w sensie prawnym:
- grunty (stanowiące część powierzchni ziemskiej),
- budynki trwale z gruntem związane (tzw. nieruchomości budynkowe),
- części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe).
Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1-3 ustawy Kodeks cywilny:
Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.
Jak stanowi art. 48 ustawy Kodeks cywilny:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej.
Mając na uwadze powołane wyżej przepisy wskazuję, że z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady na nieruchomość (np. wybudowanie budynku lub budowli oraz ulepszenie istniejących budynków lub budowli) stanowią część składową gruntu i tym samym własność właściciela gruntu. Wszystko to, co zostało trwale z gruntem złączone, stanowi bowiem jego część składową. A zatem w sytuacji, gdy dzierżawca/najemca/użytkownik poniesie nakłady na majątku, który nie stanowi jego własności (np. wybuduje budynek), nakłady te staną się częścią nieruchomości i przypadną właścicielowi nieruchomości.
W rozpatrywanej sprawie Nakłady inwestycyjne stanowią część składową Nieruchomości, której właścicielem nie są Państwo, ale wspólnicy Państwa Spółki. Przedmiotem zbycia będą wyłącznie poniesione nakłady stanowiące inwestycję na cudzym gruncie. Przedmiotowe Nakłady nie stanowią odrębnej rzeczy, a jedynie skutkują powstaniem po stronie Państwa stronie roszczenia względem właściciela nieruchomości, o zwrot poniesionych kosztów. Roszczenie to nie stanowi natomiast prawa rzeczowego, a jedynie prawo o charakterze zobowiązaniowym, uprawniające do żądania zwrotu kosztów Nakładów. Tym samym, prawo to nie może również stanowić towaru w rozumieniu ustawy.
Podmiot, który poniósł nakłady, dysponuje pewnym prawem do poniesionych nakładów i może to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Wskazać zatem należy, że nakład jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego.
Z uwagi na powyższe, odpłatna czynność zbycia Nakładów, jako przekazanie za wynagrodzeniem ulepszeń dokonanych na cudzym gruncie (nieruchomości), będzie stanowiło odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 jest prawidłowe.
Przechodząc z kolei ewentualnej korekty podatku VAT naliczonego wskazać należy, że:
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jak wynika z powyższych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami prawa, odliczenie podatku VAT naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Ponadto należy wskazać, że zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia zakupionych towarów i usług m.in. z czynności niedających prawa do odliczenia na czynności dające to prawo, zostały określone w art. 91 ustawy.
I tak, na mocy art. 91 ust. 1 ustawy:
Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
Na podstawie art. 91 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
Stosownie do art. 91 ust. 6 ustawy:
W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Na mocy art. 91 ust. 7a ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
Z przepisu art. 91 ust. 7b ustawy:
W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
Na podstawie art. 91 ust. 7c ustawy:
Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Na mocy art. 91 ust. 8 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym, związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi, faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych czynności (opodatkowanych lub zwolnionych od podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas konieczne jest dokonanie korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Z opisu sprawy wynika, są Państwo spółką - czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wspólnicy Spółki posiadają w majątku prywatnym nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz domkami całorocznymi na wynajem. Z uwagi na zły stan techniczny budynku mieszkalnego oraz konieczność przygotowania całej nieruchomości do celów komercyjnego wykorzystania (w tym domków), Państwo - działając w swoim interesie gospodarczym - ponieśli nakłady inwestycyjne obejmujące w szczególności: prace remontowe i modernizacyjne budynku mieszkalnego, roboty ziemne i infrastrukturalne (m.in. odwodnienie, hydroizolację, plantowanie gruntu, wykonanie muru oporowego, utwardzenie terenu), nakłady związane z przygotowaniem do użytkowania domków całorocznych. Dysponowali Państwo nieruchomością na podstawie umowy użyczenia. Nakłady te zostały poniesione przez Państwa na cudzym gruncie i cudzych składnikach majątkowych, przy czym od początku ich celem było umożliwienie Państwu odpłatnego, komercyjnego wykorzystania nieruchomości oraz domków w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na ich wynajmie osobom trzecim. Od poniesionych wydatków odliczali Państwo podatek VAT naliczony, uznając je za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Efekty poniesionych przez Państwa nakładów miały być przeznaczone wyłącznie do Państwa działalności opodatkowanej.
Po zakończeniu etapu inwestycyjnego Państwo oraz właściciele ww. majątku planują uregulować status poniesionych nakładów w drodze odpłatnej sprzedaży przez Państwa na rzecz właściciela (do jego majątku prywatnego). Cena zostanie ustalona na podstawie cen rynkowych obowiązujących w momencie sprzedaży.
W odniesieniu do Państwa wątpliwości stwierdzić należy, że dla określenia, czy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku niezwykle istotny jest charakter związku występującego między zakupami, a prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Jak już wcześniej wskazano, istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar lub usługa ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych - odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności.
Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT - spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.
Planowali Państwo wykorzystać opisaną nieruchomość - zatem również poniesione przez Państwa nakłady - wyłącznie do działalności opodatkowanej. Zatem, w związku z planowanym wykorzystywaniem nieruchomości wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, były spełnione przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego - związek nabywanych towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, i przysługiwało Państwu - przy założeniu, że nie wystąpiły okoliczności wymienione w art. 88 ustawy - prawo do odliczenia całości podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących poniesione wydatki inwestycyjne.
Zamierzają Państwo sprzedać poniesione nakłady inwestycyjne właścicielowi nieruchomości. Cena zostanie ustalona na podstawie cen rynkowych obowiązujących w momencie sprzedaży.
W konsekwencji sprzedaż nakładów jako czynność opodatkowana VAT nie będzie powodowała obowiązku korekty podatku VAT naliczonego.
Poczynione nakłady, jak wskazali Państwo, miały służyć Państwa działalności opodatkowanej - najem, jednakże zamierzają Państwo sprzedać te nakłady właścicielom nieruchomości, czyli dokonać czynności opodatkowanej podatkiem VAT.
Zatem w wyniku sprzedaży nakładów nie dojdzie do zmiany przeznaczenia na czynność nieopodatkowaną, co jest warunkiem koniecznym do wystąpienia obowiązku korekty.
Zatem, w związku z faktem, że nakłady, z tytułu których Państwo odliczyli podatek naliczony, będą służyły nadal Państwa czynnościom opodatkowanym, nie wystąpi obowiązek dokonania korekty odliczonego wcześniej podatku naliczonego.
Biorąc zatem pod uwagę przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do poniesionych przez Państwa nakładów nie wystąpi obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego w momencie poniesienia tych nakładów.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
Należy zaznaczyć, że zakres przedmiotowy wniosku wyznaczają pytania przedstawione przez Państwa. W związku z powyższym, niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania nr 1 i nr 2). Inne kwestie nieobjęte pytaniami (np. dotyczące stawki podatku), nie zostały rozpatrzone w tej interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


