Interpretacja indywidualna z dnia 8 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.333.2026.2.RST
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie pytań nr 2-5 oraz nieprawidłowe w zakresie pytania nr 1.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy danych umieszczanych na fakturach oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A. BV (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest spółką prawa niderlandzkiego, z siedzibą w Niderlandach (w miejscowości (...)) zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT w Polsce. Spółka należy do grupy prowadzącej działalność w sektorze (...). Przedmiotem działalności Spółki jest opracowywanie, rejestracja, wprowadzanie do obrotu oraz sprzedaż (...). Spółka rozwija ofertę (...).
Spółka funkcjonuje w ramach międzynarodowej grupy kapitałowej, której podmiotem dominującym najwyższego szczebla jest A. Ltd. - japońska korporacja handlowa notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych (...), prowadząca działalność w wielu sektorach gospodarki, w tym m.in. w sektorze (...).
Spółka prowadzi działalność gospodarczą w Polsce poprzez wyodrębniony organizacyjnie oddział zagranicznego przedsiębiorstwa, wpisany do KRS – C. Sp. z o. o. Oddział w Polsce (dalej: C. Oddział lub Oddział lub Oddział w Polsce), zarejestrowany pod numerem KRS (...), i mający jako oddział siedzibę (biuro) w (...). Oddział działa w Polsce od 2010 r. i prowadzi na terytorium Polski działalność w zakresie dystrybucji, marketingu i sprzedaży (...) oferowanych przez Spółkę Działalność Oddziału obejmuje w szczególności sprzedaż hurtową (...) na rzecz profesjonalnych odbiorców (dystrybutorów, przedsiębiorstw (...)), a także prowadzenie doradztwa technicznego i wsparcia (...) dla klientów na rynku polskim.
Oddział nie posiada odrębnej podmiotowości prawnej - stanowi część zagranicznej osoby prawnej. Podatnikiem VAT pozostaje spółka macierzysta (podmiot zagraniczny/head Office), a nie Oddział. Na cele rozliczania podatku dochodowego od osób prawnych oraz na cele VAT, w tym wystawiania faktur, Wnioskodawca wykorzystuje NIP (...), pod którym jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Jednocześnie, Oddział pełni rolę zakładu pracy, zatrudniając pracowników, tak więc na cele realizacji zadań płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz rozliczeń składek płatnych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wykorzystuje NIP (...).
Spółka jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w ramach Krajowego Systemu e- Faktur (dalej: KSeF), zgodnie z obowiązującą strukturą logiczną FA(3). W związku z powyższym, po stronie Spółki pojawiły się wątpliwości dotyczące prawidłowego sposobu prezentowania danych identyfikacyjnych sprzedawcy na fakturach sprzedażowych oraz zakupowych. W praktyce występują rozbieżności pomiędzy literalnym brzmieniem przepisów ustawy o VAT a linią interpretacyjną organów podatkowych dotyczącą obowiązku wskazywania adresu zagranicznej siedziby podatnika.
W szczególności, wątpliwość Spółki dotyczy tego, jakie dane identyfikujące sprzedawcę - w zakresie nazwy i adresu - powinny być wskazywane na fakturze ustrukturyzowanej jako sprzedawca, przy czym numerem identyfikacji podatkowej (NIP) wskazywanym na fakturze będzie zawsze NIP (...) przyporządkowany Spółce jako podatnikowi VAT. Spółka rozważa następujące opcje (warianty) oznaczania danych sprzedawcy na fakturach ustrukturyzowanych:
Opcja 1 - dane spółki macierzystej (nazwa i adres zagraniczny): w elemencie Podmiot1 faktury ustrukturyzowanej wskazane zostaną wyłącznie dane spółki macierzystej, tj.:
Nazwa: A. BV
Adres: (...) (...), Niderlandy NIP:(...).
Opcja 2 - nazwa spółki macierzystej z adresem polskim (adres Oddziału w Polsce): w elemencie Podmiot1 faktury ustrukturyzowanej wskazane zostaną następujące dane:
Nazwa: A. BV
Adres: (...) Polska NIP: (...)
Opcja 3 - dane Oddziału w Polsce (nazwa i adres Oddziału w Polsce): w elemencie Podmiot1 faktury ustrukturyzowanej wskazane zostaną następujące dane:
Nazwa: A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce
Adres: (...) Polska NIP: (...)
Opcja 4 - Dane spółki macierzystej w Podmiot1 oraz dane Oddziału w Podmiot3: w elemencie Podmiot1 faktury ustrukturyzowanej wskazane zostaną dane spółki macierzystej:
Podmiot1 - Nazwa: A. BV
Podmiot1 - Adres: (...), Niderlandy
Podmiot1 - NIP: (...)
Natomiast w elemencie Podmiot3 z oznaczeniem roli jako oddział sprzedającego wskazane zostaną dane polskiego Oddziału:
Podmiot3 - Nazwa: A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce
Podmiot3 - Adres: (...) Polska
Ponadto Spółka wskazuje, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Polski, za pośrednictwem Oddziału, Spółka otrzymuje również faktury zakupowe (faktury dokumentujące nabycie towarów i usług). Faktury te są wystawiane na NIP (...), tj. NIP Spółki jako podatnika VAT. Niemniej, w praktyce może zdarzyć się, że kontrahenci Spółki umieszczą na tych fakturach różne warianty danych nabywcy, a mianowicie:
-nazwę spółki macierzystej (A. BV) i adres zagraniczny ( (...), Niderlandy);
-nazwę spółki macierzystej (A. BV) i adres polski (...);
-nazwę polskiego Oddziału w Polsce (A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce) i adres polski ((...));
-inne kombinacje powyższych danych - przy czym we wszystkich przypadkach NIP wskazany na fakturze to NIP (...).
Wszystkie powyższe faktury zakupowe dokumentują rzeczywiste nabycie towarów i usług, które służą wykonywaniu działalności opodatkowanej VAT prowadzonej przez Spółkę za pośrednictwem Oddziału w Polsce.
Pytania (w zakresie podatku od towarów i usług)
1.W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, czy prawidłowe jest oznaczenie danych sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej wystawianej w ramach Opcji 1, tj. poprzez wskazanie wyłącznie nazwy spółki macierzystej (A. BV) oraz adresu jej siedziby w Niderlandach ((...), Niderlandy), przy jednoczesnym podaniu NIP (...)?
2.W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, czy prawidłowe jest oznaczenie danych sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej w ramach Opcji 2, tj. poprzez wskazanie nazwy spółki macierzystej (A. BV) oraz adresu polskiego Oddziału ((...)), przy jednoczesnym podaniu NIP (...)?
3.W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, czy prawidłowe jest oznaczenie danych sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej w ramach Opcji 3, tj. poprzez wskazanie nazwy polskiego Oddziału (A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce) oraz adresu Oddziału ((...)), przy jednoczesnym podaniu NIP (...)?
4.W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, czy prawidłowe jest oznaczenie danych sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej w ramach Opcji 4, tj. poprzez wskazanie w elemencie Podmiot1 danych spółki macierzystej (nazwa: A. BV; adres: (...), Niderlandy; NIP: (...)), a jednocześnie wskazanie w elemencie Podmiot3 z rolą oznaczają jako oddział sprzedającego danych polskiego Oddziału (nazwa: A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce; adres: (...))?
5.W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, czy Spółka ma prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur zakupowych, na których jako nabywca wskazany jest NIP (...), niezależnie od tego, czy w pozostałych danych nabywcy (nazwa i adres) figurują dane spółki macierzystej z adresem zagranicznym, dane spółki macierzystej z adresem polskim, czy też dane polskiego Oddziału z adresem polskim, przy założeniu spełnienia pozostałych warunków materialnych prawa do odliczenia VAT?
Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie podatku od towarów i usług)
1.W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, zdaniem Spółki prawidłowe jest oznaczenie danych sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej w ramach Opcji 1 (nazwa i adres spółki macierzystej z siedzibą w Niderlandach).
2.W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, zdaniem Spółki prawidłowe jest oznaczenie danych sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej w ramach Opcji 2 (nazwa spółki macierzystej z adresem polskiego Oddziału).
3.W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, zdaniem Spółki prawidłowe jest oznaczenie danych sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej w ramach Opcji 3 (nazwa i adres polskiego Oddziału).
4.W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, zdaniem Spółki prawidłowe jest oznaczenie danych sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej w ramach Opcji 4 (dane spółki macierzystej w Podmiot1 oraz dane Oddziału w Podmiot3 z odpowiednio oznaczoną rolą).
5.W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, zdaniem Spółki ma ona prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych zawierających NIP (...), niezależnie od wariantu danych nabywcy (nazwa i adres) zamieszczonych na fakturze.
Uzasadnienie dotyczące pytania nr 1
Uwagi ogólne - status prawny oddziału zagranicznego przedsiębiorcy w Polsce
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 470 ze zm.; dalej: ustawa o zasadach uczestnictwa), oddział przedsiębiorcy zagranicznego nie posiada odrębnej osobowości prawnej. Oddział stanowi wyłącznie wyodrębnioną organizacyjnie i samodzielnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę zagranicznego poza siedzibą przedsiębiorcy lub poza głównym miejscem wykonywania działalności. Innymi słowy, oddział jest jedynie formą organizacyjną działalności podmiotu zagranicznego na terytorium Polski, nie zaś odrębnym podmiotem prawa.
Powyższe nie pozostaje bez znaczenie dla kwalifikacji podatkowej. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą. Oddział przedsiębiorcy zagranicznego nie posiada osobowości prawnej i nie stanowi odrębnego podmiotu podatkowego z punktu widzenia VAT. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że oddział przedsiębiorcy zagranicznego nie posiada odrębnej podmiotowości podatkowej w zakresie VAT i wszelkie obowiązki podatkowe spoczywają na podmiocie macierzystym. Takie stanowisko zostało potwierdzone m.in. w wyroku NSA z 26 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 493/12; per analogiam wyroku NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt l FSK 498/10.
Konsekwentnie, to spółka macierzysta (w niniejszym przypadku - A. BV) jest podatnikiem VAT i to jej NIP ((...)) jest właściwym numerem identyfikacyjnym dla celów VAT oraz podawanym na fakturach.
Jednocześnie należy podkreślić, że chociaż podatnikiem VAT jest spółka macierzysta, to działalność gospodarcza na terytorium Polski prowadzona jest za pośrednictwem Oddziału. To Oddział zawiera umowy z kontrahentami, prowadzi dystrybucję produktów, wystawia (w imieniu Spółki) faktury sprzedażowe i otrzymuje faktury zakupowe. Oddział jest wpisany do KRS, posiada własną siedzibę w (...) i działa pod nazwą: A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce. W praktyce obrotu gospodarczego, zarówno kontrahenci Spółki, jak i organy administracji publicznej, posługują się w różnych sytuacjach danymi spółki macierzystej, jak i danymi Oddziału, gdyż podmioty te są w zasadzie tożsame w sensie prawnym.
Wymogi dotyczące danych sprzedawcy na fakturach
Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać „imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy”. Przepis ten wymaga zatem wskazania na fakturze:
-nazwy podatnika (sprzedawcy);
-adresu podatnika (sprzedawcy);
-nazwy nabywcy oraz adresu nabywcy.
Należy zauważyć, że przepis art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT nie precyzuje, jaki konkretnie adres powinien zostać wskazany na fakturze - nie wskazuje, czy ma to być adres siedziby podatnika, adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, adres zarejestrowany w KRS, czy też inny adres związany z podatnikiem. Przepis używa jedynie sformułowania „ich adresy”, bez dalszego doprecyzowania. Analogicznie, przepis nie definiuje, czy „nazwa podatnika” oznacza wyłącznie nazwę zarejestrowanego podmiotu prawa (spółki macierzystej), czy też może obejmować nazwę oddziału, pod którą podatnik ten faktycznie występuje w obrocie gospodarczym w Polsce.
Należy tutaj wskazać, że funkcją danych wskazywanych na fakturze jest umożliwienie jednoznacznej identyfikacji stron transakcji. Jak podkreśla się w doktrynie, faktura jest przede wszystkim dokumentem księgowym, którego celem jest odzwierciedlenie rzeczywistego przebiegu transakcji gospodarczej. Wszelkie dane zamieszczone na fakturze powinny zatem umożliwiać identyfikację stron danej czynności, a nie stanowić samodzielnej przesłanki pozbawienia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego (np. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawach połączonych C-374/16 i C-375/16 Geissel i Butin).
Uzasadnienie prawidłowości Opcji 1
Opcja 1 polega na wskazaniu w elemencie Podmiot1 wyłącznie danych spółki macierzystej, tj. nazwy „A. BV” oraz adresu siedziby w Niderlandach. Podejście to jest w pełni prawidłowe, gdyż odzwierciedla fundamentalną zasadę prawa podatkowego, zgodnie z którą podatnikiem VAT jest spółka macierzysta, a nie oddział. Skoro to A. BV jest podatnikiem zarejestrowanym w Polsce pod NIP (...), to wskazanie na fakturze nazwy tego podmiotu i adresu jego siedziby statutowej jest najprostszym i najbardziej bezpośrednim sposób identyfikacji podatnika-sprzedawcy.
Należy przy tym podkreślić, że przepisy ustawy o VAT nie zabraniają wskazywania na fakturze adresu zagranicznego podatnika, nawet jeśli podatnik prowadzi działalność na terytorium Polski za pośrednictwem oddziału. Art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT mówi o „adresie” podatnika, nie ograniczając tego pojęcia do adresu krajowego. Co więcej, w przypadku podmiotów zagranicznych zarejestrowanych na VAT w Polsce, adres siedziby zagranicznej jest często jedynym adresem formalnie przypisanym do podmiotu prawnego jako takiego (oddział nie jest odrębnym podmiotem prawnym).
Ponadto, na gruncie KSeF i struktury logicznej FA(3), elementem kluczowym dla autoryzacji podatnika i prawidłowego funkcjonowania systemu jest NIP wskazany w elemencie Podmiot1. To właśnie NIP pełni funkcję identyfikatora umożliwiającego powiązanie faktury z kontem podatnika w KSeF. Dane takie jak nazwa i adres mają charakter uzupełniający i służą identyfikacji podatnika w obrocie gospodarczym. W sytuacji gdy NIP jest prawidłowy i jednoznacznie identyfikuje podatnika, ewentualne różnice w nazwie lub adresie, wynikające z dualnej struktury: spółka macierzysta oraz oddział, nie powinny być traktowane jako błąd formalny dyskwalifikujący fakturę.
Uzasadnienie dotyczące pytania nr 2
Opcja 2 polega na wskazaniu w elemencie Podmiot1 nazwy spółki macierzystej „A. BV”, lecz z adresem polskiego Oddziału ((...)). Podejście to jest również prawidłowe, ponieważ łączy element identyfikujący podmiot prawny będący podatnikiem (nazwę spółki macierzystej) z adresem, pod którym podatnik faktycznie prowadzi działalność gospodarczą w Polsce. Należy zauważyć, że adres Oddziału jest adresem, pod którym prowadzona jest działalność gospodarcza podatnika na terytorium Polski. Jest to adres wpisany do KRS, znany kontrahentom i organom administracji. W świetle art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, który wymaga podania „adresu” podatnika bez dalszego doprecyzowania, adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (jakim jest adres Oddziału) jest w pełni dopuszczalnym adresem do wskazania na fakturze.
Interpretacja taka jest spójna z wykładnią celowościową przepisu. Celem wymogu zamieszczenia adresu na fakturze jest umożliwienie identyfikacji podatnika w obrocie gospodarczym. Jeżeli podatnik działa w Polsce wyłącznie za pośrednictwem Oddziału, to właśnie adres Oddziału będzie najbardziej użyteczną informacją identyfikacyjną dla kontrahentów i organów podatkowych.
Opcja ta ma również solidne uzasadnienie praktyczne. W wielu sytuacjach to właśnie adres polski jest znany kontrahentom Spółki, a wskazanie adresu zagranicznego mogłoby wywołać niepotrzebne wątpliwości u nabywców co do tożsamości podmiotu, z którym dokonują transakcji. Podanie adresu polskiego Oddziału obok nazwy spółki macierzystej nie stanowi naruszenia wymogów formalnych, lecz wręcz ułatwia realizację celu, któremu te wymogi służą.
Uzasadnienie dotyczące pytania nr 3
Opcja 3 polega na wskazaniu w elemencie Podmiot1 nazwy polskiego Oddziału („A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce”) oraz adresu Oddziału. Również to podejście jest w pełni prawidłowe, a to z następujących względów.
Po pierwsze, nazwa „A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce” jest wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego i jest oficjalną nazwą oddziału przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce. Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o zasadach uczestnictwa, oddział przedsiębiorcy zagranicznego jest obowiązany używać do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”. Zatem nazwa „A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce” jest formalną, ustawowo wymaganą nazwą używaną w obrocie prawnym w Polsce.
Po drugie, ponieważ oddział nie jest odrębnym podmiotem prawnym, lecz stanowi integralną część spółki macierzystej, nazwa oddziału jest jednocześnie nazwą, pod którą podatnik prowadzi działalność w Polsce. Użycie tej nazwy na fakturze nie prowadzi do żadnego błędu identyfikacyjnego - przeciwnie, umożliwia kontrahentom szybką i jednoznaczną identyfikację sprzedawcy jako podmiotu działającego na polskim rynku.
Po trzecie, kluczowym elementem identyfikacyjnym na fakturze ustrukturyzowanej jest NIP. W każdym wariancie NIP wskazywany na fakturze to NIP (...), przyporządkowany A. BV jako podatnikowi VAT. NIP ten jednoznacznie identyfikuje podatnika w systemie KSeF i w rejestrze podatników VAT, niezależnie od tego, jaka nazwa i jaki adres zostały podane w pozostałych polach elementu Podmiot1.
Stanowisko o dopuszczalności wskazywania danych oddziału na fakturach wystawianych przez oddział podmiotu zagranicznego jest powszechnie akceptowane w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w licznych interpretacjach potwierdzał, że na fakturze może być wskazana nazwa oddziału, ponieważ oddział działa w imieniu i na rzecz spółki macierzystej, a użycie nazwy oddziału nie oznacza, że faktura została wystawiona przez inny podmiot niż podatnik - przykładowo:
-interpretacja indywidualna z dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.198. 2019.1.KT - w tej interpretacji Dyrektor KIS rozstrzygał zagadnienie spółki niemieckiej z oddziałem w Polsce, która wystawiała faktury zawierające NIP spółki macierzystej oraz nazwę i adres oddziału (bez adresu siedziby spółki w Niemczech). Organ stwierdził, że takie faktury spełniają wymogi art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ spółka macierzysta i oddział stanowią jeden podmiot w sensie prawnopodatkowym, a także wskazanie nazwy oddziału pozwala na pełną identyfikację spółki macierzystej;
-interpretacja indywidualna z 4 grudnia 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.626.2018.1.IG, gdzie stwierdzono: „Gdy na wystawionych przez Wnioskodawcę fakturach wskazano nazwę Spółki oraz numer identyfikacji podatkowej (numer VAT) Spółki wraz z adresem oddziału Spółki bez wskazywania adresu jej siedziby w Szwajcarii, to wskazanie takich danych jest wystarczające, aby faktura wystawiana przez Wnioskodawcę spełniała wymogi, o których mowa w art. 106e ustawy o VAT”.
Uzasadnienie dotyczące pytania nr 4
Opcja 4 polega na wskazaniu w elemencie Podmiot1 danych spółki macierzystej (nazwy i adresu zagranicznego), a jednocześnie wskazaniu w elemencie Podmiot3 z rolą „Rolalnna” oraz „OpisRoli” danych polskiego Oddziału (nazwy i adresu polskiego). Również to podejście jest prawidłowe, a ponadto stanowi rozwiązanie najbardziej precyzyjne informacyjnie.
Struktura logiczna FA(3), obowiązująca od 1 lutego 2026 r., wprost przewiduje możliwość wskazania w elemencie Podmiot3 danych dodatkowych podmiotów związanych z fakturą, w tym danych oddziału. Element Podmiot3 jest elementem fakultatywnym, co oznacza, że jego wypełnienie nie jest obowiązkowe, ale jest w pełni dopuszczalne i mieści się w ramach struktury logicznej FA(3).
Zastosowanie Opcji 4 zapewnia pełną przejrzystość danych na fakturze: element Podmiot1 identyfikuje podatnika (spółkę macierzystą) jako podmiot dokonujący dostawy towarów lub świadczenia usług, natomiast element Podmiot3 identyfikuje oddział jako wyodrębnioną jednostkę organizacyjną tego podatnika, za pośrednictwem której transakcja jest faktycznie realizowana na terytorium Polski. Takie podejście odzwierciedla rzeczywistą strukturę organizacyjną podatnika i realizuje cele informacyjne faktury w sposób najpełniejszy.
Co więcej, Opcja 4 może być szczególnie użyteczna w praktyce, gdyż umożliwia nabywcy jednoznaczną identyfikację zarówno podatnika (spółki macierzystej) wraz z jej danymi formalnymi, jak i oddziału, z którym nabywca faktycznie współpracuje na co dzień. Ponadto, wykorzystanie pola Podmiot3 może ułatwić kierowanie faktur do właściwych osób odpowiedzialnych za ich obsługę w ramach systemu KSeF, co realizuje cele automatyzacji i standaryzacji obrotu fakturowego, którym służy KSeF.
Podsumowując, wszystkie cztery opcje oznaczania danych sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej są prawidłowe, gdyż:
-w każdym wariancie na fakturze wskazany jest prawidłowy NIP podatnika ((...)), który jednoznacznie identyfikuje A. BV jako czynnego podatnika VAT zarejestrowanego w Polsce;
-oddział nie jest odrębnym podmiotem prawnym - zarówno nazwa spółki macierzystej, jak i nazwa oddziału, są nazwami tego samego podatnika (używanymi odpowiednio w różnych kontekstach prawnych i faktycznych);
-art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT nie precyzuje, jaki adres podatnika powinien zostać wskazany na fakturze - dopuszczalny jest zarówno adres siedziby spółki macierzystej (zagraniczny), jak i adres miejsca prowadzenia działalności w Polsce (adres Oddziału);
-struktura logiczna FA(3) wprost przewiduje możliwość wskazania danych oddziału w elemencie Podmiot3, co potwierdza intencję ustawodawcy dopuszczenia elastyczności w sposobie oznaczania danych podmiotów na fakturach ustrukturyzowanych;
-orzecznictwo TSUE jednoznacznie wskazuje, że wymogi formalne dotyczące faktur nie mogą stanowić samoistnej podstawy do odmowy prawa do odliczenia VAT, jeżeli dane zamieszczone na fakturze umożliwiają identyfikację stron transakcji i nie zachodzą okoliczności wskazujące na oszustwo podatkowe.
Uzasadnienie dotyczące pytania nr 5
Spółka stoi na stanowisku, że przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych (otrzymanych w KSeF), na których jako dane nabywcy wskazano NIP (...), niezależnie od konkretnego wariantu nazwy i adresu nabywcy zamieszczonego na fakturze (tj. niezależnie od tego, czy wskazano nazwę i adres spółki macierzystej, nazwę spółki macierzystej z adresem polskim, czy też nazwę i adres polskiego Oddziału).
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przesłanki prawa do odliczenia mają charakter materialny - wymagają, aby nabycie było dokonane przez podatnika VAT, aby nabyte towary lub usługi służyły czynnościom opodatkowanym oraz aby kwota podatku naliczonego wynikała z prawidłowo wystawionej faktury.
Należy podkreślić, że ustawa o VAT nie przewiduje przesłanki odmowy prawa do odliczenia VAT z powodu samego tylko zamieszczenia na fakturze danych oddziału zamiast danych spółki macierzystej (lub odwrotnie), jeżeli NIP wskazany na fakturze jest prawidłowy i umożliwia identyfikację nabywcy.
Art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, który zawiera zamknięty katalog przesłanek wyłączających prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie wymienia sytuacji, w której faktura zawiera dane oddziału zamiast danych spółki macierzystej (lub na odwrót) jako okoliczności wyłączającej to prawo.
Dodatkowym argumentem przemawiającym za stanowiskiem Spółki jest orzecznictwo TSUE, które konsekwentnie opowiada się za szerokim rozumieniem prawa do odliczenia jako fundamentalnej zasady systemu VAT. W wyroku w sprawie C-516/14 Barlis 06 - lnvestimentos Imobilianos e Turisticos SA TSUE stwierdził, że organy podatkowe nie mogą odmówić prawa do odliczenia VAT wyłącznie z uwagi na brak spełnienia wymogów formalnych dotyczących faktury, jeżeli dysponują wszelkimi informacjami niezbędnymi do sprawdzenia, że spełnione są materialne przesłanki tego prawa. Analogicznie, w wyroku w sprawach połączonych C-374/16 i C-375/16 Geissel i Butin TSUE uznał, że adres wskazany na fakturze nie musi być adresem, pod którym prowadzona jest działalność gospodarcza podatnika - wystarczające jest, aby adres ten umożliwiał identyfikację podatnika i dotarcie do niego.
W świetle powyższego, Spółka stoi na stanowisku, że faktury zakupowe zawierające NIP (...) jako numer nabywcy uprawniają do odliczenia podatku naliczonego, niezależnie od tego, czy w pozostałych danych nabywcy (nazwa i adres) wskazano dane spółki macierzystej z adresem zagranicznym, dane spółki macierzystej z adresem polskim, czy też dane polskiego Oddziału z adresem polskim - pod warunkiem spełnienia pozostałych materialnych przesłanek prawa do odliczenia (tj. nabycie służy czynnościom opodatkowanym, transakcja rzeczywiście miała miejsce, nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia z art. 88 ustawy o VAT).
Równocześnie, z interpretacji indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe wynika, że faktura zakupu otrzymana przez podatnika, która zawiera jedynie dane oddziału, a nie pełne dane adresowe spółki, nie skutkuje odmową prawa do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabytych towarów i usług. Warunkiem jest jednak, aby faktura zawierała pozostałe elementy wymagane przepisami ustawy o VAT oraz aby spełnione były wszystkie kryteria umożliwiające podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia VAT z otrzymanych dokumentów. Przykładem tego są: interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dnia 16 lutego 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.545.2020.1.AC, w której stwierdza się, że „skoro Wnioskodawca otrzyma faktury zakupowe zawierające NIP Spółki oraz nazwę i adres Oddziału (bez danych adresowych Spółki macierzystej w Chinach) jednocześnie zawierające pozostałe wymagane przepisami ustawy elementy i spełnione są warunki z art. 86 ust. 1 ustawy pomimo, że otrzymywane przez Wnioskodawcę faktury powinny co do zasady zawierać nazwę i adres Wnioskodawcy, ewentualnie jedynie dodatkowo adres Oddziału - to należy uznać, że faktury zakupowe ze wskazaną nazwą Oddziału uprawniają Wnioskodawcę do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w ww. fakturach.”
Ponadto interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn.: 0114-KDIP1-2.4012.198.2019.1.KT, stwierdza, że „Zatem w przypadku, gdy na wystawionych/otrzymanych przez Wnioskodawcę fakturach wskazano nazwę Spółki oraz numer identyfikacji podatkowej Spółki wraz z adresem Oddziału, bez wskazania adresu siedziby Spółki w Niemczech, to wskazanie takich danych należy uznać za wystarczające, aby faktury te spełniały wymogi określone w art. 106e ustawy o VAT. W takiej sytuacji występuje bowiem pełna identyfikacji podmiotu wystawiającego/otrzymującego faktury - jego nazwa, numer identyfikacji podatkowej dla celów VAT oraz adres prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce za pośrednictwem Oddziału. W takim przypadku nie może być mowy o braku możliwości powiązania adresu Oddziału z nazwą i numerem VAT Spółki. Jak już wskazano, na gruncie podatku VAT spółka macierzysta i jej oddział stanowią jednego podatnika. Oznacza to, że mimo iż na terytorium kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy zagranicznego, podatnikiem podatku od towarów i usług pozostaje przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność za pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału.”
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
1.odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.eksport towarów;
3.import towarów na terytorium kraju;
4.wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…).
W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
Zgodnie z art. 2 pkt 32a ustawy:
ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy:
podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Według art. 106gb ust. 1 ustawy:
Faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem.
Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji.
W tym miejscu należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.
Prawidłowo wystawiona faktura powinna zawierać nazwę podatnika z jego danymi i numerem NIP. Dodatkowo, w celu łatwiejszej identyfikacji, oprócz danych identyfikacyjnych Spółki, faktury mogą zawierać informacje dodatkowe pozwalające na identyfikację oddziału (np. nazwę jaką posługuje się w obrocie gospodarczym oraz jego adres).
Dane zawarte na fakturze muszą przede wszystkim umożliwiać jednoznaczną identyfikację stron transakcji gospodarczej, zarówno po stronie nabywcy, jak i sprzedawcy. Chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości identyfikacji nabywcy na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.
Ponadto kwestie dotyczące funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego działającego w Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 89), zwanej dalej ustawą o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych.
Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych:
dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorcy zagraniczni z państw członkowskich mogą tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Pojęcie „oddział” zdefiniowane zostało w art. 3 pkt 4 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych, jako:
wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności.
Na podstawie art. 15 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych):
przedsiębiorca zagraniczny w ramach oddziału może wykonywać działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie, w jakim prowadzi tę działalność za granicą.
W myśl art. 19 pkt 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych:
przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany używać do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”.
Ponadto w tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, np. w wyroku z 23 marca 2006 r. w sprawie FCE Bank, sygn. C-210/04, Trybunał stwierdził, że stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym podmiotem odrębnym od spółki (będącej nierezydentem), do której należy (…) pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki. Tak więc spółkę oraz jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 Szóstej Dyrektywy.
Tezy powyższego wyroku zostały doprecyzowane przez TSUE w wyroku w sprawie C-7/13 Skandia America Corp. wydanym w dniu 17 września 2014 r. Wyrok ten wskazał, że od zasady ogólnej przedstawionej w przytoczonym powyżej wyroku C-210/04, zgodnie z którą świadczenia między centralą podatnika i jego oddziałami pozostają poza zakresem VAT, istnieje wyjątek. Wyjątek ten dotyczy specyficznej sytuacji, gdy oddział jest członkiem tzw. grupy VAT. Wówczas rozliczenia pomiędzy centralą podatnika z państwa trzeciego i jego oddziałem powinny być objęte opodatkowaniem VAT.
Warto w tym miejscu wskazać również na orzeczenie TSUE z 11 marca 2021 r. C-812/19 Danske Bank dotyczący sposobu klasyfikacji w ramach UE świadczeń pomiędzy centralą firmy należącą do grupy VAT oraz jej oddziałem. Trybunał uznał, iż obie jednostki organizacyjne to odrębni podatnicy dla potrzeb rozliczeń z tytułu VAT. Tym samym, TSUE podtrzymał tok rozumowania wyrażony w sprawie C-7/13 Skandia America (który dotyczył relacji z podmiotem spoza UE). TSUE m.in. wskazał, że artykuł 9 ust. 1 i art. 11 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że do celów podatku od wartości dodanej (VAT) zakład główny spółki znajdujący się w danym państwie członkowskim, który należy do utworzonej na podstawie owego art. 11 grupy VAT, oraz oddział tej spółki, który ma siedzibę w innym państwie członkowskim, należy uznać za odrębnych podatników, gdy ów zakład główny świadczy na rzecz wspomnianego oddziału usługi, których koszty przypisuje temu oddziałowi.
W świetle powołanych regulacji prawnych, podmiot zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i usług, traktowany jest jako jeden podmiot – przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Zatem podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej należy stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią. Zatem oddział nie stanowi odrębnego podatnika podatku od towarów i usług. Przy tym, jak wskazuje cytowany wyżej art. 19 pkt 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych, przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany używać do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”.
Ponadto, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 151), zwanej dalej ustawą o NIP:
podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.
Stosownie do art. 2 ust. 1-3 ustawy o NIP:
1. osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.
2. obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków.
3. obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące, na podstawie odrębnych ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.
Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy o NIP:
zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera: pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych lub imiennych rachunków w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, z wyjątkiem rachunku VAT w rozumieniu art. 2 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, adresy miejsc prowadzenia działalności, dane prowadzącego dokumentację rachunkową, w tym jego NIP, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, a ponadto:
1) w przypadku zakładów (oddziałów) osób prawnych oraz innych wyodrębnionych jednostek wewnętrznych będących podatnikami - NIP oraz inne dane dotyczące jednostki macierzystej;
2) w przypadku spółek cywilnych, osobowych spółek handlowych i podmiotów podlegających wpisowi do rejestru przedsiębiorców na zasadach określonych dla spółek osobowych - dane dotyczące wspólników, w tym również identyfikator podatkowy poszczególnych wspólników;
3) w przypadku podatkowych grup kapitałowych - dane dotyczące spółek wchodzących w skład grupy, w tym również NIP nadane tym spółkom;
4) w przypadku grup VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług - dane dotyczące członków tej grupy.
Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.
Art. 6 ust. 1 ustawy o NIP:
podatnicy podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego są obowiązani dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego przed dokonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu jednym z tych podatków, z tym że osoby fizyczne są obowiązane dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego tylko w przypadku dokonywania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 143, 1137, 1488, 1967 i 2180). Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się niezależnie od zgłoszenia rejestracyjnego.
Obowiązek złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o NIP, wynika z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT:
podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Trzeba podkreślić, że numer identyfikacji podatkowej nie może być używany w oderwaniu od nazwy podmiotu, która występuje w decyzji o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej. Numer identyfikacji podatkowej może być przypisany wyłącznie jednemu podatnikowi (płatnikowi). Zgodnie bowiem z art. 11 ustawy o NIP, podatnik jest zobowiązany do podawania numeru identyfikacji podatkowej na dokumentach związanych z wykonywaniem zobowiązań podatkowych oraz niepodatkowych należności budżetowych, do których poboru obowiązane są organy podatkowe lub celne. Inaczej rzecz ujmując, identyfikacja danego podmiotu, a tym samym wynikających z tego tytułu obowiązków, odbywa się na podstawie nadanego mu numeru identyfikacji podatkowej. Konsekwencją decyzji administracyjnej o nadaniu numeru NIP jest jednoznaczna identyfikacja podmiotu poprzez jego NIP, nazwę i adres.
Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa niderlandzkiego zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT w Polsce. Spółka należy do grupy prowadzącej działalność w sektorze (...). Spółka prowadzi działalność gospodarczą w Polsce poprzez wyodrębniony organizacyjnie oddział zagranicznego przedsiębiorstwa, wpisany do KRS - A. BV Sp. z o. o. Oddział w Polsce mający siedzibę (biuro) w (...). Oddział działa w Polsce od 2010 r. i prowadzi na terytorium Polski działalność w zakresie dystrybucji, marketingu i sprzedaży (...) oferowanych przez Spółkę. Działalność Oddziału obejmuje w szczególności sprzedaż hurtową (...) na rzecz profesjonalnych odbiorców (dystrybutorów, przedsiębiorstw (..), a także prowadzenie doradztwa technicznego i wsparcia (...) dla klientów na rynku polskim. Na cele VAT, w tym wystawiania faktur, Wnioskodawca wykorzystuje NIP (...), pod którym jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Spółka jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w ramach Krajowego Systemu e- Faktur. W związku z tym Spółka rozważa następujące opcje (warianty) oznaczania danych sprzedawcy na fakturach ustrukturyzowanych:
Opcja 1 - dane spółki macierzystej (nazwa i adres zagraniczny): w elemencie Podmiot1 faktury ustrukturyzowanej wskazane zostaną wyłącznie dane spółki macierzystej, tj.:
Nazwa: A. BV
Adres: (...), Niderlandy NIP:(...).
Opcja 2 - nazwa spółki macierzystej z adresem polskim (adres Oddziału w Polsce): w elemencie Podmiot1 faktury ustrukturyzowanej wskazane zostaną następujące dane:
Nazwa: A. BV
Adres: (...), Polska NIP: (...)
Opcja 3 - dane Oddziału w Polsce (nazwa i adres Oddziału w Polsce): w elemencie Podmiot1 faktury ustrukturyzowanej wskazane zostaną następujące dane:
Nazwa: A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce
Adres: (...), Polska NIP: (...)
Opcja 4 - Dane spółki macierzystej w Podmiot1 oraz dane Oddziału w Podmiot3: w elemencie Podmiot1 faktury ustrukturyzowanej wskazane zostaną dane spółki macierzystej:
Podmiot1 - Nazwa: A. BV
Podmiot1 - Adres: (...), Niderlandy
Podmiot1 - NIP: (...)
Natomiast w elemencie Podmiot3 z oznaczeniem roli jako oddział sprzedającego wskazane zostaną dane polskiego Oddziału:
Podmiot3 - Nazwa: A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce
Podmiot3 - Adres: (...), Polska.
Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia prawidłowości oznaczenia danych sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej wystawianej w ramach Opcji 1, Opcji 2, Opcji 3, Opcji 4 (pytania nr 1-4).
W świetle powyższych regulacji prawnych należy stwierdzić, że podmiotem identyfikowanym na podstawie numeru identyfikacji podatkowej jesteście Państwo jako spółka macierzysta. Jesteście Państwo zobowiązani do podawania na wszelkich dokumentach związanych z wykonywaniem zobowiązań podatkowych swojej nazwy wraz z numerem identyfikacji podatkowej oraz adresem. Przy tym, faktury pełnią szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich jej elementów. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas gdy odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze.
Przenosząc powyższe ustalenia na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że prawidłowo wystawiona faktura powinna zawierać nazwę podatnika (Spółki) z jej danymi i numerem NIP. Dodatkowo, w celu łatwiejszej identyfikacji, oprócz danych identyfikacyjnych spółki macierzystej, faktury mogą zawierać informacje dodatkowe pozwalające na identyfikację oddziału (np. nazwę jaką posługuje się w obrocie gospodarczym oraz jego adres). Przy tym, jak wskazuje cytowany art. 19 pkt 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych, przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany używać do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”. Natomiast w odniesieniu do adresu jaki w tym przypadku powinien znajdować się na fakturze należy przyjąć, iż wystawiona faktura zasadniczo powinna zawierać adres podmiotu zagranicznego, który może zostać uzupełniony o adres jego oddziału w Polsce.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że faktury ustrukturyzowane sprzedażowe wystawione w Opcji nr 1 nie spełniają wymogów, o których mowa w art. 106e ust. 1 ustawy w zw. z ustawą o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych. Należy bowiem zauważyć, że faktury sprzedażowe w Opcji 1 zawierają wyłącznie nazwę spółki macierzystej (A. BV), adres jej siedziby w Niderlandach ((...), Niderlandy) oraz NIP (...). Tak wystawione faktury nie zawierają więc wskazania, że transakcja jest realizowana poprzez Oddział w Polsce, tym samym nie zawierają prawidłowej (wymaganej przepisami prawa) nazwy podatnika, pod którą wykonuje działalność gospodarczą na terenie Polski.
Jednocześnie faktury ustrukturyzowane sprzedażowe wystawione w Opcji 2 zawierają nazwę spółki macierzystej (A. BV), adres polskiego Oddziału ((...)) oraz NIP (...). Natomiast faktury w Opcji 3 zawierają nazwę polskiego Oddziału (A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce), adresu Oddziału ((...)) oraz NIP (...). Mając na uwadze powołane przepisy prawa stwierdzić należy, iż w celu jednoznacznej identyfikacji podatkowej, dane podatnika podawane na fakturach powinny być zgodne z danymi identyfikacyjnymi wskazanymi w zgłoszeniach rejestracyjnych w zakresie podatku od towarów i usług. W analizowanym przypadku w opcji 2 i 3 dane, które podają Państwo kontrahentom jako dane nabywcy – nazwa, adres, numer NIP – pozwalają na jednoznaczną identyfikację Państwa jako strony transakcji, nawet jeśli na fakturze zawarty jest tylko adres Oddziału w Polsce, a nie siedziby. Tym samym faktury w Opcji 2 i 3 spełniają wymagania, o których mowa w art. 106e ust. 1 ustawy i w konsekwencji należy je uznać za prawidłowo wystawione.
Natomiast w Opcji 4 faktury ustrukturyzowane sprzedażowe zawierają w elemencie Podmiot1 dane spółki macierzystej (nazwa: A. BV; adres: (...), Niderlandy; NIP: (...)), przy jednoczesnym wskazaniu w elemencie Podmiot3, z oznaczeniem roli jako oddział sprzedającego, danych polskiego Oddziału (nazwa: A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce; adres: (...)).
Wskazać należy, że element Podmiot1 zawiera informacje, które charakteryzują podatnika (sprzedawcę). Natomiast element Podmiot2 zawiera informacje, które charakteryzują nabywcę towaru lub usługi. Element fakultatywny Podmiot3 zawiera dane wszelkich podmiotów trzecich, innych niż Podmiot1 i Podmiot2, które są związane z fakturą. Celem wprowadzenia tego elementu jest kontynuacja dotychczasowej praktyki, polegającej na dobrowolnym wskazywaniu na fakturze danych np.: płatnika lub odbiorcy towaru, faktora czy podmiotu pierwotnego (np. spółki przejmowanej w przypadku przejęcia spółki). W elemencie Podmiot3 można również wskazać dane: członka grupy VAT (jako wystawcy faktury lub odbiorcy), jednostki podrzędnej JST np. samorządowej jednostki budżetowej podległej JST (jako wystawcy faktury lub odbiorcy) lub zakładu (oddziału) osoby prawnej lub innej wyodrębnionej jednostki wewnętrznej podatnika, w tym jej unikalnego identyfikatora, wytworzonego w KSeF, zawierającego numer identyfikacji podatkowej (NIP) podatnika i ciąg znaków numerycznych (pole IDWew).
Jednocześnie wypełniając ten element na fakturze ustrukturyzowanej należy wybrać rolę wskazywanego podmiotu. Dostępne są następujące role:
-„1” - Faktor – w przypadku, gdy na fakturze występują dane faktora,
-„2” - Odbiorca - w przypadku, gdy na fakturze występują dane jednostek wewnętrznych, oddziałów, wyodrębnionych w ramach nabywcy, które same nie stanowią nabywcy w rozumieniu ustawy,
-„3” - Podmiot pierwotny - w przypadku, gdy na fakturze występują dane podmiotu będącego w stosunku do podatnika podmiotem przejętym lub przekształconym, który świadczył usługę lub dokonywał dostawy (z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 106j ust. 2 pkt 3 ustawy, gdy dane te wykazywane są w części Podmiot1K),
-„4” - Dodatkowy nabywca - w przypadku, gdy na fakturze występują dane kolejnych (innych niż wymieniony w części Podmiot2) nabywców,
-„5” - Wystawca faktury - w przypadku, gdy na fakturze występują dane podmiotu wystawiającego fakturę w imieniu podatnika,
-„6” - Dokonujący płatności - w przypadku, gdy na fakturze występują dane podmiotu regulującego zobowiązanie w miejsce nabywcy,
-„7” - JST – wystawca,
-„8” - JST – odbiorca,
-„9” - Członek grupy VAT – wystawca,
-„10” - Członek grupy VAT – odbiorca.
W przypadku wystąpienia na fakturze danych podmiotu trzeciego, o roli innej niż jedna z wyżej wymienionych, pole Rola pomija się. W tej sytuacji wypełnia się pola: RolaInna oraz OpisRoli.
W konsekwencji mając na uwadze powyższe należy uznać, że faktura ustrukturyzowana wystawiona w ramach Opcji 4 zostanie wystawiona w sposób prawidłowy. Dane dotyczące Oddziału w Polsce, o (tj. nazwa Oddziału i jego adres w Polsce), mogą bowiem zostać zaprezentowane na fakturze ustrukturyzowanej w ramach elementu Podmiot3.
Zatem Państwa stanowisko przedstawione w pytaniu nr 1 należało uznać za nieprawidłowe, natomiast w zakresie pytań nr 2-4 należało uznać za prawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia czy Spółka ma prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur zakupowych, na których jako nabywca wskazany jest NIP (...), niezależnie od tego, czy w pozostałych danych nabywcy (nazwa i adres) figurują dane spółki macierzystej z adresem zagranicznym, dane spółki macierzystej z adresem polskim, czy też dane polskiego Oddziału z adresem polskim, przy założeniu spełnienia pozostałych warunków materialnych prawa do odliczenia VAT (pytanie nr 5).
Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy:
w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a)nabycia towarów i usług,
b)dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Ponadto, zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy:
nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
b) (uchylona)
2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3) (uchylony)
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6) (uchylony)
7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
Z powołanych przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone warunki:
1)odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
2)towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego),
3)faktura dokumentuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, czyli została na niej wskazana kwota podatku.
Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub niepodlegających temu podatkowi.
Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zatem, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Polski, za pośrednictwem Oddziału, Spółka otrzymuje również faktury zakupowe (faktury dokumentujące nabycie towarów i usług). Faktury te są wystawiane na NIP (...), tj. NIP Spółki jako podatnika VAT. Niemniej, w praktyce może zdarzyć się, że kontrahenci Spółki umieszczą na tych fakturach różne warianty danych nabywcy, a mianowicie:
-nazwę spółki macierzystej (A. BV) i adres zagraniczny ((...), Niderlandy);
-nazwę spółki macierzystej (A. BV) i adres polski ((...));
-nazwę polskiego Oddziału w Polsce (A. BV Sp. z o.o. Oddział w Polsce) i adres polski ((...));
-inne kombinacje powyższych danych - przy czym we wszystkich przypadkach NIP wskazany na fakturze to NIP (...).
Wszystkie powyższe faktury zakupowe dokumentują rzeczywiste nabycie towarów i usług, które służą wykonywaniu działalności opodatkowanej VAT prowadzonej przez Spółkę za pośrednictwem Oddziału w Polsce.
Odnosząc się do ww. wątpliwości należy przede wszystkim wskazać, że analogicznie jak w przypadku faktur sprzedażowych, faktury zakupowe zawierające nazwę spółki macierzystej (A. BV), adres zagraniczny ((...), Niderlandy) oraz NIP (...) nie spełniają wymogów, o których mowa w art. 106e ust. 1 ustawy, gdyż nie zawierają wskazania, że transakcja jest realizowana poprzez oddział przedsiębiorcy zagranicznego, tym samym nie zawierają prawidłowej nazwy podatnika, pod którą wykonuje działalność gospodarczą na terenie Polski. Jednakże, jak już zaznaczono, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT uzależnione jest nie tylko od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, ale również od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż wskazany art. 88 ustawy nie przewiduje braku prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury zawierającej niepełną nazwę nabywcy (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze i nabyli Państwo towary/usługi wymienione w fakturach).
Wskazali Państwo, że faktury zakupowe wystawione w wariantach przedstawionych w pytaniu nr 2 dokumentują rzeczywiste nabycie towarów i usług, które służą wykonywaniu działalności opodatkowanej VAT prowadzonej przez Spółkę za pośrednictwem Oddziału w Polsce. Wobec powyższego stwierdzić należy, że mają Państwo prawo do odliczenia z tych faktur podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.
W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


