Interpretacja indywidualna z dnia 23 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.397.2026.2.MSO

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 14 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Pismem z 22 czerwca 2026 r. (data wpływu 23 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie – uzupełnił Pan opis zdarzenia przyszłego.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o wpis do CEIDG. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Podatek dochodowy Wnioskodawca rozlicza w formie podatku liniowego. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży (…). Wnioskodawca z uwagi na skalę prowadzonego przedsiębiorstwa w 2026 r. zamierza zawiązać nowy podmiot: spółkę z ograniczoną odpowiedzialności. Wnioskodawca, obok innych osób fizycznych, będzie jednym ze wspólników w nowo utworzonej spółce z o.o.

Spółka będzie posiadała siedzibę i zarząd na terytorium RP a co za tym idzie będzie podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka będzie prowadziła działalność gospodarczą w zakresie analogicznym jak Wnioskodawca w ramach JDG.

Spółka dokona wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek (tzw. (…)). W tym celu Spółka złoży właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego zawiadomienie według ustalonego wzoru, informujące o dokonanym wyborze.

Wnioskodawca zamierza podpisać ze Spółką umowę, w ramach której Wnioskodawca udostępni Spółce towary handlowe – magazyn. Towary handlowe Wnioskodawcy zdeponowane zostaną w magazynie Spółki, do dalszej odsprzedaży.

Spółka zobowiąże się do nabycia towarów handlowych, po cenach wynikających z załącznika do umowy. Towar do chwili pobrania z magazynu Spółki pozostaje własnością Wnioskodawcy. Rozliczenia pomiędzy stronami, w odbywać się będą na koniec każdego miesiąca na podstawie faktur.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy

Ad 1

Wskazał Pan, kiedy nastąpi przeniesienie prawa do rozporządzania towarami handlowymi jak właściciel?

(…)

Odpowiedź: Przeniesienie przez wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarami handlowymi jak właściciel następuje w momencie wydania/pobrania ich z magazynu, gdzie będą one zdeponowane.

Ad 2

Czy umowa, w której udostępni Pan Spółce towary handlowe będzie regulowała kwestię przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, jeśli tak to jakie to będą uregulowania?

Odpowiedź: Umowa, zgodnie z którą wnioskodawca udostępni Spółce towary handlowe będzie regulowała kwestię przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Zgodnie z projektem umowy przeniesienie przez wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarami handlowymi jak właściciel będzie następowało w momencie wydania/pobrania ich z magazynu, gdzie będą one zdeponowane. Ponadto towar do chwili pobrania z magazynu, w którym będzie zdeponowany pozostaje własnością wnioskodawcy.

Ad 3

Wyeliminował Pan nieścisłości, jakie pojawiły się w opisie zdarzenia przyszłego tj. wskazał jednoznacznie, kto dokonuje przeniesienia prawa do rozporządzania towarami handlowymi jak właściciel

Odpowiedź: Na tak postawione pytanie nie da się odpowiedzieć. Zgodnie z projektem umowy przeniesienie prawa do rozporządzania towarami handlowymi jak właściciel odbywało się będzie niejako automatycznie. Jak już była o tym mowa powyżej przeniesienie przez wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarami handlowymi jak właściciel następować będzie w momencie wydania/pobrania ich z magazynu, gdzie będą one zdeponowane.

Pytanie

Kiedy powstaje obowiązek podatkowy w myśl przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, w opisanym zdarzeniu przyszłym – powstanie w momencie sprzedaży towarów handlowych. Natomiast czynność udostępnienia magazynu Spółce jest neutralna na gruncie podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1.odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2.eksport towarów;

3.import towarów na terytorium kraju;

4.wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5.wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Definicję towarów zawiera art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, który stanowi, że są nimi rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Obowiązek podatkowy powstaje co do zasady z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1, o czym stanowi art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Udzielenie odpowiedzi na zadane, we wniosku o udzielenie interpretacji, pytanie wymaga przede wszystkim ustalenia momentu dokonania dostawy towarów na rzecz Kontrahenta. Jak wskazano w powołanych przepisach – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania odpłatnej dostawy towarów, przez którą rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Ze względu na fakt, że kwestia ta była przedmiotem wielu analiz i orzeczeń, łącznie z wyrokami Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, pomocne może być powołanie wyroku tego trybunału z dnia 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 Staatssecretaris van Financien przeciw Shipping and Forwarding Enterprise Safe B.V. ETS potwierdza w nim, że „dostawa towarów” nie odnosi się do przeniesienia prawa własności zgodnie z procedurami wynikającymi ze stosownego prawa krajowego, ale odnosi się do przeniesienia dobra materialnego przez jedną ze stron transakcji, która jednocześnie uprawnia drugą stronę do faktycznego zarządzania tym dobrem, jak gdyby była jego właścicielem.

Zatem przekazanie władztwa ekonomicznego nad rzeczą jest przesłanką do uznania danej czynności za dostawę towarów. Innymi słowy „jeśli tylko nabywca może dowolnie towar zmienić, zniszczyć, oddać innej osobie w używanie, bądź dalej przenieść prawo do dysponowania towarem jak właściciel, to nabycie przez niego towaru podlega opodatkowaniu jako dostawa towarów” (A. Bartosiewicz w „VAT. Komentarz” Lex, 2015). Niemniej jednak czynności przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel musi towarzyszyć wydanie przedmiotowego towaru. Tylko wówczas powstanie obowiązek podatkowy z tytułu tej czynności.

W kontekście przedstawionego zdarzenia przyszłego, przeniesienie przez Spółkę prawa do rozporządzania towarami handlowymi jak właściciel następuje w momencie wydania/pobrania ich z magazynu, gdzie będą one zdeponowane. Należy bowiem uznać, że w tym momencie przechodzi na Spółkę prawo do rozporządzania nią jak właściciel, a zatem w tym momencie dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Samo zdeponowanie towarów w magazynie zewnętrznym nie wiąże się natomiast z przekazaniem podmiotowi prowadzącemu magazyn władztwa nad towarami. Postanowienia umowy przewidują bowiem, że towary do chwili pobrania ich z magazynu przez pozostają własnością Wnioskodawcy. Reasumując – Wnioskodawca zachowuje prawo do rozporządzania towarami stanowiącymi jego własność w trakcie ich przechowywania w magazynie zewnętrznym. Tym samym dostawa towarów (a w ślad za nią - powstanie obowiązku podatkowego w VAT) ma miejsce dopiero w momencie sprzedaży towarów handlowych przez Spółkę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Wskazana powyżej regulacja jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej zgodnie z którym:

Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.

Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

W tym miejscu należy zauważyć, że z wydaniem towaru przez dostawcę łączy się istotny skutek dokonania sprzedaży towarów, polegający m.in. na przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru jest – co do zasady – wydanie towaru. Dokonanie dostawy, o którym mowa w art. 19a ust. 1 ustawy oznacza zatem faktyczne zrealizowanie dostawy.

Jak stanowi art. 353¹ ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).

Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.

Innymi słowy pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Idąc dalej należy wskazać, że czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności rzeczy. Jednocześnie należy podkreślić, że dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment. W konsekwencji postanowienia umów cywilnoprawnych o uznaniu dostawy towarów za dokonaną pozostają bez znaczenia dla celów powstania obowiązku podatkowego, mogą pełnić jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia wątpliwości.

Z powyższego wynika, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług uzależniają dokonanie dostawy od przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (władztwo ekonomiczne).

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą kwestii, kiedy powstaje obowiązek podatkowy w myśl przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług do sprzedaży towarów handlowych zdeponowanych w magazynie Spółki.

Jak wynika z literalnego brzmienia przepisu art. 19a ust. 1 ustawy – dla ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego przy dostawie towarów – co do zasady – istotny jest moment „dokonania dostawy towarów”. Jak już wcześniej wyjaśniono przez „dokonanie dostawy towarów” – zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy – należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych regulacji prowadzi do stwierdzenia, że samo zdeponowanie przez Pana towarów w magazynie nie będzie wiązało się z przekazaniem temu podmiotowi władztwa nad towarami, gdyż – jak wynika z treści wniosku – towary zdeponowane w magazynie pozostaną nadal Pana własnością. W analizowanej sprawie do dostawy towarów będzie dochodziło z chwilą nabycia towaru przez Spółkę, gdyż w tym momencie towary te zostaną powierzone Spółce (nabywcy) oraz następuje formalne spełnienie świadczenia przez Pana jako sprzedawcy. W tym momencie na Spółkę jako kupującego przejdą korzyści i ciężary związane z towarami. Jak wskazał Pan w opisie sprawy, towar do chwili pobrania z magazynu pozostanie Pana własnością, dopiero w momencie wydania/pobrania ich z magazynu, gdzie będą zdeponowane, nastąpi przeniesienie prawa do rozporządzania towarami handlowymi jak właściciel. Tym samym, w momencie wydania/pobrania przez Spółkę (Odbiorcę) towarów z magazynu nastąpi dokonanie dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, gdyż Spółka jako Odbiorca już od tego momentu będzie mogła dysponować towarem i fizycznie nim rozporządzać jak właściciel. W konsekwencji dokonanie dostawy towaru nastąpi z chwilą pobrania towaru przez Spółkę i z tą samą chwilą powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że w okolicznościach analizowanej sprawy obowiązek podatkowy w podatku VAT w myśl przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług do sprzedaży towarów zdeponowanych w magazynie – zgodnie z art. 19a ust. 1 ww. ustawy – powstanie z chwilą wydania (sprzedaży) towarów, w tym bowiem momencie jak Pan wskazał następować będzie przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, czyli będzie dochodzić do dokonania dostawy towarów.

Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.