Interpretacja indywidualna z dnia 29 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.205.2026.6.MD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek, z 24 lutego 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych otrzymania od dewelopera rekompensaty kosztów usunięcia wady lokalu. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 kwietnia 2026 r., które wpłynęło 19 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W związku z wadą lokalu mieszkalnego nabytego od dewelopera, zgłosiła Pani roszczenie polegające na pokryciu kosztów dostosowania łazienki do istniejących warunków technicznych wynikających z ujawnionej wady.

Roszczenie zostało zrealizowane na podstawie porozumienia zawartego z deweloperem (poza postępowaniem sądowym). Wypłacona kwota stanowiła rekompensatę kosztów poniesionych przez Panią w związku z wadą lokalu. Wypłata nie nastąpiła w ramach gwarancji, lecz w wyniku odpowiedzialności dewelopera za wady lokalu (nienależyte wykonanie umowy).

Otrzymała Pani kwotę 8 700 zł, stanowiącą Pani część świadczenia (łączna kwota 17 400 zł została podzielona pomiędzy Panią i Pani męża). Kwota ta została w całości przeznaczona na pokrycie rzeczywiście poniesionych i udokumentowanych kosztów związanych z usunięciem skutków wady.

Pytanie

Czy kwota 8 700 zł otrzymana przez Panią od dewelopera na podstawie porozumienia, stanowiąca zwrot udokumentowanych kosztów poniesionych przez Panią w związku z wadą lokalu mieszkalnego, stanowi dla Pani przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, kwota otrzymana przez Panią nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Otrzymane świadczenie miało charakter kompensacyjny i stanowiło wyłącznie zwrot kosztów poniesionych przez Panią w związku z wadą lokalu. Kwota ta pozostaje w bezpośrednim związku z wadą lokalu, odpowiada wysokości rzeczywiście poniesionych wydatków, została w całości przeznaczona na ich pokrycie, nie spowodowała trwałego przysporzenia majątkowego.

W konsekwencji nie doszło do powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie wystąpiło definitywne przysporzenie majątkowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła

nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Stosownie do art. 11 ust. 1 powołanej ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym odo osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Art. 10 ust. 1 pkt 9 komentowanej ustawy stanowi, że źródłem przychodów są inne źródła.

Z art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy wynika, że:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 przywołanej ustawy.

Katalog przychodów zaliczanych do innych źródeł nie stanowi katalogu zamkniętego, zawiera bowiem jedynie przykładowe wskazanie przychodów zaliczanych do tego źródła. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Z opisu zdarzenia m.in. wynika, że w związku z wadą lokalu mieszkalnego nabytego od dewelopera zgłosiła Pani roszczenie polegające na pokryciu kosztów dostosowania łazienki do istniejących warunków technicznych, wynikających z ujawnionej wady. Roszczenie zostało zrealizowane na podstawie porozumienia zawartego z deweloperem (poza postępowaniem sądowym). Wypłacona Pani kwota stanowi rekompensatę kosztów, poniesionych przez Panią w związku z wadą lokalu.

W związku z powyższym należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795). Na mocy art. 556 tego Kodeksu:

Sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę (rękojmia).

Jak wynika zaś z art. 560 § 1 przytoczonego Kodeksu:

Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli rzecz była już wymieniona lub naprawiana przez sprzedawcę albo sprzedawca nie uczynił zadość obowiązkowi wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady.

Z kolei, na gruncie art. 561 § 1 wskazanego Kodeksu:

Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może żądać wymiany rzeczy na wolną od wad albo usunięcia wady.

Według art. 561 § 2 przywołanego Kodeksu:

Sprzedawca jest obowiązany wymienić rzecz wadliwą na wolną od wad lub usunąć wadę w rozsądnym czasie bez nadmiernych niedogodności dla kupującego.

Stosownie natomiast do art. 561 § 3 omawianego Kodeksu:

Sprzedawca może odmówić zadośćuczynienia żądaniu kupującego, jeżeli doprowadzenie do zgodności z umową rzeczy wadliwej w sposób wybrany przez kupującego jest niemożliwe albo w porównaniu z drugim możliwym sposobem doprowadzenia do zgodności z umową wymagałoby nadmiernych kosztów. Jeżeli kupującym jest przedsiębiorca, sprzedawca może odmówić wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady także wtedy, gdy koszty zadośćuczynienia temu obowiązkowi przewyższają cenę rzeczy sprzedanej.

Zgodnie zaś z art. 556¹ § 1 ww. Kodeksu:

Wada polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli:

1)nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia;

2)nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym przedstawiając próbkę lub wzór;

3)nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia;

4)została kupującemu wydana w stanie niezupełnym.

Na podstawie powołanych przepisów sprzedający jest zobowiązany do podjęcia określonych czynności, które zmierzają do usunięcia wady rzeczy. Jednakże w opisanym zdarzeniu taka sytuacja nie miała miejsca. Deweloper przekazał bowiem Pani jako kupującemu, na podstawie porozumienia, środki pieniężne w określonej wysokości, natomiast to Pani uprzednio dokonała dostosowania łazienki do istniejących warunków technicznych, wynikających z ujawnionej wady, i poniosła z tego tytułu wydatki. Wobec powyższego wypłacona Pani przez dewelopera kwota stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 wskazanej ustawy.

Jednocześnie należy mieć na uwadze postanowienia art. 22 ust. 1 cytowanej ustawy. Przepis ten stanowi, że:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z uzyskanymi przychodami. Z oceny związku z uzyskanym przychodem powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie mógł się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby więc wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, musi pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu. Powinien być również poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Nie może przy tym znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 omawianej ustawy. Powinien także być właściwie udokumentowany.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.

Zatem, w przypadku gdy faktycznie poniosła Pani wydatki na usunięcie, we własnym zakresie, wad w zakupionym lokalu mieszkalnym, to może Pani, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnić te wydatki w składanym zeznaniu podatkowym jako koszty uzyskania przychodu, o ile posiada Pani imienne dokumenty potwierdzające wysokość poniesienia tych wydatków.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto wyjaśniam, że:

·Postanowieniem z 3 czerwca 2026 r. znak 0115-KDIT2.4011.205.2026.3.MM pozostawiłem Pani wniosek bez rozpatrzenia.

·W wyniku uwzględnienia zażalenia, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z 28 lipca 2026 r. znak 0115-KDIT2.4011.205.2026.5.MD uchylił w całości postanowienie z 3 czerwca 2026 r. znak 0115-KDIT2.4011.205.2026.3.MM o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.