Zasiłek dla bezrobotnych po zwolnieniu z powodu likwidacji

 

Generalną zasadą przewidzianą w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jest to, iż zasiłek dla bezrobotnych przysługuje bezrobotnemu (spełniającemu warunki wskazane w art. 23 ustawy), po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy. Warunki te to brak dla tej osoby propozycji odpowiedniego zatrudnienia, brak skierowania do prac interwencyjnych czy robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsce pracy oraz posiadanie w ciągu 18 miesięcy, poprzedzających dzień rejestracji, łącznie co najmniej 365 dni wskazanych w tym przepisie okresów. Są to m.in. okresy wykonywania pracy na podstawie umowy o pracę, umowy o pracę nakładczą, umowy zlecenia (przy spełnieniu określonych dodatkowych warunków dotyczących wysokości osiąganego wynagrodzenia).

• uprzednie (w okresie 6 miesięcy przed rejestracją) rozwiązanie przez bezrobotnego stosunku pracy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron (chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy albo z przyczyn dotyczących zakładu pracy, albo rozwiązanie stosunku pracy było spowodowane zmianą miejsca zamieszkania) - zasiłek przysługuje po 90 dniach,

• zwolnienie dyscyplinarne danej osoby w okresie 6 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji - zasiłek przysługuje po 180 dniach.

Poruszony problem dotyczy postanowienia, zgodnie z którym zasiłek przysługuje po upływie okresu, za który osoba bezrobotna otrzymała odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia umowy o pracę. Chodzi tutaj o art. 36¹ k.p., na podstawie którego pracodawca może skrócić okres trzymiesięcznego wypowiedzenia, jeżeli wypowiedzenie jest spowodowane ogłoszeniem upadłości lub likwidacji pracodawcy. Okres wypowiedzenia musi jednak wynosić co najmniej miesiąc, za pozostałą część (czyli maksymalnie za 2 miesiące) pracownikowi przysługuje odszkodowanie.

Z opisu sytuacji wynika, że pracownik został zwolniony na podstawie art. 7a tzw. ustawy o zwolnieniach grupowych. Według tego przepisu w razie upadłości lub likwidacji zakładu pracy i braku środków na wynagrodzenia dla pracowników syndyk lub likwidator może rozwiązać bez wypowiedzenia stosunek pracy z pracownikiem, jeśli pracownik nie zgłosi sprzeciwu w ciągu 5 dni od otrzymania zawiadomienia o tym fakcie. W takiej sytuacji pracownikowi przysługuje odszkodowanie „w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia”.

Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w art. 27 używa wyraźnie pojęcia „odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia umowy o pracę”, nie zaś „odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia”, zatem tylko w przypadku uprzedniego zastosowania wobec bezrobotnego art. 36¹ k.p. zasiłek będzie przysługiwał dopiero po upływie okresu, za który otrzymał odszkodowanie. Pośrednio wskazuje na to także wyrok NSA w Warszawie z 16 stycznia 2001 r., II SA 2918/00, w którym stwierdza on, iż odszkodowanie opisane w art. 27 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy jest odszkodowaniem za skrócony okres wypowiedzenia z art. 36¹ Kodeksu pracy.