Najważniejsze orzeczenia SN z I półrocza 2026 r. dla pracodawców i pracowników

Wybraliśmy pięć – naszym zdaniem – najistotniejszych postanowień z prawa pracy. Sąd Najwyższy rozstrzygnął w nich m.in., że wypowiedzenie zmieniające może służyć realizacji polityki kadrowej, jak liczyć termin na zwolnienie dyscyplinarne przy naruszeniu obowiązków oraz czy umowę wolno rozwiązać elektronicznie. Odniósł się także do przywrócenia do pracy po przejściu zakładu na innego pracodawcę i granic odpowiedzialności za krzywdę pracownika.

1. Wypowiedzenie zmieniające jest uzasadnionym instrumentem realizacji polityki kadrowej pracodawcy (postanowienie z 21 stycznia 2026 r., sygn. akt I PSK 217/26)

Pracodawca, realizując przysługujące mu uprawnienia w zakresie prowadzenia polityki kadrowej, ma prawo dobierać pracowników w taki sposób, aby zapewnić możliwie najefektywniejszą realizację celów organizacyjnych i gospodarczych zakładu pracy. Oznacza to możliwość przeprowadzania ocen porównawczych między pracownikami oraz przyjęcia założenia, że inna osoba, w szczególności nowo zatrudniona, może wykonywać określone obowiązki w sposób bardziej efektywny, odpowiadający aktualnym potrzebom pracodawcy lub według wyższych standardów jakościowych.

Uprawnienie to odnosi się w szczególności do pracowników zajmujących stanowiska kierownicze. W tym zakresie swoboda pracodawcy w kształtowaniu struktury organizacyjnej jest szczególnie istotna, ponieważ dobór kadry zarządzającej jest bezpośrednio związany z realizacją przyjętych celów ekonomicznych, organizacyjnych oraz strategicznych. Pracodawca może zatem dokonywać zmian personalnych w ramach kadry kierowniczej, jeżeli uzna, że określona struktura stanowisk lub obsada personalna w większym stopniu odpowiada potrzebom przedsiębiorstwa.