Co Państwo sądzą o urlopach dla pracowników na regenerację sił?
Coraz więcej menedżerów skarży się na natężenie stresu, spadek efektywności i kreatywności, a w rezultacie wypalenie zawodowe. Ostatni etap wypalenia często jest jednoznaczny z odejściem z firmy. Proces taki następuje po 5-7 latach intensywnej pracy, kiedy ulega zachwianiu równowaga między życiem prywatnym a zawodowym. Jednym z rozwiązań mogą być dodatkowe urlopy na regenerację, trwające od 3 do nawet 12 miesięcy. Urlopy takie są praktykowane w wielu firmach zachodniej Europy. W Polsce pomysł ten dopiero zyskuje na popularności. W trakcie takiego urlopu pracownik poświęca czas na: realizację podróży marzeń, szukanie nowych doświadczeń, rozwój osobisty, realizację pasji życiowych. To okazja do pozyskania nowej energii, spojrzenia na siebie i sprawy zawodowe z dystansem. Po takim urlopie możliwe jest obranie jednego z dwóch kierunków: powrót do firmy z nowym zaangażowaniem i inspiracją lub odejście, zmiana profilu zawodowego. Z moich obserwacji i doświadczeń wynika, że dodatkowe urlopy na regenerację są rozwiązaniem ostatecznym, podejmowanym w chwili, kiedy dobry specjalista znajduje się na ostatnim etapie wypalenia zawodowego. W tym momencie stawiam pytanie dotyczące procesu, który do tego doprowadził. Szybka eksploatacja, tempo i wymagania rynku plus ograniczone możliwości samorealizacji w sferze prywatnej wcześniej czy później doprowadzą do nadmiernego poziomu stresu i frustracji. Jestem zwolennikiem rozwiązań dotyczących procesu rozwoju pracownika w firmie w ujęciu holistycznym. Oznacza to dla mnie wprowadzenie do organizacji systemu wellness, dzięki któremu dbamy o efektywność pracownika przy jednoczesnym zachowaniu jego równowagi wewnętrznej oraz równowagi pomiędzy obszarami życia prywatnego i zawodowego. Organizacje potrzebują holistycznego systemu, który na rozwój potencjału ludzkiego patrzy jak na proces, a na człowieka jako całość. Systemu, który począwszy od mentalności kształtuje zdrowy styl życia, pozwalający na pełne zaangażowanie pracownika przy jednoczesnym zachowaniu jego równowagi na poziomie fizycznym, intelektualnym, emocjonalnym, społecznym i duchowym.

