Wyrok SA z 8 października 1992 r., sygn. III Apr 41/92

1. Nie do przyjęcia jest argumentacja pozwanego – głównego księgowego, odpowiedzialnego w spółce z o.o. za sprawy podatkowe, w której powołuje się na „zawiłość przepisów podatkowych” oraz na to, że spółka ta nie odprowadzając w stosownym czasie należności na rzecz urzędu skarbowego nie tylko nie poniosła strat, lecz odniosła korzyści zatrzymując pieniądze należne organowi podatkowemu we własnym obrocie.