Serwis Prawno-Pracowniczy / Niezbędnik Kadrowo-Płacowy 42/2002 z 20.10.2002 [dodatek: Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, str. 22]
Data publikacji: 17.10.2002
Zasady wynagradzania za przestój
Pojęcie „przestój w pracy” nie zostało wprost określone w przepisach prawa pracy. Jednak zakres tego pojęcia został ukształtowany w drodze praktyki, przede wszystkim przez wykładnię Sądu Najwyższego. Przyjmuje się, że przez pojęcie „przestój” należy rozumieć nie planowaną i przejściową przerwę w wykonywaniu pracy, spowodowaną zaburzeniami w normalnym funkcjonowaniu zakładu pracy.
Piotr Wojciechowski
Departament Prawny, Główny Inspektorat Pracy
Przestój w pracy może wynikać z różnych przyczyn, tj. z okoliczności spowodowanych bezpośrednio przez pracodawcę (np. z braku surowców), z przyczyn niezależnych od stron stosunku pracy (np. wyłączenie dostawy prądu), może on także wynikać z niekorzystnych warunków atmosferycznych (np. opadów śniegu uniemożliwiających prace budowlane) lub może być przez pracownika zawiniony (np. spowodowanie awarii na skutek niedbalstwa) lub nie zawiniony (np. z powodu błędu niewyszkolonego pracownika).
Wskazał na to Sąd Najwyższy w uchwale z 16 października 1992 r. (I PZP 58/92, OSNC 1993/6/95), w myśl której „nie stanowi przestoju w rozumieniu art. 81 Kodeksu pracy ograniczenie produkcji wywołane zmniejszeniem popytu na wyroby. W warunkach gospodarki rynkowej trudności ze zbytem wyrobów są zjawiskiem normalnym, dającym się przewidzieć i wymagającym programowania”.
POTRZEBUJESZ POMOCY?