Sposoby prowadzenia akcji zimowych na drogach

Zimowe utrzymanie dróg to wiele działań, których celem jest zmniejszenie lub ograniczenie zakłóceń w ruchu drogowym wywołanych opadami śniegu, mżawki, czy skokowymi zmianami temperatur powodującymi rozmarzanie bądź zamarzanie wody w lodową ślizgawicę. Zarządca drogi musi przewidzieć wszelkie zdarzenia i skutecznie im przeciwdziałać. Dlatego już z końcem sezonu letniego rozpoczynają się przygotowania do - popularnie określanej - akcji zimowej.

We wrześniu i październiku dokonuje się m.in. objazdów dróg i mostów w celu dokonania oceny stanu nawierzchni, poboczy, chodników, urządzeń odwadniających, wykonuje się też niezbędne naprawy zabezpieczające przed sezonem zimowym: łata ubytki nawierzchni i poboczy, udrażnia odprowadzenia wód z korpusu drogi czy wycina osłabione konary drzew. Równocześnie prowadzone są przegląd i remonty posiadanego przez zarządcę sprzętu używanego do odśnieżania i usuwania śliskości oraz rozstrzygane przetargi na świadczenie usług w akcji. Także w tym czasie kupowane są i magazynowane materiały uszorstniające i chemiczne stosowane do usuwania śliskości.

W założeniach przyjmuje się, że termin zakończenia przygotowań do akcji zimowej mija 31 października. Po tej dacie drogowcy muszą być gotowi do reagowania na wszelkie zimowe kaprysy i anomalie pogodowe.

Tryb i zasady prowadzenia akcji zarządcy dróg samorządowych ustalają samodzielnie, wewnętrznymi decyzjami. Określają trasy i standardy, w jakich zimą będą utrzymywane, opisują sposób i czas prowadzenia działań.

Odniesieniem konstrukcji założeń akcji zimowej są wytyczne stosowane dla dróg krajowych, ale nie te obecnie stosowane - dość zawyżone, jak na możliwości samorządów - lecz te z lat 90., obowiązujące we wcześniejszej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych (obecnie Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad).