Błędna interpretacja zapisów regulaminu wynagradzania na temat dodatku funkcyjnego

Nieprawidłowość

Pracownikowi na stanowisku samodzielnym inspektora ds. przeciwdziałania alkoholizmowi i narkomanii przyznano dodatek funkcyjny. Zgodnie z regulaminem wynagradzania urzędu gminy dodatek funkcyjny przysługiwał jedynie „pracownikom z tytułu kierowania zespołem”. Wójt gminy wyjaśnił, że według niego stanowiska samodzielne są traktowane na równi ze stanowiskami kierowniczymi. Dlatego przyznał inspektorowi ds. przeciwdziałania alkoholizmowi i narkomanii dodatek funkcyjny.

Prawidłowe postępowanie

Dodatek funkcyjny może być przyznany pracownikowi, tylko gdy przewiduje to regulamin wynagradzania jednostki i na zasadach w nim określonych. Podanych w nim definicji i zasad nie można interpretować rozszerzająco.

Pracownik samorządowy zatrudniony na podstawie umowy o pracę w urzędzie gminy może otrzymać dodatek funkcyjny (art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 36 ust. 4 ustawy o pracownikach samorządowych; dalej: u.p.s.). Warunki i sposób przyznawania dodatku funkcyjnego powinien określić pracodawca w regulaminie wynagradzania (art. 39 ust. 2 pkt 2 u.p.s.). Zwyczajowo dodatek ten przysługuje na stanowiskach kierowniczych – ponieważ ich zajmowanie wiąże się z szerszym od zwykłych pracowników zakresem kompetencji i odpowiedzialności. W szczególności pracownicy na stanowiskach kierowniczych muszą dodatkowo kierować pracą podległych pracowników oraz nadzorować prawidłowość jej wykonywania. Stąd w regulaminach wynagradzania często spotyka się zapis mówiący, że dodatek funkcyjny przysługuje „pracownikom na stanowiskach kierowniczych”. Zdarza się, że przysługuje także na tzw. stanowiskach samodzielnych, których zajmowanie wiąże się z koniecznością posiadania specjalistycznej wiedzy i umiejętności, ale nie jest związane z kierowaniem pracą zespołu.