Czy należy wypłacić dietę za podróż związaną z przeprowadzeniem badań profilaktycznych

Badania okresowe i kontrolne powinny odbywać się w miarę możliwości w godzinach pracy, a za czas nieświadczenia pracy związany z ich wykonaniem pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia. Jeżeli wykonanie badania wymaga dojazdu do innej miejscowości, pracownikowi przysługują należności na pokrycie kosztów przejazdu według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych (art. 229 § 3 Kodeksu pracy). Zatrudniony nie nabywa jednak w takim przypadku prawa do diet. Takiego wyjazdu nie należy bowiem traktować jak podróży służbowej.

Koszty przejazdu należy rozliczać tak jak w przypadku delegacji służbowej. Oznacza to, że środek transportu, którym będzie się poruszał pracownik w trakcie przejazdu na badania, określa pracodawca, a zatrudnionemu przysługuje zwrot wydatków z tego tytułu w wysokości:

● udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym wydatkami na miejscówkę, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga jest należna lub

● ustalonej jako iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, określoną przez pracodawcę, gdy pracownik korzystał z samochodu osobowego albo innego pojazdu (motocykla lub motoroweru) niebędących własnością zakładu pracy.

SŁOWNICZEK

Podróż służbowa - wykonywanie przez pracownika na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy pracownika (art. 77⁵ § 1 Kodeksu pracy).

Przy wyznaczaniu stawki za kilometr pracodawcy zwykle odwołują się do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Nie ma jednak przeszkód, aby firmy prywatne ustaliły własne - wyższe lub niższe stawki.

Zwrot kosztów przejazdu pojazdem niebędącym własnością pracodawcy według rozporządzenia z 25 marca 2002 r.

W praktyce może się zdarzyć, że pracownik wysłany na badania lekarskie do innej miejscowości, na polecenie pracodawcy zawiózłby na te badania również inną osobę lub osoby (np. firmowym lub prywatnym samochodem) albo przy okazji wyjazdu na badania realizowałby obowiązki służbowe. W takim przypadku należy uznać, że osoba ta jest w delegacji, za której czas przysługują jej należności z tytułu podróży służbowej, w tym np. dieta.

PODSTAWA PRAWNA:

● art. 229 § 3 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - j.t. Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94; ost.zm. Dz.U. z 2013 r., poz. 1028

● § 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej - Dz.U. z 2013 r., poz. 167

● § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy - Dz.U. Nr 27, poz. 271; ost.zm. Dz.U. z 2011 r. Nr 61, poz. 308

Mariusz Pigulski

ekspert i praktyk, od ponad 12 lat zajmujący się prawem pracy i ubezpieczeń społecznych, absolwent Podyplomowego Studium Prawa Pracy na Uniwersytecie Łódzkim, autor licznych opracowań i publikacji z dziedziny kadrowo-płacowej

CZYTAJ TAKŻE

"Podróże służbowe po zmianach przepisów od 1 marca 2013 r." - MPPiU nr 6/2013.