Interpretacja indywidualna z dnia 22 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.760.2025.2.JKU
Rozliczenie nakładów na budowę obiektu przekazywanego Gminie, dokonane przez stowarzyszenie, stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT. Stowarzyszenie, pomimo swego statusu non-profit, jest zobowiązane do wystawienia faktury VAT i utraty zwolnienia podmiotowego, gdy wartość sprzedaży przekroczy określoną kwotę jako wyraz działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania rozliczenia nakładów poniesionych na budowę obiektu (...) oraz udokumentowania tej czynności notą księgową. Uzupełnili go Państwo pismami: z 17 listopada 2025 r. (wpływ 20 listopada 2025 r.) oraz z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 22 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Lokalna Grupa Działania „(...)” (dalej: Wnioskodawca, Stowarzyszenie) jest stowarzyszeniem rejestrowym, nieprowadzącym działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług oraz nigdy niezarejestrowanym jako czynny podatnik VAT.
W ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014–2020 Stowarzyszenie uzyskało dofinansowanie na realizację projektu polegającego na budowie obiektu (...).
Dofinansowanie przyznano w kwotach brutto, przy czym podatek VAT był kosztem kwalifikowalnym projektu. W związku z tym Stowarzyszenie nie odzyskiwało podatku VAT, a wszystkie wydatki dokumentowane były fakturami w kwotach brutto.
Obiekt został wybudowany na gruncie dzierżawionym od Gminy (…), zgodnie z zawartą umową dzierżawy.
Po zakończeniu budowy obiekt był wykorzystywany do prowadzenia odpłatnej działalności pożytku publicznego w zakresie turystyki, zgodnie z przepisami ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.
Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców.
W roku 2025 Gmina (…) zwróciła się z propozycją przejęcia obiektu (...) w związku z planowanymi inwestycjami na tym terenie. Strony uzgodniły, że Gmina dokona zwrotu poniesionych nakładów w wysokości ustalonej na podstawie szacunku biegłego.
Stowarzyszenie stoi na stanowisku, że przekazanie obiektu Gminie nie stanowi sprzedaży towaru ani świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT, a jedynie rozliczenie poniesionych nakładów w związku z wygaśnięciem stosunku dzierżawy.
W konsekwencji rozliczenie to powinno być udokumentowane notą księgową, bez naliczania podatku VAT, gdyż Stowarzyszenie nie jest czynnym podatnikiem VAT, a podatek VAT przy budowie (...) był kosztem kwalifikowalnym i nie podlegał odliczeniu.
Uzupełnienie wniosku
1.Pytanie: Od kiedy Stowarzyszenie prowadzi działalność? Proszę podać datę, odpowiedź:
Stowarzyszenie prowadzi działalność od (...) września 2008 r.
2.Pytanie: Kiedy Stowarzyszenie ponosiło wydatki na budowę obiektu (...)? Proszę podać datę, odpowiedź:
Wydatki na budowę (...) ponoszone były od 30 listopada 2018 r. do 30 czerwca 2019 r.
3.Pytanie: W jaki sposób (do jakiej działalności) Stowarzyszenie wykorzystywało obiekt (...) od momentu zakończenia budowy do chwili obecnej?, odpowiedź:
Od momentu wybudowania (...) do chwili uzgodnienia przekazania terenu dla Gminy (...) Stowarzyszenie wykorzystywało obiekt dla realizacji usług turystycznych w ramach odpłatnej i nieodpłatnej działalności pożytku publicznego. Działalność polegała między innymi na:
-zapewnieniu dostępu do zaplecza sanitarnego dla turystów (...),
-prowadzeniu świetlicy (...) dla dorosłych i dzieci,
-organizowaniu (...), umożliwiających poznawanie obszaru (...),
-kolportaż materiałów informacyjno-edukacyjnych związanych z ekologicznym wypoczynkiem i poznawaniem atrakcji turystycznych obszaru.
4.Pytanie: Na jakiej podstawie prawnej obiekt był wykorzystywany do prowadzenia odpłatnej działalności pożytku publicznego w zakresie turystyki?, odpowiedź:
Podstawą prowadzenia działalności odpłatnej pożytku publicznego w zakresie turystyki były zapisy Ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (§ 4 ust. 1 pkt 19), który wskazuje, że do sfery zadań obejmujących działalność pożytku publicznego zalicza się zadania w zakresie „turystyki i krajoznawstwa”.
Dodatkowe uregulowania określone zostały w Statucie Stowarzyszenia, w którym zawarto zapisy: w § 7 ust. 9 Cele i sposoby realizacji zadań statutowych – promocja i rozwój turystyki i agroturystyki, § 8.3 Działalność odpłatna pożytku publicznego może być prowadzona w zakresie:
-Pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna – PKD 93.29.Z
-Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane – PKD 85.59.B
-Działalność wspomagająca edukację – PKD 85.60.Z
-(…).
5.Pytanie: Jakie czynności wykonywane są w obiekcie (...), tj. czynności niepodlegające opodatkowaniu, czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, czy czynności zwolnione od podatku – jeżeli wykonywane są czynności niepodlegające opodatkowaniu lub czynności zwolnione od podatku – należy podać podstawę prawną tego zwolnienia?, odpowiedź:
1)Na obiekcie (...) wykonywane były czynności w ramach nieodpłatnej działalności pożytku publicznego niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług takie jak:
-prowadzenie świetlicy (...) dla dzieci i dorosłych,
-kolportaż materiałów informacyjno-edukacyjnych związanych z ekologicznym wypoczynkiem i poznawaniem atrakcji turystycznych (…),
-nieodpłatne działania edukacyjne, rekreacyjne i turystyczne.
Podstawa prawna:
-art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – brak statusu podatnika w zakresie działalności nieodpłatnej,
-art. 3 ust. 3 i art. 4 ust. 1 pkt 19 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie – realizacja zadań w sferze turystyki i krajoznawstwa jako działalności pożytku publicznego,
2)Na obiekcie (...) wykonywane były czynności w ramach odpłatnej działalności pożytku publicznego, zwolnione z podatku od towarów i usług, takie jak:
-udostępnianie zaplecza sanitarnego,
-odpłatne (...).
Podstawa prawna:
-art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)
6.Pytanie: Jakie nakłady ponieśli Państwo na obiekt (...) – należy wyjaśnić, jakie to naniesienia, czy stanowią one budynki, budowle lub urządzenia budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.)? Należy wymienić i opisać. Jeśli nie, jaka jest klasyfikacja tych nakładów?, odpowiedź:
1)Stowarzyszenie poniosło nakłady na obiekt (...) w kwocie (...) zł brutto.
2)Zrealizowano naniesienia w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, według określeń ujętych we wniosku o dofinansowanie:
a)Budynki:
-płyta fundamentowa pod budynek higieniczno-sanitarny,
-dwuspadowe przykrycie budynku higieniczno-sanitarnego,
-budynek higieniczno-sanitarny z wyposażeniem o powierzchni zabudowy (...) m²,
b)Budowle:
-droga wewnętrzna ((...)),
-nawierzchnie (...), parking, nawierzchnie z kostki brukowej,
c)Urządzenia budowlane:
-pozostałe utwardzenie trawników, zieleń, grodzenie terenu,
-elementy małej architektury,
-instalacje elektryczne, instalacje wod-kan,
-monitoring, oświetlenie terenu.
7.Pytanie: Czy Stowarzyszenie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), odpowiedź:
Tak, Stowarzyszenie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.
Ponadto wniosek został uzupełniony o następujące informacje:
1.Pytanie: Czy obiekt (...) udostępniali Państwo odpłatnie, w tym nawierzchnie (...), parking, nawierzchnie z kostki brukowej?, odpowiedź:
Nawierzchnie na obiekcie udostępniane były nieodpłatnie.
2.Pytanie: Czy oprócz czynności udostępniania zaplecza sanitarnego i odpłatnych (...), pobierali Państwo jakiekolwiek opłaty w ramach prowadzonej na obiekcie (...) działalności?, odpowiedź:
Nie pobierali Państwo innych opłat.
3.Pytanie: Czy świetlica (...) dla dzieci i dorosłych była udostępniana dla osób korzystających z obiektu (...)?, odpowiedź:
Tak, świetlica była udostępniana dla osób korzystających z obiektu (...).
4.Pytanie: Czy korzystający odpłatnie z zaplecza sanitarnego korzystali z obiektu (...)? Jeśli tak, to w jaki sposób i czy za odpłatnością?, odpowiedź:
Korzystający z zaplecza sanitarnego korzystali z obiektu (...) poprzez użytkowanie świetlicy (…). Powyżej opisane wykorzystanie odbywało się nieodpłatnie.
5.Pytanie: Czy oprócz opłat za udostępnianie zaplecza sanitarnego za pobyt na (...) były pobierane jakiekolwiek opłaty? Należy szczegółowo opisać i wymienić, odpowiedź:
Nie były pobierane inne opłaty.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym, tj. przy rozliczeniu nakładów poniesionych na budowę obiektu (...) przekazywanego Gminie (…), Lokalna Grupa Działania „(...)” – jako podmiot niebędący czynnym podatnikiem VAT i nieprowadzący działalności gospodarczej – może udokumentować zwrot nakładów notą księgową, bez obowiązku wystawienia faktury i bez naliczania podatku VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, rozliczenie z Gminą (…) nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Nie dochodzi bowiem do odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.).
Zwrot nakładów w związku z dzierżawą gruntu stanowi jedynie wyrównanie nakładów inwestycyjnych, a nie sprzedaż majątku. Stowarzyszenie nie posiada prawa własności do gruntu ani do obiektu jako odrębnego środka trwałego – jest to majątek trwale związany z gruntem Gminy.
W konsekwencji:
1.Czynność przekazania obiektu i rozliczenia nakładów nie mieści się w zakresie przedmiotowym ustawy o VAT.
2.Wnioskodawca nie jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ nie prowadzi działalności gospodarczej.
3.Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawiania faktury VAT, a rozliczenie może zostać udokumentowane notą księgową.
4.Wartość rozliczenia powinna odpowiadać rzeczywistym, uzgodnionym nakładom poniesionym przez Stowarzyszenie, ustalonym przez rzeczoznawcę.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej organów KIS (np. interpretacje indywidualne:
·0114-KDIP1-1.4012.117.2019.2.EW,
·0111-KDIB3-1.4012.180.2018.1.IK,
·0113-KDIPT1-3.4012.667.2021.2.MJ),
gdzie wskazano, że zwrot nakładów poniesionych przez dzierżawcę na cudzym gruncie nie stanowi czynności opodatkowanej VAT, jeżeli nie dochodzi do przeniesienia prawa własności towarów w ramach działalności gospodarczej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…)
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 zakres przedmiotowy ustawy ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 pojęcie dostawy towarów, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
Przez świadczenie usług należy zatem każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie nie będące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy wskazać, że działalność stowarzyszeń uregulowana jest w ustawie z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2261). Zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy:
1. Stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych.
2. Stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności.
Na podstawie art. 34 ustawy Prawo o stowarzyszeniach:
Stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.
Co do zasady, na podstawie ww. przepisów działalność stowarzyszenia można więc podzielić na działalność związaną z realizacją celów, dla których stowarzyszenie została powołane (statutową) oraz pozostałą działalność gospodarczą (która, co do zasady, ma wspomagać działalność statutową).
Należy wskazać, że działalność gospodarcza, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, nie musi, co do zasady, być prowadzona w celu uzyskania zysku. W ramach działalności gospodarczej podatnik VAT może dążyć do osiągnięcia celów innych niż zarobkowe. Tym samym, podatnikami VAT mogą być również podmioty typu non profit, realizujące np. zadania charytatywne, przy czym opodatkowaniu mogą podlegać jedynie takie czynności wykonywane przez tych podatników, działających w tym charakterze, które są realizowane odpłatnie. Bez znaczenia także dla bycia podatnikiem VAT jest efekt prowadzonej działalności, w szczególności, czy jest to działalność dochodowa, czy też przynosząca straty.
Należy zauważyć, że definicja działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zawarta w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy stanowi odzwierciedlenie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. Urz. UE L. z 2006 r. nr 347/1), zwanej dalej: „Dyrektywą 2006/112/WE”, zgodnie z którym:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Powyższe przepisy stanowią o realizacji zasady powszechności opodatkowania VAT, wynikającej zarówno z przedmiotowego opodatkowania tym podatkiem, który obejmuje wszelkie dostawy towarów i usług za wynagrodzeniem, jak i zakresu podmiotowego z uwagi na szeroko zakreślony krąg podmiotów uznawanych za podatników VAT.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Zatem wszelkie czynności wykonywane odpłatnie przez stowarzyszenia, czyli odpłatna dostawa towarów, czy odpłatne świadczenie usług, będą podlegać regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, jako czynności wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży. Działalność gospodarcza, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, nie musi być – co do zasady – prowadzona w celu uzyskania zysku. W ramach działalności gospodarczej podatnik VAT może dążyć do osiągnięcia celów inne niż zarobkowe. Tym samym, podatnikami VAT mogą być również podmioty (w tym stowarzyszenia) prowadzące działalność pożytku publicznego, przy czym opodatkowaniu mogą podlegać jedynie takie czynności wykonywane przez tych podatników, działających w tym charakterze, które są realizowane odpłatnie. Bez znaczenia także dla bycia podatnikiem VAT jest efekt prowadzonej działalności, w szczególności, czy jest to działalność dochodowa, czy też przynosząca straty.
Dochodzi więc do sytuacji, że działalność nieuznawana za działalność gospodarczą na gruncie przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców, jest działalnością w rozumieniu przepisów ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że:
·Stowarzyszenie jest stowarzyszeniem rejestrowym, które nigdy nie było zarejestrowane jako czynny podatnik VAT. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców. Stowarzyszenie prowadzi działalność od (...) września 2008 r.,
·Stowarzyszenie uzyskało dofinansowanie na realizację projektu polegającego na budowie obiektu (...). Dofinansowanie przyznano w kwotach brutto, przy czym podatek VAT był kosztem kwalifikowalnym projektu. W związku z tym Stowarzyszenie nie odzyskiwało podatku VAT, a wszystkie wydatki dokumentowane były fakturami w kwotach brutto, wydatki na budowę (...) ponoszone były od 30 listopada 2018 r. do 30 czerwca 2019 r.,
·obiekt został wybudowany na gruncie dzierżawionym od Gminy (…), zgodnie z zawartą umową dzierżawy,
·po zakończeniu budowy obiekt był wykorzystywany do prowadzenia odpłatnej działalności pożytku publicznego w zakresie turystyki, zgodnie z przepisami ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie,
·w roku 2025 Gmina (…) zwróciła się z propozycją przejęcia obiektu (...) w związku z planowanymi inwestycjami na tym terenie. Strony uzgodniły, że Gmina dokona zwrotu poniesionych nakładów w wysokości ustalonej na podstawie szacunku biegłego,
·od momentu wybudowania (...) do chwili uzgodnienia przekazania terenu dla Gminy (...) Stowarzyszenie wykorzystywało obiekt dla realizacji usług turystycznych w ramach odpłatnej i nieodpłatnej działalności pożytku publicznego. Działalność polegała między innymi na:
-zapewnieniu dostępu do zaplecza sanitarnego dla turystów (...),
-prowadzeniu świetlicy (...) dla dorosłych i dzieci,
-organizowaniu (...), umożliwiających poznawanie obszaru (…),
-kolportaż materiałów informacyjno-edukacyjnych związanych z ekologicznym wypoczynkiem i poznawaniem atrakcji turystycznych obszaru.
·podstawą prowadzenia działalności odpłatnej pożytku publicznego w zakresie turystyki były zapisy ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (§ 4 ust. 1 pkt 19), który wskazuje, że do sfery zadań obejmujących działalność pożytku publicznego zalicza się zadania w zakresie „turystyki i krajoznawstwa”.
Dodatkowe uregulowania określone zostały w Statucie Stowarzyszenia, w którym zawarto zapisy: w § 7 ust. 9 Cele i sposoby realizacji zadań statutowych – promocja i rozwój turystyki i agroturystyki, § 8.3 Działalność odpłatna pożytku publicznego może być prowadzona w zakresie:
-Pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna – PKD 93.29.Z
-Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane – PKD 85.59.B
-Działalność wspomagająca edukację – PKD 85.60.Z
-(…)
·na obiekcie (...) wykonywane były czynności w ramach nieodpłatnej działalności pożytku publicznego niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług takie jak:
-prowadzenie świetlicy (...) dla dzieci i dorosłych,
-kolportaż materiałów informacyjno-edukacyjnych związanych z ekologicznym, wypoczynkiem i poznawaniem atrakcji turystycznych (…),
-nieodpłatne działania edukacyjne, rekreacyjne i turystyczne.
·na obiekcie (...) wykonywane były czynności w ramach odpłatnej działalności pożytku publicznego, zwolnione z podatku od towarów i usług takie jak:
-udostępnianie zaplecza sanitarnego,
-odpłatne (...).
·Stowarzyszenie poniosło nakłady na obiekt (...) w kwocie (...) zł brutto i realizowało naniesienia w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, według określeń ujętych we wniosku o dofinansowanie:
-Budynki (płyta fundamentowa pod budynek higieniczno-sanitarny, dwuspadowe przykrycie budynku higieniczno-sanitarnego, budynek higieniczno-sanitarny z wyposażeniem o powierzchni zabudowy (...) m²),
-Budowle (droga wewnętrzna – (...), nawierzchnie (...), parking, nawierzchnie z kostki brukowej),
-Urządzenia budowlane: (pozostałe utwardzenie trawników, zieleń, grodzenie terenu, elementy małej architektury, instalacje elektryczne, instalacje wod-kan, monitoring, oświetlenie terenu),
·Stowarzyszenie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy.
Wątpliwości Stowarzyszenia dotyczą możliwości dokumentowania zwrotu nakładów notą księgową, bez obowiązku wystawienia faktury i bez naliczania podatku VAT przy rozliczeniu nakładów poniesionych na budowę obiektu (...) przekazywanego Gminie.
Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że rozliczenie nakładów poniesionych na budowę obiektu (...), będzie wykonywane w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Stowarzyszenie z tytułu dokonania tego rozliczenia należy uznać za podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
Powyższe wynika z faktu, że – jak wynika z opisu sprawy – nakłady poniesione na budowę (...) były wykorzystywane w prowadzonej przez Państwa odpłatnej działalności pożytku publicznego, gdyż korzystający odpłatnie z zaplecza sanitarnego korzystali z obiektu (...) poprzez użytkowanie świetlicy (oglądanie telewizji, zabawy dla dzieci, gry integracyjne), placu zabaw, terenu zielonego, a świetlica była udostępniana dla osób korzystających z obiektu (...).
Tym samym poniesione przez Państwa nakłady na obiekt (...) były wykorzystywane w prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Mając zatem na uwadze opis sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że w odniesieniu do rozliczenia nakładów poniesionych na budowę obiektu (...) (które nastąpi odpłatnie) będą Państwo występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Z powyższej definicji wynika, że na gruncie polskiego prawa można wyodrębnić trzy rodzaje nieruchomości w sensie prawnym:
-grunty (stanowiące część powierzchni ziemskiej),
-budynki trwale z gruntem związane (tzw. nieruchomości budynkowe),
-części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe).
Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1, 2 i 3 Kodeksu cywilnego:
Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.
Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
Wskazać należy, że na podstawie art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
Zgodnie z art. 694 Kodeksu cywilnego:
Do dzierżawy stosuje się odpowiednio przepisy o najmie z zachowaniem przepisów poniższych.
W myśl art. 676 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego.
Mając na uwadze powołane wyżej przepisy i opis sprawy należy stwierdzić, że z punktu widzenia prawa cywilnego, nakłady poniesione na budowę obiektu (...), stanowią część składową gruntu i tym samym własność właściciela gruntu. Wszystko to, co zostało trwale z gruntem złączone, stanowi bowiem jego część składową. W związku z tym, w sytuacji, gdy Stowarzyszenie wykonało inwestycję polegającą na budowie obiektu (...) na nieruchomości Gminy, tj. poniosło nakłady na majątku, który nie stanowi jego własności, nakłady te stały się częścią nieruchomości.
W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że nakłady poniesione przez Stowarzyszenie na dzierżawionym gruncie nie będą stanowić towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy. Poniesione nakłady nie stanowią odrębnej rzeczy, a jedynie powodują po stronie Stowarzyszenia powstanie roszczenia, względem właściciela gruntu, o zwrot poniesionych kosztów. Roszczenie to nie stanowi natomiast prawa rzeczowego, a jedynie prawo o charakterze zobowiązaniowym, uprawniające do żądania zwrotu poniesionych nakładów.
Tym samym, prawo to nie może stanowić towaru w rozumieniu ustawy. W konsekwencji, w przypadku zbycia poniesionych nakładów, nie dochodzi do przeniesienia prawa do dysponowania towarem jak właściciel. Zatem należy przyjąć, że przeniesienie nakładów poniesionych na obcym gruncie nie stanowi dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, gdyż nie mamy tu do czynienia z odrębną rzeczą, która mogłaby stanowić towar.
Niemniej jednak podmiot, który poniósł nakłady, dysponuje pewnym prawem do poniesionych nakładów i może to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Wskazać zatem należy, że nakład jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego.
Z uwagi na powyższe, odpłatna czynność zwrotu nakładów, jako przekazanie za wynagrodzeniem ulepszeń dokonanych na gruncie wydzierżawiającego, stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.
Ustawodawca w art. 43 ustawy określił zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług. Wskazać przy tym należy, że ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują zwolnienia od podatku dla ww. czynności.
Stowarzyszenie wskazało, że nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i aktualnie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy. Strony uzgodniły, że Gmina dokona zwrotu poniesionych nakładów w wysokości ustalonej na podstawie szacunku biegłego.
Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wskazanej w przepisie art. 113 ust. 1 ustawy.
Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy. Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Natomiast na mocy do art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych
– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Stosownie do art. 113 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy stanowi, że:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
– energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
– wyrobów tytoniowych,
– samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
– preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
– komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
– urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
– maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
– pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
– motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
Z powyższego wynika, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
W analizowanej sprawie do transakcji rozliczenia nakładów poniesionych na budowę obiektu (...) nie ma zastosowania art. 113 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy. Jak wyżej wskazano sprzedaż poniesionych nakładów inwestycyjnych na wybudowanie obiektu (...) na gruncie dzierżawionym od Gminy nie może zostać uznana za odpłatną dostawę towarów. Ww. sprzedaż nakładów inwestycyjnych – jak rozstrzygnięto wyżej – stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, które nie korzysta ze zwolnienia od podatku.
Tym samym do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, należy wliczyć wartość wynagrodzenia otrzymanego przez Stowarzyszenie z tytułu rozliczenia poniesionych nakładów inwestycyjnych na wybudowanie obiektu (...) na gruncie dzierżawionym od Gminy, z uwagi na fakt, że rozliczenie nakładów przez Stowarzyszenie będzie stanowiło świadczenie usług niekorzystające ze zwolnienia od podatku, a nie czynności, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy.
Należy wskazać, że Stowarzyszenie staje się podatnikiem VAT na takich samych zasadach, jak każdy inny przedsiębiorca, w momencie, gdy wartość sprzedaży przekroczy kwotę, o której mowa w przepisie art. 113 ust. 1 ustawy. Zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę. Zatem realizowane przez Stowarzyszenie odpłatne świadczenia usług na podstawie umów cywilnoprawnych podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wskazali Państwo w opisie sprawy, że Stowarzyszenie poniosło nakłady na obiekt (...) w kwocie (...) zł. Uzgodniliście Państwo, że Gmina dokona zwrotu poniesionych nakładów w wysokości ustalonej na podstawie szacunku biegłego. Zatem, skoro wartość świadczonych usług (rozliczenie poniesionych nakładów) przekroczy kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, to przedmiotowa czynność spowoduje utratę zwolnienia podmiotowego Stowarzyszenia.
Transakcja polegająca na dokonaniu przez Stowarzyszenie rozliczenia nakładów na obiekt (...) w związku z rozwiązaniem umowy dzierżawy i zwrotem wartości nakładów na rzecz Stowarzyszenia odpowiadającej wartości poniesionych nakładów (wybudowania obiektu (...)) – jak już wskazano – będzie stanowić odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, niekorzystające ze zwolnienia od podatku.
Zatem skoro wartość świadczonych usług (rozliczenie poniesionych nakładów) przekroczy kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, Stowarzyszenie będzie zobowiązane do opodatkowania transakcji zbycia na rzecz Gminy nakładów na obiekt (...). W związku z tym czynność ta będzie opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.
Odnosząc się więc do kwestii ustalenia, czy ww. transakcja powinna zostać przez Stowarzyszenie udokumentowana fakturą, należy wskazać, że na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1)sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2)wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3)wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4)otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a)wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b)czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c)dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
W świetle art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
- czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
- czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a)przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b)wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Z przytoczonych przepisów wynika, że podatnik, który dokonuje sprzedaży – co do zasady – jest zobowiązany do wystawienia faktury.
Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa.
Należy w tym miejscu podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług, czy też otrzymania zaliczki, co oznacza, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy nie wskazuje ona zaistniałego zdarzenia gospodarczego. Faktura jest zatem dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego.
Mając zatem na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie, skoro wartość świadczonych usług (rozliczenie poniesionych nakładów) przekroczy kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, Stowarzyszenie będzie zobowiązane udokumentować ww. odpłatne świadczenie usług wystawiając we własnym imieniu fakturę na rzecz Gminy.
Podsumowanie
Przy rozliczeniu nakładów poniesionych na budowę obiektu (...) przekazywanego Gminie (...), Lokalna Grupa Działania „(...)” będzie działać w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem zbycie nakładów będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatne świadczenie usług na podstawie art. 5 ust. pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy. Skoro wartość świadczonych usług (zbycie poniesionych nakładów) przekroczy kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, czynność ta będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług właściwą stawką podatku VAT, i będą Państwo zobowiązani do udokumentowania ww. świadczenia usług fakturą.
Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
W myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W interpretacji udzielono odpowiedzi w zakresie zadanego pytania i przedstawionego stanowiska. Inne kwestie nieobjęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
